برخی از آنها میگویند که بیم دارند که در فقدان این مرکز بار دیگر به موادمخدر رو بیاورند.
نظر محمد که پیشتر به هروئین معتاد بود، به رویترز گفت که دو سال پیش درمان اعتیاد در کمپ امید، به زنده ماندنش کمک کرد. او پس از ترک مواد مخدر، در این مرکز مانده و به بیماران دیگر خدمت میکرد.
نظر محمد روز دوشنبه می دیدید که «چگونه هواپیما بمب انداخت.» او صحنه انفجار را «کابوسوار» توصیف کرد: «مردم از هر سو فریاد میزدند، زخمیها و اجساد در همه جا افتاده بودند. از زیر خرابهها، چهار نفر را زنده اما زخمی بیرون آوردیم و بقیه جان خود را از دست داده بودند. اجساد به قدری آسیب دیده بودند که قابل شناسایی نبودند.»
اداره طالبان گفته است که در حمله هوایی پاکستان در شب دوشنبه، ۲۵ حوت، بیش از ۴۰۰ نفر کشته و ۲۶۵ نفر زخمی شدهاند. اما، یوناما روز چهارشنبه به رویترز گفت که در این حمله ۱۴۳ نفر کشته و ۱۱۹ نفر زخمی شدهاند.
پاکستان حمله به کمپ امید را رد کرده و گفته است که آن شب به تاسیسات نظامی طالبان در پایتخت حمله کرده بود. اما، گروههای مستقل و شاهدان عینی تایید کردهاند که مرکز تداوی معتادان هدف حمله جنگندههای پاکستانی قرار گرفته است.
محمد، بیمار دیگری که از حمله جان سالم به در برده، به رویترز گفت که نگران است پس از ترک این مرکز آیندهاش در کشوری با امکانات پزشکی محدود برای معتادان نامعلوم شود.
او گفت: «من هم بعد از درمان در این کمپ ماندم، چون اگر میرفتم، میترسیدم دوباره معتاد شوم. ما توانستیم اینجا مبارزه کنیم و زنده بمانیم، اما حالا نمیدانم پس از این چه کار کنم و کجا بروم.»
احمدبلال تیموری، پزشک دندان و پدر دو فرزند، تنها ۲۰ روز پیش از حمله وارد این مرکز شده بود تا تحت درمان اعتیاد به ماده مخدر کتامین قرار بگیرد.
کتامین یک داروی بیحسی و ضد درد است که در طبابت برای جراحی و درمان دردهای شدید استفاده میشود، اما مصرف نادرست آن میتواند باعث اعتیاد، توهم، اختلال حافظه و مشکلات روانی و جسمی شود.
بلال گفت که احساس میکرد در مسیر بهبود است، اما حالا امید خود را از دست داده است. او گفت: «ابتدا ناراضی بودم و نمیخواستم بمانم، اما پس از حدود یک هفته، وقتی احساس بهتری پیدا کردم، خودم میخواستم بهبود پیدا کنم.»
احمد قصاص، مدیر سازمان جهانی بهداشت در امور افغانستان، میگوید حدود ۱۵ درصد از جمعیت تقریبی ۴۰ میلیون نفری افغانستان دچار اعتیاد هستند.
کارشناسان میگویند فقر، بیکاری و مشکلات خانوادگی باعث تشدید معضل اعتیاد در افغانستان شده است. این درحالی است که امکانات موجود برای درمان بسیار محدود است و متقاضیان برای کمک بسیار زیادند.
ممنوعیت تریاک
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در سال ۲۰۲۲ کشت مواد مخدر را در افغانستان ممنوع کرد. افغانستان در آن زمان بزرگترین تولیدکننده تریاک در جهان بود. طبق آمار سازمان ملل، زمینهای تحت کشت خشخاش در سال ۲۰۲۵ از ۲۳۲ هزار به حدود ۱۰ هزار هکتار کاهش یافته است. اما، ممنوعیت تریاک باعث افزایش تولید و استفاده از مواد مخدر مصنوعی مانند شیشه شده است.
واندا فلباب-براون، پژوهشگر موسسه بروکینگز در واشنگتن، به رویترز گفت که از بین رفتن یک مرکز بازپروری پیامدهای زیادی دارد. او گفت: «تعداد مراکز درمانی در افغانستان بسیار کم است، بنابراین از دست رفتن یک مرکز به هر دلیلی، ضربه بسیار سنگینی به خدمات موجود درمان برای معتادان وارد میکند.»
