یرکین توکوموف، نماینده ویژه قزاقستان برای افغانستان، در دیدار با سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، بر تقویت امنیت مرزها، مبارزه با موادمخدر و تداوم همکاریها در بخش ساخت خط آهن از مسیر ترکمنستان تاکید کرده است. حقانی نیز خواستار همکاریهای منطقهای قزاقستان شده است.
عبدالمتین قانع، سخنگوی وزارت داخله طالبان، روز سهشنبه، ۱۸ قوس در صفحه اکس خود از دیدار سراجالدین حقانی با نماینده ویژه قزاقستان خبر داده است.
به گفته قانع، یرکین توکوموف از گسترش تجارت دوجانبه میان افغانستان و قزاقستان، گسترش روابط دوجانبه و حمایت از اجرای پروژههای مهم اقتصادی مانند خط آهن، حمایت کرده است.
سراجالدین حقانی نیز روابط میان دو کشور را ستوده و گفته که «افغانستان در مسیر صلح، تجارت و پیشرفت قرار دارد و از قزاقستان انتظار حسن نیت و همکاریهای منطقهای را دارد.»
هرچند قزاقستان نیز همچون سایر کشورهای جهان تاکنون اداره طالبان را بهرسمیت نشناخته است، اما در ماه جون ۲۰۲۴ طالبان را از فهرست گروههای تروریستی خود خارج کرد.
قزاقستان همچنین روابط دیپلوماتیک و اقتصادی خود را نیز با اداره طالبان محفوظ نگه داشته و پیشتر دیپلومات طالبان را بهعنوان سرقنسول افغانستان در آستانه پذیرفت.
دولت ترامپ رویکرد مهاجرتی خود را وارد مرحلهای کرده که برای هزاران افغان در امریکا به معنای بازداشتهای ناگهانی، لغو مصاحبهها و توقف روندهای قانونی شده است. این گزارش که بر پایه مطالعه چندین رسانه محلی امریکایی تهیه شده، موارد متعدد احضار و حتا دستگیری افغانها را نشان میدهد.
در هفتهای که از تیراندازی یک نظامی پیشین افغان به دو سرباز گارد ملی امریکا در واشنگتن گذشته، ایالات متحده وارد دورهای شده که بسیاری آن را تهاجمیترین چرخش سیاست مهاجرتی در تاریخ معاصر این کشور میدانند.
دورهای که در آن از جنوب آریزونا تا دفاتر مهاجرت در ساکرامنتو و نیویارک، زیر سایه یک دستور دونالد ترامپ، افغانهای بسیاری را نگران آیندهشان ساخته است.
وقوع حادثه و تصمیم فوری دولت
روز ۲۶ نوامبر رحمانالله لکنوال، پناهجوی ۲۹ ساله افغان، به دو سرباز گارد ملی حمله کرد و آنها را زخمی کرد، اما یکتن از آنها سپس درگذشت و یک سرباز دیگر هنوز در شفاخانه است. این اتفاق به تغییر ناگهانی مسیر سیاست مهاجرتی امریکا منجر شد.
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، در نخستین روزهای بعد از حادثه اعلام کرد که دولت بازنگری تمام افغانهایی را آغاز کرده که در دوره بایدن وارد امریکا شدهاند.
این موضع، اکنون در تصمیمها و عملکرد نهادهای مهاجرتی تأثیر گذاشته است.
افزایش دستگیریها
گزارشهای چند رسانه امریکایی نشان میدهد که در هفتههای نخست پس از حادثه واشنگتن، حدود بیست نفر از شهروندان افغان در امریکا بازداشت شدهاند.
اسوشیتدپرس نوشته است که این افراد عمدتاً در شمال کالیفرنیا که یکی از بزرگترین اجتماعات افغانها در این کشور را در خود دارد، بازداشت شدند.
روزنامهها و رسانههای محلی، از جمله ساکرامنتو بی و سنفرانسیسکو کرانیکل، گزارشهای مستقلی منتشر کردهاند که نشان میدهد حداقل هشت تا دوازده مرد افغان در ساکرامنتو و شمال کالیفرنیا بازداشت شدهاند.
این گزارشها به مواردی مانند فراخوانی ناگهانی، استفاده از پابند الکترونیکی و لغو مصاحبههای مهاجرتی اشاره میکنند.
در نخستین روز دسامبر، شماری از مردان افغان پس از تماس تلفنی اداره مهاجرت و گمرک امریکا وارد ساختمان فدرال در مرکز ساکرامنتو شدند و براساس مشاهدات داوطلبان، هر فرد پس از ورود بازداشت شد.
به گزارش رسانههای محلی ساکرامنتو، در همان روز شش بازداشت ثبت شده است.
براساس بررسیهای وکلای مهاجرت، هیچیک پیشینه کیفری جدی نداشتند.
