ایالت ایلینوی برای جلوگیری از اعزام گارد ملی به شیکاگو از دونالد ترامپ شکایت کرد

سخنگوی کاخ سفید با تایید این خبر گفت که مهاجران اخراج شده به اسواتینی «مجرمان خطرناک» بودند.

مقام‌های اسواتینی و امریکایی درباره این‌که این مهاجران اهل کدام کشورها اند، چیزی نگفته‌اند.

با این حال، تین تان نگوین، وکیل مهاجرت در امریکا، گفت ۱۰ مهاجر اخراجی شامل سه نفر از ویتنام، یک نفر از فیلیپین، یک نفر از کامبوج و پنج نفر دیگر بوده‌اند.

او افزود که وکالت دو نفر از افرادی را بر عهده دارد که روز دوشنبه وارد اسواتینی شدند و دو نفر دیگر را نیز که پیش‌تر فرستاده شده بودند، اما امکان تماس با هیچ‌یک از آن‌ها را ندارد.

اداره ترامپ قصد دارد میلیون‌ها مهاجر فاقد مدرک را به اخراج کند و این برنامه شامل اخراج مهاجران به کشورهای سوم نیز می‌شود.

زافیسامبو جایگزین کریستین نسای شد که به‌عنوان بخشی واکنش رئیس‌جمهور به اعتراضات از سمت خود برکنار شده بود.

آندری راژولینا، رئيس‌جمهور ماداگاسکار پیش از معرفی رسمی نخست‌وزیر جدید گفت کشور به «نخست‌وزیری نیاز دارد که بتواند نظم و اعتماد مردم را بازگرداند.»

او افزود که اولویت اصلی زافیسامبو، احیای تأمین برق و آب خواهد بود.

پیش از اعلام انتصاب نخست‌وزیر جدید، معترضان روز دوشنبه برای سومین هفته پیاپی در ماداگاسکار به خیابان‌ها ریختند تا علیه دولت تظاهرات کنند.

راژولینا هفته‌ گذشته کابینه‌ خود را برکنار کرد، اما بسیاری از معترضان اکنون خواهان استعفای شخص رئیس‌جمهور ۵۱ ساله هستند.

پولیس در آنتاناناریوو، پایتخت، برای متفرق کردن معترضان از گاز اشک‌آور استفاده کرد. رویترز نوشت که بسیاری از معترضان دانشجویان دانشگاه بودند که در تظاهرات ماه گذشته نیز نارضایتی گسترده‌ای از دولت ابراز کرده بودند.

این اعتراض‌ها که از جنبش‌های مشابه نسل زد در کنیا و نپال الهام گرفته‌اند، بزرگ‌ترین موج ناآرامی‌ها در سال‌های اخیر در جزیره‌ اقیانوس هند به شمار می‌روند.

با وجود منابع غنی معدنی، تنوع زیستی چشمگیر و زمین‌های کشاورزی گسترده، ماداگاسکار از فقیرترین کشورهای جهان است و درآمد سرانه‌ آن بین سال‌های ۱۹۶۰ (استقلال کشور) تا ۲۰۲۰، حدود ۴۵ درصد کاهش یافته است.

کمیته انتخابات در بیانیه‌ای اعلام کرد که تاکنون ۱۱۹ نماینده برگزیده شده‌اند، اما جزئیاتی درباره شمار آرا منتشر نکرد.

در رأی‌گیری یک‌شنبه، حدود شش‌هزار عضو کالج‌های انتخاباتی منطقه‌ای از میان فهرست‌های از پیش تاییدشده، نامزدهایی را برای پر کردن نزدیک به دو‌سوم از ۲۱۰ کرسی مجلس جدید برگزیدند. احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه، یک‌سوم باقی‌مانده یعنی ۷۰ نماینده دیگر را در مرحله بعد منصوب خواهد کرد.

