ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه روز چهارشنبه پنجم حمل در یک نشست خبری هشدار داد تهدیدات ناشی از سازمانهای تروریستی و افراطی بینالمللی، در درجه اول داعش و القاعده در حال افزایش است.
او با یادآوری از حمله دو سال پیش افراد مسلح به تالار کروکوس مسکو، افزود: خطر افتادن سلاح و مهمات از مناطق درگیری به دست عناصر تروریستی و متعاقبا گسترش آن به مناطق همسایه نیز در حال افزایش است.
ماریا زاخارووا همچنین تائید کرد که چهار شهروند تاجیکستان که به تالار کروکوس در مسکو حمله کرده بودند، به «حبس ابد» محکوم شدند. در این حمله ۱۴۹ نفر کشته شده بودند.
سخنگوی وزارت خارجه روسیه گفت مسکو پیوسته از تقویت نقش هماهنگکننده مرکزی سازمان ملل در مبارزه با تروریسم، بر اساس چارچوب حقوقی بینالمللی تثبیتشده و به رسمیت شناختن نقش رهبری کشورها، حمایت میکند.
در همین راستا وی اضافه کرد که روسیه تلاش میکند همکاریهای ضد تروریسم را با همه کشورهای «دارای ذهنیت سازنده»، از جمله در سازمان پیمان امنیت جمعی، کشورهای مستقل مشترکالمنافع، کشورهای بریکس و سازمان همکاری شانگهای، تقویت کند.
ماریا زاخارووا در بخشی دیگر از سخنانش گفت: «افزایش تروریسم در سراسر جهان در سالهای اخیر تا حد زیادی ناشی از دخالت غرب در امور داخلی کشورها؛ عمدتا عراق، لیبیا، سوریه و افغانستان بوده است.»
او میگوید سیاسی کردن دستور کار مبارزه با تروریسم «توسط غربیها» و استفاده از استانداردهای دوگانه، اثربخشی تلاشهای بینالمللی مبارزه با تروریسم را مختل کرده است.
به گزارش این شبکه خبری، این پناهجویان شامل زنان و کودکان، در وضعیت رقتباری شب و روز را در این پایگاه سپری میکنند. از آغاز جنگ میان امریکا و اسرائیل با ایران، پایگاه سیلیه بارها هدف حملات موشکی قرار گرفته است.
صدها پناهجوی افغان در این پایگاه، در زمان حکومت بایدن به امریکا انتقال یافتند، اما شماری دیگر به دلایلی نامعلوم در آنجا باقی ماندهاند. افغان ایواک، سازمان حامی پناهجویان افغان میگوید که این پناهجویان اکنون در وضعیت بلاتکلیف به سر میبرند و در سایه حملات و هشدارهای امنیتی زندگی میکنند.
ساکنان کمپ به ایبیسی نیوز گفتهاند که در هفتههای نخست درگیریها هیچ پناهگاه یا امکانات حفاظتی مناسبی در اختیار نداشتند و هنگام حملات ناچار بودند فقط در داخل ساختمانها پنهان شوند. به گفته آنان، ترکشهای موشک حتی به داخل اتاقهای خواب از جمله اتاقهایی که کودکان خردسال حضور داشتند، سقوط کرده بود.
پناهجویان ویدیوهایی را به صورت مخفیانه ضبط و به ایبیسی نیوز ارسال کردهاند که شرایط دشوار زندگی در این اردوگاه را نشان میدهد. آنها به دلیل ترس از اخراج یا تنبیه، درخواست کردهاند هویتشان پنهان بماند.
حدود چهار هفته پس از آغاز جنگ خاورمیانه، ساکنان این پایگاه گزارش دادهاند که اردوگاه دیوارهای بتنی جدیدی در ورودی و خروجی ساختمانها نصب کرده و کارگران به آنها توصیه میکنند در صورت شنیدن آژیر خطر، فوراً به پناهگاهها بروند. با وجود این، بسیاری از پناهجویان همچنان احساس امنیت نمیکنند.
