طالبان از آزادی بیش از ۳ هزار زندانی خبر داد

دادگاه عالی طالبان روز سهشنبه اعلام کرد که سه هزار و ۲۰۴ نفر از زندانهای سراسر افغانستان آزاد شدند. بهگفته این دادگاه، مدت محکومیت چهارهزار و ۳۱۷ زندانی دیگر نیز کاهش یافته است.

دادگاه عالی طالبان روز سهشنبه اعلام کرد که سه هزار و ۲۰۴ نفر از زندانهای سراسر افغانستان آزاد شدند. بهگفته این دادگاه، مدت محکومیت چهارهزار و ۳۱۷ زندانی دیگر نیز کاهش یافته است.
دادگاه عالی طالبان روز سهشنبه، چهارم قوس، در خبرنامهای اعلام کرد که این تصمیم پس از هدایت عبدالحکیم حقانی، رئیس دادگاه عالی و بررسیهای یک هیئت مشترک از زندانها اتخاذ شده است.
بهگفته طالبان، این هیئت شامل قضات، روسای محاکم استیناف ولایتها، فرماندهان امنیتی، نمایندگان ادارههای محلی و مسئولان استخباراتی بوده است.
آمار دقیق زندانیان در زندانهای طالبان روشن نیست. سال گذشته رئیس اداره تنظیم امور زندانهای طالبان گفته بود که بیش از ۲۰ هزار نفر در زندانها و توقیفخانههای افغانستان نگهداری میشوند. به گفته او ۱۱ هزار نفر، از جمله یک هزار زن و حدود ۸۰۰ کودک، در این زندانها به سر میبرند.

نماینده ویژه استرالیا برای افغانستان میگوید که در هیچ کشوری، خشونت علیه زنان به اندازه افغانستان «ریشهدار، ساختاری و فراگیر» نبوده است. او با اشاره به آغاز کارزار جهانی ۱۶ روزه مبارزه با خشونت علیه زنان از سوی سازمان ملل گفت که زنان عملاً از عرصه عمومی در افغانستان حذف شدهاند.
امندا مک گرگور افزود که رفع خشونت علیه زنان در هیچ کشور دیگری نمیتواند به اندازه افغانستان آینده آن جامعه را دگرگون و مسیر موفقیت آن را هموار کند.
همزمان، یوناما و اداره زنان سازمان ملل متحد با نشر اعلامیهای نسبت به افزایش نگرانکننده ۴۰ درصدی خشونت علیه زنان و دختران در افغانستان خبر دادند. این دو نهاد از جامعه جهانی خواستند که حمایت و همبستگی خود با زنان افغان را افزایش دهند.
بر اساس ارزیابیهای سازمان ملل، شمار زنانی که در معرض خطر خشونت قرار دارند در کمتر از دو سال تا ۴۰ درصد افزایش یافته و اکنون بیش از ۱۴ میلیون زن در افغانستان به خدمات محافظتی و کمکهای فوری نیازمند هستند.

یک نهاد حامی خبرنگاران میگوید که در ۲۴ ساعت گذشته پنج خبرنگار و کارمند رسانهای افغان در اسلامآباد به طور خشونتباری بازداشت شدهاند. به گفته نی در تبعید، این خبرنگاران در معرض اخراج اجباری به افغانستان قرار دارند.
نی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت خبرنگاران و سایر شهروندان افغانستان در پاکستان، از حکومت این کشور خواسته است که خبرنگاران افغان را بهعنوان ابزار فشار بر طالبان استفاده نکند.
این نهاد روز سهشنبه، در بیانیهای اعلام کرد که «خبرنگاران و کارمندان رسانهای نهتنها از آزادی محروم شدهاند، بلکه هنگام بازداشت مورد خشونت فزیکی و روانی نیز قرار گرفتهاند.»
نی در تبعید تاکید کرده است که سلب آزادی و اعمال خشونت فزیکی و روانی علیه بازداشتشدگان، رفتارهایی «ضدبشری» بوده و نیروهای ملکی و نظامی پاکستان با انجام چنین اقداماتی قوانین بینالمللی و حتی قوانین ملی پاکستان را نقض کردهاند.
این نهاد از حکومت پاکستان خواسته است که از اخراج خبرنگاران افغان خودداری کند. در اعلامیه آمده است: «خبرنگاران، کارمندان رسانهای و دیگر اعضای جامعه مدنی افغانستان در صورت اخراج به کشورشان با خطر جدی مرگ روبهرو میشوند. حفاظت از جان این افراد آسیبپذیر از مسئولیتهای کشورهایی است که آنها در قلمروشان زندگی میکنند.»
نی در تبعید همچنین گفته است که استفاده از افراد ملکی و مهاجران افغان بهعنوان ابزار فشار بر طالبان «هم خلاف اصول دینی و اسلامی است و هم مغایر تمامی قوانین جهانی حمایت از مهاجران.»
این نهاد حامی خبرنگاران افزوده است که حکومت پاکستان باید بداند طالبان «دشمنان جامعه خبرنگاری و جامعه مدنی» هستند و از نگاه آنان، کارمندان این بخشها «واجبالقتل» شمرده میشوند.
بازداشت و اخراج گسترده مهاجران افغان در پاکستان در هفتههای اخیر شدت یافته است. روز دوشنبه نیز گزارشهایی از ضربوشتم پناهجویان، بهویژه زنان منتشر شد. اسلامآباد پس از افزایش تنش با طالبان، روند اخراج کامل مهاجران افغان را تسریع کرده است.

