خبرگزاری فعالان حقوق بشر ایران، هرانا میگوید از زمان آغاز حملات امریکا و اسرائیل به ایران دستکم ۱۲۰۵ غیرنظامی، از جمله ۱۹۴ کودک، کشته شدهاند. به گفته این نهاد حقوق بشری مستقر در امریکا، این آمار تا ساعت پایان روز شنبه ثبت شده است.
خبرگزاری فعالان حقوق بشر ایران، هرانا میگوید از زمان آغاز حملات امریکا و اسرائیل به ایران دستکم ۱۲۰۵ غیرنظامی، از جمله ۱۹۴ کودک، کشته شدهاند.
به گفته این نهاد حقوق بشری مستقر در امریکا، این آمار تا ساعت پایان روز شنبه ثبت شده است.
بر اساس این گزارش، شمار کشتهشدگان این جنگ اکنون از تلفات جنگ دوازده روزه تابستان گذشته میان ایران، اسرائیل و امریکا نیز بیشتر شده است. در آن درگیری حدود ۱۱۹۰ نفر کشته شدند.
خبرگزاری فعالان حقوق بشر میگوید برخی تاسیسات که بر اساس حقوق بشردوستانه بینالمللی محافظت میشوند نیز در حملات آسیب دیدهاند.
به گفته این نهاد، یک مکتب دخترانه در شهر خمین، یک کلینیک در زنگنه، یک خانه مسکونی در اسلامشهر و یک کارخانه آبشیرین در قشم از جمله مکانهایی هستند که در این حملات آسیب دیدهاند.
فوزیه کوفی، عضو پارلمان سابق، در روز جهانی زن گفت طالبان زنان افغانستان را از تمام حقوقشان مانند کار، تحصیل و مشارکت اجتماعی محروم کرده است.
با این حال، به گفته خانم کوفی بهرغم همه چالشها، «روح مقاومت» همچنان در وجود زنان افغانستان باقی مانده و آنها به ایستادگی خود ادامه خواهند داد.
خانم کوفی در یادداشتی در شبکه اکس نوشت: «ما مقاومت خواهیم کرد. ما زنده خواهیم ماند و کشور خود را پس خواهیم گرفت.»
او با اشاره به سلب گسترده حقوق زنان در افغانستان تحت کنترول طالبان، گفت واژگان توان بیان ناامیدی، فقدان و رنج زنان افغانستان را ندارند.
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان پس از بازگشت این گروه به قدرت، با صدور دهها فرمان و وضع آنچه طالبان قوانین میخواند، زنان را در عرصههای مختلف زندگی اجتماعی و شخصی به شدت محدود کرده است. این اقدامات از ممنوعیت کار و تحصیل زنان و دختران تا ممنوعیت گشتوگذار، سفر بدون «محرم» و ورزش را در برمیگیرد.
کارشناسان و فعالان حقوق بشر، سیاست سرکوبگرانه طالبان علیه زنان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» دانسته و خواستار جرمانگاری آن بهعنوان جنایت علیه بشریت شدهاند.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل گفته است که همزمان با رشد شهرنشینی، نابرابریهای جنسیتی نیز در سکونتگاه غیررسمی شهری و حاشیهشهری افزایش یافته است. یافتههای این سازمان نشان میدهد که ظرفیتهای بالقوه در شهرها نه تنها شکافهای جنسیتی را کاهش نداده بلکه دامنه آن را گسترش داده است.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل میگوید که از بدو حاکمیت طالبان، تقریبا همه راههایی که قبلا برای توانمندسازی زنان و دختران وجود داشت، از میان برداشته شدهاند.
به نقل از سازمان ملل، زنان و دخترانی که بهویژه در سکونتگاههای غیررسمی شهری زندگی میکنند، با آسیبپذیریهای خاص از جمله ناامن بودن فضاهای عمومی، دسترسی محدود به خدمات آب، بهداشت و حفظ صحت، و کاهش فرصتهای معیشتی مواجهاند؛ چالشهایی که نابرابریهای جنسیتی را تشدید میکند.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل با اشاره به زنان سرپرستی که عمدتا در سکونتگاههای غیررسمی زندگی میکنند، گفته است که آنان با چالشهای چندلایهیی از جمله نبود درآمد، امنیت مسکن و دسترسی به خدمات مواجهاند.
این چالشهای چندگانه موجب انزوای بیشتر زنان و تشدید وابستگی آنان به کمکهای بیرونی شده است.
