طالبان می‌گوید بیجینگ متخصصان چینی را به افغانستان اعزام می‌کند

مقام‌های اوزبیک گفته‌اند که در بازرسی یک موتر نوع هیوندا مشخص شد که از میان ۷۵۰ دیگ انتقال‌یافته، ۲۱۰ دیگ دارای کف دوگانه یا بخش‌های پنهان است.

ماموران در مجموع ۱۹۰ کیلوگرام و ۸۰۰ گرام چرس را از این محموله بیرون کشیده‌اند.

راننده این موتر یک مرد ۳۴ ساله اهل اوزبیکستان بوده که به گفته مقامات این کشور، پیش از عبور از مرز تحت نظارت قرار داشته است.

رسانه‌های اوزبیکستان نوشته‌اند که این محموله به‌گونه ترانزیتی به یکی از کشورهای همسایه این کشور انتقال داده می‌شد. نام این کشور در گزارش ذکر نشده است.

امسو در گزارش خود گفت که طالبان از رسانه‌ها می‌خواهد تا فرمان‌های رهبر این گروه را به طور مثبت پوشش دهند و رسانه‌ها حق پیگیری برنامه‌ها و پروژه‌هایی را که از سوی اداره طالبان اعلام می‌شود، ندارند.

این سازمان درباره مجبور کردن رسانه‌ها به انتشار اطلاعات خلاف واقع، به پوشش درگیری‌های مرزی طالبان و پاکستان در رسانه‌های داخلی اشاره کرده و افزوده است: «خبرنگاران مجبور شده‌اند تنها گزارش‌های تبلیغاتی به نفع طالبان نشر کنند.»

در جریان این درگیری‌ها، رسانه‌ها حق انتشار خبری درباره تلفات نیروهای طالبان را نداشته‌اند و موظف شده بودند تا مردم را علیه پاکستان تحریک کنند.

این سازمان همچنین به استفاده اجباری از لفظ «رژیم» برای دولت پاکستان در رسانه‌های داخلی اشاره کرده که به دستور طالبان انجام شده است. افزون بر این، رسانه‌ها ملزم شده بودند تا درباره قدرت جنگی طالبان اغراق کرده و اطلاعات خلاف واقع ارائه دهند.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان روز پنجشنبه در این گزارش که بر اساس مصاحبه با ۱۰ خبرنگار تهیه شده است، نوشت که طالبان نشر تصاویر و ویدیوهای تظاهرات را ممنوع کرده‌ است. همچنان تهیه گزارش‌های انتقادی درباره طالبان یا انتشار دیدگاه‌های مخالفان این گروه نیز ممنوع اعلام شده است.

این سازمان گفته است که نشر تصاویر و ویدیو از زندان‌ها، نیروهای پولیس و تجهیزات نظامی طالبان نیز منع شده است.

امسو افزوده است که استفاده از اصطلاحات خاص مورد نظر طالبان در تولید محتوا اجباری شده و خبرنگاران باید تنها از واژه‌های مورد تایید این گروه استفاده کنند. از جمله رسانه‌ها مجبورند که «القاب محترمانه برای رهبران طالبان استفاده کنند.»

همچنین، ارتباط رسانه‌ها با خبرنگاران خارج از کشور محدود شده است و طالبان شماری از افراد را به علت همکاری با رسانه‌های افغانی در خارج از کشور بازداشت کرده‌اند.

امسو می‌گوید طالبان با این دستورات، رسانه‌ها را به ابزاری تبلیغاتی تبدیل کرده‌اند تا جلو نشر اخبار واقعی را بگیرند. مدیران و خبرنگارانی که این دستورات را نادیده بگیرند، با تهدید مواجه می‌شوند.

در این گزارش همچنان آمده است که طالبان محدودیت‌هایی بر ارتباط با زنان در رسانه‌ها اعمال کرده‌اند که باعث کاهش حضور زنان در بخش‌های رسانه‌ای شده است. از جمله رسانه‌ها حق پرسش درباره آموزش دختران را از مقام‌های طالبان ندارند.

طالبان بارها سرکوب و محدود کردن رسانه‌ها و خبرنگاران را رد کرده است. اما، این گروه از رسانه‌ها خواسته است که در چارچوب مقررات طالبان فعالیت کنند.

