شبه نظامیان القاعده در آستانه ایجاد خلافت در افریقا هستند

دموکرات‌ها می‌گویند کانگرس باید دوباره از حق قانونی خود برای تصمیم‌گیری درباره جنگ استفاده کند. جمهوری‌خواهان اما دموکرات‌ها را متهم می‌کنند که از قانون اختیارات جنگی برای تضعیف ترامپ استفاده می‌کنند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا تا جمعه فرصت دارد جنگ امریکا با ایران را پایان دهد یا از کانگرس بخواهد ادامه آن را تایید کند.

تحلیلگران می‌گویند ترامپ احتمالا از کانگرس می‌خواهد که جنگ را برای ۳۰ روز دیگر تمدید کند تا بن‌بست بر سر مسیرهای کشتیرانی ادامه پیدا کند.

احتمال دیگر این است که او مهلت قانونی را نادیده بگیرد و دولتش بگوید آتش‌بس کنونی با تهران به معنای پایان جنگ بوده است.

دموکرات‌ها از آغاز جنگ در ۲۸ فبروری چندین بار تلاش کرده‌اند ترامپ را وادار کنند نیروهای امریکایی را از جنگ بیرون کند یا برای ادامه عملیات از کانگرس مجوز بگیرد. اما جمهوری‌خواهان، که در سنا و مجلس نمایندگان اکثریت شکننده دارند، تقریبا همه این طرح‌ها را رد کرده‌اند.

جمهوری‌خواهان روز پنج‌شنبه، یک روز پیش از پایان مهلت قانونی، ششمین تلاش دموکرات‌ها را در سنا متوقف کردند. با این حال، سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه از ایالت مین، این بار از طرح دموکرات‌ها حمایت کرد. او دومین سناتور جمهوری‌خواه است که پس از رند پال، سناتور کنتاکی، از چنین طرحی پشتیبانی می‌کند.

بر اساس قانون اختیارات جنگی سال ۱۹۷۳، رئیس‌جمهور امریکا فقط تا ۶۰ روز می‌تواند بدون مجوز کانگرس عملیات نظامی انجام دهد. پس از آن باید جنگ را پایان دهد، از کانگرس مجوز بگیرد یا به دلیل نیاز فوری نظامی برای امنیت نیروهای امریکایی، خواستار تمدید ۳۰ روزه شود.

ترامپ قرار بود روز پنج‌شنبه گزارشی درباره طرح حملات تازه به ایران دریافت کند. یک مقام امریکایی به رویترز گفته است هدف از این حملات، وادار کردن ایران به مذاکره برای پایان جنگ است.

اگر جنگ از سر گرفته شود، ترامپ می‌تواند به قانون‌گذاران بگوید یک دوره ۶۰ روزه تازه آغاز شده است. رئیس‌جمهوران هر دو حزب در امریکا پس از تصویب قانون اختیارات جنگی بارها از همین راه استفاده کرده‌اند.

کانگرس این قانون را در واکنش به جنگ ویتنام تصویب کرد. ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور وقت امریکا، آن را وتو کرده بود، اما کانگرس وتوی او را کنار زد. جنگ ویتنام نیز مجوز کانگرس را نداشت.

ایران روز پنج‌شنبه هشدار داد که اگر واشنگتن دوباره حمله کند، با «حملات طولانی و دردناک» به مواضع امریکا پاسخ خواهد داد. این هشدار، تلاش واشنگتن برای ایجاد یک ائتلاف بین‌المللی برای باز کردن تنگه هرمز را دشوارتر کرده است.

میزان رضایت از ترامپ در ماه جاری به پایین‌ترین سطح دوره کنونی ریاست‌جمهوری او رسیده است. بسیاری از امریکایی‌ها از هزینه‌های زندگی ناراضی‌اند و جنگ را یکی از دلایل افزایش قیمت‌ها می‌دانند.

