«امشب ۳ سرطان من و همسرم پیش داکتر رفته بودیم. همسرم به حساب هراتیها حجاب و به حساب کابلیها چپن پوشیده بود. او گفت شام شده، داکتر نزدیک است و و طالب نیست مشکلی پیش نمیآید. از یک طرف چون باد زیاد بود، چادر نماز برایش دشوار بود و در باد کنترول نمیشد.
پس از مراجعه به داکتر، پیاده بهسوی خانه برمیگشتیم. حدود ساعت ۸:۲۵ شب بود که در مسیر، یک پسر نوجوان با بایسکل به ما نزدیک شد و هشدار داد که جلوتر نرویم، چون ماموران امر به معروف زنان را سوار موتر میکنند.
من در ابتدا حرف او را جدی نگرفتم. همسرم که مریض بود، گفت بهتر است از سمت دیگر سرک برویم تا با آنان روبهرو و دچار مشکل نشویم.
با این حال، من باز هم تصور کردم خطری در پیش نیست.
وقتی از سرک گذشتیم و به آن محل نزدیک نشدیم، حدود ۲۰۰ متر تا خانه فاصله داشتیم. در همان هنگام دیدیم که یک موتر هایلکس، یک موتر هایس و یک رنجر با سرعت بسیار کم در حرکت بودند.
در داخل موتر هایس چند زن دیده میشدند و حدود چهار تا شش نفر دیگر نیز داخل همان موتر یا فلانکوچ حضور داشتند.
خوشبختانه ما بدون آسیب به خانه رسیدیم.
این چیزی بود که امشب با چشم خود دیدم.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
