به گزارش رویترز که شامگاه شنبه ۲۸ جون منتشر شد امدادگران از جمله در کاراکاس، پایتخت این کشور و در لا گوایرا، در شمال پایتخت و در حاشیه دریای کارائیب پراکنده شدهاند، مناطقی که خانوادهها و داوطلبان چند روز است با دست خالی و یا با امکانات محدود، بازماندگان و پیکر قربانیان را از زیر آوار بیرون میکشند.
این خانوادهها در بسیاری موارد از کمبود تجهیزات سنگین و حضور محدود نیروهای رسمی شکایت دارند.
بنا بر اعلام مقامهای رسمی تا شامگاه شنبه بیش از ۱۶۰۰ امدادگر خارجی وارد کشور شدهاند و تیمهای بیشتری نیز در راه هستند. این نیروها بخشی از موج رو به گسترش واکنش بینالمللی به دو زمینلرزهای هستند که چهارشنبه ونزوئلا را لرزاند و پس از آن صدها پسلرزه رخ داد.
در کارابایدا، یکی از آسیبدیدهترین مناطق ساحلی لا گوایرا، شاهدان به رویترز گفتند بالگردهای آمریکایی تیمهای امداد را به منطقه منتقل کرده و عملیات امداد شدت گرفته است.
در همین حال، سازمان زمینشناسی امریکا برآورد کرده است که شمار قربانیان این دو زمینلرزه ممکن است از ۱۰ هزار نفر فراتر برود.این میزان از تلفات، این فاجعه را در میان مرگبارترین زمینلرزههای امریکای لاتین در یک قرن گذشته قرار میدهد.
احتمال آسیبدیدگی حدود ۷ میلیون نفر
سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرده است که وقوع زمینلرزههای مرگبار در ونزوئلا، احتمالا حدود ۶.۸ میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داده است.
این زمینلرزهها تاکنون حدود یکهزار کشته برجای گذاشته و براساس اعلام سازمان ملل، بیش از ۵۰ هزار نفر همچنان ناپدید هستند.
سازمان بینالمللی مهاجرت در بیانیهای تصریح کرده است که دو میلیون نفر تنها در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، تحت تاثیر زمینلرزهها قرار گرفتهاند.
پس از وقوع دو زمینلرزه قدرتمند به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ درجه در روز چهارشنبه، شمار زیادی از ساختمانها در ایالت لا گویرا در شمال کاراکاس بهطور کامل فروریخته و خسارات گستردهای بر جای گذاشته است.
شمار رسمی قربانیان در سراسر کشور به ۹۲۰ نفر رسیده است؛ در حالی که هنوز شماری از مردم در زیر آوار در شهر ساحلی و مناطق دیگر گیر ماندهاند.
امی پوپ، رئیس سازمان بینالمللی مهاجرت، در بیانیهای گفت: «ساعات و روزهای نخست پس از یک فاجعه تعیینکننده است. آنها مسیر همه اتفاقات بعدی را مشخص میکنند.»
آژانس مهاجرت سازمان ملل تاکید کرد که نیازها «فوری و گسترده» است؛ خانوادههایی که همه چیز خود را از دست دادهاند، به سرپناه اضطراری، آب سالم، خدمات بهداشتی، مراقبتهای صحی و حمایتهای حفاظتی نیاز دارند.
این سازمان از جامعه جهانی خواست تا برای حمایت از عملیات امدادرسانی به سرعت اقدام کند و تاکید کرد که «کمکهای بشردوستانه بهموقع جانها را نجات میدهد، از رنج مردم میکاهد و به جوامع آسیبدیده کمک میکند تا مسیر طولانی بازسازی را آغاز کنند.»