والی طالبان و قنسول پاکستان در ننگرهار دیدار کردند

ویدیوهای رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهند که پولیس این مهاجران را سوار بس کرده و به مکانی که هنوز مشخص نیست، انتقال می‌دهد. یک مهاجر گفت که پولیس به آنها اجازه نداده تا وسایل شخصی خود را جمع کنند.

برخی از این مهاجران افغان به افغانستان اینترنشنال گفتند که نیروهای پولیس حوالی ساعت یک شب به وقت محلی وارد پارک شده و به ساکنان گفتند که آنان را به محل دیگری انتقال می‌دهند.

یکی از پناهجویان افغان گفت پولیس به بهانه انتقال خانواده‌ها به مناطق دیگر وارد پارک شده، اما به باور او هدف اصلی بازگرداندن این خانواده‌ها به افغانستان است. او افزود که جان این خانواده‌ها در صورت بازگشت به افغانستان در خطر است.

او گفت که رفتار نیروهای پولیس هنگام ورود «برخورد خشونت‌آمیز» داشتند و شماری از مهاجران افغان را «لت‌وکوب» کردند.

همزمان ویدیویی به افغانستان اینرنشنال رسیده که نشان می‌دهد پولیس پاکستان یک زن افغان را لت‌وکوب کرده است. این زن افغان که خود را زیبا فرهمند معرفی می‌کند، زخم عمیقی در ناحیه ابرو دارد.

به گفته پناهجویان افغان ساکن در پارک آرژانتین، در این پارک بیش از ۲۵۰ خانواده افغان حضور دارند. آنها از ترس تهاجم پولیس به خانه‌ها و انتقال شان به اردوگاه‌های اخراج، به این پارک معروف پناه برده‌اند

همچنین، این خانواده‌های افغان پس از این در پارک مستقر شده‌اند که به دنبال فشارهای اداری و اخراج از خانه‌های کرایی در اسلام‌آباد، جایی برای اقامت نداشتند و به‌گونه موقت در این پارک تجمع کردند.

این گروه از پناهجویان افغان طی ماه‌های گذشته بارها گفته‌اند که روند انتقال یا رسیدگی به پرونده‌های شان برای اسکان در کشورهای غربی روشن نیست و نگران بازگشت اجباری به افغانستان هستند.

پیش از این نیز ده‌ها خانواده مهاجر افغان ساکن این پارک در اسلام‌آباد در نشستی اعتراضی، خواستار تسریع روند رسیدگی به پرونده‌های پناهندگی‌شان شدند. آن‌ها هشدار دادند که بازگشت به افغانستان برای‌شان خطرناک است و به حمایت فوری جامعه بین‌المللی نیاز دارند.

پاکستان بیش از چهل سال میزبان مهاجران افغان بوده است، اما در حال حاضر این کشور روند اخراج هزاران مهاجر را سرعت بخشیده است.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و بسیاری از نهادهای بین‌المللی از پاکستان خواسته‌اند که به جای اخراج، راه‌هایی برای تضمین حقوق پناهجویان پیدا کند.

او روز دوشنبه ۳ قوس، در یک نشست خبری در مقر سفارت افغانستان در دهلی گفت یکی از مهم‌ترین موضوعات میان دو طرف در سال‌های گذشته موضوع صدور ویزا بوده است.

به گفته او، بیماران افغان می‌توانند برای درمان به هند سفر کنند و برنامه‌هایی نیز از سوی سفارت هند در کابل برای پشتیبانی از متقاضیان افغان شروع خواهد شد.

پس از سقوط نخستین دوره حاکمیت طالبان در سال ۲۰۰۱، هند به یکی از مهم‌ترین مقاصد درمانی برای افغان‌ها بدل شد. این روند بیشتر به دلیل ترکیبی از «کیفیت نسبی»، «هزینه پایین‌تر نسبت به بسیاری کشورها»، و «سهولت نسبی در دریافت ویزا» شکل گرفت.

پس از سقوط نظام جمهوری در سال ۲۰۲۱، روند صدور ویزا از سوی هند برای افغان‌ها متوقف شد و سفارت هند در کابل نیز عملاً فعالیت‌های معمول قنسولی خود را متوقف کرد. در این مدت هیچ ویزای درمانی برای افغان‌ها صادر نشد.

در ماه‌های اخیر روابط میان طالبان و هند گسترش یافته است. با این حال هنوز روشن نیست روند صدور ویزای درمانی برای افغان‌ها در کابل دقیقا از چه زمانی به گونه رسمی آغاز خواهد شد.

