چین ۱۰۰ هزار دالر به طالبان کمک کرد

در پی توافق تازه‌ میان بزرگان قومی نورستان و چترال پاکستان، مسیر ارتباطی ولسوالی‌های برگ‌متال و کامدیش پس از حدود دو ماه بازگشایی شده است. به گفته منابع، این توافق روز دوشنبه، ۲۴ حمل حاصل شده است.

بزرگان قومی گفتند که نیروهای پاکستانی هم از بزرگان قومی خواستند تا اجازه حضور تحریک طالبان پاکستان در مناطق خود را ندهند.

بر اساس این توافق که نسخه‌ای از آن به افغانستان اینترنشنال رسیده، هر دو طرف متعهد شده‌اند آتش‌بس دائمی را از ناری تا نورستان رعایت کنند.

تصویر منتشرشده از این رویداد نشان می‌دهد که جرگه در یکی از پایگاه‌های نیروهای پاکستانی برگزار شده است.

در این تصاویر حضور نظامیان پاکستانی دیده می‌شود اما هیچ نماینده‌ای از طالبان مشاهده نمی‌شود.

بزرگان قومی می‌گویند که مسیر ارتباطی ولسوالی‌های برگ‌متال و کامدیش در دو ماه گذشته بسته بوده و طالبان هیچ تلاشی برای بازگشایی آن نکرده بود.

یکی از بزرگان قومی گفت: «درخواست طرف پاکستانی این بود که در این مناطق به جنگجویان تحریک طالبان پاکستان پناه داده نشود و اگر کسی چنین کاری کند، مردم محل باید در برابر او بایستند.»

سمیع سادات، از فرماندهان پیشین ارتش افغانستان در واکنشی گفته است «امروزه افغان‌ها به چنان موقعیت اجباری تنزل یافته‌اند که مجبورند برای امنیت روستاها و مناطق خود نزد ارتش پاکستان بروند.»

سمیع سادات این وضعیت را «ننگ تاریخی» خوانده، که به گفته وی «طالبان بر افغان‌ها وارد کردند.»

این فرمانده ارتش پیشین افغانستان هشدار داده کسانی که تاکنون از طالبان انتظار امنیت داشتند، باید متوجه شده باشند که طالبان نه تنها امنیت و پیشرفت را به ارمغان نیاورده‌اند، که باعث «بدبختی و ننگ» برای مردم شده‌اند.

۱۰۰ امضاکننده این نامه سرگشاده به همسر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا گفتند دختران افغان که زمانی رویای پزشک، معلم و روزنامه‌نگار شدن را در سر داشتند، اکنون از آموزش منع شده‌اند.

آنان افزودند مادران افغان هم با افزایش سوءتغذیه، برای تغذیه فرزندانشان تقلا می‌کنند.

فعالان افغان و دادخواهان در این نامه سرگشاده تاکید کردند برای کودکان، به‌ویژه دختران، آینده به شکلی محدود شده که درک آن دشوار است.

ابتکار نامه سرگشاده به بانوی اول امریکا توسط نهاد افغانستان امپکت انجام شده است.

امضاکنندگان به صحبت‌های چندی پیش ملانیا ترامپ در ریاست شورای امنیت سازمان ملل درباره کودکان جنگ اشاره کردند و گفتند کودکان افغان نیز در میان آن‌ها هستند که به‌طور مداوم از خشونت، گرسنگی، انزوا و فرصت‌های از دست رفته رنج می‌برند.

فعالان افغان در این نامه سرگشاده به بانوی اول امریکا خاطرنشان کردند که او می‌تواند کمک کند تا اطمینان حاصل شود زنان و کودکان افغان فراموش نخواهند شد.

آنها گفتند حتی اقدامات کوچک در تشویق حمایت‌های بشردوستانه پایدار، صحبت علنی در مورد آموزش دختران و ملاقات با سازمان‌هایی که مستقیما با زنان افغان کار می‌کنند، اهمیت دارد.

امضاکنندگان با بیان اینکه تاریخ اغلب به این بستگی دارد که آیا افراد در موقعیت‌های نفوذ، زمانی که توجه به آنها معطوف است، تصمیم به اقدام می‌گیرند یا خیر، اظهار امیدواری کردند که ملانیا ترامپ از فرصت استفاده کند تا اطمینان حاصل شود زنان و کودکان افغان به حال خود رها نمی‌شوند.

