دانش‌آموزان اتباع خارجی در ایران برای ثبت‌نام باید معرفی‌نامه بگیرند

ترابی تاکید کرد که اداره مبارزه با حوادث، کمک‌های دریافتی را به‌صورت شفاف، عادلانه و بدون تبعیض میان مردم توزیع می‌کند.

این دیدار روز پنج‌شنبه، ۱۱ سرطان، در کابل برگزار شد و دو طرف درباره گسترش همکاری‌ها، تقویت هماهنگی در مدیریت حوادث طبیعی و اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و پیشگیرانه گفت‌وگو کردند.

تاکید طالبان بر پروژه‌های زیربنایی

ترابی با اشاره به آسیب‌پذیری افغانستان در برابر تغییرات اقلیمی گفت نهادهای کمک‌رسان باید بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی، به کمک‌های بشردوستانه خود ادامه دهند. او افزود در کنار کمک‌های اضطراری، باید بر پروژه‌های توسعه‌ای و زیربنایی نیز تمرکز شود، زیرا این پروژه‌ها می‌توانند خسارات ناشی از حوادث طبیعی را کاهش دهند.

به گفته او، اداره مبارزه با حوادث تاکنون نزدیک به ۴۰۰ پروژه زیربنایی را تکمیل کرده یا در دست اجرا دارد.

ترابی همچنین خواستار هماهنگی بیشتر نهادهای بین‌المللی با این اداره شد و گفت پروژه‌ها باید بر اساس نیازهای واقعی مردم طراحی شوند و سهم بیشتری از منابع مالی به آسیب‌دیدگان اختصاص یابد.

اختلاف بر سر توزیع کمک‌ها

در حالی که طالبان بر مدیریت کمک‌های بین‌المللی از طریق نهادهای حکومتی تاکید دارند، بسیاری از سازمان‌های امدادرسان خواهان توزیع مستقل کمک‌ها و پرهیز از عبور آن‌ها از مجرای طالبان هستند.

طالبان پیش‌تر از سوی برخی کشورها و نهادهای بین‌المللی متهم شده‌اند که بخشی از کمک‌های بشردوستانه را به افراد و خانواده‌های وابسته به نیروهای خود اختصاص داده‌اند. طالبان این اتهام‌ها را رد کرده‌اند.

ایالات متحده نیز پیش‌تر اعلام کرده بود که برای جلوگیری از دسترسی طالبان به کمک‌های بشردوستانه، بخش عمده کمک‌های خود به افغانستان را متوقف می‌کند.

هشدار سازمان ملل

برنو لماریکس، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در امور توسعه، با اشاره به احتمال افزایش حوادث طبیعی ناشی از پدیده «ال‌نینو»، بر آمادگی بیشتر برای مقابله با این خطرات تاکید کرد.

او گفت سازمان ملل در برنامه‌های سال آینده، علاوه بر کمک‌های بشردوستانه، توجه بیشتری به پروژه‌های بلندمدت با هدف افزایش تاب‌آوری و بهبود کیفیت زندگی مردم خواهد داشت.

لماریکس همچنین پیشنهاد کرد تمویل‌کنندگان بین‌المللی پروژه‌های خود را بر اساس نیازهای محلی و با همکاری نهادهای داخلی افغانستان اجرا کنند تا ضمن کاهش هزینه‌های اداری، منافع بیشتری به جوامع محلی برسد.

افغانستان از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی است و همه‌ساله با خشکسالی، سیلاب، زمین‌لرزه و دیگر حوادث طبیعی روبه‌رو می‌شود.

در عین حال، طالبان همواره با انتقادهایی درباره نحوه مدیریت بحران‌ها و توزیع کمک‌های بشردوستانه مواجه بوده‌اند؛ انتقادهایی که این گروه آن‌ها را رد کرده است.

پرونده صدیقه، دختر ۱۷ ساله افغان که به گفته بستگانش به دلیل مخالفت با ازدواج اجباری نزدیک به دو سال است در زندان طالبان به سر می‌برد، همراه با موضوع نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان به پارلمان ترکیه کشیده شد.

سرا کادی‌گیل، نماینده حزب کارگران ترکیه، با ارسال دو نامه رسمی به هاکان فیدان، وزیر خارجه و محمد نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری، خواستار توضیح درباره اقدامات دولت ترکیه برای حمایت از حقوق زنان و دختران افغان شد. او همچنین از وزارت خارجه این کشور خواست درباره تلاش‌های دیپلوماتیک برای آزادی صدیقه و بازگشت او به آموزش توضیح دهد.

کادی‌گیل در مجموع ۱۴ پرسش از دو وزیر مطرح کرده و خواستار شفاف‌سازی درباره اقدامات آنکارا برای حمایت از حق آموزش دختران افغان پس از بازگشت طالبان به قدرت و برنامه‌های ویژه این کشور برای حمایت از دانشجویان دختر افغان شده است.

