اسحاق دار، وزیر خارجه پاکستان، روز پنجشنبه در دیدار با مارک روته، دبیرکل ناتو درباره تهدیدهای فرامرزی علیه پاکستان گفتوگو کرد، تهدیدی که مقامهای این کشور بارها به هند و افغانستان تحت حاکمیت طالبان نسبت دادهاند. دار خواهان همکاری ناتو برای مقابله با تهدیدهای مشترک شده است.
براساس خبرنامه وزارت خارجه پاکستان که روز پنجشنبه نشر شد، دبیرکل ناتو ضمن قدردانی از «نقش پاکستان در صلح و ثبات منطقه»، از تلاشهای این کشور در مبارزه با شبه نظامیان نیز ستایش کرده است.
وزیر خارجه پاکستان در این نشست تاکید کرده که «تهدید تروریستی که پاکستان با آن مواجه است، عمدتاً از خارج از مرزهای این کشور حمایت و سازماندهی میشود.» او افزوده است که دولت پاکستان بهطور فعال در حال اجرای اقداماتی برای مقابله با این تهدیدها است.
به گفته وزارت خارجه پاکستان، دو طرف توافق کردند که همکاریهای خود را برای مقابله با چالشهای امنیتی مشترک ادامه دهند.
پاکستان مدعی است که قربانی تروریسم است و دولت این کشور بارها طالبان افغانستان و همچنین هند را به حمایت و سازماندهی گروههای شبه نظامی، مانند تحریک طالبان پاکستانی و جداییطلبان بلوچ، متهم کرده است.
روابط پاکستان با طالبان در ماههای اخیر تیره شده است. اسلامآباد از طالبان خواسته است تعهد کتبی بدهند که شبهنظامیان از خاک افغانستان به پاکستان حمله نخواهند کرد، اما طالبان تاکنون از ارائه چنین تضمینی خودداری کردهاند.
دانشمندان در این پژوهش که روند تکامل بوسیدن را بررسی کردهاند، دریافتند که نیاکان انسان و میمونهای بزرگ، لبهای خود را با شریکهای جنسیشان تماس میدادند.
براساس این پژوهش این رفتار در نیاکان مشترک انسان، شامپانزهها، بونوبوها و اورانگوتانها وجود داشته است.
تیم پژوهشی، بوسیدن را به عنوان «تماس دهانی غیرتهاجمی با حرکت لبها و بخشهایی از دهان، بدون انتقال غذا» تعریف کرده است.
پژوهشگران معتقدند که بوسیدن با وجود خطر انتقال بیماری، میتواند نقشهای متنوعی از جمله ارزیابی جفت، ایجاد پیوند عاطفی، کاهش تنش اجتماعی و پیشنوازش، داشته باشد.
ماتیلدا بریندل، نویسنده اصلی پژوهش و زیستشناس تکاملی در دانشگاه آکسفورد، بوسیدن را یک «معمای تکاملی» توصیف میکند. به گفته او بوسیدن ممکن است خطراتی مانند انتقال بیماری به همراه داشته باشد، در حالیکه هیچ مزیت آشکاری برای تولید مثل یا بقا ارائه نمیدهد.
آدریانو ریس ا لامیرا، روانشناس تکاملی که در این پژوهش مشارکت نداشته است، میگوید بوسیدن چیزی فراتر از تماس دهان با دهان است و این مطالعه توضیح کافی درباره اینکه انسانها چگونه و چرا به شکل امروزی میبوسند ارائه نمیدهد.
پژوهشگران همچنین تاکید کردهاند که دادهها درباره بوسیدن در حیوانات غیر از میمونهای بزرگ، محدود است و برای درک بهتر تکامل این رفتار، نیاز به مطالعات بیشتری وجود دارد.