امسو گفته است که دستورات طالبان استقلال رسانه‌ها را سلب کرده است.

باز شدن جاده مناره‌ها به روی رفت‌وآمد موترها، واکنش‌های بسیاری را به‌ویژه در شبکه‌های اجتماعی در پی داشت. حالا یوسف سعیدی، سخنگوی والی طالبان در هرات، گفته است که نوراحمد اسلام‌جار روز پنجشنبه دستور داده تا این جاده دوباره به روی موترها بسته شود.

او در حساب کاربری خود در اکس نوشته است که تلاش‌های طالبان برای بازسازی و احیای این مکان تاریخی، مذهبی و نماد فرهنگی هرات ادامه دارد.

این مسیر پیش‌تر به درخواست یونسکو و نهادهای حامی میراث‌های فرهنگی برای جلوگیری از آسیب رسیدن به این مناره‌ها مسدود شده بود. حکومت پیشین پس از بستن این جاده، مسیر بدیلی را ایجاد کرد.

• 

  طالبان جاده نزدیک منارهای هرات را به روی ترافیک بازگشایی کرد

مناره‌های هرات از آثار تاریخی دوره تیموریان در قرن نهم هجری به‌شمار می‌روند و بخشی از مجموعه مصلای هرات هستند که گفته می‌شود به دستور گوهرشاد بیگم ساخته شده است. از میان ده مناره اولیه، اکنون تنها پنج مناره باقی مانده است.

کارشناسان پیش‌تر هشدار داده‌ بودند که این مناره‌ها به دلیل جنگ‌های داخلی، زلزله و فرسایش طبیعی در معرض فروریزی قرار دارد و بخش زیادی از کاشی‌های آن‌ها نیز از بین رفته است.

بزرگان محلی گزارش دادند که در منطقه بری‌کوت مربوط به ولسوالی ناری ولایت کنر و در ولسوالی‌ کامدیش ولایت نورستان، طالبان پاسگاه‌های مرزی خود را ترک کرده‌اند و در مسجدهای روستاهای اطراف پناه گرفته‌اند.

یکی از بزرگان گفت: «وقتی جنگ شد، نیروهای پاکستانی به مناطق بری‌کوت حمله کردند. هم مردم محلی و هم طالبان از این منطقه خارج شدند و پاسگاه‌ها خالی هستند.»

بر اساس اظهارات منابع محلی، پاسگاه‌های پاکستان و طالبان در فاصله نزدیک از یکدیگر قرار دارند. مشخص نیست که علت ترک پاسگاه‌ها از سوی طالبان چیست و آیا آتش‌باری سنگین پاکستان در تخلیه این سنگرها نقش داشته است یا نه.

سازمان‌های امداد‌رسان خارجی و آژانس باختر روز گذشته گزارش دادند که به دلیل جنگ‌های جاری میان طالبان و پاکستان، هزاران خانواده از ولسوالی ناری کنر به مرکز ولایت کنر و ننگرهار آواره شده‌اند. بزرگان قومی گفتند که راه‌های منتهی به ولسوالی‌های کامدیش و برگمتال از مسیر ناری کنر مسدود شده است تا خروج نیروهای طالبان از پاسگاه‌ها پنهان بماند.

برخی بزرگان معتقدند که طالبان توان تامین لجستیکی نیروهای خود را ندارند و عقب‌نشینی آن‌ها به دلیل ترس از حملات پاکستان بوده است. برخی نیز انتقاد کرده‌اند که طالبان اطلاعات نادرست به رسانه‌ها و مردم ارائه می‌کنند. از جمله این‌که مسئولان این گروه با چرخبال به مراکز ولسوالی‌ها سفر می‌کنند تا وانمود کنند که هنوز در نقاط مرزی حضور دارند و راه‌های زمینی باز است.

یکی از بزرگان گفت: «طالبان اکنون حکومت و نیروی نظامی دارند، اما نمی‌توانند راه‌ها را باز نگه دارند و امنیت آن را تامین کنند.»

پیش از این، فریدون صمیم، سخنگوی والی طالبان در نورستان، تایید کرد که نیروهای پاکستانی به موترهایی که قصد ورود به ولسوالی‌های کامدیش و برگمتال دارند حمله می‌کنند و به همین دلیل راه‌های زمینی بسته شده است.