موفقیت طالبان در گسترش تجارت

صدور ویزا بخشی از تلاش‌های اداره طالبان برای گسترش روابط تجاری با کشورهای مختلف و کاهش وابستگی به بنادر و مسیرهای زمینی پاکستان است. نورالدین عزیزی، وزیر تجارت طالبان در یک مصاحبه با شبکه دبیلو‌آی‌اوان گفت که بسته شدن مسیر پاکستان تاثیر شدیدی بر بازارهای افغانستان نداشته است.

او مدعی شد که اداره طالبان توانسته است روابط تجاری افغانستان با کشورهای همسایه را متنوع کند و پاکستان نمی‌تواند از وابستگی اقتصادی افغانستان به کراچی به عنوان ابزار فشار استفاده کند.

عزیزی افزود که در حال حاضر ۱۲ هزار کانتینر کالاهای افغانستان در کراچی و دیگر مناطق پاکستان متوقف شده اند.

عزیزی به روابط تجاری افغانستان با هند و روسیه اشاره کرد که رو به گسترش است. او خواستار تمدید معافیت بندر چابهار از تحریم های امریکا شد و ابراز امیدواری کرد که این معافیت در چارچوب همکاری با هند ادامه یابد.

درمندرا، با نام اصلی «دهرام سنگ دیول»، هشتم دسامبر ۱۹۳۵ در پنجاب هند به دنیا آمد و از دهه ۱۹۶۰ به یکی از چهره‌های اثرگذار سینمای این کشور بدل شد. او طی شش دهه با حضور در بیش از ۳۰۰ فیلم، از نقش‌های رومانتیک تا اکشن و کمدی، با کاریزما و بازی روانش جایگاهی ماندگار در سینمای هند برای خود ساخت.

نقش او در فيلم شعله در سال ۱۹۷۵، جايگاهش را افسانه‌ای کرد. فيلمی که هم در هند، هم در افغانستان و هم در بخش بزرگی از آسيا و حتا فراتر، تبدیل به يک تجربه مشترک فرهنگی شد. شعله هنوز یکی از پردرآمدترین فیلم‌ها در سینمای هند است.

در یک گزارش فرهنگی درباره افغان‌های مهاجر در دهلی، نویسنده از زبان چند افغان نقل می‌کند که اگر «شعله» امروز هم دوباره در سینماهای کابل اکران شود، باز هم می‌تواند پربیننده‌ترین فیلم باشد.

محبوبیت درمندرا در افغانستان

محبوبیت درمندرا در افغانستان بدون درک رابطه تاريخی افغان‌ها با سينمای هند قابل فهم نيست. از دهه های ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ خورشيدی، فيلم‌های هندی مهمترين خوراک سینما در افغانستان بوده است.

باگذشت بیشتر از نیم قرن، هنوز افغانهایی که خاطره سینما رفتن در آن سال‌ها در کابل و دیگر شهرهای بزرگ افغانستان را دارند، سینماهای افغانستان را عمدتا با سینمای هند و سینمای هند را بیشتر با امیتاب باچان و درمندرا می‌شناسند.

در آن سال ها، سينما رفتن هر چند در بسیاری از شهرهای افغانستان یک تابو بوده اما دستکم در کابل يک رسم پذیرفته شده اجتماعی بود و سالون‌هايی در کابل، هرات، مزارشريف، قندهار و جلال آباد نیز به طور مداوم فيلم‌های باليوودی نمايش می‌دادند.

در گزارشی از تایمز آف اندیا آمده است که افغانستان تا اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، یکی از بزرگ‌ترین بازارهای بیرونی سینمای هند بوده است.

به ویژه در آن سال‌ها، درمندرا اغلب نقش مردی را بازی می‌کرد که با زورگويی و بی‌عدالتی می‌جنگید، چنین ژانری برای افغان‌ها از گذشته و حتا اکنون جذابیت خودش را داشته است. در واقع می‌توان گفت که اين الگو با ذهنيت فرهنگی افغانستان، که قهرمانی را با جوانمردی و غيرت تعريف می کند، همخوان بوده است.

به روایتی می‌شود گفت که نقش درمندرا در دفاع از مظلوم، پاسداری از خانواده، يا ايستادن در برابر زور در چندین فیلم، اين منطق اخلاقی را برای جامعه افغانستان، که تجربه تاريخی سختی از جنگ و بي‌عدالتی داشته، جذاب ساخته است.

