سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان که به ولایت پکتیکا سفر کرده، میگوید «هیچ عقلی باور نمیکرد که طالبان پیروز شود.» او امروز، سهشنبه ۲۲ میزان، در سخنرانی خود در ولسوالی دیله گفت که پیروزی طالبان نتیجه ایستادگی مردم بوده است.
حقانی از مردم پکتیکا بهخاطر آنچه او «قربانیهایشان در حمایت از نظام اسلامی» خواند، قدردانی کرد و گفت که حکومت طالبان تلاش دارد تا برای مردم رفاه و توسعه را فراهم کند.
او از نیروهای طالبان خواست که منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح دهند.
حقانی همچنان اتحاد قبایل را کلید پیشرفت عنوان کرد و گفت که بدون همکاری، هیچ جامعهای به ثبات و پیشرفت دست نمییابد.
دولت بریتانیا پایگاه نظامی نسکلیف را که از آن به عنوان کمپ اسکان پناهجویان طی دو سال گذشته استفاده میکرد، تعطیل کرد. این کمپ محل اسکان موقت بیش از هزار و ۵۰۰ پناهجوی افغان بود که پس از قدرتگیری طالبان، مجبور به ترک افغانستان شده بودند.
اکثر ساکنان این کمپ، خانوادهها و افرادی بودند که به دلیل کار برای ارتش بریتانیا پس از تهدیدهای طالبان به این کشور منتقل شده بودند.
با بستهشدن کمپ، همه ساکنان آن به خانههای دائمی در نقاط مختلف بریتانیا منتقل شدهاند و کمپ دیگر پذیرای پناهجویان جدید نیست.
بریتانیا میگوید که بیش از ۱۵ هزار نفر از افغانهایی را که به عنوان مترجم و دیگر نیروهای کلیدی با ارتش بریتانیا همکاری کرده بودند، پس از بازگشت طالبان به قدرت در اسد ۱۴۰۰ تحت برنامه «سیاست اسکان و کمک به افغانها» به این کشور منتقل کرده است.
صندوق کودکان سازمان ملل هشدار داده که با گذشت بیش از یک ماه از زلزلهای شرق افغانستان وضعیت اضطراری در این مناطق تاکنون پایان نیافته است. یونیسف میگوید زلزلهزدگان در معرض سرمای زمستان و خطر سیلاب قرار دارند و بیم آن میرود که گرسنگی و بیماریها نیز به اندازه زلزله قربانی بگیرد.
یونیسف با نشر گزارش یک ماهه درباره «زلزله در مناطق شرقی» افغانستان، به کمبود مالی ۱۱.۶ میلیون دالری اشاره کرده و هشدار داده است که بدون تامین فوری، خانوادهها زمستان را بدون لباس زمستانی، وسایل گرمایشی، آب سالم و خدمات ویژه برای کودکان سپری خواهند کرد.
بر مبنای آمارها، بیش از ۹۴ درصد بازماندگان زلزله در شرق افغانستان در سرپناههای موقت یا فضای باز زندگی میکنند، از جمله حدود ۸ هزار خانواده که در کمپهای ولایت کنر زندگی میکنند.
یونیسف همچنین به سطح نگرانکننده سوءتغذیه در میان کودکان زلزلهزده نیز اشاره کرده و گفته است که حدود ۷۰۰ کودک در این مناطق در معرض سوءتغذیه حاد قرار دارند و از سوی این نهاد تحت درمان قرار گرفتهاند.
اختلال در خدمات اولیه نیز از دیگر چالشهای سد راه زلزلهزدگان است؛ یونیسف میگوید بیش از ۱۳۲ منبع آب از بین رفته و بیشتر خانوادهها به آب آشامیدنی سالم یا امکانات شستوشوی دست دسترسی ندارند.
استفاده از فضای باز برای سرویس بهداشتی، خطر شیوع بیماری وبا و سایر بیماریهای ناشی از آب آلوده را نیاز در سطح بالای قرار داده است. مراکز صحی اکنون شاهد افزایش بیماریهای تنفسی، اسهال و بیماریهای جلدی اند.