برخی بزرگان و باشندگان محلی هشدار داده‌اند که اگر این وضعیت ادامه یابد، مجبور خواهند شد از نیروهای پاکستانی برای تردد و تامین نیازهای اولیه کمک بگیرند.

پیش‌تر، باشندگان نورستان در دیدار با خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان، خواستار توجه فوری به بازگشایی راه‌ها در برگمتال و کامدیش شده بودند.

آقای نوری پاکستان را به اجرای برنامه‌های «بیگانه» متهم کرد و گفت که کاری با پاکستان خواهند کرد که قبلا با روسیه و امریکا کرده بودند. او تاکید کرد: «در میدان به روسیه درس دادیم، به امریکا درس دادیم، پاکستان نیز منتظر چنین درسی باشد.»

او تاکید کرد که «خواب‌هایی که پاکستان می‌بیند، خواب‌های بیگانگان است و هرگز به ساحل پیروزی نخواهد رسید.» او گفت که «آنان دیوانه پول هستند و پول هم از بیگانه است.»

مقام‌های طالبان پاکستان را متهم کرده‌اند که در پی تحقق برنامه‌های امریکا برای برهم‌زدن امنیت و ثبات منطقه است. در مقابل، پاکستان تاکید دارد که طالبان از شبه‌نظامیان مخالف این کشور حمایت می‌کند، از این رو، حملات خود را به داخل افغانستان و علیه این شبه نظامیان موجه می‌داند.

وزیر امور سرحدات طالبان با اشاره به «خط دیورند» گفت که «سیم خاردار تحمیلی پاکستان بر خاک افغانستان را سیم خاردار بر سینه خود» می‌دانند و «این آهن پاره را هرگز بر سینه خود تحمل نخواهند کرد.»

او گفت که پاکستان با «جنگ‌طلبی» سعی دارد که پای ناتو را به «مسئله دیورند» بکشد، اما آنان تحت تاثیر هیچ طرفی قرار نخواهند گرفت.

پاکستان در دو دهه گذشته مرزهای شمالی خود با افغانستان را سیم خاردار کشید اما سیم‌ خاردار هم نتوانست از تردد شورشیان به دو سوی مرز جلوگیری کند. طالبان مانند حکومت‌های سابق افغانستان مرز افغانستان و پاکستان را به رسمیت نمی‌شناسد.

نوری همچنین مدعی شد که اداره طالبان متعلق به یک گروه خاص نیست، بلکه به تمام افغان‌ها تعلق دارد و همه شهروندان را به‌گونه‌ای یکسان می‌بیند.

کشورهای جهان، از جمله روسیه متحد طالبان، از این گروه خواسته است تا حکومت فراگیر تشکیل بدهد. روسیه گفته است که حکومت طالبان متشکل از یک گروه سیاسی و قومی است.

نورالله نوری از چهره‌های برجسته و سرسخت مخالف پاکستان در میان طالبان شناخته می‌شود. او پس از سرنگونی حکومت دور نخست طالبان در سال ۲۰۰۱ دستگیر و به گوانتانامو منتقل شد و ۱۲ سال در آنجا زندانی بود.

چهره‌هایی چون نورالله نوری و خیرالله خیرخواه پاکستان را متهم می‌کنند که به آنان خیانت کرده و آن‌ها را به امریکا تحویل داده بود.

پیش‌تر، وزیر سرحدات طالبان در پی افزایش تنش‌ها میان طالبان و پاکستان هشدار داده بود که در صورت ادامه تهدیدهای اسلام‌آباد، نیروهای طالبان تا عمق خاک پاکستان، حتی تا منطقه پنجاب که مرکز قدرت سیاسی و نظامی این کشور است، پیش خواهند رفت.

این اظهارات تند در شرایطی مطرح می‌شود که تنش‌های مرزی و سیاسی میان طالبان و پاکستان در ماه‌های اخیر افزایش یافته است. اخیراً نیز پس از درگیری‌های خونین، دو طرف تحت فشار چین در اورومچی دیدار و گفت‌وگو کردند، اما از نتایج این گفت‌وگوها اطلاعاتی منتشر نشده است.

منابع آگاه می‌گویند این مذاکرات به نتیجه‌ای نرسیده است.