برنامه جهانی غذا اعلام کرد که بهدلیل بستهشدن گذرگاههای افغانستان و پاکستان و همچنین تنگه هرمز، کاروان موترهای حامل ۳۹۷ تُن بیسکویت غنیشده، پس از سفر ۱۵ هزار کیلومتری و عبور از ۹ کشور پس از هفتهها به افغانستان رسیده است.
برنامه جهانی غذا (دبلیو اف پی) اعلام کرد که این محموله پس از دو بار تغییر مسیر و پشت سر گذاشتن موانع متعدد، سرانجام از راه زمینی و با عبور از ۹ کشور به افغانستان رسید.
عبدالاحد منیب، یکی از مسئولان این سازمان، روز سهشنبه ۱۹ جوزا گفت: «وقتی کامیونها رسیدند، احساس آسودگی داشتیم. ما در تمام مراحل این سفر، از تأخیرها و عبور از مرزها گرفته تا تغییر مسیرها، وضعیت محموله را از نزدیک دنبال میکردیم.»
او افزود: «در چندین مرحله، تیمهای زنجیره تأمین ناچار شدند مسیر انتقال را بهطور کامل بازنگری کنند، اما هدف اصلی ما همواره این بود که بیسکویتها هرچه سریعتر به دانشآموزان افغانستان برسد.»
سفر ۱۵ هزار کیلومتری برای حمایت از آموزش کودکان
برنامه جهانی غذا میگوید این سفر طولانی که از بیابانها، کوهستانها و مسیرهای دریایی عبور کرده، نمونهای از چالشهایی است که این نهاد برای رساندن مواد غذایی به افراد نیازمند با آن روبهرو است. به گفته این سازمان، تیمهای عملیاتی تلاش کردهاند با وجود شرایط متغیر، کمکها را در کوتاهترین زمان و با کمترین هزینه ممکن به مقصد برسانند.
کورین فلیشر، رئیس بخش زنجیره تأمین و تحویل برنامه جهانی غذا، گفت: «برنامه جهانی غذا هر سال میلیونها تُن مواد غذایی را به برخی از دشوارترین و دورافتادهترین مناطق جهان منتقل میکند. هرگاه مسیری بسته شود یا مانعی ایجاد شود، ما راههای جایگزین پیدا میکنیم و هماهنگیهای لازم را انجام میدهیم. گرسنگی منتظر باز شدن مسیرها نمیماند.»
به گفته او، این محموله پس از عبور از عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه، گرجستان، جمهوری آذربایجان و ترکمنستان، از طریق بندر تورغندی وارد افغانستان شده است.
خانم فلیشر، افزود که این بیسکویتهای غنیشده میان حدود ۱۷۲ هزار دانشآموز در مکاتب افغانستان توزیع خواهد شد.
این محموله ابتدا از بندر سورابایای اندونزیا به بندر کراچی پاکستان منتقل شد. بیسکویتها بخشی از کمک ۳.۵ میلیون دالری دولت اندونزیا برای حمایت از برنامه تغذیه دانشآموزان در افغانستان است و غذای مورد نیاز ۱۷۲ هزار دانشآموز را تأمین میکند.
در ابتدا قرار بود محموله پس از رسیدن به کراچی، از طریق جاده و با طی حدود هفت هزار کیلومتر در پاکستان وارد افغانستان شود، اما با تشدید تنشها میان افغانستان و پاکستان و بسته شدن مرزها، این برنامه عملی نشد.
به گفته برنامه جهانی غذا، هر روز تأخیر در انتقال این محموله میتوانست دسترسی هزاران کودک به غذای مورد نیازشان را به خطر بیندازد؛ کودکانی که برای حفظ سلامت، تمرکز در درس و ادامه آموزش به برنامههای تغذیه مکتب وابستهاند.
تغییر مسیرهای پیاپی
پس از بسته شدن مرز، برنامه جهانی غذا مسیر انتقال را به بندر جبلعلی در دبی تغییر داد. قرار بود محموله از آنجا از طریق خلیج فارس به ایران منتقل و سپس به افغانستان ارسال شود.
اما با افزایش تنشها در خاورمیانه و اختلال در عبور و مرور از تنگه هرمز، این طرح نیز با مشکل روبهرو شد. در نتیجه، کارشناسان لوجستیک این سازمان مسیر تازهای را طراحی کردند؛ مسیری زمینی که از منطقه قفقاز عبور میکرد و افغانستان را به دبی وصل میساخت.
هرچند این مسیر طولانیتر، پرهزینهتر و پیچیدهتر بود، اما به گفته مسئولان برنامه جهانی غذا، تنها گزینه عملی برای رساندن محموله به افغانستان به شمار میرفت.
بیسکویتها ابتدا در مرکز لوجستیکی سازمان ملل در دبی، که تحت مدیریت برنامه جهانی غذا فعالیت میکند، تخلیه و ذخیره شد. این اقدام از هزینههای اضافی جلوگیری کرد و فرصت لازم را برای آمادهسازی ادامه مسیر فراهم ساخت.
عبور از ۹ کشور تا رسیدن به افغانستان
سرانجام کاروانی متشکل از ۲۱ کامیون از دبی حرکت کرد و پس از عبور از امارات متحده عربی، عربستان سعودی، اردن، سوریه، ترکیه و گرجستان به باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، رسید.
کامیونها سپس با کشتی از دریای خزر عبور کردند و وارد ترکمنستان شدند. چند روز بعد، این کاروان از گذرگاه مرزی تورغندی وارد افغانستان شد و مسیر خود را تا کابل ادامه داد.
رانندگان در طول مسیر ساعتهای زیادی را در گذرگاههای مرزی سپری کردند و با تأخیرهای متعددی مواجه شدند.
حسین سراج اولوس، راننده ترک یکی از کامیونها، گفت: «در بندر آلات در نزدیکی باکو، صدها کامیون در انتظار عبور بودند و طول صف به حدود ۳۰ کیلومتر میرسید.»
افزایش فقر و نیاز به کمکهای بشردوستانه
همزمان با نزدیک شدن به پنجمین سال حاکمیت طالبان، برنامه توسعه سازمان ملل متحد گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۴ میلیون نفر دیگر در افغانستان به جمع افرادی پیوستهاند که با ناامنی معیشتی روبهرو هستند.
بر اساس این گزارش، شمار افرادی که در تأمین نیازهای اولیه زندگی با مشکل مواجهاند، از ۲۶.۶ میلیون نفر در سال ۲۰۲۴ به نزدیک ۲۸ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. طبق این آمار، از هر چهار نفر در افغانستان، سه نفر به غذای کافی دسترسی ندارند.
افغانستان همچنان با بحران عمیق اقتصادی و انسانی روبهرو است. نهادهای بینالمللی میگویند کاهش کمکهای خارجی، بازگشت مهاجران، بیکاری گسترده و رکود اقتصادی، وضعیت معیشتی میلیونها نفر را دشوارتر کرده است.
سازمان ملل همچنین هشدار داده است که محدودیتهای گسترده طالبان علیه زنان و دختران، بهویژه در زمینه آموزش و اشتغال، تأثیر مستقیمی بر اقتصاد خانوادهها و افزایش فقر در کشور داشته است.
