
منابع محلی در خوست به افغانستان اینترنشنال گفتند که ماموران امر به معروف طالبان با مراجعه به دفاتر تلویزیونها از مسئولان رسانهها خواستند از نشر تصاویر موجودات زنده خودداری کنند. مسئولان رسانهها هشدار دادند که اجرای این دستور منجر به توقف فعالیت تلویزیونها خواهد شد.
منابع روز پنجشنبه، ۳۰ دلو خبر دادند که طالبان به دفاتر رسانهها رفته و این دستور را بهگونه شفاهی ابلاغ کردهاند.
طالبان در ماه جدی امسال نیز از مسئولان رسانهها و سخنگویان تمام ادارات در خوست خواسته بود مصاحبههای تصویری انجام ندهند.
منابع افزودند که در پی این دستور، تصاویر و ویدیوهای نشستهای ادارات طالبان نیز منتشر نخواهد شد.
در خوست یک تلویزیون دولتی و سه تلویزیون خصوصی فعال اند.
طالبان این ممنوعیت را براساس ماده هفدهم قانون امر به معروف خود اجرا میکند. از زمان آغاز اجرای این ممنوعیت در ماه اسد ۱۴۰۳، ممنوعیت نشر تصاویر زندهجان در دستکم ۲۵ ولایت کشور اجرایی شده است.






امریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش طالبان در تخار به تمامی فدراسیونها و مسئولان ورزشی در این ولایت دستور داد که به خاطر ماه رمضان، تمامی مسابقات و فعالیتهای ورزشی را متوقف کنند.
آمریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولایت تخار گفته که فعالیتهای ورزشی در ماه رمضان به دستور ریاست عمومی المپیک طالبان متوقف میشود.
همزمان، منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که وزارت امر به معروف طالبان در تمام ولایتها برگزاری مسابقات کریکت «جام رمضان» را ممنوع کرده است. این مسابقات هر سال در ماه رمضان تقریباً در تمام ولایتها برگزار میشد.
براساس مکتوبی که آمریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولایت تخار منتشر کرده آمده است: «مدیریتهای محترم المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولسوالیهای شانزدهگانه و مسئولین محترم فدراسیونها مکلف هستند تا طبق پالیسیهای موجود و با در نظر داشت مکتوب واصله از ریاست عمومی المپیک، تربیتبدنی و ورزش کشور اجراآت نموده و از برگزاری مسابقات الی ختم ماه مبارک رمضان جلوگیری به عمل آید.»

روزنامه گاردین با گروه پنج نفری از زنان افغان گفتوگو کرده است که هر هفته بهگونه مخفیانه گرد هم میآیند و آثار نویسندگانی چون عباس معروفی، زویا پیرزاد، جورج اورول و ارنست همینگوی را میخوانند. آنها میگویند که کتابخوانی راهی برای مقاومت در برابر محدودیتهای طالبان است.
چهار نفر از این زنان هر پنجشنبه بهگونه حضوری در اتاقی کوچک در خانه یکی از اعضا گرد هم میآیند و عضو پنجم از طریق تماس تلفنی به بحث میپیوندد. این زنان نام گروه خود را «زنان با کتاب و تخیل» گذاشتهاند.
آنان آثار چون سال بلوا، پیرمرد و دریا، قلعه حیوانات و سمفونی مردگان را نقد و بررسی میکنند و درباره مفاهیمی چون سرکوب، جایگاه زنان و امید به آینده گفتوگو میکنند.
به گزارش روزنامه گاردین، این زنان برای سرگرمی نه بلکه برای درک زندگی و درک دنیای اطرافشان کتاب میخوانند. طبق این گزارش این زنان کتابها را بهگونه آنلاین و رایگان دانلود میکنند و گاهی هم از کتابخانه امانت میگیرند.
گاردین نوشته که این زنان هر هفته به مدت یک و نیم ساعت این نشست را برگزار میکنند و برای جلوگیری از جلب توجه، محل دیدار را تغییر میدهند. اعضای این گروه گفتند که مجبورند از تپهای بالا برود تا بتواند کتاب مورد مطالعه را دانلود کند.
یکی از این زنان گفت: «وقتی ما را از رفتن به مکتب منع کردند، تمام امیدم را از دست دادم. مادرم تشویقم میکرد اما میدانستم اوضاع بهتر نمیشود. تصمیم گرفتم خودم کاری انجام دهم و حالا این حلقه مطالعه را دارم.»
این گروه از زنان با بازگشت دوباره طالبان، رویای تحصیل را از دست دادهاند. آنها در میان بیش از دو میلیون زن و دختری هستند که طی بیش از چهار سال گذشته از آموزش محروم شدهاند.