در یکی از این موارد، همسر فرد بازداشتشده هنگام خروج از ساختمان در وضعیت وخیم روحی قرار داشت.
در شهر دسمویین ایالت آیوا، یک شهروند افغان هنگام رفتن به محل کار توسط مأموران مهاجرت متوقف و بازداشت شد و مأموران بدون ارائه مدرک او را تروریست خطاب کردند. اسوشیتدپرس گزارش داده که این فرد پس از دو ساعت با عذرخواهی ماموران آزاد شد.
در ایالت نیویارک نیز گزارشها نشان میدهد مصاحبههای پناهندگی افغانها لغو شده، شماری از افراد هنگام مراجعه برای کار اداری بازداشت شدهاند و بهگفته وکلای مهاجرت، سطح تازهای از دقت و موشکافی در بررسی پروندههای افغانها اعمال میشود.
همچنان افغانهایی که سالها در امریکا زندگی کردهاند تماسهای اضطراری برای حضور فوری دریافت کردهاند.
یک مشاور امور مهاجرت در ساکرامنتو نیز تأیید کرده که در همان هفته چندین مصاحبه مربوط به افغانها در ساختمان فدرال لغو شده است.
همزمان، وکیل یک پناهجوی افغان در امریکا گفته است موکل او که سال گذشته از تهدید و آزار طالبان گریخته بود، «بدون ارتکاب هیچ جرمی» در خطر اخراج از این کشور قرار دارد. به گفته او این مرد پس از آن بازداشت شد که برای یک «مراجعه اداری» معمولی وارد یک ساختمان اداری در نیویارک شده بود.
بازهم در نیویارک، گروهی از شهروندان امریکایی شامل معلمها، همسایهها، دوستان و اعضای جامعه محلی برای حمایت از یک خانواده چهارنفری افغان که به اداره مهاجرت فراخوانده شده بودند، به این مرکز در نیویارک رفتند. این افراد که از قبل دعوت نشده بودند، با حضور خود درباره «رفتار خوب» این خانواده شهادت دادند.
چند روز پیش، جهانشاه صافی از افسران پیشین ارتش افغانستان به اتهام تمویل داعش از طریق پدرش بازداشت شد اما سپس سارا آدامز، تحلیلگر پیشین استخبارات امریکا با ابراز تردید نسبت به پرونده آقای صافی، در وینزبورو، گفته است اتهامهای طرحشده علیه شهروند افغان با اطلاعات موجود درباره او همخوانی ندارد. صافی روز ۳ دسامبر به اتهام «حمایت از داعش خراسان» بازداشت شد.
بازگشت به سیاست بازدارندگی از طریق سختگیری
شورای روابط اسلامی امریکا از اعضای جامعه افغانهای مقیم این کشور خواسته است در شرایط جدید مهاجرتی، پیش از هر اقدام با یک وکیل مهاجرت مشورت کنند، از انجام سفرهای بینالمللی خودداری نمایند و تمام اسناد مهاجرتی خود را در قالب نسخههای فیزیکی و دیجیتالی بهصورت امن نگهداری کنند.
این نهاد اعلام کرده است که خدمات حقوقی رایگان برای افراد متاثر از این محدودیتها ارائه میدهد و تأکید کرده که توقف گسترده روندهای مهاجرتی علیه افغانها میتواند پیامدهای جدی برای خانوادهها ایجاد کند.
آنچه روشن است، این است که افغانها در دستورهای جدید مهاجرتی امریکا در اولویت بازبینی قرار گرفتهاند. اقدامی که حتا شامل افرادی میشود که برای نیروهای امریکا کار کردهاند و همچنان کسانی که از مسیرهای قانونی و با تعیین وقت وارد امریکا شدهاند.
اداره مهاجرت و خدمات شهروندی امریکا اعلام کرد که برای تقویت سیستم مهاجرتی واحد ویژهای برای بررسی امنیتی پناهجویان ایجاد میکند. در بیانیه آمده است که این واحد برای غربالگری پروندههای مهاجرتی «تروریستان»، «مهاجران مجرم» و «افرادی که تهدید بالقوه برای امنیت» هستند، ایجاد میشود.
گزارشها از چند ایالت امریکا نشان میدهد که در میان افغانها حالتی از نگرانی و بیاعتمادی ایجاد شده است.
شماری از افراد در جریان دعوت اداری بازداشت شدهاند، برخی خانوادهها به رسانههای امریکایی گزارش دادهاند که پس از مراجعه یکی از اعضای خانواده به دفتر مهاجرت اطلاعی از او دریافت نکردهاند، و تعدادی از افغانهایی که سالها در امریکا زندگی کردهاند تماسهای اضطراری برای حضور فوری دریافت کردهاند.
لغو مصاحبهها، ابلاغهای ناگهانی و بازداشتهای بدون پیشینه کیفری، فضای عمومی جامعه افغان را متأثر کرده است.