با وجود این، ترامپ هنوز بر حزب جمهوری‌خواه تسلط زیادی دارد و شمار کمی از جمهوری‌خواهان با سیاست‌های او مخالفت کرده‌اند. بسیاری از جمهوری‌خواهان از اسرائیل، که به ایران حمله می‌کند، حمایت می‌کنند و تضعیف ایران را مثبت می‌دانند.

چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، از طرح‌هایی حمایت کرده که هدف آن پایان دادن به جنگ است. او در سخنرانی خود در سنا گفت جمهوری‌خواهان می‌دانند مدیریت ترامپ در این جنگ «فاجعه» بوده است و می‌بینند مردم امریکا اکنون زیر فشار قرار دارند.

جنگ امریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، ۹ حوت سال گذشته آغاز شد.

ترامپ دو روز بعد کانگرس را در جریان گذاشت و از همان زمان مهلت ۶۰ روزه قانونی برای ادامه جنگ آغاز شد. این جنگ بعدتر به بن‌بست بر سر مسیرهای کشتیرانی کشیده شد و با وجود آتش‌بس شکننده، پایان آن هنوز روشن نیست.

در این پرواز، شماری از مقام‌های دولتی و خبرنگاران نیز حضور داشتند.

شان دافی، وزیر ترانسپورت امریکا، در جنوری امسال دستور سال ۲۰۱۹ را لغو کرد.

بر اساس آن دستور، شرکت‌های هوایی امریکا اجازه نداشتند به ونزوئلا پرواز کنند. رویترز نوشته است که این تصمیم پس از دستور دونالد ترامپ گرفته شد.

اداره امنیت ترانسپورت امریکا نیز در مارچ به کاراکاس رفت تا ترتیبات امنیتی میدان هوایی این شهر را بررسی کند.

این بررسی یکی از مراحل لازم برای بازگشت پروازهای امریکا به ونزوئلا بود.

امریکا و ونزوئلا با هم روابط پرتنش و محدود داشتند.

نیروهای ویژه امریکایی امسال وارد کاراکاس شدند و نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، را بازداشت کردند.

مادورو به امریکا منتقل شد تا به اتهام‌های مربوط به قاچاق مواد مخدر و تروریسم در نیویارک محاکمه شود.

الماس ۱۰۵ قیراطی کوه نور که مشهورترین قطعه الماس جهان است و داستانی پرمناقشه و تاریخی دارد، در حال حاضر بر روی تاج ملکه مادر (الیزابت) نصب است.

کاخ سلطنتی بریتانیا از اظهار نظر درباره سخنان زهران ممدانی خودداری کرده است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که چارلز سوم، پادشاه بریتانیا به همراه همسرش کامیلا، برای یک سفر رسمی چهارروزه به امریکا رفته و از شهر نیویارک نیز دیدن کردند.

زهران ممدانی، شهردار نیویارک ساعاتی پیش از دیدارش با پادشاه بریتانیا گفته بود: «اگر قرار بود با پادشاه صحبت کنم، احتمالا او را تشویق می‌کردم که الماس کوه نور را بازگرداند.»

او پس از این اظهارات با پادشاه دیدار کرد، اما مشخص نیست که آیا این موضوع را در جریان ملاقاتش مطرح کرده است یا خیر.

به گزارش پولیتیکو، باورهای سوسیالیسم دموکراتیک او، آشنایی زودهنگام با دیدگاه‌های پدرش درباره سیاست افریقا و همچنین پیامدهای استعمار بریتانیا، از عوامل اصلی شکل‌گیری موضع سرد او در برابر خاندان سلطنتی است.

الماس کوه نور یکی از مشهورترین جواهرات تاریخی جهان است که گفته می‌شود از معادن گلکنده در هند به‌دست آمده و قدمت آن به چندین قرن پیش بازمی‌گردد.