یکی از اعضای این گروه گفت: «طالبان از زنان آگاه میترسند. برای مقابله با طالبان باید آگاه شد و رشد کرد. همه با هم.»
شماری از افراد طالبان با هماهنگی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل برای آموزش پیشگیری و درمان اعتیاد به اندونزیا رفتند. هدف از سفر، تقویت نظام درمان اعتیاد در افغانستان و بهبود دسترسی زنان و مردان مبتلا به اختلالات مصرف مواد مخدر به خدمات معیاری و انسانی عنوان شده است.
دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد میگوید که متخصصان افغان درباره روشهای علمی پیشگیری از مصرف مواد، درمان سلامتمحور، بازتوانی و بازگشت بیماران به جامعه با متخصصان اندونزیایی گفتوگو کردهاند.
این برنامه از سوی نمایندگی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل در چارچوب روند دوحه و با حمایت آژانس بینالمللی همکاری جاپان (جایکا) در شهر جاکارتا برگزار شده است.
نماینده جایکا در این برنامه با تأکید بر اهمیت مبارزه با مواد مخدر در افغانستان گفت: «تحقق این بازدید گامی مهم در راستای پاسخگویی به یکی از نیازهای فوری افغانستان است و میتواند به تقویت تلاشهای مشترک برای بهبود خدمات پیشگیری و درمان کمک کند.»
نماینده دفتر مبارزه با مواد مخدر در افغانستان نیز تاکید کرده که تقویت نظام درمان اعتیاد با رویکردهای مبتنی بر شواهد و احترام به کرامت انسانی، برای حفاظت از جان افراد و ایجاد جوامع تابآور ضروری است.
افغانستان همچنان با چالشهای جدی بهداشت عمومی و اجتماعی مرتبط با اختلالات مصرف مواد مخدر مواجه است.
بر اساس آخرین برآورد ملی در سال ۲۰۱۵، حدود ۱۱ درصد افغانها حداقل یک نوع ماده مخدر مصرف کردهاند.
ارزیابی سال ۲۰۲۵ برنامه مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل نشان میدهد که با تغییر الگوی مصرف، استفاده از مواد مصنوعی و داروهای سوءمصرفی افزایش یافته است.
بررسی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل نشان میدهد که هزینههای اقتصادی بالا، تداوم شکافهای خدماتی و نابرابری جنسیتی در دسترسی درمان، رسیدگی به معتادان و درمان آنان را با چالش مواجه میکنند.
تنها ۲۹ درصد زنان در مقایسه با ۵۳ درصد مردان در افغانستان به خدمات درمانی دسترسی دارند؛ موضوعی که بیانگر محرومیت گستردهتر زنان از خدمات حمایتی و درمانی است.
منابع نزدیک به شرکت چینی «افچین» به افغانستان انترنشنال گفتند که نزدیک به ۲۷۰ روز است که استخبارات طالبان پاسپورتهای سه کارمند این شرکت را ضبط کرده است. به گفته این منابع، سفارت چین در کابل از طالبان خواسته است پاسپورت این شهروند را بازگرداند تا آنها به چین برگردند.
این منابع روز پنجشنبه ۳۰ دلو گفتند که ریاست استخبارات طالبان، پاسپورتهای سه کارمند این شرکت را به دستور وزارت معادن و پترولیم این گروه طالبان ضبط کرده است.
با این وجود، این سه شهروند چین در کابل آزادانه رفتوآمد میکنند، اما به دلیل نداشتن پاسپورت نمیتوانند افغانستان را ترک کنند.
افغانستان انترنشنال در هشتم سنبله سال جاری گزارش داده بود که طالبان هشت کارمند چینی شرکت افچین را آزاد کرده و آنان به چین بازگشتهاند، اما چهار تن دیگر همچنان در اختیار طالبان هستند.
طالبان قرارداد نفت آمو را با این شرکت به دلایل نامعلوم لغو کرده و ماشینآلات شرکت را نیز ضبط کرده است. یکی از منابع طالبان درباره علت بازداشت این افراد از توضیح خودداری کرده است.
وزارت معادن و پترولیم طالبان در چهارم جوزا اعلام کرده بود که قرارداد ۲۵ ساله اکتشاف و استخراج حوزه نفتی آمو دریا با شرکت افچین به دلیل نقضهای پیهم تعهدات از سوی شرکت فسخ شده است.
پیشتر یک منبع چینی به افغانستان انترنشنال گفته بود: «قرارداد را خود طالبان لغو کرد، اما اکنون افراد شرکت را نگه داشتهاند تا بر شرکت فشار بیاورند که ماشینآلات را به طالبان واگذار کند.»
آنان همچنین گفته بودند که طالبان اکنون با استفاده از ماشینآلات این شرکت نفت استخراج میکند.