فعالان افغان تاکید کردند بانوی اول امریکا می‌تواند به جلب توجه مجدد به کسانی که در معرض خطر فراموشی هستند، کمک کند.

یکی از این معلمان که به دلیل نگرانی‌های امنیتی نخواست نامش فاش شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «سه ماه است که معاش نداریم. کرایه خانه، مواد خوراکی و سایر مصارف همه بر دوش ماست، اما درآمد ما صفر است. این وضعیت زندگی ما را بسیار دشوار کرده است.»

او افزود که بسیاری از معلمان اکنون مجبور شده‌اند از قرضه استفاده کنند، «اما اگر این وضعیت ادامه یابد، حتی امکان قرض گرفتن نیز برای‌شان باقی نخواهد ماند.»

معلم دیگری نیز به شرط افشا نشدن نامش گفت: «کار بدون معاش ممکن نیست. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، شاید بسیاری از معلمان مکاتب را ترک کنند.»

این معلمان تاکید دارند که پرداخت نشدن معاش‌ها نه تنها وضعیت اقتصادی آنان را وخیم ساخته، بلکه بر صحت روانی‌شان نیز تاثیر منفی گذاشته است.

آنان چندین بار به وزارت معارف طالبان شکایت کرده‌اند، اما این وزارت کمبود بودجه را دلیل تاخیر در پرداخت معاش‌ها عنوان کرده است.

این شکایت‌ها در حالی مطرح می‌شود که بر اساس گزارش‌های سازمان ملل، نظام آموزش و پرورش افغانستان با بحران عمیق و بی‌سابقه‌ای مواجه است.

این نهادها هشدار داده‌اند که میلیون‌ها کودک از مکتب بازمانده‌اند، کیفیت آموزش به‌شدت کاهش یافته و کمبود معلمان زن، منع آموزش دختران و وضعیت نامناسب مکاتب، نظام آموزش را با چالش‌های جدی مواجه ساخته است.

تصاویر منتشرشده از این دیدار نشان می‌دهد که مقام پاکستانی پشت میز رسمی خود نشسته و نماینده طالبان در جایگاهی پایین‌تر و در وضعیتی غیررسمی مقابل او قرار دارد.

یک خبرنگار سرشناس نوشت قنسول طالبان همانند یک مراجعه کننده عادی در مقابل مقام پاکستانی نشسته است که با اصول و عرف دیپلوماتیک همخوانی ندارد.

نحوه پذیرایی و تشریفات موضوع اصلی انتقاد از این دیدار است. سمیع یوسف‌زی، خبرنگار شناخته شده در حساب خود در اکس نوشت که «دیپلوماسی باید بر پایه تعادل و کرامت متقابل استوار باشد، نه به‌گونه‌ای که یک طرف در موقعیت درخواست‌کننده یا ضعیف ظاهر شود.»

او از مخاطبان خواسته است به جزئیات آن توجه کنند و افزوده که چنین دیدارهایی باید بازتاب‌دهنده «برابری، وقار و نمایندگی قوی» باشند.

این دیدار درحالی صورت گرفت که روابط طالبان و پاکستان به شدت تیره است. نماینده طالبان در این دیدار با مقام پاکستانی که به روز دوشنبه ۲۴ حمل انجام شده، درباره روند اخراج مهاجران افغان گفت‌وگو کرده است.

سعید شینواری، خبرنگار و تحلیل‌گر افغان درباره این دیدار نوشت که جنرال‌قنسول طالبان در این نشست از مقام پاکستانی خواسته است تا روند آزادسازی زندانیان افغان و اخراج آن‌ها تسریع شود. او افزود که این مقام پیش‌تر نیز در مراسمی در پاکستان مواضعی دوستانه نسبت به این کشور ابراز کرده بود.

منتقدان می‌گویند که چنین رفتارها و نحوه برگزاری این‌گونه نشست‌ها، پیام روشنی از نابرابری در روابط به طرف مقابل منتقل می‌کند. به گفته آنان، رعایت اصول ابتدایی تشریفات دیپلوماتیک، از جمله توازن در جایگاه نشستن، لحن گفت‌وگو و نوع تعامل برای حفظ اعتبار نماینده ضروری است.