یونیسف هشدار داده است که ذخایر دوا رو به کاهش است و کمبود کارکنان صحی بهویژه زنان در سطح شدید احساس میشود.
یونیسف میگوید بهرغم همه تلاشها، خطرهای صحی همچنان شدید است و ذخایر تدارکات اضطراری طبی تقریبا رو به پایان رسیده و کمبود پرسنل طبی زن همچنان مانع جدی ارائه مراقبت برای زنان و نوزادان در این مناطق است.
امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان در دیدار با تاجران افغان در دهلینو گفته است که شماری از شهروندان افغان در هند زندانیاند و تعدادی دیگر نیز اجازه خروج از این کشور را ندارند. این مقام ارشد طالبان گفت در اینباره با مقامهای هندی گفتوگو کرده و آنان وعده حل این مسائل را دادهاند.
متقی همچنین با اشاره به درگیریهای اخیر میان طالبان و پاکستان گفته است که افغانها در داخل کشور ممکن است اختلافاتی داشته باشند، اما همواره در برابر تجاوز خارجی متحد بودهاند و این موضوع در جریان درگیریهای اخیر بهخوبی ثابت شد.
امیرخان متقی همچنین در بخش دیگری از سخنانش به تکنالوژی اشاره کرده و میگوید هرچند تکنالوژی مهم است، اما کشورها با «عقیده، ایدئولوژی و احساسات ملی» حفظ میشوند و افغانها در طول تاریخ این ارزشها را حفظ کردهاند.
وزیر خارجه طالبان همچنین ادعا کرده که افغانستان در گذشته خانه مقامها بود، اما اکنون در دوران حکومت آنها خانه همه مردم است و به همه افغانها تعلق دارد. او گفته که پیشتر مقامها محض به افراد مورد نظر خود اجازه اقامت در افغانستان را میدادند، اما اکنون چنین رویکردی وجود ندارد.
متقی در گفتوگو با تاجران افغان همچنین گفته است که روابط آنها با جهان روز به روز در حال گسترش است و بهزودی یکی از دیپلماتهای آنها برای پیشبرد امور سفارت این گروه به هند خواهد رفت.
خبرگزاری حقوق بشری حالوش روز دوشنبه ۲۱ میزان گزارش داد که یک زندانی شهروند افغانستان برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان اصفهان انتقال یافته است. حضرت اسحاقزی ۲۶ ساله پیشتر بهدلیل اتهامات مرتبط با مواد مخدر به اعدام محکوم شده بود.
این جوان از اهالی ولسوالی جوین ولایت فراه است.
حالوش به نقل از منابع خود نوشت «حضرت، سه سال پیش در اصفهان بازداشت و از سوی دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شده و امروز به قرنطینه جهت اجرای حکم منتقل شده است.»
در ماهها و سالهای گذشته، دهها افغان در ایران اعدام شدهاند، بیشتر به اتهامهای مربوط به مواد مخدر و قتل. گزارشهای سازمانهای حقوق بشری مانند سازمان حقوق بشر ایران و ههنگاو نشان میدهد که افغانها بزرگترین گروه اتباع خارجی در صف اعدام در ایران هستند و بسیاری از این اعدامها بدون اطلاع خانواده یا رسانهها انجام میشود. نهادهای حقوق بشری همچنین هشدار دادهاند که افغانهای متهم در ایران معمولا از دادرسی عادلانه و دسترسی به وکیل محروماند.
خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان روز دوشنبه اعتراف کرد که طالبان یک گروه نیابتی قابل اعتماد نیست، هرچند اسلام آباد این گروه را «ایجاد کرد و پرورش داد.»
با توجه به این اظهارات، نینا شرما، پژوهشگر یک مرکز تحقیقاتی در دهلی باور دارد که پاکستان با حمایت از طالبان «به عمیق استراتژیک» خود دست نیافته و این گروه به دردسر امنیتی برای این کشور بدل شده است.
