کاروان کوچک با رؤیاهای بزرگ؛ ورزشکاران پارالمپیک افغانستان راهی مسابقات آسیایی شدند

این دیدار، سیزدهمین پیروزی خادمی در ریکارد حرفه‌ای او و سومین برد پیاپی‌اش به‌شمار می‌رود. خادمی که یکی از برجسته‌ترین مشت‌زنان تاریخ ورزش افغانستان محسوب می‌شود، پیش از این رقابت در هفده مبارزه حرفه‌ای خود دوازده پیروزی، سه باخت و دو مساوی داشت و اکنون شمار بردهایش به سیزده رسید.

در سوی دیگر رینگ، چالرز توندو با این نتیجه سیزدهمین شکست خود را تجربه کرد. او پیش از رویارویی با خادمی در ۳۱ریکارد حرفه‌ای، شانزده پیروزی، دوازده باخت و سه مساوی در کارنامه داشت.

این شکست، هفتمین باخت پیاپی این مشت‌زن ۲۶ ساله تانزانیایی نیز بود.

با آن‌که تیم ونکوور با رهبری توماس مولر در بخش بزرگی از بازی توپ و میدان را در اختیار داشت و فرصت‌های بهتری خلق کرد؛ اما در نهایت تأثیرگذاری ستاره ارجنتاینی سرنوشت مسابقه را تغییر داد. این جام چهل‌وهفتمین عنوان قهرمانی مسی در دوران حرفه‌ای او است و بهترین فصلش در فوتبال امریکا را تکمیل می‌کند.

مسی که عنوان بهترین بازیکن میدان را نیز به‌دست آورد، گفت: «این یکی از هدف‌های اصلی ما بود. سال گذشته در مرحله نخست حذف شدیم؛ اما این‌بار تیم تلاش فوق‌العاده‌ای کرد و به هدفش رسید.»

میامی بازی را خیلی زود و در دقیقه هشتم با پاس عمقی مسی آغاز کرد؛ جایی‌که سانتر آیانده با برخورد به پای ایدیر اوکامپو، مدافع ونکوور، به دروازه خودی رفت.

ونکوور در نیمه‌دوم فشار را افزایش داد و در دقیقه شصت با شوت علی احمد بازی را به تساوی کشاند؛ اما در دقیقه ۷۱، مسی از اشتباه دفاع ونکوور استفاده کرد و توپ را برای رودریگو دی‌پال مهیا ساخت تا او با خونسردی کامل گل دوم میامی را بزند.
در وقت‌های اضافی هم مسی با پاس دیگر خود زمینه‌ساز گل آیانده شد تا کار را تمام کند و جشن قهرمانی در میدان برپا شود.

پس از سوت پایان، جوردی آلبا و سرجیو بوسکتس در حالی‌که اشک در چشمان داشتند، آخرین مسابقه دوران حرفه‌ای‌شان را کنار مسی جشن گرفتند. مسی درباره آنان گفت: «چیزی بسیار زیبا برای‌شان پایان یافت؛ دوستانی که تمام عمرشان را وقف فوتبال کردند.»

دیوید بکهام، مالک مشترک باشگاه، نیز در میدان حاضر شد و گفت: «پس از گل ونکوور، زیر فشار قرار گرفتیم؛ اما وقتی توپ به لئو برسد، حتماً موقعیت می‌سازد. بچه‌ها تمام فصل همین‌گونه متحد جنگیدند.»

او افزود: «راه رسیدن به این لحظه ساده نبود؛ اما ما به هواداران وعده داده بودیم بهترین‌ها را بیاوریم و موفق شویم. سال آینده دوباره تلاش می‌کنیم؛ ولی امشب جشن می‌گیریم.»

ترکیب تیم افغانستان نسبت به حضور این تیم در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی با کمی تغییر همراه شده است.

زینب نیکزاد که در فرانسه زنده‌گی می‌کند، دوباره به اردوی تیم ملی اضافه شده و قرار است رقیه محمدی به‌جای نرگس موسوی بازوبند کاپیتانی را بر بازو ببندد. همچنان دو بازیکن دیگر از شهر مشهد ایران نیز به ترکیب تیم ملی والیبال زنان کشور پیوسته‌اند.

رقابت‌های والیبال زون مرکز آسیا از روز جمعه ۲۸قوس در شهر ماله مالدیو آغاز می‌شود و در تاریخ ۴جدی به پایان می‌رسد.

سازمان Mix Fight Championship پیش‌تر اعلام کرده بود که قرار است حیدری در برابر ابوبکر صابروف، مبارز آلمانی ـ تاجیکستانی، به میدان برود؛ اما در روزهای پایانی حریف او تغییر کرد و رونالدو فریرا جایگزین شد.