تایمز آف اندیا در گزارشی درباره رابطه کابل و بالیوود می‌نویسد که ستاره‌هایی مثل امیتاب، همای مالینی، سری دیوی و درمندرا در افغانستان هواداران عظیم داشتند و حتی در سال‌های جنگ داخلی هم فیلم‌های هندی در شهرهای بزرگ مثل کابل، قندهار و مزار فروش بالا داشتند.

حتا تا آخرین نفس‌های فیلم‌های ویدیویی در افغانستان، به‌خوبی به یاد داریم که بسیاری از مردم، برخی از فیلم‌ها را با نام واقعی آن فیلم نمی‌شناختند. مثلا افراد زیادی بودند که می‌گفتند: «فیلم جدید درمندر آمده است.» درمندرا در افغانستان شهرتش عمدتا به «درمندر» بود.

برای چند نسل در افغانستان درمندرا نشانه دورانی است که زندگی شهری، در واقع ریتم دیگری داشته است. یا به گفته فرهاد دریا، «غایتایی» که «درختان اکاسی، پهره‌دار کابل» بود.

در واقع، درمندرا برای نسل‌هایی از افغانها که هم جنگ را تجربه کردند و هم مهاجرت، بخش بزرگی از زندگی‌شان را شکل داده است. فیلم‌های او بخشی از «دنیای پیش از آشوب» بسیاری‌ها در افغانستان است، دنیایی که بر خلاف امروز کابل، با موسیقی، رنگ و قصه معنا پیدا می‌کرده است.

اکنون که او رفته است، نسل‌هایی که با او خندیدند، گریستند و هیجان فیلم‌هایش را تجربه کردند، می‌دانند که بخشی از خاطره جمعی‌شان خاموش شده است.

درمندرا در کنار امیتا بچان بی‌تردید سال‌ها در حافظه جمعی افغان‌ها باقی خواهد ماند.

ایندیا تودی نوشته است که پرواز اف‌جی ۳۱۱ شرکت آریانا ساعت ۱۲:۰۷ بعد از ظهر روز یکشنبه از کابل به دهلی رسیده بود، اما هنگام فرود به‌طور اشتباه در باند ۲۹ آر میدان هوایی ایندیرا گاندی نشست.

منابع در میدان هوایی دهلی به رسانه‌های این کشور گفته‌اند که این رویداد می‌توانست به یک حادثه جدی و خونبار منجر شود، اما با مداخله فوری برج کنترول، از برخورد دو هواپیما جلوگیری شد.

منابع محلی گفتند که هواپیمای آریانا پس از تماس با زمین به‌سرعت به مسیر فرعی هدایت شد تا فضای لازم برای هواپیمایی که در آستانه برخاستن بود فراهم شود.

در این رویداد به هیچ‌یک از مسافران آسیب نرسیده است.

اداره هوانوردی هند بررسی فنی این رویداد را آغاز کرده و گفته است که در تلاش است تا مشخص کند خطا در سیستم هدایت پرواز بوده یا اشتباه انسانی در ارتباط میان برج کنترول و پیلوت رخ داده است.

اعضای این حرکت اعتراضی در ویدیویی که به افغانستان اینترنشنال فرستادند، به مناسبت ۲۵ نوامبر نمایشی را درباره وضعیت زنان افغانستان اجرا کردند.

این گروه همچنین در بیانیه‌ای تأکید کرده است که محرومیت از آموزش، ممنوعیت کار، خشونت سیستماتیک، آزار، شکنجه و تبعیض ساختاری، به بخشی از زندگی روزمره زنان در افغانستان تبدیل شده است.

روز جهانی محو خشونت علیه زنان هر سال در ۲۵ نوامبر با هدف آگاهی‌بخشی درباره انواع خشونت، حمایت از قوانین موثر، تقویت شبکه‌های حمایتی و ترویج فرهنگ جلوگیری از خشونت برگزار می‌شود.

نهادهای حقوق بشری، افغانستان را یکی از بدترین کشورهای جهان برای زنان توصیف کرده‌اند.

سازمان بهداشت جهانی سال گذشته در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد که از هر سه زن و دختر، یک نفر در طول زندگی خود خشونت جنسی و فیزیکی را تجربه می‌کند.

روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان در حالی فرا رسیده است که وضعیت زنان و دختران در افغانستان تحت حاکمیت طالبان به‌طور چشمگیری وخیم شده است؛ جایی که خشونت‌های فیزیکی، روانی و محدودیت‌های شدید در حقوق و آزادی‌های اساسی آن‌ها به امری روزمره تبدیل شده است.