داکتر برهانی، کارشناس خاورمیانه و جنوب آسیا با اشاره به این دیدار نوشت: «از آن‌جا که هر دو طرف از بستر فرهنگی مشترکی برخوردارند، هرگونه عدم توازن در نحوه نمایندگی، هم بار سیاسی دارد و هم بار نمادین.»

عبدالوهاب صمیم، کاربر افغان در اکس نوشت که «ملا هنوز هم خوشحال است که در برابر یک کمیشنر روی چوکی نشسته است.» او افزود: «او نه این مقام را می‌شناسد و نه برایش اهمیتی دارد. او حیثیت وطن را کاملاً از بین برده است.»

تصویری از این رویداد توجه زیادی را به خود جلب کرده است که در آن دیده می‌شود نمازگزاران به نشانه همبستگی، با دستان بسته و باز بر جنازه قربانیان نماز می‌خوانند.

کاربران شبکه‌های اجتماعی از این صحنه به عنوان «نماد همبستگی اجتماعی و مذهبی مردم» یاد کرده‌اند.

این عکس مربوط به ادای نماز جنازه برای اجساد سلطان احمد ارباب و دو فرزندش است که روز سه‌شنبه در قریه ده‌مهری ولسوالی انجیل هرات برگزار شد.

آن‌ها روز جمعه، ۲۱ حمل در حمله چهار مرد مسلح ناشناس در قریه ده‌مهری ولسوالی انجیل کشته شدند. در این رویداد، به گفته طالبان ۱۱ نفر کشته شدند که متعلق به اهل تشیع بودند.

تا هنوز هیچ گروهی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است و طالبان نیز انگشت اتهام را به سوی هیچ گروهی دراز نکرده است. پیش از این، گروه داعش مسئولیت حمله به شیعیان در افغانستان را به عهده گرفته بود، اما درباره حمله هرات اظهارنظر نکرده است.

محمد اسماعیل خان، سیاستمدار سرشناس ولایت هرات، اعضای گروه طالبان را متهم کرده است که در این تیراندازی دست داشته‌اند.

در واکنش به این کشتار هولناک، صدها نفر روز سه‌شنبه همزمان با مراسم خاک‌سپاری قربانیان، با برگزاری یک راهپیمایی گسترده، نارضایتی خود را از نبود امنیت برای اقلیت‌های مذهبی ابراز کرده و همبستگی خود را با خانواده‌های قربانیان و شیعیان هرات نشان دادند.

شماری از دکانداران به صف عزاداران پیوسته و بازارهای قدیم هرات برای چند ساعت بسته شد.

100%

برخی کاربران این اعتراض و همبستگی را واکنش جامعه هرات به سیاست‌ها و رفتار طالبان و عاملان این کشتار دانسته‌اند.

ناصر میری، کاربر افغان باور دارد که این حادثه نشانه خشونت هدفمند علیه شیعیان افغانستان است. او نوشت: «این دیگر اعتراض نیست، فریاد خفه‌شده مردمی است که هر روز قربانی می‌دهند! تا کی باید شیعیان هدف قرار بگیرند و فقط وعده و سکوت تحویل بگیرند؟»

شماری از کاربران حضور شیعیان و سنی‌ها در راهپیمایی و نماز جنازه را نشانه این دانستند که مردم در هرات، «از هر رنگ و نژادی، با هر دین و آئینی، سال‌ها با محبت و احترام در روزهای شادی و غم، کنار هم ماندند و ایستادند.»

شماری از کاربران نیز معتقدند که راهپیمایی امروز حامل پیامی درباره ناامنی بوده است. یک کاربر به نام عالم اخلاقی در اکس نوشت: «این گردهمایی نشان‌دهنده همبستگی مردم در برابر هر نوع حملات تروریستی در مقابل مردم است و از طرفی اعتراض به ضعف امنیتی دستگاه حاکم.»

صنم کبیری نیز نوشته است که «اعتراضات گسترده مردم هرات به دلیل نبود امنیت همچنان ادامه دارد.» او افزود: «نبود امنیت، فقر، بیکاری و افزایش دزدی‌های مسلحانه در چند سال اخیر به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. متاسفانه، هیچ‌کس مسئولیت این وضعیت را بر عهده نمی‌گیرد.»

• 

  معترضان در هرات خواستار اعزام هیئت حقیقت‌یاب از کابل شدند