یک زن معترض روز پنجشنبه ۱۷ میزان، در دادگاه مردمی برای زنان افغانستان در مادرید شهادت داد که طالبان با خشونت اعتراضات زنان را سرکوب کردند. او گفت که در جریان یکی از اعتراضات افراد طالبان با دنده برقی به او حمله کردند و دست او آسیب دید.
او گفت که در ماههای نخست پس از بازگشت طالبان به قدرت، همراه با شماری از زنان و دختران با شعار «نان، کار، آزادی» به خیابان رفتند تا علیه سیاستهای طالبان اعتراض کنند.
این شاهد افزود: «در یکی از تظاهراتها افراد طالبان با دنده برقی به من حمله کردند. دستم بهشدت آسیب دید تا جایی که نمیتوانستم آن را تکان بدهم. وقتی به کلینیک رفتم، داکتران از درمان خودداری کردند، چون میترسیدند مورد بازپرس طالبان قرار بگیرند.»
او گفت طالبان با آزادی و آموزش زنان دشمنی دارند و «به جز قوانین ساختهشده خودشان، به هیچ قانونی باور ندارند.»
به گفته او، در ابتدا به زنان اجازه داده شده بود تا در بخشهای محدود صحی تحصیل کنند، اما سپس طالبان این مورد را هم ممنوع کردند و این تصمیم برای بسیاری از زنان «بسیار سنگین تمام شد» و شماری از آنان دست به خودکشی زدند.
این فعال مدنی تأکید کرد که زندگی زنان در افغانستان با محرومیت و ترس گره خورده است. او گفت: «ما شاهدان حقیقتهایی هستیم که امروز اینجا ایستادهایم تا بگوییم حق کار، زندگی و آزادی از ما گرفته شده، اما عدالت حق مسلم ما است.»