او همچنین از وزیران خارجه و فرهنگ و گردشگری خواسته است میزان بودجه‌ای را که در سال‌های اخیر از طریق برنامه‌های بورسیه به دانشجویان افغان اختصاص یافته، اعلام کنند.

پیش‌تر ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، گفته بود که پرونده صدیقه، دختر ۱۷ ساله زندانی در بادغیس، از سوی این گروه در حال پیگیری است.

با اقدام این نماینده حزب کارگران ترکیه، موضوع حقوق زنان و دختران افغان برای نخستین بار در پنج سال گذشته در دستور کار پارلمان این کشور قرار گرفته است. انتظار می‌رود وزارت‌های خارجه و فرهنگ و گردشگری ترکیه به این پرسش‌ها پاسخ دهند.

براساس خبرنامه ارگ طالبان که روز پنجشنبه، ۱۱ سرطان منتشر شد، حسن آخند در جریان این بازدید گفته است که با تکمیل این پروژه در زمینه ترانسپورت و تقویت اقتصاد مناطق تسهیلات بوجود خواهد آمد.

رئیس‌وزرای طالبان کمتر با مقام‌های طالبان دیدار می کند و سفرهای خارجی و ولایتی ندارد.

100%

مقام‌های طالبان در عقرب سال ۱۴۰۳ از آغاز پروژه‌ ساخت خط دوم شاهراه کابل-جلال‌آباد خبر داده و گفته بودند که این جاده با هزینه‌ حق‌العبور تکمیل می‌شود.

طالبان می‌گوید کار ساختمانی بخش دوم این پروژه به طول ۳۲ کیلومتر از سمت کابل آغاز شده و حدود ۲۰ درصد پیشرفت داشته است.

به گفته طالبان کار اجرایی بخش اول این جاده نیز به طول ۲۲ کیلومتر از سمت ننگرهار در حال انجام است.

ناجی بیگزاد پس از بازگشت طالبان به قدرت، به تنهایی به ایران مهاجرت کرد. اندکی بعد، همسر و فرزاندنش نیز پس از آن‌که نتوانستند هزینه ویزای ایران را تهیه کنند، از راه قاچاق به او پیوستند.

این خانواده پس از نزدیک به چهار سال زندگی دشوار در ایران، ناچار شدند به افغانستان بازگردند.

بیگزاد در یادداشت‌هایی که در حساب کاربری خود در فیسبوک منتشر کرده بود، تجربه زندگی به‌عنوان یک مهاجر در ایران را روایت کرده است.

او در یکی از یادداشت‌هایش در ماه سرطان سال گذشته نوشته بود که مهاجران افغان در ایران با میزانی از «حقارت و نفرت» روبه‌رو هستند که پیش از مهاجرت هرگز تصورش را نمی‌کرد: «نگاه از بالا به پایین و تحقیرآمیز، اینجا وحشتناک است و وصف‌ناپذیر، متأسفانه.»

او همچنین نوشته بود که در اعتراض به بدرفتاری با مهاجران و «زندگی خفت‌بار در ایران»، ترجیح می‌دهد به «جهنم طالبانی» بازگردد: «چون اگر در آن جهنم (افغانستان) جسم آدمی در خطر باشد، اینجا روح آدمی صدمه می‌بیند.»

«به کودکانم می‌گویم فریب فرهنگ و زبان مشترک را نخورند»

ناجی بیگزاد در ادامه این یادداشت از بدرفتاری با خود و فرزندانش در ایران نوشته است. او افزوده بود که نمی‌تواند درباره بدرفتاری‌ها و تحقیر مهاجران افغان سکوت کند، زیرا «مجال سکوت نیست و ساده گذشتن از کنار آن به معنای تعطیل وجدان است.»

او گفته است در حالی با تبعیض و بدرفتاری در ایران روبه‌رو بوده که مدرک اقامت قانونی در این کشور را داشته است.

او همچنین نوشته بود که به فرزندانش «نصیحت خواهم کرد که هیچ‌گاه فریب شعارهای دروغینی چون "حوزه مشترک تمدنی"، "فرهنگ مشترک" و "زبان مشترک" را نخورند و ایرانیان را بیگانه‌ترین مردمان ببینند.»

بیگزاد در شرح یکی از تجربه‌های کاری خود در ایران نوشته است که مدتی به‌عنوان نگهبان در یک شرکت کار می‌کرد. به گفته او، صاحب شرکت یک گرگ را نیز برای نگهبانی آورده بود و روزی در حضور همسر و فرزندان خود، با اشاره به آن حیوان به بیگزاد گفت: «می‌دانی این گرگ رهبرت است، ازش خوب مراقبت کن.»

بیگزاد می‌نویسد که از شنیدن این جمله شوکه شد و پس از آن، کار خود را رها کرد.

از بیگزاد چهار فرزند به جا مانده است؛ کوچک‌ترین آن‌ها دختری دو ساله و بزرگ‌ترین‌شان پسری ۹ ساله است.

