تیم سباوون هاشمی هلمند، قهرمان فوتسال انتخابی زون جنوبغرب افغانستان شد
رقابتهای راهیابی به لیگ دسته اول فوتسال افغانستان در زون جنوبغرب با قهرمانی تیم سباوون هاشمی هلمند به پایان رسید. این مسابقات با میزبانی ولایت نیمروز و حضور نمایندگان ولایتهای هلمند، قندهار و نیمروز برگزار شد.
در این رقابتها، تیمهای سباوون هاشمی هلمند، بکوا اتلان نیمروز و OHA قندهار برای کسب عنوان قهرمانی و سهمیه حضور در مرحله نهایی رقابتهای زونهای افغانستان به مصاف یکدیگر رفتند که در پایان، نماینده هلمند با عملکردی برتر عنوان قهرمانی را از آن خود کرد و جواز صعود به مرحله بعدی را به دست آورد.
در پایان مسابقات، جوایز انفرادی نیز به بازیکنان تیم قهرمان رسید:
بهترین دروازهبان: محمد سروری (سباوون هاشمی هلمند)
آقای گل: علیاکبر روزگانی (سباوون هاشمی هلمند)
بهترین بازیکن: فریدون (سباوون هاشمی هلمند)
با این نتیجه، سباوون هاشمی هلمند به عنوان نماینده زون جنوبغرب، در رقابتهای قهرمانی زونهای افغانستان برای کسب سهمیه لیگ دسته اول فوتسال حضور خواهد یافت.
تیم آمو با پیروزی مقتدرانه مقابل سپینغر، عنوان قهرمانی یازدهمین دوره لیگ کریکت ٢٠آوره اشپگیزه را از آن خود کرد و برای سومین سال پیاپی جام قهرمانی را بالای سر برد. دیدار نهایی این رقابتها امروز در ورزشگاه رحمتولی مسرور خوست برگزار شد و آمو با حفظ هفت ویکت، حریف خود را شکست داد.
سپینغر که با کاپیتانی درویش رسولی ابتدا توپزنی را انتخاب کرده بود، در ۱۹.۳ آور همه بازیکنانش را از دست داد و ۱۶۶ دوش به دست آورد. عصمت عالم با ۶۷ دوش بهترین توپزن این تیم بود. در سوی دیگر، فضلالحق فاروقی، گلبدین نایب، عبدالله احمدزی و قیس احمد هر کدام دو ویکت برای آمو گرفتند.
آمو در پاسخ، با رهبری یمین احمدزی، تنها در ۱۶.۱ آور و با از دست دادن سه ویکت، هدف ۱۶۷ دوشی را پشت سر گذاشت و قهرمانی را قطعی کرد. عمران میر با ۷۷ دوش درخشان، نقش اصلی را در این پیروزی ایفا کرد و عنوان بهترین بازیکن مسابقه را نیز به دست آورد.
آمو در حالی جام قهرمانی را فتح کرد که مرحله گروهی را با ۱۱ امتیاز و به عنوان تیم دوم به پایان رسانده بود، اما در دیدار نهایی موفق شد سپینغر، صدرنشین مرحله گروهی با ۱۳ امتیاز، را شکست دهد و سومین قهرمانی متوالی خود را جشن بگیرد.
مقامهای امنیتی شهر آتلانتا برای دیدار حساس نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ میان انگلستان و آرژانتین، تدابیر ویژهای را در نظر گرفتهاند؛ مسابقهای که به دلیل سابقه طولانی و پرتنش دو تیم، از حساسیت بالایی برخوردار است.
پولیس آتلانتا اعلام کرده است که نیروهای بیشتر و منابع امنیتی اضافی در نقاط مختلف شهر و ورزشگاه مستقر خواهند شد تا این مسابقه در فضایی امن برگزار شود. مقامهای این شهر تأکید کردهاند که برنامههای امنیتی بر اساس ارزیابیهای مداوم تنظیم شده است.
آلخاندرا مونتئولیوا، وزیر امنیت آرژانتین، گفت حدود ۱۶۰۰ نیروی امنیتی مسئول تأمین نظم این دیدار خواهند بود. همچنین برای نخستین بار در این جام، هواداران دو تیم از ورودیهای جداگانه وارد ورزشگاه آتلانتا خواهند شد.