سازمان ملل همچنین تصریح کرده است که بازارهای کار در شهرهای افغانستان عمدتا برای زنان تا حد زیادی غیرقابل دسترس است و این چالش چهره فقر را در شهرهای افغانستان بیش از پیش نمایان کرده است.
سازمان ملل میافزاید که سکونتگاههای غیررسمی شهری با ناامنی گسترده در مالکیت زمین و مسکن مواجهاند؛ موضوعی که پیامدهای جدی برای زنان دارد. خانوادههایی که توسط زنان سرپرستی میشوند و بیوهها کمترین احتمال را دارند که اسناد قانونی یا شناسایی رسمی برای زمین و مسکن خود داشته باشند.
کمبود خدمات اساسی شهری فشار نامتناسبی را بر زنان و دختران تحمیل میکند؛ زنانی که اغلب مجبورند در محیطهای ناامن و مسافتهای طولانی حرکت کنند تا به امکانات عمومی ضروری مانند منابع آب دسترسی پیدا کنند.
وضعیت نامناسب جادهها نیز دسترسی به مکاتب، بازارها و مراکز صحی را محدود ساخته و انزوای زنان در فضاهای شهری را تشدید کرده است.
افزون بر آن، به گفته سازمان ملل، زیرساختهای شهری نیز که با حساسیت جنسیتی طراحی نشدهاند عملا آزادی رفتوآمد و مشارکت زنان در زندگی شهری را محدود و بهطور مستقیم به افزایش خطر خشونت مبتنی بر جنسیت کمک میکند.
روشنایی ضعیف، مسیرهای ناامن، تراکم جمعیت و مشکلات مربوط به ناامنی مالکیت زمین در کنار هم، محیطهایی ایجاد میکنند که در آن امنیت زنان و دختران بهطور خاص به خطر میافتد.
این سازمان هشدار داده است که دختران نوجوان در مناطق شهری با خطرات چندگانه از جمله فقر و ازدواج زودهنگام، و همچنین محدودیتها و خطرات در فضاهای عمومی روبهرو هستند.
افزون بر آن، بهگفته این سازمان خطرات خشونت جنسیتی در سکونتگاههای غیررسمی بهویژه شدید است و هنجارهای جنسیتی را تقویت کرده و محدودیتهای بیشتر بر رفتوآمد زنان و مشارکت آنان در زندگی عمومی را تحمیل میکند.
بهگفته سازمان ملل، زنان بهطور فزاینده و سیستماتیک از روندهای تصمیمگیری در سطح محلات شهری کنار گذاشته میشوند؛ هم به دلیل محدودیتهای رسمی و هم به دلیل هنجارهای اجتماعی ریشهدار. سازمان ملل گفته است که هرگاه زنان بهطور معنادار در برنامهریزی سکونتگاهها، نقشهبرداری و تعیین اولویتها مشارکت داشته باشند، نابرابریهای جنسیتی ناشی از آن کاهش خواهد یافت.
وزارت بهداشت لبنان میگوید در حملات اسرائیل به این کشور دستکم ۳۹۴ نفر، از جمله ۸۳ کودک، کشته و بیش از ۱۱۳۰ نفر دیگر زخمی شدهاند.
رسانهها گزارش دادند که در تازهترین حمله، روز یکشنبه، ۱۷ حوت، ساختمانی در مرکز بیروت هدف قرار گرفته که در نتیجه آن دستکم چهار نفر کشته و ده نفر دیگر زخمی شدند.
وزارت صحت لبنان میگوید این حمله یک اتاق در ساختمان هوتل «رامادا پلازا» در منطقه راوشه بیروت را هدف قرار داد. مقامهای امنیتی لبنان میگویند این حمله با استفاده از موشک انجام شده است.
اسرائیل یک روز پس از حمله مشترک با امریکا به ایران به مناطقی از لبنان هم حمله کرد.
پس از آغاز جنگ ایران، گروه حزبالله لبنان که متحد جمهوری اسلامی است، به سوی اسرائیل راکت و پهپاد شلیک کرده بود.
تیمهای اول و دوم جدول ردهبندی سریآ ایتالیا، آث میلان و اینتر میلان، امشب یکشنبه ۱۷ حوت ۱۴۰۴ در دربی همیشه جذاب دلا مادونینا به مصاف یکدیگر میروند. این دیدار ساعت ۱۲:۱۵ دقیقه به وقت افغانستان در ورزشگاه سنسیرو شهر میلان برگزار میشود.
