بازداشت صراف‌ها در بلخ

خانواده‌های افغان که پس از اسد ۱۴۰۰ از نقض حقوق بشر در افغانستان گریختند، می‌گویند در شرایطی بسیار دشوار در گوشه دورافتاده‌ای از دنیا فراموش شده‌اند.

در اردوگاه‌های دورافتاده‌ای مانند اردوگاه پناهجویان کاکوما، پناهجویان افغان با چالش‌های جدی روزمره روبه‌رو هستند.

به گفته پناهجویان دسترسی به غذا، آب آشامیدنی سالم، خدمات درمانی و آموزش محدود است. فرصت‌های شغلی تقریبا وجود ندارد و خانواده‌ها به کمک‌های بشردوستانه‌ای وابسته‌اند که اغلب کافی نیست. خانواده‌های پناهجو می‌گویند بسیاری از کودکان بدون آموزش مناسب بزرگ می‌شوند و جوانان امیدی به آینده‌ای امن ندارند.

یک پناهجو روز سه‌شنبه از اردوگاه کاکوما به افغانستان اینترنشنال گفت گروه‌های ناشناس پناهجویان را لت‌وکوب می‌کنند و موبایل‌های همراه آنان را می‌دزدند.

در ویدیوهایی که به افغانستان اینترنشنال رسیده وضعیت ناگوار برخی از خیمه‌های پناهجویان دیده می‌شود.

پناهجویان افغان بعد از سقوط کابل به دست طالبان در اسد ۱۴۰۰ عمدتا با دریافت ویزاهای سیاحتی وارد کنیا شدند و سپس در سازمان ملل درخواست پناهندگی دادند.

یک نیروی امنیتی سابق افغانستان از کنیا گفت که آژانس سازمان ملل توجهی به امنیت و نیازهای پناهجویان ندارد. به گفته او گروه‌های جنایت‌کار شبانه به خیمه‌های پناهجویان حمله می‌کنند و یا روزانه راه آنان را می‌گیرند و دارایی‌هایشان را می‌دزدند.

به گفته او فشار روانی بر پناهجویان بسیار سنگین است. آنان پس از فرار از خشونت در افغانستان، اکنون با بلاتکلیفی، انتظارهای طولانی برای اسکان مجدد و نبود اطلاعات روشن درباره آینده خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بسیاری از خانواده‌ها نگران‌اند که جامعه جهانی آنان را فراموش کند.

اردوگاه پناهجویان کاکوما یکی از بزرگ‌ترین اردوگاه‌های پناهجویان در افریقا است که در شمال‌غرب کنیا، در استان ترکانا واقع شده است.

این اردوگاه در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و میزبان هزاران پناهجو از کشورهای مختلف مانند سودان، سومالی، اتیوپی و افغانستان بوده است که به‌دلیل جنگ، نقض حقوق بشر و خشونت مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شده‌اند.

پناهجویان این اردوگاه از سازمان ملل متحد، نهادهای بشردوستانه و کشورهای کمک‌کننده می‌خواهند که فورا شرایط پناهجویان افغان در افریقا را بررسی کنند. آنان افزایش کمک‌های انسانی، روندهای سریع‌تر و عادلانه‌تر اسکان مجدد، دسترسی به آموزش و برنامه‌های معیشتی، و تقویت سازوکارهای حمایتی را ضروری می‌خوانند.

محمد صادق گفت با همتای اوزبیکستانی خود درباره چالش‌های امنیتی همسایگان به‌دلیل «میزبانی طالبان از تروریست‌ها» صحبت کرده است.

نماینده پاکستان در پستی در شبکه اکس نوشت که طبق گزارش‌ها، بیش از دو هزار و ۵۰۰ «تروریست» اوزبیکستانی در افغانستان مستقرند که به گفته او احتمالا دومین گروه بزرگ تروریستی در این کشور پس از طالبان پاکستانی به شمار می‌روند.

روابط طالبان افغان و اسلام‌آباد پس از حملات هوایی پاکستان به اهداف در ننگرهار و پکتیکا بیش از گذشته تیره شده است. اسلام‌آباد گفته است که در این حمله نیروهای وابسته تحریک طالبان پاکستانی و داعش خراسان را هدف قرار داده و دست‌کم «۷۰ تروریست» را کشته است.

طالبان افغان اما می‌گوید حملات هوایی پاکستان غیرنظامیان را هدف گرفته است. ملل متحد تایید کرد که در حمله پاکستان به ننگرهار، دست‌کم ۱۳ غیرنظامی کشته و ۷ نفر زخمی شده‌اند. ملل متحد گفت که گزارشی از تلفات غیرنظامیان در حمله پاکستان به پکتیکا وجود ندارد.

اوزبیکستان هرچند روابط نزدیک سیاسی و اقتصادی با طالبان دارد، اما کشورهای آسیای میانه همواره نسبت به فعالیت گروه‌های تروریستی در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند. گزارش‌های شورای امنیت، فعالیت گروه‌های تروریستی از جمله «جنبش اسلامی اوزبیکستان» در افغانستان را تایید می‌کند.

محسن داور تصریح کرد که طالبان یک نیروی نیابتی است که به گفته او هیچ گونه تفکری از خود ندارد.

این سیاستمدار پاکستانی در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گفت که معتقد است کنترول طالبان هم‌چنان در دست اسلام‌آباد است.

او گفت اگر حکومت پاکستان هم‌اکنون هم بخواهد می‌تواند طالبان افغان که در کابل قدرت را به دست دارند و همچنین طالبان پاکستانی را کنترول کند.

