ادعای پاکستان: طالبان افغان و پاکستانی در حمله انتحاری اسلام‌آباد دست داشتند

وزیر دفاع پاکستان روز سه‌شنبه، ۴ قوس، در گفت‌وگو با شبکه جیونیوز گفت که رفتار طالبان هیچ تغییری نکرده و این گروه افغانستان را «به‌سوی نابودی می‌برد.»

خواجه آصف با رد ادعای طالبان مبنی بر دست‌داشتن پاکستان در حملات هوایی شرق افغانستان گفت: «از سوی ما هیچ حمله‌ای انجام نشده و هیچ غیرنظامی هدف قرار نگرفته است. نیروهای ما منظم و پایبند اصول‌اند؛ ما برخلاف طالبان، که یک گروه پراکنده و بی‌قاعده‌اند، هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهیم.»

او تاکید کرد: «در هیچ دین و جامعه‌ای پذیرفتنی نیست که در سرزمینی زندگی کنید و همان‌جا خونریزی و آشوب ایجاد کنید. طالبان از کدام شریعت سخن می‌گویند؟»

وزیر دفاع پاکستان افزود که اسلام‌آباد خواهان صلح و ثبات در منطقه است و ادامه تنش به سود هیچ‌کس نیست.

او با انتقاد از طالبان گفت اکنون مردم به‌دلیل پستی که زمانی در حمایت از طالبان منتشر کرده بود، او را مسخره می‌کنند. آقای آصف پس از توافقنامه دوحه میان طالبان و امریکا در توییتر حمایت از طالبان افغان نوشت که «قدرت از شما است ولی خداوند با ما است. الله اکبر».

خواجه آصف همچنین گفت اگر طالبان بخواهد مسیرهای جایگزین برای تجارت پیدا کند یا روابطش را با هند گسترش دهد، هیچ مانع و مخالفتی وجود ندارد.

پس از حملات هوایی دوشنبه‌شب در ولایت‌های شرقی افغانستان، تنش میان پاکستان و طالبان افزایش یافته و نشانه‌ای از فروکش‌کردن آن دیده نمی‌شود. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان پاکستان را مسئول این حملات دانست و تهدید کرد که «در زمان مناسب» پاسخ خواهند داد؛ اما ارتش پاکستان این ادعا را رد کرده است.

دادگاه عالی طالبان روز سه‌شنبه، چهارم قوس، در خبرنامه‌ای اعلام کرد که این تصمیم پس از هدایت عبدالحکیم حقانی، رئیس دادگاه عالی و بررسی‌های یک هیئت مشترک از زندان‌ها اتخاذ شده است.

به‌گفته طالبان، این هیئت شامل قضات، روسای محاکم استیناف ولایت‌ها، فرماندهان امنیتی، نمایندگان اداره‌های محلی و مسئولان استخباراتی بوده است.

آمار دقیق زندانیان در زندان‌های طالبان روشن نیست. سال گذشته رئیس اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان گفته بود که بیش از ۲۰ هزار نفر در زندان‌ها و توقیف‌خانه‌های افغانستان نگهداری می‌شوند. به گفته او ۱۱ هزار نفر، از جمله یک هزار زن و حدود ۸۰۰ کودک، در این زندان‌ها به سر می‌برند.

امندا مک گرگور افزود که رفع خشونت علیه زنان در هیچ کشور دیگری نمی‌تواند به اندازه افغانستان آینده آن جامعه را دگرگون و مسیر موفقیت آن را هموار کند.

همزمان، یوناما و اداره زنان سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه‌ای نسبت به افزایش نگران‌کننده ۴۰ درصدی خشونت علیه زنان و دختران در افغانستان خبر دادند. این دو نهاد از جامعه جهانی خواستند که حمایت و همبستگی خود با زنان افغان را افزایش دهند.

بر اساس ارزیابی‌های سازمان ملل، شمار زنانی که در معرض خطر خشونت قرار دارند در کمتر از دو سال تا ۴۰ درصد افزایش یافته و اکنون بیش از ۱۴ میلیون زن در افغانستان به خدمات محافظتی و کمک‌های فوری نیازمند هستند.

نی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت خبرنگاران و سایر شهروندان افغانستان در پاکستان، از حکومت این کشور خواسته است که خبرنگاران افغان را به‌عنوان ابزار فشار بر طالبان استفاده نکند.

این نهاد روز سه‌شنبه، در بیانیه‌ای اعلام کرد که «خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای نه‌تنها از آزادی محروم شده‌اند، بلکه هنگام بازداشت مورد خشونت فزیکی و روانی نیز قرار گرفته‌اند.»

