سلیم پیگیر، کارشناس سیاسی پس از سوءقصد در «کما به سر می‌برد»

صندوق کودکان سازمان ملل متحد پنجشبنه، ۱۷ میزان در خبرنامه‌ای نوشت که کارگاه‌های سلامت روان را برای کودکان درگیر با اضطراب و افسردگی در بخش‌هایی از کشور برگزار کرده است. این سازمان بین‌المللی بر نیاز فوری به یک استراتژی ملی سلامت روان کودکان در افغانستان تاکید کرد.

یونیسف نوشت که تلاش دارد تا اطمینان حاصل کند که کودکان افغان «به مراقبت‌های بهداشتی، شفقت و امید به آینده» دسترسی دارند.

سازمان‌های جهانی بارها از عدم دسترسی زنان و کودکان به مراقبت‌های بهداشتی در افغانستان هشدار داده‌اند.

رئیس بخش کودکان شفاخانه میرویس در قندهار پیشتر گفته بود به دلیل نبود امکانات پزشکی در این مرکز صحی، سه کودک در یک تخت بستری می‌شوند. اکثر کودکان از سوء تغذیه شدید رنج می‌برند.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در اول سرطان امسال درباره تاثیر تغییرات اقلیمی بر امنیت غذایی کودکان در افغانستان هشدار داد.

یونیسف تخمین می‌زند که در حال حاضر بیش از ۸۷۵ هزار کودک زیر پنج سال در افغانستان از سوءتغذیه حاد و کشنده رنج می‌برند.

صندو کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و سازمان بهداشت جهانی پنجشنبه، ۱۷ میزان در خبرنامه‌ای نوشتند که سرخکان یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر قابل‌پیشگیری در میان کودکان افغان است.

این سازمان‌ها هشدار دادند که در حال حاضر تعداد زیادی از کودکان در افغانستان به مشکلات بهداشتی از جمله سوءتغذیه و سرخکان روبه‌رو اند. بیماری سرخکان سبب مشکلات ریه، نابینایی و حتا مرگ کودکان می‌شود.

در خبرنامه این دو سازمان بین‌الملی آمده است که در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۹ هزار و ۳۰۰ مورد ابتلا به سرخکان در سراسر افغانستان گزارش شد. در سال جاری تا ماه اگست حدود ۸ هزار و ۵۰۰ مورد این بیماری در کشور ثبت شده است.

یونیسف و بهداشت جهانی تصریح کردند که پیش از کمپاین سراسری، ۵۵ درصد از کودکان دوز نخست و ۴۴ درصد دوز دوم واکسین سرخکان را دریافت کرده بودند. این سازمان‌ها هشدار دادند که شکاف در پوشش واکسیناسیون بسیاری از کودکان را بدون محافظت رها کرده و سبب شیوع بیشتر این بیماری شده است.

ادوین سنیزا سالوادور، نماینده سازمان بهداشت جهانی گفت: «سرخکان یک بیماری کشنده، اما قابل پیشگیری است و در کشوری مانند افغانستان که کودکان زیادی از آن آسیب‌پذیرند، واکسیناسیون یگانه راه نجات است.»

او تطبیق واکسین سرخکان در کشور را حیاتی خواند و تاکید کرد که کودکان با دریافت این واکسین از معلولیت و خطر مرگ نجات می‌یابند.

تاج‌الدین اویوال، نماینده یونیسف گفت: «هیچ کودکی در افغانستان نباید از بیماری که می‌دانیم چگونه از آن پیشگیری کنیم، بمیرد.» او افزود که سرخکان نه‌تنها یک بیماری کشنده است، بلکه زنگ خطری برای شکاف‌های پوشش و عدالت بهداشتی نیز، است.

آقای ایوال تاکید کرد که با ایجاد سیستم‌های قوی‌تر، دسترسی عادلانه و عزم قوی می‌توان از تمامی کودکان افغان در برابر بیماری‌های قابل پیشگیری مانند سرخکان محافظت کرد.

سازمان بهداشت جهانی و یونیسف نوشتند که مرحله دوم کارزار واکسیناسیون سرخکان در افغانستان به زودی در هماهنگی با اداره طالبان آغاز خواهد شد.

یوسف وفا، والی طالبان در بلخ از افراد نزدیک به هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان است.

او پیش از این بودجه‌های میلیونی دیگر را نیز برای ساخت مساجد اختصاص داده بود. از جمله ساخت مسجدی به ارزش هشت میلیون افغانی به نام «هبت‌الله آخندزاده» در صحن دفتر والی بلخ.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، گزارش‌های متعددی درباره افزایش ساخت‌وساز مساجد و مدارس دینی-جهادی در سرتاسر افغانستان منتشر شده است. این روند بخشی از اولویت‌های فرهنگی و ایدئولوژیک طالبان برای تحکیم حکومت این گروه به شمار می‌رود.

آناند پراکاش، معاون وزارت خارجه هند در امور افغانستان، ایران و پاکستان از وزیر خارجه طالبان در دهلی نو پذیرایی کرد.

متقی پیشتر برای حضور در نشست فرمت مسکو به روسیه سفر کرده بود.

هند پس از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، سعی کرده روابط خود با این گروه را گسترش دهد. در همین راستا، سفارت هند در کابل فعال است و دیپلومات‌های ارشد این کشور بارها به افغانستان سفر کرده‌اند. دهلی نو همچنین دیپلومات‌های طالبان را در سفارت افغانستان در دهلی نو و قنسولگری در ممبی را پذیرفته است.

این حادثه در یکی از مناطق مرکزی هرات رخ داده و آقای اجباری با اصابت دو گلوله به ناحیه سر به شفاخانه منتقل شده است. پزشکان وضعیت جسمی او را وخیم اعلام کرده‌اند.

حاجی رستم اجباری، فرزند حاجی احمد، اصالتا از بلوچ‌های ساکن خراسان ایران بوده و طی سال‌های اخیر به افغانستان مهاجرت کرده و در هرات زندگی می‌کرد.

او به‌دلیل مواضع صریح و انتقادی‌اش نسبت به سیاست‌های جمهوری اسلامی، از چهره‌های شناخته‌شده در میان مخالفان بلوچ به‌شمار می‌رفت.

در گزارش حال‌وش آمده است که ساعاتی پس از وقوع این حادثه، چند کانال وابسته به نهادهای امنیتی ایران با انتشار خبر این تیراندازی مدعی شدند که وی از «سرکردگان گروه جیش‌العدل» بوده است. خانواده و نزدیکان رستم اجباری هرگونه ارتباط یا همکاری او با گروه جیش‌العدل را به‌شدت رد کرده‌اند. آنان این ادعاها را «تلاشی برای توجیه این ترور» دانسته‌اند.