آذربایجان سه مظنون داعشی را به اتهام برنامه‌ریزی برای حمله به یک سفارت بازداشت کرد

او هشدار داده که این وضعیت پیامدهای امنیتی برای پاکستان دارد.

آصف درانی روز سه‌شنبه، هفتم دلو در اکس نوشت که «رژیم طالبان باید بداند که قطعنامه‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد، همه مقامات را موظف می‌کند که از ایجاد پناهگاه امن به تروریست‌ها خودداری کنند و از تردد، تأمین مالی و عملیات فرامرزی جلوگیری کنند.»

این سیاستمدار افزوده است که قطعنامه‌های ۱۲۶۷ و ۱۹۸۸ شورای امنیت، رژیم‌های تحریمی را ایجاد می‌کنند که مستقیما برای نهادهای مرتبط با القاعده و طالبان قابل اجرا هستند.

نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان خطاب به طالبان یادآوری کرده که این قطعنامه‌ها همچنان به قوت خود باقی‌اند.

آصف درانی تاکید کرده که عدم رعایت این موارد، به عادی سازی طالبان نمی‌انجامد، «بلکه مبنای قانونی برای اجرا را تقویت می‌کند.»

مقام‌های پاکستان بارها هشدار داده‌اند که افغانستان همچنان پناهگاه امن برای گروه‌های تروریستی از جمله تی‌تی‌پی است. به گفته مقامات پاکستان، گروه تحریک طالبان پاکستان از خاک افغانستان حملات تروریستی در خاک پاکستان انجام می‌دهد؛ اتهامی که همواره از سوی طالبان رد شده است.

به گزارش تلویزیون دولتی لیتوانیا LRT، رئیس‌جمهور این کشور گفت نقش کشورش در جنگ افغانستان را به ترامپ یادآوری کرده است.

او گفته است که « لیتوانیا مسئولیت بازسازی ولایت غور را بر عهده داشت و نیروهای عملیات ویژه خود را برای انجام عملیات نظامی واقعی مستقر کرد و کنار ننشست.»

گیتاناس ناوسدا ادامه داد که همه کشورهای درگیر در جنگ افغانستان عملیات نظامی خود را «با جدیت انجام دادند.»

دونالد ترامپ پیشتر گفت نقش نیروهای ناتو در جنگ افغانستان بزرگ‌نمایی شده و این نیروها در مقایسه با سربازان امریکایی عقب‌تر ایستاده و از «خط مقدم فاصله گرفته بودند.»

این اظهارات رئیس‌جمهور امریکا با واکنش‌های گسترده کشورهای عضو ناتو روبه‌رو شد و خشم زیادی را برانگیخت.

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا سخنان دونالد ترامپ را «توهین‌آمیز و تکان‌دهنده» توصیف کرد. او از دونالد ترامپ خواست به‌دلیل کم‌اهمیت جلوه دادن نقش نیروهای ناتو در جنگ افغانستان عذرخواهی کند.

دونالد ترامپ از عذرخواهی مستقیم خودداری کرد اما، در واکنش به خشمی که در بریتانیا به راه افتاده بود، سخنانش را اصلاح کرد و گفت نیروهای بریتانیایی «بی‌همتا» هستند. ترامپ درباره دیگر نیروهای ناتو سخنی نگفت.

بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان در واکنشی گفته است که اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه نیروهای ناتو در جنگ افغانستان در خط مقدم حضور نداشتند، «بی‌احترامی» بود.

آندری بابیش، نخست‌وزیر‎ چک هم سخنان ترامپ را «تحیرآمیز» خوانده است.

فرانسه نیز در واکنش به اظهارات ترامپ، یاد سربازان کشته شده‌اش در افغانستان را گرامی داشت.

نامه تاکید دارد این قانون، در کنار ممنوعیت آموزش و اشتغال زنان، به تبعیض ساختاری و نابرابری نظام‌مند در جامعه منجر می‌شود.

نویسندگان نامه به نمایندگی از زنان و دختران افغانستان می‌گویند که قوانین جدید طالبان که به نام اسلام اجرا می‌شوند، در بنیاد خود با اصول اساسی آن، یعنی عدالت، کرامت انسانی و برابری در تضاد هستند.

