طالبان جان‌باختن مهاجران افغان در مرز ایران را تایید کرد

رئیس‌جمهور ایران گفت که استاندار خراسان جنوبی اختیار یافته است تا روند تعامل با افغانستان را سرعت ببخشد.

ایران تلاش می‌کند همزمان با بسته شدن مرزهای پاکستان و افغانستان و در پی به صفر رسیدن تعاملات تجاری میان این دو کشور، صدور کالا به افغانستان را بیشتر سازد.

ایران تاکنون حکومت طالبان را به‌گونه رسمی به‌رسمیت نشناخته و میان دو طرف بر سر مسایلی چون حقابه ایران از دریای هیرمند، ورود مهاجران و ترکیب حکومت جدید اختلاف‌نظر وجود دارد. با این حال، ایران سفارت خود را در کابل فعال نگه داشته و تماس‌های منظم با مقام‌های طالبان دارد.

ایران هفته گذشته میزبان نشستی در تهران با حضور نمایندگان کشورهای همسایه افغانستان و روسیه بود. طالبان حاضر نشد نماینده‌ای به این نشست بفرستد.

در یک بیانیه ارتش پاکستان آمده است که مهاجمان پس از انفجار تلاش کردند به این مرکز نظامی نفوذ کنند که در پی آن، تبادل آتش میان دو طرف صورت گرفت.

به گفته ارتش، در مجموع پنج مهاجم در این حمله نقش داشتند که همگی کشته شدند. ارتش پاکستان همچنین اعلام کرده است که افزون بر کشته‌شدن چهار سرباز، دست‌کم ۱۵ غیرنظامی در این رویداد زخمی شده‌اند.

مسئولیت این حمله را گروه «اسودالحروب»، شاخه انتحاری «حذیفه» وابسته به گروه حافظ گل بهادر که زیر چتر «اتحاد المجاهدین پاکستان» فعالیت می‌کند، بر عهده گرفته است.

حکومت پاکستان نیز حمله کنندگان را اعضای گروه حافظ گل بهادر که زیر چتر تحریک طالبان پاکستان فعالیت دارد، معرفی کرده است.

در همین حال، وزارت امور خارجه پاکستان اعلام کرده است که در واکنش به این حمله، یادداشت اعتراض رسمی اسلام‌آباد به طالبان افغانستان تحویل داده شده است.

در یک بیانیه وزارت خارجه پاکستان آمده است که این وزارت علاوه بر احضار معاون سفارت طالبان، یادداشت اعتراضی رسمی نیز به کابل تسلیم کرده است.

در این بیانیه تاکید شده است «فضای مساعدی» که این گروه‌ها در افغانستان از آن برخوردار اند، با تعهدات بین‌المللی افغانستان و تعهد این کشور در قبال پاکستان در تضاد قرار دارد، تعهدی که بر اساس آن نباید از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری، از جمله پاکستان، استفاده شود.

وزارت خارجه پاکستان پاکستان در این اعلامیه خواستار انجام تحقیقات کامل و اقدام قاطع علیه «عاملان و تسهیل‌کنندگان» حملات تروریستی شده است که از خاک افغانستان علیه این کشور انجام می‌شود. همچنین از طالبان افغانستان خواسته شده است تا اقدامات فوری، مشخص و قابل راستی‌آزمایی را علیه همه گروه‌های تروریستی فعال در قلمرو تحت کنترل خود، از جمله رهبران آنان، روی دست گیرد.

اسلام‌آباد همچنین هشدار داده است که چنین حملاتی نقض تعهدات بین‌المللی به‌شمار می‌رود و تاکید کرده است که پاکستان حق دفاع از حاکمیت خود در برابر تروریسمی را که به گفته این کشور از خاک افغانستان سرچشمه می‌گیرد، برای خود محفوظ می‌داند.

