اجساد دو مهاجر افغان در یک شهرستان کوچک در ایران کشف شد

در این گزارش که روز دوشنبه ۱۰ قوس منتشر شد، آمده است که خانواده‌ها در شمال افغانستان، برای یافتن درمان مناسب ناچارند به مناطق دور دست و به شهرهای دیگر سفر کنند. در بسیاری از موارد، کودکان پس از صرف هزینه‌های سنگین، بهبود نمی‌یابند و مجبورند که به یک مرکز درمانی دیگر مراجعه کنند.

روایت‌هایی از مادران کودکان بیمار در فاریاب، دولت‌آباد، اندخوی و شهر مزارشریف نشان می‌دهد که سرخکان، سینه‌بغل، سوءتغذیه و بیماری‌های عفونی از جمله مواردی است که کودکان را در وضعیت بحرانی قرار داده است و در برخی موارد، تنها در شفاخانه ابوعلی سینا در مزارشریف خدمات رایگان فراهم بوده است.

پزشکان بدون مرز گفت که در دو سال گذشته برای تقویت این شفاخانه، بخش‌های مراقبت ویژه اطفال، مراقبت ویژه نوزادان، بخش ایزوله سرخکان و بخش عاجل را با همکاری وزارت صحت فعال کرده و تنها در یک ماه، صدها کودک در وضعیت بحرانی به این شفاخانه حوزوی رجوع کرده‌اند.

اما این شفاخانه که برای حوزه شمال است، امکانات لازم را ندارد. به گفته این سازمان، ازدحام بیماران باعث شده که در برخی موارد بیش از یک کودک در یک تخت بستری شوند.

در گزارش آمده است که تیم‌های درمانی پزشکان بدون مرز تا کنون بیش ۳۶۰ هزار بیمار را تریاژ یا اولویت‌بندی کرده و برای هزاران کودک، نوزاد و بیماران مبتلا به سرخکان، سینه‌بغل، سوءتغذیه و بیماری‌های عفونی خدمات درمانی ارائه کرده‌اند.

پس از زلزله سوم نوامبر امسال در مزارشریف نیز کمک‌های عاجل و تجهیزات طبی به شفاخانه ابوعلی سینا فرستاده شده است.

سازمان پزشکان بدون مرز می‌گوید که ادامه کمک‌های بین‌المللی برای کاهش مرگ‌ومیر قابل پیشگیری، جلوگیری از فرسایش کارمندان صحی و تامین خدمات درمانی برای کودکان ضرورى است.

به گفته آنها، سه سال در پاکستان منتظرند و قرار بود به زودی تاریخ پرواز شان مشخص شود.

آنان تاکید کردند که هزاران پرونده تکمیل‌شده اکنون در حالت تعلیق قرار دارد و زندگی این افراد زیر فشار شدید و خطر اخراج قرار گرفته است.

آنان گفته‌اند که مقام‌های پاکستانی به بازداشت و اخراج شهروندان افغان ادامه می‌دهند.

در بیانیه هشدار داده شده است که بازگرداندن این افراد به افغانستان آنان را با «خطر فوری» از سوی طالبان روبه‌رو می‌کند.

در این بیانیه که در رسانه‌های پاکستان نیز بازتاب یافته، آمده است که هزاران پرونده تکمیل‌شده اکنون در وضعیت نامعلوم قرار گرفته و درخواست شده است ایالات متحده تعهدات خود را حفظ و همکاران سابقش در افغانستان را حفاظت کند.

این پناهجویان گفتند: «ما مجرم نیستیم. در کنار امریکا ایستادیم و اکنون از امریکا می‌خواهیم در کنار ما بایستد.»

اداره پناهجویان سازمان ملل نیز نسبت به وضعیت افغان‌ها در پاکستان ابراز نگرانی کرده و از حکومت پاکستان خواسته است افغان‌هایی را که نیاز به حمایت ویژه دارند، از برنامه «اخراج اتباع غیرقانونی» مستثنی کند.

روز پنجم قوس، فردی به نام رحمان‌الله لکنوال که در روزهای نخست سقوط حکومت افغانستان به دست طالبان به ایالات متحده رفته بود، در حوالی قصر سفید بر دو سرباز گارد ملی امریکا تیراندازی کرد. یک روز بعد، یکی از سربازان بر اثر شدت جراحات درگذشت.

پس از این رویداد، دونالد ترامپ روند رسیدگی به تمام پرونده‌های مهاجرتی افغان‌ها را متوقف و اعلام کرد که تمام پرونده‌های افغان‌هایی که در سال‌های گذشته وارد امریکا شده‌اند نیز دوباره بررسی خواهد شد.

ترامپ همچنان صدور ویزا در پاسپورت افغانستان را نیز برای مدت نا معلومی تعلیق کرد.