با این شکست، رکورد اسماعیل حیدری به هشت برد و هشت باخت رسید؛ در حالی‌که رقیب برازیلی او با کسب پانزدهمین پیروزی‌اش، کارنامه خود را در نوزده مبارزه حرفه‌ای با چهار باخت حفظ کرد.

اسماعیل حیدری، مبارز ۳۲ ساله افغانستان، پس از مهاجرت به کشورهای اروپایی از اوج آمادگی‌اش فاصله گرفته بود. با وجود این، در آخرین مسابقه‌اش در تاریخ ۲۷ثور ۱۴۰۴در دیدارهای سازمان MFC آلمان، توانست آندره هوداکاوسکی از روسیه را با فن سبمیشن (Submission) شکست دهد؛ اما او در روزهای اوج خود قرار نداشت.

حیدری در پایان مسابقه امشب با حریف برازیلی‌اش، با قدردانی از مردم افغانستان، گفت که این آخرین مسابقه‌ام در «ام‌ام‌ای» است.

منابع می‌گویند که این اعتصاب به رفتارهای احمدالله وثیق، رئیس تربیت بدنی طالبان، و حافظ احمدجان زدران، معاون فنی این اداره ارتباط مستقیم دارد؛ مسائلی که نه تنها روند اداری فدراسیون را مختل کرده، بلکه روحیه و انگیزه بازیکنان تیم ملی والیبال را نیز به‌شدت پایین آورده است.

هم‌زمان، گزارش‌ها نشان می‌دهد که بخش بزرگی از هزینه‌های سفرهای خارجی تیم ملی والیبال توسط مسئولان فدراسیون و از جیب شخصی آنان پرداخت می‌شود؛ در حالی‌که اداره تربیت بدنی هیچ‌گونه حمایت مالی مؤثر از این فدراسیون انجام نمی‌دهد. این وضعیت پرسش‌های جدی درباره اولویت‌گذاری، شفافیت و کارکرد مدیریتی این نهاد به‌وجود آورده است.

چندی پیش، مداخله‌های گسترده و غیرقانونی حافظ احمدجان در امور داخلی فدراسیون والیبال نگرانی‌های عمیقی را ایجاد کرده بود. هرچند پس از فشارهای وزارت داخله این دخالت‌ها کاهش یافت؛ اما ساختار تصمیم‌گیری همچنان بی‌ثبات و تحت نفوذ باقی مانده است.

این در حالی است که والیبال افغانستان با کسب نایب‌قهرمانی تاریخی در رقابت‌های زون مرکز آسیا یکی از درخشان‌ترین دستاوردهای ورزشی سال‌های اخیر را ثبت کرده بود؛ اما اعضای تیم نه تنها تقدیر نشدند، بلکه با بی‌مهری و کم‌اعتنایی آشکار از سوی ریاست تربیت بدنی روبه‌رو شدند؛ رفتاری که در تضاد کامل با حمایت ویژه از برخی رشته‌های دیگر است و نشان‌دهنده سیاست‌گذاری گزینشی و تبعیض‌آمیز در بدنه ورزش کشور می‌باشد.

اسناد و شواهد نشان می‌دهد که اداره تربیت بدنی تحت کنترل طالبان، ورزش را نه به‌عنوان یک حوزه تخصصی و ملی، بلکه به‌عنوان ابزار تبلیغاتی برای شبکه‌های اجتماعی به‌کار می‌گیرد؛ رویکردی که باعث شده تنها فدراسیون‌ها و ورزشکارانی مورد توجه قرار گیرند که برای آنان ارزش تبلیغاتی داشته باشند.

به‌عنوان نمونه، در نشست خبری اخیر احمدالله وثیق، تنها محمد یوسف کارگر در کنار او حضور داشت؛ در حالی‌که بسیاری از رؤسای فدراسیون‌های ورزشی — از جمله آن‌هایی که در رقابت‌های اخیر مدال گرفته‌اند — در حاشیه قرار داده شدند. این امر نشان می‌دهد که معیار حضور، شایستگی حرفه‌ای یا دستاوردهای ورزشی نیست؛ بلکه میزان کارکرد تبلیغاتی افراد برای احمدالله وثیق و حافظ احمدجان است.

همچنین حضور سرپرست فدراسیون فوتبال — فردی که در سال‌های اخیر با اتهام‌های سنگین فساد و سوءمدیریت روبه‌رو بوده — این برداشت را تقویت می‌کند که اداره تربیت بدنی به‌جای رویکرد ملی و مدیریت‌محور، فدراسیون‌ها را بر اساس منفعت‌های تبلیغاتی و سیاسی انتخاب می‌کند. این سیاست، نه تنها فضای ورزشی کشور را تضعیف کرده بلکه مسیر رشد و توسعه ورزش افغانستان را نیز به‌شدت آسیب می‌زند.