دربی میلان همواره از حساسترین مسابقات فوتبال ایتالیا بوده است و این بار با توجه به شرایط جدول ردهبندی سریآ، انتظار میرود رقابتی تماشایی و تعیینکننده رقم بخورد. آث میلان با هدایت ماسیمیلیانو آلگری برابر اینتر با سرمربیگری کریستین چیوو قرار میگیرد.
اینتر با ۶۷ امتیاز در صدر جدول قرار دارد و میلان با ۵۷ امتیاز و ده امتیاز کمتر در رده دوم ایستاده است. در حالی که اینتر در این فصل چهار شکست را تجربه کرده، میلان تنها دو بار شکست خورده است؛ اما تعداد تساویهای میلان به ۹ رسیده، در حالی که اینتر تنها یک تساوی در کارنامه دارد.
وضعیت تیمها و آخرین عملکرد:
میلان هفته گذشته با دو گل دیرهنگام موفق شد کرمونیزه را ۲–۰ شکست دهد و پس از دو بازی بدون پیروزی (یک تساوی و یک شکست) دوباره به مسیر برد بازگردد. با این حال، اگر روسونری در دیدار امشب نتیجهای جز پیروزی کسب کند، با توجه به تنها ده هفته باقیمانده از فصل، شانس قهرمانیاش در سریآ به شدت کاهش خواهد یافت.
در سوی دیگر، اینتر سهشنبه گذشته در دیدار رفت نیمهنهایی کوپا ایتالیا برابر کومو به تساوی بدون گل رسید. نراتزوری پیش از این نیز از لیگ قهرمانان اروپا حذف شده؛ اما عملکردشان در سریآ بسیار درخشان بوده است. شاگردان کریستین چیوو در ۱۵ بازی اخیر لیگ، ۱۴ پیروزی و تنها یک تساوی کسب کردهاند و با هشت برد پیاپی پا به این مسابقه میگذارند.
اینتر همچنین در بازیهای خارج از خانه نیز عملکرد فوقالعادهای داشته و با ۹ پیروزی متوالی در آستانه ثبت دهمین برد پیاپی خارج از خانه قرار دارد؛ رکوردی که از زمان آغاز سریآ در سال ۱۹۲۹ تنها یک بار در تاریخ این باشگاه ثبت شده است.
تاریخچه دیدارهای رودررو:
آث میلان در شش دیدار اخیر برابر اینتر شکست نخورده است (۴ برد و ۲ تساوی). این آمار شامل پیروزی ۱–۰ در بازی رفت در ماه نوامبر نیز میشود. روسونری با حفظ این روند میتواند برای نخستین بار از فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ هر دو دیدار لیگ برابر اینتر را در یک فصل با پیروزی پشت سر بگذارد.
آمار و نکات مهم پیش از مسابقه:
بازیکنان کلیدی و غایبان:
کریستین پولیسیچ که گل پیروزی بازی رفت را به ثمر رساند، این فرصت را دارد تا به نخستین بازیکن میلان از زمان کاکا در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ تبدیل شود که در هر دو دیدار لیگ برابر اینتر گلزنی میکند.
در سوی دیگر، فدریکو دیمارکو پنج گل از شش گل اخیر خود در لیگ را در ورزشگاه سنسیرو به ثمر رسانده است.
به نظر میرسد میلان برای این دیدار غایب جدیدی نداشته باشد؛ در حالی که اینتر ممکن است دنزل دومفریس را پس از مدتها دوباره در ترکیب اصلی قرار دهد. همچنین لائوتارو مارتینز به دلیل مصدومیت در دسترس نخواهد بود.
واکنش مربیان پیش از دربی:
ماسیمیلیانو آلگری درباره این مسابقه گفته است:
«بازی دربی همیشه تجربهای خاص است. این یک شب بزرگ فوتبال خواهد بود که تیم اول و دوم جدول برابر هم قرار میگیرند. سه امتیاز این مسابقه اهمیت بسیار زیادی دارد. انتظار یک بازی متعادل و هیجانانگیز را دارم که جزئیات در آن تعیینکننده خواهد بود.»
کریستین چیوو، سرمربی اینتر نیز گفت:
«این یک دربی است و همه میدانند چه معنایی برای دو تیم بزرگ یک شهر با اهداف بزرگ دارد. ما باید به روند خوب خود ادامه دهیم، رقابتی باقی بمانیم و بهترین عملکرد خود را ارائه کنیم.»
در گوشهای از شهر قندهار، پشت دیوارهای بلند و گلی، چراغ دانش هنوز روشن مانده است؛ هر روز حدود ۲۵ دختر در خانه گلی آموزگاری بهنام مریم برای فراگیری دانش گردهم میآیند. مریم (نام مستعار) بهرغم مواجهه با چالشهای متعدد، بهطور پنهانی به آموزش دختران میپردازد.