رئیس‌جمهور امریکا بعدا در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره مدت این تعلیق گفت برای این تصمیم «هیچ محدوده زمانی» در نظر ندارد و این تعلیق «برای مدت طولانی» برقرار خواهد بود.

شاعران زن در این جشنواره، چالش‌ها و رنج‌های زنان سرزمین خود را با زبان مادری و در قالب شعر سرودند و به‌طور جمعی در جست‌وجوی راه‌حل برآمدند.

اورانوس مصمم، فعال افغان مقیم استانبول، نیز با خوانش شعر و روایت وضعیت اسفبار زنان افغان در حاکمیت طالبان، گفت: «من از کشوری حرف می‌زنم که نظام حاکمش زن بودن را گناه بزرگ می‌پندارد.»

او ضمن اشاره به محرومیت آموزشی و شغلی دختران و زنان افغان و چالش‌های دیگر آنان در حاکمیت طالبان گفت که «این مفکوره دین و ملت واقعی من نیست بلکه از یک گروه ظالم و زن ستیز است که به زور تفنگ، ترور و تریاک حاکم شده است.»

خانم مصمم ضمن انتقاد از سکوت جهان در برابر زن ستیزی طالبان، گفت که زنان افغان در سراسر جهان برای آزادی و انسانیت همچنان مبارزه می‌کنند. او گفت: «باور دارم که پیروز خواهند شد.»

«فمین‌ استانبول» یک فستیوال ادبی و فرهنگی است که از سال ۲۰۱۶ بدین‌سو همه‌ساله برگزار می‌شود و با دعوت شاعران از کشورهای مختلف جهان به‌طور ویژه به شعر زنان و تقویت جهانی صدای زنان می‌پردازد.

در جشنواره امسال، علاوه بر افغانستان، زنان شاعر از کشورهای ایران، قبرس، چین، استرالیا، ویتنام، گرجستان، آذربایجان، لبنان، ایتالیا، ترکیه نیز حضور داشتند.

یکی از مهاجران افغان ساکن شهرک «بی ۱۷» اسلام‌آباد به افغانستان‌اینترنشنال گفت: «برخورد پولیس نسبت به گذشته بسیار خشن‌تر بود. دروازه خانه‌های زیادی را شکستند. در میان آن‌ها خانه‌هایی هم بود که کسی در آن زندگی نمی‌کرد.»

به گفته مهاجران افغان، پولیس پاکستان روز دوشنبه نیز عملیات جست‌وجوی خانه‌به‌خانه در شهرک مذکور را ادامه داده است.

بیشتر مهاجران بازداشت‌شده در اسلام‌آباد کسانی‌اند که پس از سال ۲۰۲۱ به پاکستان رفته‌ و درخواست پناهندگی‌شان برای کشورهای مقصد در جریان است.

آنان می‌گویند از برخی سفارت‌خانه‌ها اسنادی برای جلوگیری از خروجشان دریافت کرده‌اند؛ اما فقط کسانی که اسناد سفارت آلمان را دارند تا حد زیادی از بازداشت محفوظ مانده‌اند و دیگران همچنان با خطر اخراج مواجه‌اند.

هم‌زمان با تشدید تنش‌ها میان اداره طالبان و پاکستان، یورش پولیس این کشور به خانه‌های مهاجران افغان در اسلام‌آباد افزایش یافته است. عملیات خانه‌به‌خانه ادامه داشته و تقریبا همه روزه شماری از مهاجران افغان بازداشت و به افغانستان بازگردانده می‌شوند.

یافته‌های صندوق توسعه سازمان ملل نشان می‌دهد که کمتر از یک‌درصد جمعیت افغانستان نیز به این بیماری ویروس آلوده‌اند و شیوع آن در بین معتادان به مواد مخدر، زندانیان، کارگران جنسی و شریکان آن بیشتر از طیف‌های دیگر است.

سازمان ملل می‌گوید افراد مبتلا به ایدز در صورت دریافت درمان مناسب می‌توانند زندگی طولانی و عادی داشته باشند.

صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا سازمان ملل در ‌۳۴‌ ولایت افغانستان فعال بوده و با فراهم‌سازی خدمات ضروری صحی در نجات جان بیماران کمک می‌کند.

در چارچوب این برنامه، تاکنون بیش از ‌۷‌ هزار ۵۰۰‌ نفر معتاد به مواد مخدر و بیش از ‌۱۰‌ هزار‌ زندانی از طریق خدمات پیش‌گیری ایدز، روش‌های حفاظت از خود را فرا گرفتند.

در مجموع در چارچوب صندوق جهانی مبارزه با ایدز، توبرکلوز و مالاریا سازمان ملل، در سال ‌۲۰۲۴‌، بیش از ‌۲‌ میلیون‌ نفر از خدمات مقابله با ایدز، توبرکلوز و مالاریا بهره‌مند شدند.