برخی از نظامیان سابق به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که مسئولان امنیتی طالبان اخیراً تعقیب و نظارت بر آنها را در قندهار تشدید کردهاند. به گفته این منابع، علاوه بر محدودیتهای دیگر، طالبان اکنون سفر، دریافت پاسپورت و شناسنامه را برای نظامیان سابق در قندهار ممنوع کرده است.
طبق اطلاعات رسیده، این روند شامل تشدید بازرسی خانهبهخانه، حاضری از طریق تلفن و افزایش نظارت بر فعالیت نظامیان پیشین میشود.
هرچند طالبان پیش از این روند ثبتنام نظامیان و کارمندان حکومت پیشین را انجام داده بودند، اما این گروه بار دیگر این کارزار تازه را آغاز کرده است.
طالبان نگران هستند که نظامیان پیشین باقیمانده در قندهار به گروههای مسلح مخالف این گروه و «حلقات استخباراتی» بپیوندند.
نیروهای امنیتی حکومت پیشین در قندهار میگویند بهرغم اینکه طالبان ادعا میکند «عفو عمومی» اعلام کرده، آنها با فشار روانی شدید، آزار و اذیت و پرسشهای غیرضروری مواجهاند و طالبان آنها را مانند «مجرمان» زیر نظر دارد.
این نظامیان پیشین باقیمانده در قندهار شکایت دارند که طالبان بهگونه غیرمنظم با آنان تماس میگیرد و درباره موقعیتشان میپرسد.
به گفته آنان، اگر تلفن یک نظامی به دلیل خرابی شبکه یا هر علت دیگر خاموش باشد، طالبان فوری افراد مسلح را به خانه او میفرستد و اعضای خانوادهاش را زیر فشار قرار میدهد.
یک سرباز پیشین، بدون ذکر نامش، به افغانستان اینترنشنال گفت: «هفته گذشته چارج تلفنم تمام شده بود و تلفنم خاموش بود. چند ساعت بعد طالبان با رنجر به خانهام آمد و برایم گفت چرا تلفنت خاموش است؟ باید همیشه فعال نگهش داری، وگرنه بعداً شکایت نکن. پنج سال میشود در خانه نشستهایم، هیچ کاری نداریم، اما آنان هنوز هم به ما شک میکنند و ما را آرام نمیگذارند.»
نظامیان پیشین در قندهار میگویند پس از افزایش تنشهای نظامی میان طالبان و پاکستان، نظارت بر آنها افزایش یافته است. به گفته این نیروها، طالبان با نظامیان پیشین تماس میگیرند و از آنها درباره رویدادهایی میپرسند که هیچ اطلاعی از آنها ندارند.
یک پولیس پیشین گفت: «طالبان مرا به حوزه خواسته بود. برایم گفتند با پاکستان و برخی حلقههای شرور دست نداری؟ دوستان سابقت با آنان نیستند؟ کسی برایت خبر نداده است؟ من برایشان گفتم که پنج وقت نماز میخوانم و کار روزمزد خود را میکنم. من از سیاستهای کسی چه خبر دارم و هیچ ارتباطی هم با آنان ندارم. اما آنان حرف ما را نمیپذیرند و میخواهند به هر بهانه ما را بدنام و زندانی کنند.»
به گفته نظامیان پیشین، نیروهای استخبارات طالبان بهگونه «تحقیرآمیز» از آنها پرسوجو میکنند و «کرامت انسانی»شان را زیر پا میگذارند.
بسیاری از نظامیان سابق باور دارند که فرمان عفو عمومی از سوی رهبر طالبان «تنها یک شعار تبلیغاتی بود و در عمل، روند سرکوب و شکنجه روانی سربازان پیشین به شکلهای مختلف ادامه دارد.»
نظامیان پیشین میگویند فرمان عفو عمومی ملا هبتالله، رهبر طالبان، بهطور کامل نقض شده است، زیرا تعقیب دایمی آنان، رفتن شبانه به خانههایشان و بازداشتهای استخباراتی نشان میدهد که طالبان هنوز هم نیروهای پیشین را یک تهدید بالقوه برای نظام خود میداند و به آنان به چشم شهروندان کشور نگاه نمیکند.
آنان میگویند نظامیان پیشین در پنج سال گذشته با فقر شدید اقتصادی دستوپنجه نرم کردهاند و در بسیاری از موارد حق کار کردن ندارند. این نوع نظارت دایمی نیز آنان را با بیماریهای شدید روانی و ترس دایمی روبهرو کرده است.
نظامیان حکومت سابق افغانستان از سازمانهای جهانی حقوق بشری و نهادهای ناظر خواستهاند بر طالبان فشار بیاورند تا برای حفاظت از وضعیت نظامیان پیشین در افغانستان، روند آزار و اذیت و بازرسی خانهبهخانه را متوقف کنند.