مریم که ۲۷ سال سن دارد، با خانوادهاش زندگی میکند. او گوشهای از اتاقهای خانهاش را به شاگردانش اختصاص داده است.
مریم در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت که هر لحظه زندگیاش در سایه ترس و اضطراب میگذرد؛ ترس از اینکه مبادا طالبان از صنف مخفی او باخبر شود. او گفت: «وقتی در کوچه صدای اعضای طالبان را میشنوم، ضربان قلبم تند میشود. شاگردانم هم میترسند؛ اما ما سریع کتابها را پنهان میکنیم و طوری رفتار میکنیم که گویا مهمان آمدهاند.»
مریم میگوید بسیاری از شبها در خواب کابوس افشا شدن صنفاش را میبیند، اما برای زنده نگه داشتن امید شاگردانش، این ترس را عمدا از آنان پنهان میکند.
مریم میگوید: «من ۲۴ ساعت در نگرانی هستم. دخترها هم از نظر روحی آرام نیستند و همیشه در فکر فرو میروند؛ از ترس و نگرانی درباره امنیت و آیندهشان. چون هر لحظه منتظریم که خدای نخواسته حادثه بدی رخ ندهد.»
او برای حفظ امنیت خود و شاگردانش، همه دختران را همزمان از صنف رخصت نمیکند:
«برای اینکه کسی شک نکند، شاگردانم را به دو گروه تقسیم کردهام. آنها در دو زمان متفاوت به خانه ما میآیند. همچنین کتابهای دینی همراه دارند تا کسی شک نکند.»
این آموزگار جوان میگوید در روزهای نخست فعالیت، خانوادههای دختران به او اعتماد نداشتند و درباره امنیت فرزندانشان بسیار نگران بودند؛ اما او تا حد زیادی توانسته خانوادهها را قانع کند که اجازه دهند دخترانشان به آموزش ادامه دهند.
مریم گفت: «در روزهای اول خیلی سخت بود، چون بیشتر خانوادهها نگران امنیت دخترانشان بودند و میترسیدند که دخترانشان تعقیب شوند. در ابتدا صنف را به نام آموزش خیاطی راهاندازی کردم و کمکم تدریس را شروع کردیم، چون مطمئن شدم کسی ما را تعقیب نمیکند و اعتماد خانوادهها هم بیشتر شده بود.»
او افزود: «اما هنوز هم از نظارت در امان نیستیم. در روزهای اول طالبان به خانههای شاگردانم میرفتند و از خانوادههایشان میپرسیدند چرا دختران شما از خانه بیرون میشوند و چند ساعت در خانه همسایه میمانند و این کارشان ادامه دارد. از آنها میپرسیدند که این دختران در آن خانه چه میکنند و آیا شما میدانید آنجا چه میشود؟»
مریم میگوید بخش بزرگی از تهیه لوازم درسی شاگردانش را برادرش بر عهده دارد، زیرا او در برابر تدریس هیچ پولی از شاگردان نمیگیرد.
او میگوید: «از شاگردانم پول نمیگیرم، چون بسیاری از دختران بهطور پنهانی از خانوادههایشان برای درس خواندن به اینجا میآیند. اگر از آنها پول بخواهم، ممکن است مردان خانوادهشان آنان را از درس منع کنند و همین دروازه هم به رویشان بسته شود.»
مریم از جامعه جهانی میخواهد برای آموزش دختران و حمایت از مکتبهای مخفی در خانهها، راهکارهایی پیدا کند که طالبان نتوانند مانع آن شوند. او میگوید اگر جامعه جهانی دورههایی مانند آموزش خیاطی در خانهها را برای زنان ایجاد کند، اما در پشت آن از آموزش سواد نیز حمایت شود، شاید امید ادامه آموزش برای بسیاری از دختران زنده بماند؛ زیرا بدون حمایت، این مبارزه پنهانی ممکن است متوقف شود.
پس از قدرتگیری طالبان و ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم مکتب، بر مبنای آمار یونسکو بیش ۲.۵ میلیون دختر از حق آموزش محروم ماندهاند؛ در حالیکه ۸۰ درصدشان واجد شرایط برای رفتن به مکتبند.
یونسکو هشدار داده است که در صورت ادامه محدودیتها تا سال ۲۰۳۰، شمار دختران محروم از آموزش به بیش از ۴ میلیون نفر خواهد رسید.