در بخش دیگری از نامه آمده است که این سیاست‌ها از منظر «اعلامیه قاهره درباره حقوق بشر در اسلام» و نیز حقوق بین‌الملل بشر، نقض‌های جدی و نظام‌مند به شمار می‌روند.

تبعیض جنسیتی، محرومیت از آموزش و معیشت، مجازات‌های خودسرانه، محدودیت آزادی‌های فردی و فقدان تضمین‌های دادرسی عادلانه از موارد نقض حقوق بشری اعمال شده توسط طالبان هستند که براساس اعلامیه قاهره و نیز اساسات حقوق بشر خوانده شده‌اند.

به گفته نویسندگان، افغانستان همچنان به این تعهدات حقوقی پایبند است و نقض آن‌ها با هیچ توجیه دینی، فرهنگی یا سیاسی قابل قبول نیست.

نویسندگان تأکید می‌کنند که اجرای هم‌زمان این قانون با قانون امر به معروف و نهی از منکر، در کنار ممنوعیت آموزش دختران، کار زنان، محدودیت‌های شدید بر رفت‌وآمد و حذف زنان از زندگی عمومی، به ایجاد نابرابری ساختاری در برابر قانون و تبعیض نظام‌مند در تمامی عرصه‌های حکمرانی و زندگی روزمره انجامیده است.

زنان نویسنده این نامه همچنین با استناد به مبانی فقه اسلامی تأکید کرده‌اند که این سیاست‌ها «تحریفی عمیق از دین» است. در نامه آمده است: «اسلام بر عدالت، رحمت، مصلحت عمومی و دفع ضرر استوار است و طلب علم بر زنان و مردان به‌طور برابر واجب است. هیچ مبنای شرعی برای محروم‌سازی دختران از آموزش، حذف زنان از کار و زندگی عمومی یا اعمال مجازات‌های مبتنی بر پولیس اخلاقی وجود ندارد.»

این نامه خواستار محکومیت علنی و بی‌قیدوشرط این قوانین به‌عنوان مغایر با اسلام و عدالت شده است.
همچنین نویسندگان نامه از نهادهای اسلامی جهانی و دولت‌ها خواسته‌اند تا با صدور رهنمودهای روشن دینی و حقوقی درباره بی‌اساس بودن نقض حقوق زنان در شریعت موضع بگیرند.

به‌کارگیری نفوذ اخلاقی، دیپلوماتیک و سیاسی برای لغو این اقدامات و حمایت فعال از زنان افغانستان و تضمین حضور معنادار آنان در تمامی تصمیم‌گیری‌ها درباره آینده کشور نیز از مطالبه‌های دیگری هستند که در این نامه بر آن تاکید شده است.

نویسندگان با تأکید بر اصل عدالت و کرامت در اسلام هشدار داده‌اند: «سکوت در برابر بی‌عدالتی، بی‌طرفی نیست بلکه همدستی است».

امرالله صالح روز سه‌شنبه، ۷ دلو در صفحه اکس خود نوشت که حکومت ترامپ از یک‌سو به کانادا تعرفه وضع می‌کند اما از سوی دیگر به‌طور «سخاوتمندانه از طالبان حمایت مالی می‌کند.»

صالح تلویحا طالبان را به عنوان گروه نیابتی امریکا در افغانستان یاد کرده و پرسیده است: «آیا فکر نمی‌کنید چیزی در حال طراحی‌شدن است که در آن طالبان، به عنوان یک نیابتی زشت ماموریتی برای انجام‌‌دادن دارد؟»

در اواخر ماه جدی سال ۱۴۰۲ وزارت خارجه امریکا به سربازرس ویژه امریکا برای افغانستان (سیگار) تایید کرد که در هر ۱۰ تا ۱۴ روز، ۸۰ میلیون دالر وجه نقد به افغانستان تحت کنترول طالبان می‌فرستد.

با این‌حال، تحت فشار انتقادهای گسترده از ارسال وجه نقدی به افغانستان تحت کنترول طالبان، واشنگتن از ماه سرطان سال ۱۴۰۲ بدین‌سو ارسال بسته‌های ۴۰ میلیون دالری را رسانه‌ای نمی‌کند.