درگیری مرزی در جریان سفر امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان به هند رخ داد. پاکستان همواره از روابط رو به گسترش افغانستان و پاکستان نگران بوده است، چه در زمانی که در راس حکومت افغانستان حامد کرزی و اشرفغنی بودند و چه اکنون که طالبان اختیار آن را در دست دارد.
استراتژیستهای پاکستانی به دنبال آن بودند که افغانستان فارغ از حضور هند باشد تا از نظر آنان، مرزهای غربی این کشور امن باشد. اکنون، اسلام آباد باور دارد که طالبان از شبه نظامیانی حمایت میکند که هند بارها از آنها برای ایجاد ناامنی در پاکستان استفاده کرده است. به عبارت دیگر، ظاهراً، عمق استراتژیک به حفره امنیتی تبدیل شده است.
خانم شرما، پژوهشگر مرکز تحقیقات در حوزه سیاستگذاری و حکومتداری در دهلی، روز دوشنبه در مقالهاش در آسیا تایمز نوشت که پاکستان با حمایت از طالبان مرزها و خاکش را نتوانسته امن بسازد. بنا به آمار مرکز پژوهشها و مطالعات امنیتی در پاکستان، در سه ماه اول سال ۲۰۲۵، حدود ۲ هزار و ۴۱۴ نفر کشته شدند که تقریبا با کل تلفات سال ۲۰۲۴ (یعنی ۲ هزار و ۵۴۶ نفر) برابر است.
آمار پروژه دادههای درگیریهای مسلحانه (ACLED) نیز نشان میدهد پاکستان در سال گذشته شاهد دستکم ۶۰۰ حمله یا درگیری تحریک طالبان پاکستان با نیروهای امنیتی بوده است. اسلام آباد میگوید که حمایت طالبان افغان از این شبهنظامیان باعث افزایش حملات خشونتبار شده است.
نینا شرما با اشاره به این آمار نوشت: «در دو دهه گذشته، ارتش پاکستان بهدنبال اهرمی در کابل بود تا نفوذ هند را کاهش دهد و مرزهای کشور را آرام نگه دارد. حتی تسلط طالبان در ۲۰۲۱ هیچیک از این اهداف را تامین نکرده است.»
به گفته او، طالبان اکنون سعی میکند که از وابستگی خود به پاکستان بکاهد و خود را یک نیروی مستقل از پاکستان به نمایش بگذارد. به این منظور، طالبان روابطش را با هند گسترش میدهد و پاکستان کاری برای جلوگیری از گسترش این روابط انجام داده نمیتواند.
این پژوهشگر هندی باور دارد که حملات هوایی پاکستان به افغانستان و تشدید عملیات علیه تیتیپی از میزان خشونت در مناطق مرزی و خیبرپختونخوا نخواهد کاست، زیرا تیتیپی به حملات پاکستان واکنش نشان داده و طالبان افغان هم به درخواست اسلام آباد، مشکل پناهگاههای تیتیپی را حل نمیکند.
به گفته او، «از منظر راهبردی، عمقی که پاکستان زمانی بهدنبال آن بود، اکنون شبیه یک چاله امنیتی است که منابع را جذب کرده و خطر را بیرون میدهد.»
شرما پیشبینی میکند که پاکستان برای از بین بردن پناهگاههای شبهنظامیان وارد مرحله تهاجم زمینی نخواهد شد، اما به حملات توپخانهای و حملات هدفمند هوایی به افغانستان ادامه خواهد داد و از نظر دیپلوماتیک خواهد کوشید که از طریق چین و قطر بر طالبان فشار بیاورد.
اما، طالبان نمیخواهد این تصور ایجاد شود که زیر فشار پاکستان به خواستههای این کشور تن داده است. به گفته او، درگیری با پاکستان به مشروعیت و اعتبار ملی طالبان که درگیر مشکلات عمیق سیاسی و اقتصادی است، کمک میکند.
شرما باور دارد که طالبان حاضر نیست مانند دوره پیش از سقوط کابل، به عنوان یک نیروی نیابتی عمل کند. بنابر این، پاکستان باید مرزهای خود را امن کرده و تدابیر امنیتی و استخباراتی برای جلوگیری از حملات شبه نظامیان را بیشتر کند.