یک نماینده پارلمان استرالیا روز دوشنبه، ۳ قوس، طرحی را برای بهرسمیتشناسی تبعیض، آزار و اذیت هزارهها در افغانستان به جلسه عمومی مجلس ارائه کرد.
در این طرح، ضمن اشاره به سرکوب و تبعیض سیستماتیک علیه هزارهها و دیگر اقلیتهای قومی و مذهبی، بر ضرورت حمایت از این گروهها تاکید شده است.
لیبی کوکر، ارائهکننده طرح در پارلمان تصریح کرده است که در افغانستان تحت کنترول طالبان، اقلیتها بهویژه جامعه هزاره با تبعیض ساختاری و تهدیدهای جدی روبهرو هستند.
این طرح پس از فعالیت مستمر هزارههای جیلانگ استرالیا به پارلمان این کشور راه یافته است.
طرح یادشده با تاکید بر حمایت از تمام اقلیتها، زنان و دختران افغانستان، بیان میدارد که هیچ نقطهای از کشور از خشونت در امان نمانده است. همچنان در این طرح نقش و مشارکت جامعه هزاره در فرهنگ و جامعه استرالیا مورد ستایش قرار گرفته است.
نهادهای بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری گزارش دادهاند که مردم هزاره با کشتار هدفمند، کوچدادن اجباری، تبعیض و حذف فرهنگی مواجه بودهاند.
خانم کوکر، عضو پارلمان استرالیا، در سخنرانی خود گفت: «آزار و اذیت جامعه هزاره در افغانستان نه تنها نگرانکننده، بلکه نفرتانگیز است.»
تیم ویلسون، عضو دیگر پارلمان، نیز یادآور شد که نباید ابعاد چالشهایی را که افغانستان با آن روبهرو است، فراموش کرد.
او با اشاره به رویدادهای پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان گفت: «تصاویر تکاندهنده تلاش مردم برای فرار از افغانستان هنوز فراموشنشدنی است. مردم میدانستند با پیروزی طالبان چه فجایع حقوق بشری ممکن است رخ دهد.»
فعالان هزاره در استرالیا میگویند که بهرسمیتشناسی تبعیض و آزار این جامعه میتواند توجه جامعه جهانی را بیشتر به وضعیت افغانستان، بهویژه اقشار آسیبپذیر و اقلیتهای قومی و مذهبی جلب کند.
به باور آنان، این اقدام نه تنها حمایتهای جهانی و روند پناهندگی را تقویت میکند، بلکه زمینه را برای بررسیهای بعدی از جمله شناسایی جنایت علیه بشریت یا نسلکشی فراهم میسازد.