محسن داور گفت شماری از اعضای طالبان افغانستان هم‌اکنون نیز در پاکستان مکان‌های بزرگی را در اختیار دارند.

رهبر جنبش ملی دموکراتیک تأکید کرد که با حملات پاکستان به خاک افغانستان که به گفته او می‌خواهد افغانستان را ویران کند، مخالف است.

او افزود: «پاکستان که پیش از این هم تلاش می‌کرد حکومت جمهوری را در افغانستان سرنگون کند، ما از همان روز با آن‌ها مخالف بودیم، و با کسانی هم که با زور تفنگ بر سر قدرت نشانده شدند مخالف بودیم، زیرا آن‌ها رأی مردم را ندارند.»

درانی روز دوشنبه در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال تاکید کرد که «رژیم طالبان» اسلام آباد را در وضعیت ناگزیری قرار داده است. او گفت که تنها در ماه جاری میلادی چهار حمله بزرگ در پاکستان رخ داده که در نتیجه آن ۶۰ نفر کشته شده اند. درانی مدعی شد که طالبان افغان نمی‌خواهند تحریک طالبان پاکستان را کنترول کنند.

او ادعا کرد که در تشکیلات تی‌تی‌پی، افراد وابسته به طالبان افغان نیز حضور دارند. این دیپلمات پیشین پاکستان همچنین گفت که تصور اسلام آباد مبنی بر این که طالبان دوست پاکستان است، اشتباه بوده است.

او افزود که بسیاری از رهبران طالبان، از جمله ملا برادر، سال‌ها در زندان‌های پاکستان بوده‌اند و حتی سفیر طالبان در پاکستان نیز سه بار در این کشور زندانی شده است.

درانی در پاسخ به پرسشی درباره نزدیکی طالبان به هند و ایران گفت که این کشورها نزدیکی استراتیژیک با طالبان ندارند و روابط آنان صرفا بر اساس منافع شکل گرفته است. او تاکید کرد که روابط هند با طالبان تا زمانی نگران‌کننده نیست که از خاک افغانستان علیه امنیت پاکستان استفاده نشود.

نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان گفت که طالبان باید به این نتیجه برسند که بدون روابط نیک با همسایگان نمی‌توانند دوام بیاورند و افغانستان و پاکستان بدون یکدیگر آسیب خواهند دید.

درانی افزود که در جریان مذاکرات در استانبول و دوحه، طالبان پاسخ قاطعی درباره معضل تی‌تی‌پی نمی‌دادند و پس از چهار ماه، حمله‌ها افزایش یافت. او همچنین از مردم افغانستان خواست که از طالبان بپرسند چرا به تی‌تی‌پی پناه می‌دهند.

نیروی هوایی اردوی پاکستان یکشنبه‌شب ۳ حوت، حملات هوایی گسترده‌ای را بر مناطق مرزی افغانستان انجام داد. این عملیات شامل چندین حمله بر ولسوالی‌هایی در ننگرهار و پکتیکا بود.

اسلام آباد مدعی است این عملیات علیه مخفیگاه‌های تحریک طالبان پاکستان و داعش خراسان انجام شده است. با این حال، یوناما تایید کرده است که در ننگرهار ۱۳ غیرنظامی کشته شده‌اند و طالبان نیز گفته اند که در میان قربانیان، زنان و کودکان شامل هستند.

طالبان نیمه‌شب پنجشنبه ۳۰ دلو، این مقبره را از وسط جاده برداشتند.

در ویدیویی که از مدیر ترافیک طالبان در هرات در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، حجازی می‌گوید: «وقتی آن‌جا را حفر کردیم، همه تعجب کردیم، هیچ قبری در آن‌جا وجود نداشت.»

طی دهه‌های اخیر، وجود سنگ این مقبره در وسط جاده بارها منجر به تصادف‌های پی‌هم و حتی کشته شدن شماری از شهروندان در هرات شده بود.

در آخرین مورد، افغانستان اینترنشنال گزارش داد که یک جوان تازه‌داماد در ماه جدی در پی برخورد موتورسایکلش با این سنگ، جان خود را از دست داد. مدیر ترافیک طالبان، در این ویدیو جان باختن این تازه‌داماد را نیز تایید کرده است.

• 

  طالبان در هرات مقبره‌ای را از وسط جاده برداشت که باعث تصادف می‌شد

نقیب آروین، معاون سابق اداره شاروالی هرات به افغانستان اینترنشنال گفت که طرح انتقال این مقبره از وسط جاده در سال ۱۳۹۳ به شورای علمای این ولایت ارائه شده بود، اما این شورا بدون هیچ تحقیقی با انتقال آن مخالفت کرد.

در هفته‌های منتهی به حذف این سنگ، شماری از خبرنگاران و فعالان مدنی نیز خواستار برداشتن آن شده بودند.

پس از تخریب این سنگ، محمدصدیق میر، فعال حوزه میراث‌های فرهنگی در هرات در حساب کاربری خود در فیس‌بوک با استناد به متون تاریخی نوشت که این سنگ مربوط به دو مقبره به نام‌های شیخ ابوالقیس و مولانا ابوالخیر، از چهره‌های مذهبی متقدم هرات بوده است.

در هرات آرامگاه‌های مشابه دیگری نیز وجود دارد که درست در وسط چندین جاده پر رفت‌وآمد قرار گرفته اند.