• 

  بسته‌های کمکی ۴۰ میلیون دالری، چگونه کمک به طالبان محسوب می‌شود؟

محمد، یکی از کودکان قربانی که به‌دلایل امنیتی با نام مستعار از او یاد شده، گفت طالبان سه بار او را بازداشت کرده و در زندان بادام‌باغ کابل مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته است.

این کودک گفت: «طالبان دستگیر ما کردند و ما را به زندان بادام باغ بردند. آنجا ۱۱ روز بندی بودیم. نان هیچ درست نبود. کارهای شان خراب بود. لت‌وکوب می‌کردند که دیگر کار نکنید. هر ساعت هر کدام‌شان گپ‌های خراب می‌زدند. هر کدام شان به موی آدم دست می‌زدند بسیار آدمای بد بودند. حال پس از ۱۱ روز آزاد شدیم. یک جای شاگردی می‌کنیم. به موی آدم به جان آدم دست می‌زدند هر کدام‌شان.»

طبق این گزارش، برخی از کودکان همچنین گفتند که طالبان آن‌ها را از خیابان‌ها بازداشت و به گونه اجباری و با وعده دروغین کمک، به دارالحفاظ‌های این گروه منتقل می‌کنند.

نوید، کودکی که با دو برادرش خریطه‌فروشی می‌کند و نان‌آور خانواده است، گفت پس از انتقال به دارالحفاظ طالبان، از آنجا فرار کرد. با این حال، ماموران طالبان او را دوباره با خشونت بازداشت و به این مرکز منتقل کردند.

او گفت: «هفته صد افغانی برای ما می‌دادند. گفتند کمک می‌کنند اما کمک نکردند. یک روز در نماز صبح از دارالحفاظ فرار کردم. یک روز دیگر وقتی که سر کار بودم برای جمع آوری آمدند. وقتی می‌خواستند در موتر من را بالا کنند باز فرار کردم و از موتر انداختم خود را. بعد دستم و پایم افگار شد و گیرم کردند.»

تلویزیون آمو نوشته است که برخی از کودکان گفتند که در دارالحفاظ‌های طالبان به آن‌ها آموزش‌های جهادی و دینی داده می‌شود و طالبان از آن‌ها می‌خواهند که در آینده «جهاد کنند.»

شماری از این کودکان همچنین گفتند در زندان‌های طالبان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته‌اند: «در زندان نفر زیاد بود مارا لت‌و‌کوب می‌کردند که کار نکنید ما شما را کمک می‌کنیم اما بعد از یک هفته که رها شدم هیچ کمکی نکردند.»

اداره طالبان تاکنون به این گزارش واکنش نشان نداده است. پیش از این نیز گزارش‌هایی از آزار جنسی در زندان‌های طالبان منتشر شده است.

طالبان همچنین پس از بازگشت به قدرت، به روش‌های مختلف تلاش کرده که ایدئولوژی جهادگرایی و تفسیر واپس‌گرایانه خود از دین را در میان نسل نو افغانستان ترویج کند. این گروه‌ کارزار گسترده‌ای را برای ایجاد مدارس جهادی در سراسر افغانستان راه‌اندازی کرده است؛ مراکزی به گفته نهادهای حقوق بشری طالبان به آن‌ها به عنوان کانون سربازگیری خود می‌بیند.

کودکان کار در افغانستان از آسیب‌پذیرترین قشرهای جامعه‌اند. دهه‌ها جنگ و فقر گسترده، میلیون‌ها کودک را برای کار و نان‌آوری به خیابان برده و در معرض خطرات متعدد قرار داده است.

طبق گزارش‌های صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، از هر پنج کودک در افغانستان، دست‌کم یک نفر مجبور است که کار کند. یونیسف همچنین گفته است که دست‌کم دوونیم میلیون کودک در افغانستان بین سنین ۵ تا ۱۷ ساله، گرفتار کارهای خطرناکی‌اند که سلامت و آینده آن‌ها را با خطر مواجه می‌کند.