تحلیلگران و برخی شهروندان سوری پیش از رأی‌گیری نسبت به مدیریت متمرکز انتخابات و تعلیق رأی‌گیری در مناطق خارج از کنترول حکومت ابراز نگرانی کرده بودند، چرا که این امر می‌تواند به معنای نبود نمایندگی عادلانه برای همه گروه‌های جمعیتی باشد.

ترکیب مردانه و اکثراً سنی پارلمان

بر اساس شمارش خبرگزاری رویترز که ناظران انتخاباتی نیز آن را تایید کردند، از میان نمایندگان جدید تنها شش نفر زن هستند.

همچنین تنها ۱۰ کرسی به اقلیت‌های دینی و قومی از جمله کردها، مسیحیان اختصاص پیدا کرده است و تنها دو علوی به پارلمان راه یافته‌اند.

یکی از ناظران نتیجه انتخابات پارلمان جدید را «به‌شدت مردانه و عمدتاً سنی‌مذهب» توصیف کرد.

انتقاد از سهم اندک زنان و مسیحیان

نوار نجمه، سخنگوی کمیته عالی انتخابات سوریه، در نشست خبری به پرسش‌ها درباره نمایندگی زنان و مسیحیان پاسخ داد و گفت:«از مهم‌ترین کاستی‌های این روند انتخاباتی، نتایج غیررضایت‌بخش برای نمایندگی زنان سوری و همچنین محدود بودن نمایندگی مسیحیان به تنها دو کرسی است که با نسبت جمعیتی آن‌ها در سوریه تناسب ندارد.»

او افزود که احمد الشرع احتمالاً در انتصاب ۷۰ نماینده باقی‌مانده برای رفع این نواقص اقدام خواهد کرد.

رأی‌گیری غیرمستقیم به جای انتخابات عمومی

به گفته مقام‌های سوری، استفاده از سیستم رأی‌گیری غیرمستقیم به جای رأی‌گیری عمومی به دلیل نبود داده‌های جمعیتی دقیق پس از جنگ داخلی صورت گرفته است؛ جنگی که صدها هزار کشته و میلیون‌ها آواره بر جای گذاشت.

به دلایل امنیتی و سیاسی، انتخابات در مناطق خارج از کنترول دولت از جمله مناطق تحت کنترول کردها در شمال و شمال شرق سوریه و همچنین استان سویدا که در اختیار اقلیت دروزی است، به تعویق افتاد و به همین دلیل ۲۱ کرسی پارلمان خالی ماند.

نجمه به خبرنگاران گفت برگزاری انتخابات در مناطق تحت کنترول کردها به پیشرفت مذاکرات برای ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در ساختار دولت دمشق بستگی دارد.

او تاکید کرد دولت برای برگزاری انتخابات بعدی در این مناطق «جدی» است.

ادامه میراث پارلمان‌های گذشته

پارلمان سوریه در دوره اسد ۲۵۰ کرسی داشت که دو‌سوم آن در اختیار اعضای حزب بعث بود. آخرین انتخابات در جولای ۲۰۲۴ از سوی مخالفان اسد «نمایشی» خوانده شده بود.

نمایندگی زنان در پارلمان‌های سوریه در دوران حافظ و بشار اسد همواره پایین بود؛ طبق داده‌های «اتحادیه بین‌المجالس» (IPU)، سهم زنان از سال ۱۹۸۱ تا زمان سقوط بشار اسد بین ۶ تا ۱۳ درصد نوسان داشته است.

لکورنو بامداد دوشنبه استعفای خود را به مکرون تحویل داد. دفتر مطبوعاتی کاخ الیزه اعلام کرد که مکرون استعفای او را پذیرفته است.

سباستین لکورنو پنجمین نخست‌وزیر امانوئل مکرون در دو سال گذشته بود. او بامداد دوشنبه در صحن کاخ ماتینیون، مقر نخست‌وزیری فرانسه، سخنرانی کوتاهی ایراد کرد. او گفت: «شرایط برای ادامه کار من به عنوان نخست‌وزیر فراهم نبود» او‌ همچنین از عدم تمایل احزاب سیاسی به مصالحه انتقاد کرد. او افزود: «ما باید راهی برای خروج از این وضعیت پیدا کنیم تا کشور بتواند پیش برود. در نهایت… چیز زیادی لازم نیست تا این روند به نتیجه برسد.»