با توجه به پیشینه تاریخی رقابت انگلستان و آرژانتین، بهویژه اختلافات سیاسی دو کشور بر سر جزایر فالکلند (مالویناس)، ورود پرچمها یا بنرهایی با پیامهای سیاسی، تحریکآمیز یا نژادی به ورزشگاه ممنوع اعلام شده است.
با وجود حساسیتهای موجود، مسئولان امیدوارند این مسابقه بدون مشکل برگزار شود. اتحادیه هواداران فوتبال انگلستان نیز از رفتار هواداران این کشور در جریان جام جهانی تمجید کرده و خواسته است که آنها همچنان چهرهای مثبت از فوتبال انگلستان به نمایش بگذارند.
انگلستان و آرژانتین چهارشنبه شب در آتلانتا برای رسیدن به فینال جام جهانی به مصاف هم میروند؛ دیداری که یکی از تاریخیترین رقابتهای فوتبال جهان را دوباره زنده خواهد کرد.
رودری در دیدار نیمهنهایی جام جهانی مقابل فرانسه، بار دیگر نشان داد چرا یکی از بهترین هافبکهای جهان شناخته میشود. ستاره اسپانیا با نمایشی فوقالعاده در خط میانی، نقش مهمی در پیروزی ۲ بر صفر تیمش و صعود به فینال داشت.
این بازیکن ۳۰ ساله پس از نزدیک به دو سال دوری از اوج آمادگی به دلیل مصدومیت شدید زانو، بهترین زمان را برای بازگشت انتخاب کرد و عملکردی شبیه روزهای درخشان خود در منچسترسیتی ارائه داد؛ زمانی که در سال ۲۰۲۴ توپ طلای فوتبال را کسب کرده بود.
رودری در برابر خط حمله قدرتمند فرانسه، شامل کیلیان امباپه، عثمان دمبله و مایکل اولیسه، با کنترل فضا و قطع حملات، اجازه نداد حریف بازی همیشگی خود را ارائه کند. فرانسه در این مسابقه تنها دو ضربه در چارچوب داشت و در بسیاری از لحظات، زیر فشار بازی منظم اسپانیا قرار گرفت.
هافبک اسپانیا همچنین با پاسهای دقیق و تغییر جهتهای هوشمندانه، جریان بازی را در اختیار داشت و بیش از ۱۲.۵ کیلومتر در زمین دوید تا یکی از کاملترین نمایشهای خود را به ثبت برساند.
رودری پس از پایان مسابقه گفت: «قدم به قدم پیش میرویم. تیم بسیار خوشحال است؛ اما باید آرام بمانیم و برای فینال آماده شویم.»
اسپانیا با تکیه بر تجربه رودری و نسل جدیدی از بازیکنان خود، پس از ۱۶ سال بار دیگر به فینال جام جهانی رسیده و حالا تنها یک پیروزی تا دومین قهرمانی تاریخ خود فاصله دارد.
هری کین، کاپیتان تیم ملی انگلستان، پیش از دیدار حساس مقابل آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، شایعات درباره اختلاف میان توماس توخل، سرمربی تیم، و جود بلینگهام، بازیکن این تیم را رد کرد و گفت رسانهها یک گفتوگوی کوتاه را بیش از حد بزرگ کردهاند.
پس از پیروزی ۲ بر یک انگلستان مقابل ناروی در مرحله یکچهارم نهایی، انتقاد توخل از عملکرد تیم و واکنش بلینگهام به این صحبتها باعث شد برخی رسانهها از وجود تنش در اردوی انگلستان خبر دهند.
کین در واکنش به این موضوع گفت: «ما تازه یک نبرد سخت را پشت سر گذاشته بودیم و طبیعی بود که واکنشها در آن لحظه متفاوت باشد. تلاش برای ایجاد اختلاف آسان است؛ اما واقعیت کاملاً برعکس است. اتحاد ما دلیل حضورمان در این مرحله است.»
کاپیتان انگلستان همچنین از سبک کاری توخل حمایت کرد و گفت صراحت سرمربی آلمانی یکی از ویژگیهای مثبت اوست: «او همیشه احساساتش را نشان میدهد و حرفهایش ساختگی نیست. همین صداقت باعث شده بازیکنان به روش او باور داشته باشند.»
انگلستان روز چهارشنبه در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در آتلانتا به مصاف آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، خواهد رفت.
رویای قهرمانی، رقابت تاریخی و خاطرات تلخ گذشته؛ دیدار نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ میان انگلستان و آرژانتین تنها یک مسابقه فوتبال نیست، بلکه تقابل دو نگاه متفاوت به هویت ملی است؛ هویتی که در طول دههها با فوتبال شکل گرفته و تغییر کرده است.
