پس از گزارشهای افغانستان اینترنشنال درباره غصب زمین ساحه سبز در نزدیکی فرماندهی پولیس هلمند توسط عبدالاحد فضلی، وزیر مخابرات اداره طالبان، کمیسیون جلوگیری از غصب زمین این گروه دیوارهای ساخته شده در این منطقه را تخریب کرد.
منابع محلی در شهر لشکرگاه جمعه، ۲۲ جوزا گفتند که دیوارهای ساخته شده توسط افراد وزیر مخابرات طالبان در ساحه سبز ریاست زراعت هلمند به دستور عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه و مسئول کمیسیون جلوگیری از غصب زمین اداره طالبان تخریب شده است.
پیشتر، ساختوساز در این ساحه در پی گزارش افغانستان اینترنشنال متوقف شده بود.
شماری از باشندگان ناحیه سوم شهر لشکرگاه، مرکز هلمند پیشتر در پیوند به غصب ساحه سبز توسط وزیر مخابرات طالبان، طی نامه رسمی به دفتر هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه و کمسیون عالی جلوگیری از غصب زمین شکایت کرده بودند.
باشندگان ناحیه سوم شهر لشکرگاه در ۲۵ ثور گفتند به دستور وزیر مخابرات طالبان، در این زمینهای دولتی شبهنگام کار ساختوساز و دیوارکشی جریان دارد.
به گفته ساکنان محل، وزیر مخابرات طالبان تلاش داشت این ساحه دولتی را غصب و به عنون نمرههای رهایشی به فروش برساند. ساکنان محل گفتهاند یک نمره زمین چهار بسوهای در این منطقه حدود ۶۰ هزار دالر ارزش دارد.
بر اساس اطلاعات منابع، مساحت زمین غصبشده توسط عبدالاحد فضلی حدود هفت جریب تخمین شده است.
یکی از باشندگان محل پیشتر گفته بود: «پس از گماشته شدن وزیر جدید مخابرات طالبان، افراد وابسته به او در هلمند به سرکردگی فردی به نام شرفالدین و برخی مسئولان فرماندهی پولیس این ولایت زمینهای ساحه سبز را غصب کرده است.»
هرچند طالبان برای جلوگیری از غصب زمین یک کمیسیون ویژه ایجاد کردهاند، اما مردم انتقادهای گوناگونی از عملکرد این کمیسیون دارند و میگویند طالبان این کمیسیون را برای دولتی اعلام کردن جایدادهای مخالفان سیاسی خود ایجاد کرده است.
این فرمانده ۵۰ ساله طالبان که به نامهای نجیبالله نعیم، ابوطیب، خطاب و عتیقالله نیز شناخته میشد، پیش از این در اپریل ۲۰۲۵ به جرم خود مبنی بر حمایت از فعالیتهای تروریستی و گروگانگیری اعتراف کرده بود و اکنون قاضی «کاترین پولک فایلا» حکم نهایی او را صادر کرده است.
از جبهه ملا دادالله تا هدایت صدها مهاجم انتحاری
ملا نجیبالله متولد سال ۱۹۷۹ است و از سن ۱۵ سالگی، همزمان با ظهور تحریک طالبان به رهبری ملا عمر، وارد میدان جنگ شد. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان سرگروه طالبان در ولایات شمالی افغانستان میجنگید و بعدها به یکی از کلیدیترین افراد ملا دادالله تبدیل شد. او در اعترافاتش گفته بود به دلیل «شجاعت و جذابیت» ملا دادالله به او پیوسته است.
ملا دادالله او را به عنوان فرمانده صدها مهاجم انتحاری در «جبهه فدایی ملا دادالله» تعیین کرد. پس از کشته شدن دادالله در سال ۲۰۰۷ در هلمند، نجیبالله رهبری نیروهای او را بر عهده گرفت.
بر اساس گزارش وزارت عدلیه امریکا، او بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ فرماندهی عملیاتهای طالبان در ولایت میدان وردک را بر عهده داشت و حملات راکتی، کمینها و حملات انتحاری متعددی را علیه نیروهای افغان و ناتو رهبری کرد؛ از جمله حملهای در جون ۲۰۰۸ که منجر به کشته شدن سه سرباز امریکایی و مترجم افغان آنها شد.
گفته میشود ملا نجیبالله دستکم سه بار توسط نیروهای امریکایی و افغان بازداشت شده بود، اما هر بار با پرداخت رشوههای کلان (از جمله ۲۵ هزار دالر در سال ۲۰۰۶) موفق به فرار از زندان شده بود.
تأسیس «فدایی محاذ» و اتهامات سنگین علیه شورای کویته
ملا نجیبالله به دلیل مخالفت شدید با ایجاد دفتر سیاسی طالبان در قطر و گفتوگوهای صلح با امریکا و دولت افغانستان، راه خود را از بدنه اصلی طالبان جدا کرد و گروه «فدایی محاذ» را بنیان گذاشت.