افغانستان اینترنشنال در گفتوگو با شماری از ۵۳۹ پناهجوی افغان که نیمهشب سهشنبه، ۴ قوس، از یک پارک در اسلامآباد بازداشت شدهاند، دریافته است که پولیس روند انتقال آنان به افغانستان را آغاز کرده است. فعالان حقوق بشر، حقوق زنان، فعالان مدنی و خبرنگاران در میان این افراد هستند.
علاوه بر این، شماری از کارمندان حکومت پیشین افغانستان نیز در میان ۵۳۹ فردی حضور دارند که پولیس پاکستان آنان را به تورخم در مرز میان افغانستان و پاکستان انتقال داده است.
پولیس پاکستان به افغانستان اینترنشنال تایید کرده که همه این افراد پس از دستگیری به حاجیکمپ انتقال داده و از آنجا به افغانستان اخراج کرده است.
پولیس پاکستان ساعت یک بامداد سهشنبه با یورش به پارک آرژانتین در مرکز اسلامآباد، ۵۳۹ مهاجر افغان را بازداشت کرد. ویدئوهایی که به افغانستان اینترنشنال رسیده نشان میدهد پولیس هنگام بازداشت از خشونت کار گرفته است. در یکی از ویدیوها دیده میشود که دیبا فرهمند، فعال حقوق زنان، از ناحیه ابرو زخم عمیق برداشته است.
پولیس پاکستان سپس این افراد را به حاجی کمپ انتقال داد و ساعاتی بعد روند اخراج آنان را از طریق منطقه تورخم به افغانستان آغاز کرد.
شماری از این پناهجویان میگویند که نهادهای حقوق بشری جهان و نهادهای بینالمللی طی سه ماه گذشته صدایشان را نشنیدهاند.
یکتن از پناهجویان به افغانستان اینترنشنال گفت که حتا افرادی که پروندههای پناهندگیشان در یکی از کشورهای غربی در جریان بوده نیز در میان اخراج شدهها قرار دارند.
پیش از این در گزارشهای عفو بینالملل، دیدبان حقوق بشر و چند نهاد دیگر این نکته یادآوری شده که پاکستان به وضعیت حقوقی و پناهندگی بسیاری از افغانها توجه نکرده و حتی دارندگان مدرک ثبتنام یا در جریان پروسههای انتقال را هم اخراج کردهاند.
بر اساس سند تفصیلی عفو بینالملل که با استناد به آمار سازمان بینالمللی مهاجرت تهیه شده، در سال جاری میلادی حدود ۲۰ درصد اخراج شدههای افغان از پاکستان، دارندگان کارتهای رسمی ثبت پناهندگان سازمان ملل (پیاوآر) بودهاند.
پیش از این، شماری از افراد حاضر در پارک آرژانتین اسلامآباد گفته بودند که در صورت بازگشت اجباری به افغانستان، جانشان در خطر خواهد بود.
این پناهجویان چرا در پارک آرژانتین بودند؟
پناهجویان میگویند بیش از سه ماه است که بهدلیل اخراج از خانههای کرایی و فشارهای اداری، جایی برای اقامت نداشته و از ترس حمله پولیس به خانهها و انتقال به اردوگاههای اخراج، به پارک آرژانتین پناه برده بودند.
آنان تاکید کردند که روند رسیدگی به پروندههایشان برای اسکان در کشورهای غربی روشن نبود و نگرانی از بازگشت اجباری به افغانستان، دلیل اصلی پناهبردنشان به این پارک بوده است.
در ماه میزان حکومت پاکستان گفته بود که افغانهای در معرض خطر را اخراج نخواهد کرد.
وزارت داخله پاکستان در ۳۰ میزان گفت از فعالان حقوق بشر، کارمندان پیشین دولت، چهرههای سیاسی، هنرمندان و اقلیتهای مذهبی و خانوادههایی که پرونده انتقال به کشورهای غربی دارند محافظت خواهد کرد.
اما در عمل، دهها فعال حقوق بشر، خبرنگار و کارمند دولت پیشین که بعد از تسلط طالبان بر افغانستان به پاکستان پناه بردهاند، میگویند مورد حمله و آزار و اذیت پولیس قرار گرفتهاند.
مهاجران میگویند پاکستان درخواست ویزای آنان را تمدید نمیکند و با بازداشتهای شبانهروزی آنان را در وضعیت روانی دشوار قرار داده است.

در ۲۵ نوامبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد خواستار فضاهای امن حضوری و غیرحضوری برای زنان و دختران افغان شد. این سازمان با زنان افغان اعلام همبستگی کرد؛ زنانی که با تلاش و استواری کشاورزی را پایدار، خانوادهها را تغذیه و جوامع را تقویت میکنند.
در تقویم جهان، ۲۵ نوامبر تحت نام «محو خشونت علیه زنان» نامگذاری شده است؛ روزی که با هدف آگاهیدهی درباره خشونتهای متعدد، تقویت شبکههای حمایتی و تقویت فرهنگ مبارزه با خشونت تجلیل میشود.
در این روز جهانی، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد بهطور ویژه از زنان شاغل در بخش کشاورزی یاد کرده و ستوده است.
هرچند آمار دقیق از زنان شاغل در این بخش در دسترس نیست، با اینحال سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد پیشتر اعلام کرد که از هر چهار نفر در افغانستان، سه نفر برای ادامه بقای خود به کشاورزی وابستهاند.