«فرزندانم در کوچه تحقیر و لت‌وکوب می‌شدند»

بیگزاد در بخش دیگری از یادداشتش از روزهای زندگی خانواده‌اش در اصفهان نوشته است. او می‌گوید خانه‌ای کوچک اجاره کرده بود تا شاید بتواند پسر بزرگش، بهنام، را در مکتب ثبت‌نام کند، اما با وجود دو سال تلاش، موفق نشد.

به نوشته او، در این مدت فرزندانش بارها از سوی کودکان محله مورد توهین، تحقیر و ضرب‌وشتم قرار گرفتند.

او نوشته است که عبارت «کثافت افغانی» را هم کودکان و هم برخی بزرگ‌ترهای محله بارها برای خطاب قرار دادن فرزندانش به کار می‌بردند؛ تا جایی که روزی بهنام از او پرسید: «پدر، این "افغانی" مگر چیز بدی است؟»

بیگزاد می‌نویسد که تنها توانست به پسرش بگوید: «نه بچیم، اونا تربیت ندارند، این حرفا ره می‌گن.»

به گفته او، آزارها به مرور شدت گرفت و فرزندانش شکایت کردند که مردی در محله آن‌ها را تهدید و تحقیر می‌کند. سرانجام، به نوشته بهزاد، یک روز همان مرد با موتورسایکل به دوچرخه دو پسرش برخورد کرد. بهروز موفق شد فرار کند، اما بهنام زخمی شد.

بیگزاد نوشته است که وقتی خود را به محل رساند و از آن مرد پرسید: «مگر گناه این بچه‌ها چیست؟»، با این پاسخ روبه‌رو شد: «آشغالی‌های کثیف افغانی حق گپ زدن ندارید. ول کنید کشور ما را و گور تان را گم کنید. یک‌بار دیگر ببینم بچه‌هایت از کوچه بگذرند، پای‌شان را قلم می‌کنم.»

او می‌نویسد که در پاسخ گفته است: «مگر این است فرهنگ و تمدن ایران؟ شرم‌آور است که یک آدم بزرگ چنین برخوردی می‌کند.»

از کار شاقه در ایران تا مرگ در معدن بدخشان

ناجی بیگزاد مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه خاتم‌النبیین در کابل دریافت کرده بود.

یکی از نزدیکان او گفت که وضعیت مالی بیگزاد خوب نبود و حتی سال‌ها پس از فراغت از دانشگاه، هنوز هزینه کارشناسی ارشد خود را به گونه کامل پرداخت نکرده بود.

100%

او همچنین در شبکه‌های اجتماعی فعالیت گسترده‌ای داشت و درباره موضوعات مختلف سیاسی و اجتماعی واکنش نشان می‌داد. بیگزاد همچنین در حکومت پیشین مدتی به عنوان کارمند در ریاست اجرائیه کار کرده بود.

او در ایران به نگهبانی و انجام کارهای شاقه روی آورد تا هزینه‌های زندگی خانواده‌اش را تأمین کند. پس از بازگشت به افغانستان نیز به کارگری در معدن مشغول شد و پیش از ظهر روز پنجشنبه، ۱۱ سرطان، بر اثر فروریختن دیوار در یک معدن طلا جان باخت. او حدود ۳۹ سال داشت.

خانواده و نزدیکان آقای بیگزاد، پیکر او را همان روز در ولسوالی شکی بدخشان به خاک سپردند.

مرگ کارگران معدن در افغانستان یکی از مشکلات مزمن این بخش است و عوامل متفاوت دارد.
نبود استانداردهای ایمنی، ریزش تونل‌ها، گازهای سمی و انفجار، نبود نظارت مؤثر، عدم رعایت قوانین و تجهیزات و فناوری فرسوده از دلایل عمده مرگ‌ومیر بالای کارگران معدن است.

پس از بازگشت طالبان به قدرت، فعالان زیادی به دلیل نگرانی از آزار و اذیت و انتقام‌جویی، به کشورهای همسایه از جمله ایران پناه بردند. با این حال، هم‌زمان جمهوری اسلامی سختگیری‌ها علیه مهاجران افغان را تشدید کرده و روزانه شمار زیادی از آن‌ها را اخراج می‌کند.

خبرگزاری تسنیم، رسانه‌ وابسته به سپاه پاسداران، پنجشنبه، ۱۱ سرطان نوشت که عباس عراقچی با امیرخان متقی در تهران گفت‌وگو و رایزنی کرده است. منابع رسمی جمهوری اسلامی و طالبان تاکنون جزئیات این گفت‌وگو را منتشر نکرده‌اند.

علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران در نهم حوت در نخستین روز حمله امریکا و اسرائیل کشته شد. مراسم تشیع جنازه او قرار است در روزهای آینده برگزار شود.

اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران گفت قرار است روز جمعه شماری زیادی از سیاستمداران خارجی برای برگزاری مراسم تشیع جنازه به تهران سفر کنند. او افزود که مهمانان از حدود ۱۰۰ کشور برای اشتراک در این مراسم عازم ایران می‌شوند.