این گروه در سال ۲۰۱۵ اتهامات سنگینی را علیه رهبران ارشد طالبان از جمله ملا عبیدالله، ملا برادر، ملا اختر منصور و ملا گلآقا مطرح کرد و مدعی شد که آنها به دو شاخه تقسیم شده و از استخبارات امریکا و بریتانیا معاش ماهانه دریافت میکنند. فدایی محاذ همچنین ادعا کرد که شورای کویته با دریافت ۵ میلیون دالر، ملا دادالله را توسط سه تن از محافظانش به قتل رسانده است. در پی این اختلافات، شورای کویته در جون ۲۰۱۴ تلاش کرد ملا نجیب را در ساحه «ستلایت تاون» کویته ترور کند؛ ملا نجیب جان سالم به در برد اما برادرش، حافظ تیمورشاه، در این سوءقصد کشته شد.
این گروه همچنان مدعی بود که ملا عمر توسط زهر به قتل رسیده است.
شکار خبرنگاران خارجی
گروه فدایی محاذ برای مطرح کردن نام خود، تمرکز ویژهای بر هدف قرار دادن خبرنگاران و چهرههای خارجی داشت و آنها را «جاسوس» مینامید. این گروه مسئولیت ترور «نیلس هورنر» خبرنگار سویدنی در کابل (۲۰۱۴) و «سوشمیتا بنرجی» نویسنده هندیتبار را بر عهده گرفت. این گروه همچنین عامل ترور ارسلا جمال، والی پیشین لوگر و حمله انتحاری ناکام علیه صبغتالله مجددی معرفی شده است.
بزرگترین اقدام این گروه، ربودن «دیوید رود» خبرنگار روزنامه نیویارک تایمز در نوامبر ۲۰۰۸ در لوگر بود. ملا نجیب با همکاری شبکه حقانی، این خبرنگار را به میرانشاه در وزیرستان شمالی منتقل کرد.
یک همکار پیشین طالبان به افغانستان اینترنشنال گفت که شبکه حقانی در ابتدا برای آزادی این خبرنگار خواستار دریافت ۲۵ میلیون دالر و آزادی ۱۵ زندانی گوانتانامو شده بود. طالبان قصد داشتند با این پول، پهپادهای انتحاری کوچک ساخت چین را برای اهداف بزرگ خود خریداری کنند. با این حال، در جون ۲۰۰۹ در حالی که نگهبانان به خواب رفته بودند، دیوید رود و مترجمش طاهر لودین از دیوار ده فتی فرار کرده و خود را به پاسگاه مرزی پاکستان رساندند؛ فراری که تمام نقشههای طالبان را نقش بر آب کرد. اگرچه برخی منابع محلی مدعی هستند فرار وی با هماهنگی شورای کویته و در بدل پول سازماندهی شده بود.
پایان کار در اوکراین
ملا نجیبالله پس از این رویدادها، به پاکستان رفت و در لاهور کارخانه تولید روغن موتر تأسیس کرد که سالها بر سر آن با شرکای خود جنجال داشت. او سرانجام در سال ۲۰۲۰ در کشور اوکراین بازداشت و به ایالات متحده امریکا مسترد شد؛ جایی که پس از سالها دوسیه قضایی، سرانجام به ۴۲ سال زندان محکوم شد.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که در نتیجه بازجویی ماموران طالبان در قندهار در روزهای گذشته شماری از افراد بازداشت و به توقیفخانهها و زندان منتقل شدهاند.
باشندگان مناطق مختلف قندهار میگویند که محتسبان طالبان هر روز دهها جوان را در سطح شهر، بازارها و جادههای عمومی متوقف کرده و درباره ریش، پوشش و امور شخصی آنان پرسوجو میکنند.
یکی از باشندگان قندهار گفت: «امر به معروف جوانان را به دلیل کوتاه کردن یا تراشیدن ریش بازداشت میکند و سپس ساعتها یا روزها در بازداشت نگه میدارد. چنین برخوردی نه با روح دین سازگار است و نه با عزت و کرامت مردم.»
یک جوان نیز گفت که محتسبان اکنون به طور مداوم موترها و موترسایکلها را متوقف میکنند و افرادی را که همراه خانوادههایشان در سفر هستند، از وسایط نقلیه پایین کرده و مورد پرسش قرار میدهند.
او افزود: «حتی زمانی که همراه خانواده و بستگان خود در موتر هستید، شما را متوقف میکنند، از شما سوال میپرسند و گاهی سخنانی میگویند که بسیار آزاردهنده است.»
یکی از دکانداران در قندهار گفت: «آنان با مردم برخورد تحقیرآمیز دارند. اگر کسی در مورد ریش مشکلی داشته باشد، باید آگاه شود، نه اینکه زندان و فشار نخستین راه برخورد با او باشد.»
باشندگان قندهار تاکید دارند که در جریان هرگونه اقدامات نظارتی، حقوق اساسی مردم، کرامت انسانی، اصول قانونی و فضای احترام رعایت شود.
شهروندان افغانستان میگویند اقدامات اخیر امر به معروف طالبان، به جای اصلاح، بیشتر رنگ و بوی فشار، هراس و تحقیر به خود گرفته است.
پیش از این نیز ماموران امر به معروف طالبان در ولایت قندهار، هلمند و دیگر ولایات دهها نفر را به دلیل تراشیدن ریش و آرایش مو بازداشت کرده و به زندان انداخته بودند.