نی در تبعید تاکید کرده است که سلب آزادی و اعمال خشونت فزیکی و روانی علیه بازداشت‌شدگان، رفتارهایی «ضدبشری» بوده و نیروهای ملکی و نظامی پاکستان با انجام چنین اقداماتی قوانین بین‌المللی و حتی قوانین ملی پاکستان را نقض کرده‌اند.

این نهاد از حکومت پاکستان خواسته است که از اخراج خبرنگاران افغان خودداری کند. در اعلامیه آمده است: «خبرنگاران، کارمندان رسانه‌ای و دیگر اعضای جامعه مدنی افغانستان در صورت اخراج به کشورشان با خطر جدی مرگ روبه‌رو می‌شوند. حفاظت از جان این افراد آسیب‌پذیر از مسئولیت‌های کشورهایی است که آن‌ها در قلمروشان زندگی می‌کنند.»

نی در تبعید همچنین گفته است که استفاده از افراد ملکی و مهاجران افغان به‌عنوان ابزار فشار بر طالبان «هم خلاف اصول دینی و اسلامی است و هم مغایر تمامی قوانین جهانی حمایت از مهاجران.»

این نهاد حامی خبرنگاران افزوده است که حکومت پاکستان باید بداند طالبان «دشمنان جامعه خبرنگاری و جامعه مدنی» هستند و از نگاه آنان، کارمندان این بخش‌ها «واجب‌القتل» شمرده می‌شوند.

بازداشت و اخراج گسترده مهاجران افغان در پاکستان در هفته‌های اخیر شدت یافته است. روز دوشنبه نیز گزارش‌هایی از ضرب‌وشتم پناهجویان، به‌ویژه زنان منتشر شد. اسلام‌آباد پس از افزایش تنش با طالبان، روند اخراج کامل مهاجران افغان را تسریع کرده است.

در این طرح، ضمن اشاره به سرکوب و تبعیض سیستماتیک علیه هزاره‌ها و دیگر اقلیت‌های قومی و مذهبی، بر ضرورت حمایت از این گروه‌ها تاکید شده است.

لیبی کوکر، ارائه‌کننده طرح در پارلمان تصریح کرده است که در افغانستان تحت کنترول طالبان، اقلیت‌ها به‌ویژه جامعه هزاره با تبعیض ساختاری و تهدیدهای جدی روبه‌رو هستند.

این طرح پس از فعالیت مستمر هزاره‌های جیلانگ استرالیا به پارلمان این کشور راه یافته است.

طرح یادشده با تاکید بر حمایت از تمام اقلیت‌ها، زنان و دختران افغانستان، بیان می‌دارد که هیچ نقطه‌ای از کشور از خشونت در امان نمانده است. همچنان در این طرح نقش و مشارکت جامعه هزاره در فرهنگ و جامعه استرالیا مورد ستایش قرار گرفته است.

نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری گزارش داده‌اند که مردم هزاره با کشتار هدفمند، کوچ‌دادن اجباری، تبعیض و حذف فرهنگی مواجه بوده‌اند.

خانم کوکر، عضو پارلمان استرالیا، در سخنرانی خود گفت: «آزار و اذیت جامعه هزاره در افغانستان نه تنها نگران‌کننده، بلکه نفرت‌انگیز است.»

تیم ویلسون، عضو دیگر پارلمان، نیز یادآور شد که نباید ابعاد چالش‌هایی را که افغانستان با آن روبه‌رو است، فراموش کرد.

او با اشاره به رویدادهای پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان گفت: «تصاویر تکان‌دهنده تلاش مردم برای فرار از افغانستان هنوز فراموش‌نشدنی است. مردم می‌دانستند با پیروزی طالبان چه فجایع حقوق بشری ممکن است رخ دهد.»

فعالان هزاره در استرالیا می‌گویند که به‌رسمیت‌شناسی تبعیض و آزار این جامعه می‌تواند توجه جامعه جهانی را بیشتر به وضعیت افغانستان، به‌ویژه اقشار آسیب‌پذیر و اقلیت‌های قومی و مذهبی جلب کند.

به باور آنان، این اقدام نه تنها حمایت‌های جهانی و روند پناهندگی را تقویت می‌کند، بلکه زمینه را برای بررسی‌های بعدی از جمله شناسایی جنایت علیه بشریت یا نسل‌کشی فراهم می‌سازد.