گزارشها از ساکرامنتو ، نیویورک و چند ایالت دیگر نشان میدهد که فضای بیاعتمادی و نگرانی در میان افغانها افزایش یافته است.
اظهارات مقامهای امریکایی نیز بیانگر دو رویکرد متفاوت است. آمی برا، نماینده کنگره از ساکرامنتو، این وضعیت را نوعی مجازات جمعی در پی اقدام یک فرد میداند. در مقابل، کاخ سفید میگوید ملاحظات امنیت ملی اجازه هیچگونه ریسکپذیری را نمیدهد.
دیدبان حقوق بشر گفته است که تصمیم دولت دونالد ترامپ برای تعلیق روند مهاجرت و پناهندگی، اقدامی تبعیضآمیز است که مهاجران و درخواستکنندگان پناهندگی را بر اساس ملیت هدف قرار داده است.
دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل روز سهشنبه اعلام کرد که دنمارک ۴.۶۶ میلیون دالر به صندوق بشردوستانه افغانستان کمک کرده است. اوچا میگوید این بسته کمکی برای خانوادههای آسیبدیده از رویدادهای اضطراری، حیاتی است.
دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل پیشتر اعلام کرد که در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۲ میلیون نفر در افغانستان به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت.
اوچا میگوید که برای تامین نیازهای اساسی حدود ۱۷ میلیون نفر در سراسر افغانستان در سال آتی، به ۱.۷۲ میلیارد دالر نیاز دارد.
با اینحال، بهدلیل کاهش حمایتهای جهانی، دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل درخواست بودجه خود را برای سال آینده کاهش داده است.
«ائتلاف جهانی برای حفاظت از آموزش در برابر حمله» میگوید رژیمهای خودکامه و گروههای مسلح غیردولتی، زنان و دختران را از طریق خشونت و ارعاب از آموزش محروم میکنند. این ائتلاف میگوید محرومیت سیستماتیک زنان افغان از آموزش و زندگی عمومی، مصداق عینی ستم جنسیتی نهادینهشده است.
«ائتلاف جهانی برای حفاظت از آموزش در برابر حمله» متشکل از سازمانهای بینالمللی، روز سهشنبه، ۱۸ قوس در گزارشی نسبت به افزایش حملات بر مکانهای آموزشی در سراسر جهان هشدار داده و گفته است که زنان و دختران بیش از طیفهای دیگر از این وضعیت آسیب میبینند.
این ائتلاف میگوید ۶۰۰ میلیون زن و دختر در نزدیک مناطقی زندگی میکنند که در آن درگیریهای مسلحانه جریان دارد.
انجام حملات عمدی بر مکاتب و دانشگاهها بهمنظور جلوگیری از دسترسی زنان به این نهادها، استفاده نظامی از تاسیسات آموزشی و تهدید در مسیر رفتوآمد در نهادهای آموزشی از مسائلی هستند که سازمان مذکور به عنوان چالشهای سدراه زنان و دختران یاد کرده است.
این سازمان نسبت به پیامدهای کوتاهمدت و بلندمدت ناامنی در نهادهای آموزشی هشدار داده و گفته است که هم اکنون بیش از نیمی از دختران در مناطق بحرانزده از مکتب محرومند و دختران نوجوان در مناطق درگیری ۹۰ درصد بیشتر از کشورهای صلحآمیز از مکتب دور میمانند.
«ائتلاف جهانی برای حفاظت از آموزش در برابر حمله» میافزاید که «وقتی دختران از آموزش محروم میشوند، تمام جامعه عقب میماند. این محرومیت تنها به صنف محدود نمیشود؛ بلکه باعث افزایش ازدواج کودکان، بارداری زودهنگام، ضعف اقتصادی و فقر بیننسلی میشود و جوامع معلمان، داکتران و رهبران خود را در آینده از دست میدهند.»
به گفته ائتلاف مذکور، زمانی که دختران بتوانند در محیطی امن بیاموزند، آموزش به یک عامل تقویتکننده برای سلامت، ثبات و صلح تبدیل میشود.
این سازمان بینالمللی از رژیمهای خودکامه و گروههای مسلح غیردولتی یاد کرده است که بر مناطق مختلف کنترول دارند و زنان و دختران را از طریق ارعاب و خشونت از آموزش محروم میکنند.
ائتلاف مذکور از اداره طالبان یاد کرده و میگوید: «در هیچجای دنیا این مسئله بهاندازه افغانستان آشکار نیست؛ جایی که محرومیت سیستماتیک زنان و دختران از آموزش و زندگی عمومی، به نمونهای برجسته از ستم جنسیتی نهادینهشده تبدیل شده است.»