یک مادر جوان افغان گفت که دخترش نخستین گامهای زندگیاش را در همین پایگاه برداشته و بیش از یک سال است که خانوادهاش در این مکان به سر میبرد.
او افزود: «نمیتوانم همیشه غذای مناسب یا اسباببازیهایی را که دوست دارد برایش فراهم کنم.»
احمد، از همکاران سابق نیروهای امریکایی در افغانستان میگوید که پسرش از ترس موشکها زیر تخت میخوابد. او بیش از ۱۸ ماه است با فرزندانش در اردوگاه زندگی میکند. این همکار سابق نیروهای امریکایی تاکید کرد: «حکومت امریکا ما را به دوحه آورد، اما حالا بیسرنوشت هستیم.»
بسیاری از پناهجویان میگویند که در ازای همکاری و به خطر انداختن جانشان برای دولت امریکا، وعده زندگی بهتر دریافت کرده بودند، اما اکنون نه تنها این وعده عملی نشده، بلکه دوباره در میانه یک جنگ دیگر گرفتار شدهاند.
وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که در حال رسیدگی به نگرانیهای ساکنان اردوگاه است و برنامه دارد تا پایان ماه مارچ جمعیت اردوگاه را به یک کشور ثالث منتقل کند. با این حال، پناهجویان میگویند هنوز هیچ اطلاع دقیقی از مقصد یا زمان انتقال خود دریافت نکردهاند.
بر اساس آمار افغان ایواک، حدود ۸۰۰ نفر از ساکنان کمپ پیشتر برای انتقال به امریکا تایید شده بودند، اما روند اسکان مجدد آنها با روی کار آمدن حکومت ترامپ متوقف شده است.
شاون وندایور، رئیس افغان ایواک، تاکید کرده است: «هیچ مانع قانونی یا ساختاری برای ورود این افراد به امریکا وجود ندارد.»
این نهاد با ارسال چندین نامه به وزارت خارجه امریکا خواستار آن شده که پناهجویان در این کمپ بیسرنوشت با نگرانی و ترس رها نشوند. بیشتر ساکنان اردوگاه زنان و کودکان هستند و آیندهشان همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
به گفته برگزارکنندگان، در این دیدارها موضوعاتی چون تمدید ویزای دانشجویان افغان، افزایش فقر و بحران انسانی در افغانستان و ضرورت ایجاد فضای سیاسی مناسب برای آغاز روند سیاسی فراگیر بحث شد.
بریتانیا یکی از کشورهای غربی است که از طالبان خواسته است حکومت فراگیر تشکیل دهد و حقوق زنان را رعایت کند.
ریچارد لنزی، فرستاده ویژه بریتانیا برای افغانستان، در ماه عقرب ۱۴۰۴ به کابل سفر کرد. او گفت که در دیدار با مقامات طالبان بر ضرورت تشکیل حکومت فراگیر تاکید کرده است.
همچنین، او درباره وضعیت حقوق زنان، دختران و اقلیتهای قومی و مذهبی در افغانستان ابراز نگرانی کرده بود.
اشتراککنندگان این نشست به دیپلوماتها، سفرا و اعضای مجلس اعیان و عوام بریتانیا گفتند که افغانستان باید روابط سازنده با جهان داشته باشد. همچنین، حق آموزش زنان همانند مردان تضمین شود و مردم حق مشارکت گسترده در امور کشور را داشته باشند.
این نشست دو روزه توسط نهاد «زنان برای افغانستان» سازماندهی شده و هدف آن تقویت همگرایی میان مخالفان طالبان و ایجاد چارچوبی مشترک برای رسیدگی به بحران افغانستان است.
روسای کمیسیونهای دفاع، توسعه بینالمللی و رئیس گروه دوستی پارلمان بریتانیا با افغانستان و تعدادی از نمایندگان علاقهمند به مسائل افغانستان نیز در این نشست حضور داشتند و سخنرانی کردند.