فوتبال در آرژانتین از دهه ۱۹۲۰ به یکی از عناصر اصلی تعریف شخصیت ملی تبدیل شد؛ در حالی که انگلستان در سالهای اخیر مسیر متفاوتی را پیموده و از تصویری سنتی و محدود از ملیت، به تیمی چندفرهنگی و فراگیر تبدیل شده است.
در آرژانتین، ریشههای هویت فوتبالی با مفهوم «پیهبه» (Pibe) گره خورده است؛ تصویری از بازیکنی خیابانی، باهوش، خلاق و اهل ابتکار که با تکنیک و زیرکی بر محدودیتها غلبه میکند.
جاناتان ویلسون، نویسنده کتاب «فرشتگان با چهرههای کثیف؛ تاریخ فوتبال آرژانتین»، میگوید توصیفی که در سال ۱۹۲۸ از یک فوتبالیست آرژانتینی منتشر شد، شباهت زیادی به تصویری داشت که بعدها از دیگو مارادونا ساخته شد؛ بازیکنی کوتاهقامت، سرسخت، باهوش و دارای روحیه مبارزه.
این فرهنگ فوتبالی در جامعهای شکل گرفت که در آغاز قرن بیستم با موج گسترده مهاجرت روبهرو بود. مهاجرانی از ایتالیا، اسپانیا و اروپای شرقی ساختار اجتماعی آرژانتین را تغییر دادند و فوتبال به یکی از معدود زمینههایی تبدیل شد که گروههای مختلف مردم میتوانستند در آن احساس هویت مشترک کنند.
حتی امروز نیز مفهوم «پیهبه» در فوتبال آرژانتین زنده است. برخی رفتارهای امیلیانو مارتینز، دروازهبان این تیم، از جمله جنگ روانی و اعتمادبهنفس بالای او در لحظات حساس، نمونهای از همان روحیه خیابانی و زیرکانه دانسته میشود.
در مقابل، هویت فوتبالی انگلستان در دهههای اخیر دستخوش تغییر بزرگی شده است. تیمی که زمانی با مفاهیمی مانند سنت، گذشته امپراتوری و احساس برتری فرهنگی شناخته میشد، امروز نماینده جامعهای چندفرهنگی است که بازیکنانی با پیشینههای مختلف در آن نقش اصلی دارند.
ساندر کاتوالا، مدیر اندیشکده «آینده بریتانیا»، معتقد است تیم ملی انگلستان در نیمقرن گذشته به شکل عمیقی نگاه جامعه به مفهوم «انگلستانی بودن» را تغییر داده است.
پس از قهرمانی انگلستان در جام جهانی ۱۹۶۶، هویت فوتبالی این کشور بیشتر با حس نوستالژی ملیگرایانه و خاطرات جنگ جهانی دوم پیوند داشت؛ اما در دهه ۱۹۹۰، با میزبانی یورو ۱۹۹۶ و شکلگیری شعار معروف «فوتبال به خانه برمیگردد»، نگاه تازهای به تیم ملی ایجاد شد؛ نگاهی که بیشتر بر امید، اتحاد و تجربه مشترک هواداران تأکید داشت.
امروز بازیکنانی مانند جود بلینگهام، که ریشهای چندفرهنگی دارد، نماد این تغییر هستند. او نه تنها یکی از مهمترین ستارههای انگلستان در جام جهانی ۲۰۲۶ است، بلکه تصویری تازه از جامعه این کشور ارائه میدهد.
البته مسیر تغییر بدون چالش نبوده است. پس از شکست انگلستان در فینال یورو ۲۰۲۰، بازیکنان سیاهپوست تیم به دلیل از دست دادن پنالتیها با موجی از توهینهای نژادپرستانه روبهرو شدند؛ موضوعی که واکنش گسترده اجتماعی و سیاسی به همراه داشت.
اکنون، در آستانه رویارویی دوباره انگلستان و آرژانتین، فوتبال بار دیگر نقش خود را بهعنوان آینه هویت ملی دو کشور نشان میدهد؛ یک طرف با میراث «پیهبه»، خلاقیت و روحیه خیابانی، و طرف دیگر با تصویری تازه از جامعهای متنوع و در حال تغییر. این بار اما تنها یک چیز اهمیت دارد: کدام هویت فوتبالی راه خود را به فینال جام جهانی باز خواهد کرد؟