حکومت هند بارها خواستار بازگرداندن کوه نور شده و این الماس را «اثری هنری و ارزشمند با ریشه‌هایی محکم در تاریخ» کشورش خوانده است. بسیاری از هندی‌ها، تملک این قطعه جواهر توسط بریتانیا را نمادی از چپاول و بی‌عدالتی دوران استعمار می‌دانند.

دیوید کامرون، نخست وزیر پیشین بریتانیا در سال ۲۰۱۳ گفته بود که بازگرداندن این الماس کار «عاقلانه‌ای» نیست.

کوه نور قرن‌ها دستخوش فتوحات و دسیسه‌های بی‌شمار بوده و میان شاهزادگان مغول، جنگجویان ایرانی، حاکمان افغان و مهاراجه‌های پنجابی دست‌به‌دست شده است.

این سنگ در اصل از معادن گلکنده هند به دست آمد و زمانی که در سال ۱۸۴۹ بر اساس یک معاهده تحمیلی پس از جنگ بریتانیایی‌ها و سیک‌ها به بریتانیا واگذار شد، ۱۸۶ قیراط وزن داشت. دلیپ سینگ، حاکم سیک، پس از آنکه مادرش به زندان افکنده شد، ناچار به امضای این معاهده گردید.

با این حال، تراش سنتی این الماس در «نمایشگاه بزرگ» لندن در سال ۱۸۵۱ نتوانست نظر بازدیدکنندگان را جلب کند. از همین رو، دوباره به صورت بیضوی و درخشان تراش خورد تا بر درخشش آن افزوده شود که به همین علت حدود ۴۰ درصد از وزن خود را از دست داد.

کوه نور در حال حاضر بر روی تاج ملکه مادر (الیزابت) قرار دارد. ملکه الیزابت این تاج را در سال ۱۹۳۷ برای مراسم تاج‌گذاری همسرش، جورج ششم، پادشاه بریتانیا بر سر گذاشت. او بعدها در مراسم تاج‌گذاری دخترش، ملکه الیزابت دوم نیز از این تاج استفاده کرد.

در مراسم تاج‌گذاری ملکه کامیلا، از این الماس جنجالی استفاده نشد، چرا که گفته می‌شد به‌کارگیری آن ممکن است به تنش‌های دیپلوماتیک با هند دامن بزند. در عوض، او با تاج ملکه مری که به همین منظور از برج لندن بیرون آورده شده بود، تاج‌گذاری کرد.

ترامپ روز پنجشنبه در تروث سوشال نوشت که تصمیم درباره کاهش احتمالی نیروهای امریکایی در آلمان به‌زودی گرفته می‌شود.

این موضع‌گیری چند ساعت پس از دیدار کارستن برویر، بازرس کل ارتش آلمان، با البریج کولبی، معاون وزیر دفاع امریکا، در واشنگتن مطرح شد. دو طرف در این دیدار درباره راهبرد تازه نظامی آلمان گفت‌وگو کرده بودند.

کولبی پس از این دیدار در شبکه اکس از استراتژی نظامی آلمان ستایش کرد و نوشت که آلمان اکنون نقش رهبری را به عهده می‌گیرد.

با این حال، اختلاف سیاسی میان واشنگتن و برلین پس از انتقاد مرتس از جنگ ایران شدت گرفته است.

ترامپ از سخنان صدراعظم آلمان به‌شدت خشمگین شد و روز سه‌شنبه درباره او نوشت: «او نمی‌داند درباره چه چیزی حرف می‌زند.»

رئیس‌جمهور امریکا همچنین نوشت که وضعیت بد آلمان از نظر اقتصادی و در بخش‌های دیگر تعجب‌آور نیست.

او مرتس را متهم کرد که با دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای موافق است.

مرتس اما روز چهارشنبه کوشید از شدت این اختلاف بکاهد. او گفت روابط شخصی‌اش با ترامپ، از نگاه خودش، همچنان خوب است و دو طرف همچنان گفت‌وگوهای خوبی با هم دارند.