به گزارش دان، این بازرگانان در دیدار با مقام‌های دولتی پاکستان، از جمله وزیر تجارت، خواستار کمک برای بازگشایی گذرگاه مرزی چمن شده‌اند. اعضای این هیئت همچنان با معاون رییس مجلس سنای پاکستان، هماهنگ‌کننده نخست‌وزیر این کشور در امور تجارت و همچنان با نماینده ویژه پاکستان در امور افغانستان، محمد صادق، دیدار کرده‌اند.

وزارت تجارت پاکستان نیز اعلامیه‌ای در مورد این دیدار منتشر کرده و نوشته است که پیامدهای اجتماعی و اقتصادی بسته‌ماندن مکرر و طولانی‌مدت گذرگاه مرزی چمن بررسی شده و تاجران از زیان‌های مالی، توقف صادرات کالاهای فاسدشدنی، افزایش بیکاری و دشواری‌های زندگی مردم محلی سخن گفته‌اند.

وزیر تجارت پاکستان: این تصمیم بر اساس «ملاحظات ملی» گرفته شده

وزیر تجارت پاکستان در این دیدار به بازرگانان گفته است که هرچند این وزارت برای تسهیل تجارت مرزی تلاش می‌کند، اما تصمیم درباره باز یا بسته‌بودن گذرگاه‌ها در سطح کلان و بر بنیاد «ملاحظات ملی» گرفته می‌شود و در صلاحیت انحصاری این وزارت نیست.

پیش از این، بازرگانان در تاریخ ۱۷ دسامبر با هماهنگ‌کننده نخست‌وزیر پاکستان در امور تجارت نیز دیدار و مشکلات ناشی از بسته‌بودن طولانی مرز را مطرح کرده بودند.

همزمان، رهبران تجاری ایالت خیبرپختونخوا گفته‌اند که بسته‌بودن بیش از دو ماهه مرز، حجم تجارت، اشتغال، درآمدها و اتصال منطقه‌ای را به‌شدت متاثر کرده است. به گفته آنان، این گذرگاه یک مسیر حیاتی تجاری به ارزش میلیاردها دالر در سال بوده است.

بر بنیاد گزارش دان، صادرات روزانه در زمان اوج در مرز افغانستان و پاکستان در منطقه چمن، از جمله محصولات زراعتی و ساختمانی، به پنجاه تا شصت میلیون دالر می‌رسید و شامل سمنت، شکر، کینو، کچالو، دارو و تجهیزات طبی بوده است.

تمام گذرگاه‌های مرزی پاکستان با افغانستان از تاریخ ۱۱ اکتوبر، زمانی که نیروهای طالبان و پاکستان با یکدیگر درگیر شدند، بسته شد.

نماینده ویژه بریتانیا در امور افغانستان جمعه، ۲۸ قوس در یادداشتی در حساب کاربری اکس خود از بر مشارکت زنان در آینده سیاسی افغانستان تاکید کرد. او گفت مقامات بریتانیایی برای حمایت از زنان افغان در نشست «صدای ما را بشنوید» که اخیرا در مادرید برگزار شد، شرکت کردند.

• 

  دولت اسپانیا طالبان را به رسمیت نخواهد شناخت

سومین نشست درباره زنان افغانستان تحت عنوان «صدای ما را بشنوید» در بیست‌ویکم ماه قوس در شهر مادرید برگزار شد. این نشست با حضور وزیر خارجه اسپانیا، فعالان حقوق بشر افغان، کارشناسان جهانی، نمایندگان ویژه در امور افغانستان و سفیران کشورهای مختلف برگزار شد.

خوزه مانوئل آلبارس، وزیر خارجه اسپانیا، در نشست فعالان افغان در مادرید گفت که کشوش طالبان را به رسمیت نخواهد شناخت. آقای آلبارس تاکید کرد که حکومت طالبان «مشروع نیست.»

در این تصویر، هاجره، دختر ده‌ساله‌ از ولایت ننگرهار، با قلم و کاغذ در دست و نگاهی متمرکز بر کتاب درسی‌ای که روی زمین باز شده، در حال آموختن دیده می‌شود؛ با وجود آن‌که می‌داند امکان ادامه تحصیل رسمی برایش فراهم نخواهد بود.

