مرضیه حمیدی از چهرههای نامآور ورزش زنان افغانستان به شمار میآید. او پس از قدرتگیری طالبان در سال ۱۴۰۰ به فرانسه مهاجرت کرد. او اکنون در فرانسه ورزش تکواندو را ادامه داده است.
مسیح علینژاد، خبرنگار، نویسنده و فعال حقوق زنان و بنیانگذار کارزار «آزادیهای یواشکی من» علیه حجاب اجباری است. او که مدتی خبرنگار مجلس نمایندگان ایران بود، پس از انتخابات جنجالی ۱۳۸۸ ایران را ترک کرد و در ایالات متحده زندگی میکند.
او از چهرههای شناخته شده اپوزیسیون خارج از کشور جمهوری اسلامی محسوب میشود و ریاست «کنگره جهانی آزادی» را بر عهده دارد.
مسیج علینژاد هنگام گرفتن این جایزه درباره اقدامات جمهوری اسلامی در برابر معترضان صحبت کرد و این جایژه را برای مردم ایران و قربانیان اعتراضات اخیر تقدیم کرد.
او از رهبران اروپایی خواست تا در کنار قربانیان ایران ایستاده و از آنها حمایت کنند. مسیح علینژاد در این برنامه پرچم ایران و تصاویر قربانیان اعتراضات اخیر را به نمایش گذاشت. او همچنین شعار «امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه» را سر داد.
خانم علینژاد همچنین از آنتونیو گوترش برای دعوت از عباس عراقچی برای سخنرانی در شورای حقوق بشر انتقاد کرد.
او با اشاره به برخورد جمهوری اسلامی با معترضان و وضعیت حقوق بشر در ایران گفت: «این وضعیت سیلی به صورت جامعه جهانی است.»
مسیح علینژاد هنگام سخنرانی تصاویر علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی و چهرههای دیگر چون حسن روحانی و مسعود پزشکیان را پاره کرد و علی خامنهای را «پدرخوانده داعش و تروریست» خطاب کرد.
هر سال در آستانه نشست اصلی شورای حقوق بشر سازمان ملل، «اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی» صدها تن از مخالفان سیاسی، فعالان، قربانیان نقض حقوق بشر، دیپلوماتها، روزنامهنگاران و رهبران دانشجویی را گردهم میآورد تا توجه جهانیان را به بحرانهای فوری حقوق بشری جلب کند. این کنفرانس با حمایت ائتلافی از ۲۵ سازمان حقوق بشری برگزار میشود.
در کنار مرضیه حمیدی و مسیح علینژاد، پدرو اوروچورتو نوسلی نیز به دلیل فعالیتهایش شایسته دریافت جایزه شناخته شده است. پدرو اوروچورتو نوسلی، استاد دانشگاه، کارشناس علوم سیاسی و فعال سیاسی ونزوئلایی است.
او هماهنگکننده امور بینالملل حزب «ونته ونزوئلا» و از چهرههای اصلی کارزار متحد اپوزیسیون برای گذار دموکراتیک در این کشور به شمار میرود. فعالیتهای او در حمایت از رهبران سیاسی اپوزیسیون، او را به هدف پیگرد سیاسی رژیم مادورو تبدیل کرد.
او در مارچ ۲۰۲۴ برای جلوگیری از بازداشت به سفارت آرژانتین در کاراکاس پناه برد و بیش از ۴۰۰ روز در آنجا ماند تا سرانجام در مه ۲۰۲۵ طی عملیاتی بینالمللی آزاد شد.