مرتس قبلا درباره جنگ ایران گفته بود که زمان ورود جنگ‌ها باید راهی برای بیرون‌شدن از آن نیز در نظر گرفته شود. مرتس در همین زمینه از تجربه افغانستان و عراق یاد کرد و گفت آلمان در این دو جنگ هزینه‌های سنگین چنین تصمیم‌هایی را دیده است.

مرتس همچنین گفت ایرانی‌ها یا بسیار ماهرانه مذاکره می‌کنند یا بسیار ماهرانه از مذاکره خودداری می‌کنند.

او افزود که رهبری جمهوری اسلامی، امریکا را تحقیر می‌کند.

آلمان یکی از مهم‌ترین مراکز حضور نظامی امریکا در اروپا است.

بر اساس آخرین آمار ارتش امریکا، حدود ۸۶ هزار سرباز امریکایی در اروپا مستقر اند که حدود ۳۹ هزار نفر آنان در آلمان حضور دارند.

این شمار همیشه ثابت نیست و به دلیل جابه‌جایی نیروها و تمرین‌های نظامی تغییر می‌کند.

امریکا در آلمان چند مرکز مهم نظامی دارد. فرماندهی اروپایی امریکا در اشتوتگارت و پایگاه هوایی رامشتاین در راینلند-فالتس از مهم‌ترین این مراکز است.

این پایگاه‌ها در عملیات‌های جهانی امریکا، از جمله در خاورمیانه، نقش مهم دارند. از این مراکز برای استقرار نیرو، انتقال تجهیزات، پروازها، هدایت پهپادها و درمان زخمی‌ها استفاده می‌شود.

ترامپ پیش از این نیز، در دوره نخست ریاست‌جمهوری خود، تهدید کرده بود که شمار نیروهای امریکایی در آلمان را کاهش می‌دهد.

با این حال، کاهش گسترده نیروهای امریکا در اروپا محدودیت‌هایی دارد. کانگرس امریکا در پایان سال ۲۰۲۵ سازوکاری تصویب کرد که بر اساس آن، شمار نیروهای دایمی امریکا در حوزه فرماندهی اروپا نباید برای بیش از ۴۵ روز به کمتر از ۷۶ هزار نفر برسد.

رسانه‌های هندی براساس یک نامه داخلی نیروی امنیت مرزی هند گزارش داده‌اند که این نیرو به واحدهای خود در مناطق مرزی با بنگلادش دستور داده امکان «استفاده از خزندگان» را در بخش‌های رودخانه‌ای برای جلوگیری از «نفوذ و فعالیت‌های مجرمانه» بررسی کنند.

در بخشی از این نامه که در ۲۶ مارچ صادر شده، آمده است: «امکان‌سنجی استقرار خزندگان (مانند مارها یا تمساح‌ها) در شکاف‌های آسیب‌پذیر رودخانه‌ای باید از منظر عملیاتی بررسی و ارزیابی شود.»

نامه در ادامه افزوده است: «استفاده از خزندگان مطابق با دستورهای آمیت شاه، وزیر امور داخله است.»

روزنامه هندو گفته است که یک نسخه این مکاتبه را دیده است. اما نیروی امنیت مرزی هند تاکنون هیچ واکنش رسمی به این گزارش‌ها نشان نداده است.

با این حال، یک مقام نیروی امنیت مرزی به روزنامه هندو تأیید کرد که دستوری درباره بررسی استفاده از خزندگان در بخش‌های رودخانه‌ای مرز با بنگلادش صادر شده است.

او گفت: «تاکنون دستورهای مربوط به خزندگان اجرا نشده است... چالش‌هایی وجود دارد. چگونه این خزندگان تهیه شوند و چه اثری ممکن است بر جمعیت محلی که در امتداد بخش‌های رودخانه‌ای زندگی می‌کنند، داشته باشد؟»

هند بیش از چهار هزار کیلومتر مرز مشترک با بنگلادش دارد. دهلی نو بیش از سه هزار کیلومتر این مرز را حصار کرده است، اما بخش باقی‌مانده آن مناطق باتلاقی و رودخانه‌ای است که هند حصارکشی آن را دشوار و غیرممکن می‌خواند. در دو سمت این رودخانه‌ها مردم محلی زندگی می‌کنند.

100%

نگرانی‌ فعالان

طرح تازه احتمالی حکومت هند، مردم محلی، فعالان حقوق بشر و حامیان حیات وحش را نگران کرده است. «استفاده از خزندگان» ممکن است خطر قابل‌توجهی برای روستاییان دو سوی مرز، به‌ویژه هنگام سیلاب، ایجاد کند.

انگشومان چودری، پژوهشگر، به شبکه الجزیره گفت: «اگر این طرح پلید و خطرناک نبود، خنده‌دار می‌بود.» او این طرح را «مضحک» توصیف کرد.

چودری استدلال کرد اگر عینی به موضوع نگاه شود، «وقتی مارهای سمی و تمساح‌ها را رها کنید، آن‌ها نمی‌توانند تشخیص دهند چه کسی بنگلادشی است و چه کسی هندی.»

او گفت: «این اوج بی‌رحمی علیه مهاجران بدون مدرک و غیرانسانی‌سازی آنان است. شیوه‌ای کاملاً جدید برای تسلیح طبیعت و حیوانات علیه انسان‌ها. این نوع تازه‌ای از خشونت زیست‌سیاسی است.»

100%

سیاست‌ جنجالی هند در مناطق هم‌مرز با بنگلادش

مرز هند-بنگلادش در امتداد ایالت‌های بنگال غربی، تریپورا، آسام، مگالایا و میزورام هند قرار دارد.

حکومت راستگرای نرندرا مودی، نخست‌وزیر هند، تلاش‌های گسترده‌ای را برای سرکوب مهاجران بدون مدرک در مناطق مرزی با بنگلادش انجام داده است و استدلال می‌کند که این مهاجران بافت جمعیتی این مناطق را برهم می‌زنند.

ناظران حقوق بشر اما معتقدند که حکومت مودی از این روایت برای آزار اقلیت‌های مذهبی در هند، به‌ویژه مسلمانان بنگالی در بخش‌های شرقی و شمال‌شرقی کشور، استفاده کرده است.

تقسیم هند بریتانیایی در سال ۱۹۴۷ منطقه بنگال را دو پاره کرد، در حالی که مردم دو سوی مرز همچنان ریشه‌های فرهنگی و قومی مشترک دارند.

هیچ آمار رسمی درباره شمار مهاجران بدون مدرک در هند وجود ندارد.

100%

مقام‌های نیروی امنیت مرزی هند در چندین مورد به راندن مسلمانان هندی با زور اسلحه به داخل خاک بنگلادش متهم شده‌اند.

هارش ماندر، فعال حقوق بشر، به الجزیره گفت حتی اگر شمار مهاجران بدون مدرک در حال افزایش باشد، هند به‌جای تعامل با دولت بنگلادش و پیروی از روند قضایی برای تحویل مهاجران بدون مدرک، از «روش‌های فراقضایی» برای برخورد با آنان استفاده کرده است.

علاوه بر این، فعالان می‌گویند هند از این موضوع به‌عنوان بهانه‌ای برای رفتار ناعادلانه با اقلیت‌ها، به‌ویژه مسلمانان، استفاده می‌کند و آنان را با مهاجران یکی می‌گیرد.

ماندر به الجزیره گفت: «رویکرد هند درباره آنچه آن‌ها ‘تابعیت مورد مناقشه’ می‌نامند، هم‌زمان مبتنی بر بی‌رحمی و سرپیچی از قانون اساسی و اصول بین‌المللی است.»

این فعال حقوق بشر تلاش‌های حکومت هند برای گردآوری مهاجران بدون مدرک را «در واقع راندن مسلمانان هندی به آن سوی مرز و برچسب‌زدن به آنان به‌عنوان بنگلادشی» توصیف کرد.