از زمان بازگشت طالبان به قدرت، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان ممنوع شده است. به این ترتیب، میلیون‌ها دختر در چهار سال گذشته از رفتن به مکتب و تحصیل در دانشگاه‌ها محروم مانده‌اند.

هیئت داوران یونیسف اعلام کرده است که این عکس تنها یک لحظه از زندگی یک کودک را نشان نمی‌دهد، بلکه بازتاب‌دهنده «اراده و ایستادگی میلیون‌ها دختر افغان» است که از حق آموزش محروم شده‌اند.

الکه بودن‌بندر، حامی افتخاری یونیسف آلمان، در این‌باره گفت: «تصویر برنده امسال نشان می‌دهد کودکی برای بسیاری از دختران در افغانستان چه معنایی دارد؛ آن‌ها برای چیزی بجنگند که باید بدیهی باشد: حق یادگیری.»

پیتر ماتیاس گده، رئیس هیئت داوران و عضو کمیته آلمانی یونیسف، نیز گفت: «در تصویر الیز بلانشار از هاجره، مفهومی که اغلب انتزاعی است، کاملاً عینی می‌شود: کرامت انسانی. این عکس سرشار از همدلی، احترام و نزدیکی است.»

او افزود: «عکس‌های خوب در ذهن می‌مانند، به‌ویژه وقتی بدون هیاهو پیام خود را منتقل می‌کنند.»

داستان پشت عکس

این تصویر به‌طور اتفاقی توسط الیز بلانشار، فتوژورنالیست فرانسوی، گرفته شده است. او در سال ۲۰۲۴ همراه با یک سازمان غیردولتی در افغانستان فعالیت می‌کرد و هاجره را در یک شفاخانه سیار ملاقات کرد. به گفته بلانشار، در منطقه‌ای که این دختر زندگی می‌کند، خدمات صحی دائمی وجود ندارد.

بلانشار تصمیم گرفت هاجره را تا خانه همراهی کند تا زندگی روزمره او را ثبت کند. او می‌گوید: «ما زیاد درباره کارهایی که زنان و دختران اجازه انجامش را ندارند صحبت می‌کنیم، اما من می‌خواستم نشان بدهم زندگی آن‌ها چگونه جریان دارد؛ چون آن‌ها هنوز زندگی می‌کنند.»

این عکاس فرانسوی هفت سال در افغانستان کار کرده و با رسانه‌هایی مانند گاردین و نیویارک تایمز همکاری داشته است.

به گفته او، پس از آوردن آب و آماده‌کردن غذا، هاجره وسایل مکتبش را بیرون آورد: «آن‌قدر غرق درس خواندن بود که دیگر به من توجهی نداشت.»

بلانشار می‌گوید این صحنه در عین زیبایی، تلخ هم بود، زیرا هاجره می‌داند که احتمالاً به‌جای ادامه تحصیل، با ازدواج زودهنگام، فرزندآوری و کار در مزرعه روبه‌رو خواهد شد. با این حال، به گفته او، «هاجره از یاد گرفتن لذت می‌برد.»

هاجره هنوز نمی‌داند که تصویرش به‌عنوان عکس سال یونیسف انتخاب شده است. خانواده او به اینترنت دسترسی ندارند. الیز بلانشار می‌گوید: «به‌محض این‌که دوباره به افغانستان برگردم، حتماً کاری می‌کنم که او از این موضوع باخبر شود.»

الیز بلانشار اکنون در کشورهایی مانند میانمار و اوکراین نیز کار می‌کند، اما می‌گوید بازگشت به افغانستان برایش مهم است. او توضیح داد: «حتی اگر خبری در صدر رسانه‌ها نباشد، ثبت آنچه در افغانستان می‌گذرد ضروری است؛ به‌ویژه اکنون که با کاهش کمک‌های امریکا، کمک‌های بشردوستانه به‌شدت کم شده است.»

بر اساس برآورد یونیسف، در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱٫۹ میلیون نفر در افغانستان، از جمله ۱۱٫۶ میلیون کودک، به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. زنان، کودکان و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند.