سازمان ملل: بازگشت گسترده مهاجران افغان باعث گسترش سریع شهرها می‌شود

بر اساس این گزارش، علیرضا بیکدلی دیروز شنبه، در این نشست با محمد ابراهیم حکمت، رئیس امور اقتصادی معاونت اقتصادی رئیس‌الوزاری طالبان و شفیع اعظم، مدیرکل همکاری‌های اقتصادی وزارت خارجه این گروه، دیدار کرده است.

بر اساس گفته رسانه‌های ایران، این دو مقام طالبان در این دیدار گفته‌اند که موضوع حقابه این کشور در دستور کار طالبان است و این گروه آماده حل آن است.

گفته می‌شود که در این گفت‌وگو، دو طرف بر توسعه تجارت، سرمایه‌گذاری مشترک و تقویت زیرساخت‌های اقتصادی میان دو کشور نیز تأکید کردند. بیکدلی پیشنهادهایی در زمینه سرمایه‌گذاری در بخش‌های معادن، انرژی، کشاورزی و دام‌پروری مطرح کرده و از آمادگی شرکت‌های خصوصی ایران برای حضور در پروژه‌های اقتصادی افغانستان خبر داده است.

مقام‌های طالبان گفته‌اند که برای تسهیل تجارت مرزی و همکاری در زمینه انرژی نیز آماده‌اند. به‌گفته شفیع اعظم، مقام وزارت خارجه طالبان، قرار است نشست‌های منظم‌تری میان دو طرف برگزار شود تا توافق‌ها به مرحله اجرایی برسد.

بیماری عفونی و خطرناک «انترتوکسیمیا» در میان حیوانات اهلی به‌ویژه بز، گوسفند و گاو شایع است که در صورت عدم واکسیناسیون حیوانات، باعث تلفات گسترده در میان حیوانات می‌شود.

ریاست های زراعت و آبیاری طالبان در ولایت فاریاب و جوزجان اعلام کرده‌اند که با همکاری مالی سازمان جهانی غذا و زراعت ملل متحد، روند تطبیق ۹۰ هزار دوز واکسین «طاعون نشخوارکنندگان کوچک» یا «پی‌پی‌آر» آغاز شده است.

هم‌زمان، مقامات محلی طالبان در ولایت هلمند و بلخ نیز گفته‌اند که با حمایت کمیته امدادی هالند مستقر در افغانستان، دستکم ۲۶ هزار حیوان در برابر بیماری مذکور واکسین خواهند شد.

این کارزار در حالی آغاز شده است که در اواخر ماه سنبله سال جاری سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد اعلام کرد که با حمایت بریتانیا، تلاش‌های خود را برای بهبود سلامت حیوانات در افغانستان افزایش داده است.

به گفته این سازمان، تنها در ماه جاری حدود ۳ میلیون حیوان را در برابر بیماری «طاعون نشخوارکنندگان کوچک» واکسینه کرده است.

سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد هشدار داده است که طاعون نشخوارکنندگان کوچک یک بیماری مرگبار است که گوسفندان و بزها را در افغانستان تهدید می‌کند.

سازمان مذکور پیش از این در اواخر ماه اسد سال جاری نیز اعلام کرد که در بازه زمانی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، شش میلیون گوسفند و بز را در سراسر افغانستان در برابر بیماری‌ «پی‌پی‌آر» واکسینه کرده است.

پاکستان با آغاز موج دیگری از اخراج، تاکنون ده‌ها هزار افغان را بازگردانده است؛ در میان اخراج‌شدگان شماری از پناهجویان افغان منتظر انتقال به کشورهای اروپایی و امریکا نیز دیده می‌شوند.

یک مقام ارشد وزارت خارجه پاکستان به واشنگتن‌پست ضمن تایید اخراج شماری از پناهجویان افغان در انتظار انتقال به امریکا، گفته است که «در سطح عملیاتی، اشتباهاتی از سوی نیروهای امنیتی رخ داده است.»

با این‌حال او ادعا کرد که شمار زیادی از افغان‌های منتظر انتقال به امریکا، اخراج نشده‌اند و «افرادی که اشتباها اخراج شده‌اند، بعدا برای بازگشت شان تسهیلات لازم فراهم شده است.»

مرسل، پناهجوی ۲۸ ساله افغان که پس از استیلای طالبان، همراه با خانواده‌اش مجبور به فرار به پاکستان شده بود، در ماه جولای سال جاری در حالی که پرونده اسکان آنها در امریکا در حال بررسی بود، به افغانستان اخراج شد.

آنها اکنون در افغانستان پنهان شده‌اند، نه تنها از طالبان، بلکه از دوستان و بستگان خود نیز در هراس‌اند. او به واشنگتن‌پست گفت: «همه می‌دانند ما با امریکایی‌ها کار کرده‌ایم، ما می‌ترسیم اگر کسی به استخبارات طالبان گزارش دهد، چه بر سرمان خواهد آمد.»

تیمور، پیمانکار ۳۶ ساله پیشین ارتش امریکا در افغانستان که در ماه جولای به افغانستان اخراج شده است، می‌گوید: «ترامپ این هرج و مرج را ایجاد کرده است.»

شان وندایور، رئیس سازمان حامی پناهجویان «افغان‌ایواک»، گفت: «دیگر از حکومت چیزی نمی‌شنویم. صادقانه بگویم، به نظر می‌رسد که دیگر برایشان اهمیتی ندارد.»

هرچند مقامات طالبان مدعی است که در قالب «عفو عمومی»، هیچ خطری متوجه بازگشت‌کنندگان افغان نیست، اما سازمان ملل متحد در ماه جولای هشدار داد که برخی از این افغان‌های همکار با امریکا همچنان با «نقض‌های جدی حقوق بشر» مواجه‌اند، از جمله «شکنجه و بدرفتاری، بازداشت و توقیف خودسرانه، و تهدید علیه امنیت شخصی.»

به گفته سازمان ملل، زنان، کارمندان دولت پیشین، کارمندان رسانه و اعضای جامعه‌ی مدنی در معرض خطر بالاتری هستند.

بسیاری از کسانی که اخیرا اخراج شده‌اند، می‌توانستند برای اسکان در اروپا یا کشورهای دیگر درخواست بدهند، اما چندین نفر به واشنگتن‌پست گفتند که می‌خواستند به ایالات متحده بروند و به وعده‌ حکومت ترامپ اعتماد کرده بودند.

امریکا پس از سقوط افغانستان در آگوست ۲۰۲۱، حدود ۲۰۰ هزار افغان را اسکان داد. بر اساس گزارش مقامات پاکستانی، حدود ۲۰ هزار پرونده هنوز در حال بررسی بود که ترامپ روند اسکان را متوقف کرد.

بسیاری از پناهجویان هزینه‌ اقامت خود در پاکستان را شخصا می‌پرداختند. در ماه‌های اخیر، برخی از آنان از پناهگاه‌هایشان بیرون رانده شدند، زیرا مقامات پاکستانی تهدید کردند که صاحبان خانه‌هایی که به مهاجران با ویزای منقضی پناه داده‌اند را جریمه خواهند کرد.

به نظر می‌رسد سرکوب در پاکستان شدیدتر شده است. تیمور گفت که قبلاً هرگاه مأموران پاکستانی او را بازداشت می‌کردند، نامش را در فهرست افراد تحت حمایت امریکا پیدا کرده و رهایش می‌کردند، اما در ماه جولای، «دوباره آمدند، ما را گرفتند و این بار دیگر گوش ندادند.»

تنها یکی از هفت نفری که واشنگتن‌پست با آنان مصاحبه کرده، توانسته است با کمک بستگانش و با هزینه بالای ویزای موقت به پاکستان بازگردد؛ متباقی همچنان در افغانستان در خفا و با شرایط دشوار اقتصادی به‌سر می‌برند.

وزارت شرایط اضطراری قرغیزستان روز شنبه ۱۲ میزان در فیسبوک خود نوشت این محموله کمکی از طریق اوزبیکستان وارد افغانستان شده است.

اورمبتبک شامیرکانوف، معاون وزارت شرایط اضطراری قرغیزستان گفته است که این کمک‌ها به دستور رئیس جمهور این کشور ارسال شده است.

محمد یوسف وفا، والی طالبان در بخش از کمک‌های قرغیزستان قدردانی کرده و گفته اداره طالبان خواستار افتتاح قنسولگری قرغیزستان در مزارشریف است.

قرغیزستان طی چهار سال گذشته، در مجموع بیش از ۳۶۰ تُن کمک‌های بشردوستانه به اداره طالبان تحویل داده است.

به گفته وی، بایومتریک نقش زیادی در ساماندهی مهاجران افغان دارد.

به گزارش رسانه‌های داخل ایران، او گفت: «ساماندهی اتباع، رصد و پایش آنها حین ورود و یا خروج از کشور از مهمترین اهداف اجرای این طرح بزرگ است.»

سیدآبادی گفت: مرز دوغارون نخستین معبر ورود و خروج شهروندان افغانستان به ایران به شمار می‌رود که اهمیت اجرای طرح بایومتریک را در این مرز دوچندان کرده است.

او در عین حال خبر داد که ۷۰ درصد مهاجران افغان بدون مدرک، از ابتدای سال تاکنون از طریق مرز دوغارون به کشورشان بازگشته‌اند.

خبرگزاری صدا و سیما نوشت بایومتریک شامل ثبت اثر انگشت، عنبیه و چهره افراد است که در ایستگاه‌ها و مناطق مرزی انجام می‌شود و سوابق فرد را ثبت می‌کند تا بعد از انتقال امکان ورود مجدد به ایران را نداشته باشد.