گروهی از شهروندان امریکایی شامل معلمها، همسایهها، دوستان و اعضای جامعه محلی برای حمایت از یک خانواده چهارنفری افغان که به اداره مهاجرت فراخوانده شده بودند، به این مرکز در نیویارک رفتند. این افراد که از قبل دعوت نشده بودند، با حضور خود درباره «رفتار خوب» این خانواده شهادت دادند.
این خانواده که پدر، مادر و دو پسر دانشآموز را شامل میشود، پس از دریافت دستور گزارشدهی به اداره مهاجرت، با نگرانی از احتمال بازداشت یا جدایی اعضای خانواده به این مرکز در منطقه مالتای نیویارک مراجعه کرد.
در گزارش نیوز ۱۰ که از نیویارک منتشر میشود آمده است که معلمها در این حضور خودجوش، درباره رفتار خوب دانشآموزان و توانمندی آموزشی آنها شهادت دادند.
پسر چهاردهساله خانواده در صحبت با خبرنگار گفته است که از آینده نامطمئن و روند پیشرو احساس ترس و نگرانی دارد.
پس از سقوط افغانستان در سال ۲۰۲۱ به دست طالبان، پدر خانواده که در نزدیکی پایگاههای امریکایی در گردیز و کندز کار میکرد، تقاضای انتقال به امریکا کرده بود. این خانواده با ویزای دوساله وارد امریکا شد.
این خانواده که ویزای موقت دریافت کرده بود، بر اساس تغییرات اداره مهاجرت امریکا، مدت اعتبار برخی اسناد کاریاش کاهش یافته است.
پس از پنج ساعت انتظار، اداره مهاجرت به این خانواده اطلاع داده که ویزا و تاییدیه حضور آنها تا سال ۲۰۲۶ معتبر است. هنگام حضور در مرکز، از اعضای خانواده انگشتنگاری انجام شد، اما آنان سند جدیدی دریافت نکردند و پرونده پناهندگیشان همچنان در انتظار نوبت دادگاه قرار دارد.
پس از پایان روند، اعضای جامعه محلی که برای حمایت در محل حضور داشتند، از اینکه خانواده بازداشت یا از هم جدا نشده، ابراز خوشحالی کردند و گفته شد که کودکان میتوانند از روز بعد دوباره به مکتب برگردند.
اخیرا و در پی حمله یک نظامی پیشین افغانستان به دو سرباز گارد ملی امریکا در نزدیکی کاخ سفید در واشنگتن، که در آن یک سرباز کشته و یک تن دیگر به شدت زخمی شد، دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور دستور داد روند صدور ویزا و بررسی بسیاری از پروندههای مهاجرتی و پناهندگی شهروندان افغان متوقف و برای بازبینی دوباره به ادارههای مربوط سپرده شود.
یک پژوهش تازه که توسط سازمان «تِر دِهومس» انجام شده نشان میدهد جوانان افغان در ترکیه به دلیل محدودیتهای قانونی و کاهش حمایتهای بشردوستانه، با موانع جدی در دسترسی به خدمات آموزشی، صحی، معیشتی و اجتماعی روبهرو هستند.
این مطالعه بر پایه شش گفتوگوی گروهی با شماری از جوانان افغان انجام شده است. از میان این افراد، ۲۴ درصد مرد و ۷۶ درصد زن بودهاند. ۵۸ درصد در گروه سنی ۱۵ تا ۳۰ سال و ۴۲ درصد در گروه ۳۱ تا ۴۵ سال قرار داشتهاند.
یافتههای این نهاد نشان میدهد شمار زیادی از پناهجویان افغان به دلیل تعلیق یا لغو اسناد هویتیشان در وضعیت حقوقی نامشخص قرار گرفتهاند.
این نهاد گفته که چنین وضعیتی، دسترسی جوانان افغان را به خدمات درمانی، آموزش، کار، سرپناه، کمکهای اجتماعی و حمایتهای قانونی محدود کرده و آسیبپذیری آنان را افزایش داده است.
در این مطالعه آمده است که وضعیت حقوقی نامشخص، مهمترین مانع در مسیر ادغام اجتماعی و اقتصادی جوانان افغان در ترکیه است.
ترکیه میزبان جامعه بزرگی از افغانها است که شمار آنها تا ۳۰۰ هزار تن تخمین زده شده که بخشی از آنها در این کشور بدون داشتن اسناد کافی اقامتی زندگی میکنند.
شمار زیادی از این پناهجویان در ترکیه فقط به مشاغل غیررسمی و کمدرآمد دسترسی دارند و از نبود امنیت شغلی میبرند.
بر بنیاد گزارشها، تبعیض اجتماعی، فشارهای اداری، بازداشتهای مرتبط با اقامت غیرقانونی و نگرانی از اخراج نیز به ناامنی روانی و آسیبپذیری بیشتر در میان جوانان افغان در ترکیه دامن زده است.