کاخ الیزه پس از دیدار یک‌ساعته لکورنو با رئیس‌جمهور امانوئل مکرون، استعفای او را اعلام کرد.

با استعفای نخست‌وزیر، بحران سیاسی در فرانسه شدت گرفت. در پی این بحران، چندین حزب خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام شدند و برخی نیز خواهان استعفای رئیس‌جمهور مکرون شدند.

امانوئل مکرون همواره تأکید کرده که پیش از پایان دوره‌اش در ۲۰۲۷ کناره‌گیری نخواهد کرد.

ماتیلد پانو حزب چپ‌گرای «فرانسه تسلیم‌تاپذیر» در مجلس ملی فرانسه، گفت: «لکورنو استعفا داد. سه نخست‌وزیر در کمتر از یک سال شکست خوردند. شمارش معکوس آغاز شده است. مکرون باید برود.»

مارین لوپن، رهبر حزب راست افراطی «مجمع ملی» نیز گفت: «تنها کار عاقلانه اکنون برگزاری انتخابات است و این نمایش کافی‌ است. مردم فرانسه خسته شده‌اند. مکرون کشور را در موقعیتی بسیار دشوار قرار داده است.»

لکورنو قبلاً وزیر نیروهای مسلح و از نزدیکان مکرون بود.

صحنه سیاست فرانسه از زمان انتخاب مجدد مکرون در سال ۲۰۲۲ میلادی به دلیل فقدان هرگونه حزب یا گروهی که اکثریت پارلمانی را در اختیار داشته باشد، به طور چشمگیری ناپایدار شده است. این وضعیت توانایی هر نخست‌وزیری را برای کسب حمایت لازم جهت تصویب لوایح و بودجه سالانه به‌شدت دشوار کرده است.

وبگاه نوبل پرایز روز دوشنبه، ۱۴ میزان ساعت ۱ پس از چاشت به وقت افغانستان، نام مری برانکو، فرد رامسدل و شیمون ساکاگوچی را به‌عنوان برندگان جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۵ اعلام کرد.

کشفیات آنان دریچه‌ای تازه به درک بیماری‌های خودایمنی و توسعه درمان‌های نوین گشود و نقشی کلیدی در پیشرفت ایمنی‌درمانی ایفا کرده است.

مری برانکو (Mary E. Brunkow)، متولد سال ۱۹۶۱ و دارای مدرک دکترا از دانشگاه پرینستون و مدیر ارشد برنامه در مؤسسه زیست‌شناسی سامانه‌ها در امریکا است.

فرد رامسدل (Fred Ramsdell)، متولد ۱۹۶۰ میلادی، دارای مدرک دکترا از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس و مشاور علمی سونوما بایوتراپوتیکز (Sonoma Biotherapeutics) است.

شیمون ساکاگوچی (Shimon Sakaguchi)، متولد ۱۹۵۱ میلادی، دارای مدرک دکترا از دانشگاه کیوتو، جاپان و استاد برجسته مرکز تحقیقات مرزی ایمونولوژی، دانشگاه اوساکا، جاپان است.

جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی یکی از جوایز نوبل است که هر سال از سوی مؤسسه کارولینسکا، یکی از دانشگاه‌های بزرگ علوم پزشکی اروپا واقع در شهر استکهلم سوئد، اعطا می‌شود.

برندگان این جایزه، مبلغ ۱۱ میلیون کرون سوئدی (معادل ۱.۲ میلیون دالر امریکایی)، به همراه مدال طلا از سوی پادشاه سوئد، دریافت می‌کنند.

جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۲۰۲۴ میلادی، ۱۱۵ بار به ۲۲۹ برنده اعطا شده است.