با این حال، منابع نزدیک به شرکت افچین اکنون میگویند که شرکتها و نهادهای داخلی توان استخراج نفت را ندارند و روند جاری استخراج به روند تولید نفت آسیب خواهد زد.
آنان گفتهاند: «استفاده از تکنالوژی شرکت افچین آسان نیست. این نفت بهزودی تمام خواهد شد، زیرا ساختار زیرزمینی نفت آمو بسیار پیچیده است.»
اخیرا طالبان هیأتی از وزارت معادن را به جمهوری تاتارستان روسیه فرستاده و از شرکتهای روسی خواسته است تا استخراج نفت آمو دریا را برعهده بگیرند.
مصطفی آکیول، نویسنده و پژوهشگر موسسه کیتو مستقر در واشنگتن، میگوید که طالبان با تحمیل و اجباریسازی قرائت سختگیرانه خود از سلام، جامعه را از دین دور میکند.
این پژوهشگر در برنامه دیدگاه افغانستان اینترنشنال، به پیامدهای نزدیک به پنج دهه عملکرد جمهوری اسلامی در ایران اشاره کرد و افزود که تلاشهای این حکومت برای تحمیل حجاب اجباری و قوانین مشابه دیگر، موجب فاصله گرفتن بخش قابل ملاحظهای از شهروندان این کشور از دین شده است.
به گفته آقای کیول، تحمیل اقتدار دینی با قرائت طالبانی، دوری از اسلام و بیاحترامی به آن را در پی خواهد داشت. او با اشاره به پیامدهای چند دهه تحمیل دین در ایران از سوی جمهوری اسلامی گفت که این رویکرد منجر به فاصله گرفتن بخش کلانی از جامعه ایران از دین شده است.
این پژوهشگر ترک در کتابی تحت عنوان «هیچ اجباری در دین وجود ندارد - بدون استثنا» به بررسی این موضوع پرداخته که چگونه رژیمهای خودکامه زیر عنوان اسلام به دنبال کسب قدرت و حفظ کنترول جامعه هستند.
آقای آکیول از جمهوری اسلامی ایران به عنوان نمادی از شکست سیاست تحمیل دین اشاره کرد.
او میگوید ۴۷ سال اجبار دینی، بخشی از جمعیت ایران را به افرادی «ضد اسلام» تبدیل کرده است.
این پژوهشگر گفت که با توجه به اختیاری بودن امر دین، یک گروه اسلامی نمیتواند قرائت خاص خود از مذهب را بر دیگران تحمیل کند اما طالبان از زمانی که کنترول افغانستان را به دست گرفت با جدیت تفسیر خود از فقه اسلامی را بر جامعه تحمیل کرده است.
او میگوید که با زور نمیتوان دین را به قلب مردم حاکم ساخت بلکه افراد به اختیار و تکیه بر وجدان خویش باید به اسلام باور داشته باشند.
آقای آکیول طالبان را به عنوان یک گروه مدعی حاکمیت اسلامی خوانده که میخواهد مردم را به پرهیزکاری مجبور کند.
این اسلامشناس تاکید کرد که ایمان از خلوص قلبی میآید و از خارج نمیتوان آنرا تحمیل کرد. به گفته او وقتی دین از سوی دولت تحمیل شود، مردم دچار ریاکاری خواهند شد یا علیه دین شورش خواهند کرد.
به گفته او بررسی کارکرد احزاب اسلامگرا در صد سال اخیر نشان داده است که آنان برای رسیدن به قدرت برداشت خود را از فقه بر مردم تحمیل میکنند.
این پژوهشگر اسلامشناس میگوید که حتی امپراتوری عثمانی که رهبری خود را «خلیفه» میدانست، مکتبهایی را برای دانشآموزان دختر ساخت، اما طالبان مخالفت با آموزش زنان و دختران را به رویکرد سیاست داخلی خود تبدیل کرده است.
او تاکید کرد که این رویکرد برای آینده افغانستان و هم برای آینده اسلام در افغانستان نتایج بدی خواهد داشت.
این پژوهشگر گفت که طالبان با وجود فرهنگهای متنوع در افغانستان، دیدگاه خود را که احتمالا بر اساس «پیشینه قومی و درک مذهبی» این گروه شکل گرفته، بر تمام افغانها تحمیل میکند.
مصطفی آکیول گفت که اگر رژیم جمهوری اسلامی حجاب را اجباری نمیکرد، امروز شاید زنان بیشتری محجبه میبودند.
او افزود: «تحمیل دینی نسلی را ایجاد کرده که حجاب را در خیابانها میسوزانند و این برای من به عنوان یک مسلمان غم انگیز است».
او افزود که تحمیل باور دینی تکحزبی باعث شده که امروز جامعه ایران به یکی از سکولارترین جوامع جهان تبدیل شود.