ملل‌ متحد: پنج میلیون مادر و کودک در افغانستان به تغذیه نیاز دارند

تیریا واتردال، رئیس کمیته ناروی برای افغانستان، روز یکشنبه ۲۸ سرطان در نشست حمایت از آموزش افراد دارای معلولیت در کابل گفت که برای حمایت مؤثر از افراد دارای معلولیت، اقدامات بیشتری لازم است و کرامت و حقوق انسانی آنان باید به‌طور کامل رعایت شود.

آقای واتردال همچنین با اشاره به پیامدهای سال‌ها جنگ در افغانستان، خدمت به مردم، به‌ویژه افراد دارای معلولیت، را مسئولیتی مشترک دانست.

نشست حمایت از آموزش افراد دارای معلولیت روز یکشنبه با حضور نمایندگان شماری از نهادها و مؤسسات ملی و بین‌المللی و سازمان‌های حامی افراد دارای معلولیت در کابل برگزار شد.

به گفته مقام‌های طالبان، هدف از برگزاری این نشست، ایجاد فرصت‌های آموزشی برای افراد دارای معلولیت، ارتقای کیفیت آموزش‌های تخنیکی و مسلکی، بررسی راهکارهای توانمندسازی این قشر و تقویت همکاری‌های مشترک بوده است.

غلام‌سعید احساس، معاون اداره آموزش‌های تخنیکی و مسلکی طالبان، در این نشست گفت فراهم کردن زمینه آموزش برای همه اقشار جامعه، به‌ویژه افراد دارای معلولیت، از اولویت‌های اساسی این اداره است.

بر اساس آمار اداره آموزش‌های تخنیکی و مسلکی طالبان، شمار مراکز آموزش ویژه در افغانستان به ۳۶ مرکز رسیده است. این اداره می‌گوید با گسترش این مراکز، دسترسی شمار بیشتری از افراد دارای معلولیت به آموزش‌های تخنیکی و مسلکی فراهم شده است.

کمیته ناروی برای افغانستان (ان‌ای‌سی) یک نهاد امدادرسان غیردولتی است که از سال ۱۹۸۰ در افغانستان فعالیت می‌کند. این سازمان در بخش‌هایی مانند خدمات صحی، آموزش، حمایت از افراد دارای معلولیت، توسعه روستایی و کمک‌های بشردوستانه فعالیت دارد و پیش از این نیز اعلام کرده است که خدمات خود را بر اساس اصول بشردوستانه و بدون در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی ارائه می‌کند.

افغانستان از جمله کشورهایی است که به دلیل بیش از چهار دهه جنگ، آمار بالایی از افراد دارای معلولیت را دارد. بر اساس برآورد سازمان ملل، حدود ۱.۵ میلیون نفر در این کشور با معلولیت‌های قابل توجه زندگی می‌کنند. نهادهای بین‌المللی می‌گویند بقایای جنگ، از جمله ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده، در کنار عوامل دیگری مانند بیماری‌ها، حوادث ترافیکی و دسترسی محدود به خدمات درمانی، از مهم‌ترین عوامل افزایش معلولیت در افغانستان به شمار می‌روند.

این تجمع روز شنبه ۲۷ سرطان برگزار شد. در بیانیه‌هایی که به زبان‌های فارسی، انگلیسی و آلمانی خوانده شد، معترضان از سیاست‌های طالبان علیه زنان، دختران، اقلیت‌های قومی و دیگر شهروندان افغانستان انتقاد کردند.

آنان خواستار اقدام فوری جامعه جهانی علیه اداره طالبان شدند و از فعالان مدنی و افغان‌های خارج از کشور خواستند صدای زنان، دختران و دیگر شهروندان داخل افغانستان را به جهانیان برسانند.

یکی از سخنرانان با انتقاد از تعامل برخی کشورها با طالبان از شهروندان جهان خواست با هرگونه مشروعیت‌بخشی به این گروه مخالفت کنند و اجازه ندهند حقوق اساسی زنان و دختران قربانی معاملات سیاسی شود.

یکی دیگر از معترضان گفت که در نزدیک به پنج سال گذشته محدودیت‌ها علیه زنان به‌گونه روزافزون افزایش یافته و فضای زندگی برای آنان در افغانستان تنگ‌تر شده است.

او همچنین به بازداشت‌های اخیر زنان در هرات اشاره کرد و گفت پوشش اجباری مورد نظر طالبان با فرهنگ مردم افغانستان سازگار نیست.

این تجمع در حالی برگزار شد که طالبان پس از بازگشت به قدرت دختران بالاتر از صنف ششم را از آموزش و تحصیل محروم کرده است.

بر اساس گزارش صندوق کودکان ملل متحد، محدودیت‌های طالبان بر آموزش و کار زنان سالانه ۵.۳ میلیارد افغانی به اقتصاد افغانستان زیان وارد می‌کند. این محدودیت‌ها همچنین تا سال ۲۰۳۰ باعث کمبود ۲۵ هزار معلم و کارمند صحی زن در افغانستان خواهد شد.

بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، مراسم این ازدواج حدود یک ماه پیش در تالار «هزار و یک شب» در قندهار برگزار شده است، اما پس از انتشار ویدیوهای آن خبرساز شد.

به گفته منابع، پدر دختر نوراحمد نام دارد و اهل ولسوالی شورابک ولایت قندهار است و در شهر به دست‌فروشی مشغول است.

مرد چینی که اسم خود را حماد گذاشته است، چند سال پیش مسلمان شده بود.

منابع افزودند که خانواده این شهروند چینی در بخش تجارت فعالیت دارند و زعفران و میوه خشک افغانستان را به چین صادر می‌کنند و در مقابل، تایر و پرزه‌های موتر را به افغانستان وارد می‌کنند.

گفته می‌شود که مشکلات اقتصادی خانواده دختر از عوامل این ازدواج بوده است.

انتشار خبر این ازدواج با واکنش شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی و برخی چهره‌های محلی طالبان روبه‌رو شده است. منتقدان با ابراز نگرانی از افزایش ازدواج شهروندان خارجی با دختران افغان، این موضوع را نشانه بی‌توجهی مسئولان طالبان دانسته‌اند.

دفتر مطبوعاتی ولایت هلمند روز یک‌شنبه ۲۸ سرطان در خبرنامه‌ای گفت که محموله‌های ضبط‌شده شامل ۵ هزار و ۷۲۲ کیلوگرام داروی انسانی و یک هزار و ۱۶۰ کیلوگرام داروی زراعتی بوده است.

طالبان مشخص نکرده است که این داروها از کدام کشور وارد افغانستان شده بود. مقام‌های محلی طالبان گفتند که این محموله‌ها پس از صدور حکم محکمه از بین برده شد.

حدود یک سال است که بخش بزرگی از تجارت رسمی میان افغانستان و پاکستان متوقف شده است. در نتیجه، شماری از افراد تلاش می‌کنند کالاهای مورد نیاز را به‌گونه قاچاق میان دو کشور انتقال دهند.

بسته ماندن گذرگاه‌های مرزی میان افغانستان و پاکستان همچنین باعث افزایش بهای برخی کالاها در دو کشور شده است.

این حمله شام شنبه، ۲۷ سرطان رخ داده است. براساس اطلاعاتی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، این نظامی پیشین پس از بازگشت طالبان به قدرت، همراه با سه برادرش که آنان نیز از اعضای سابق نیروهای محافظتی خوست بودند، به امریکا رفته بود.

ننگیالی از باشندگان اصلی منطقه حبش‌خیل در مرکز ولایت خوست بود. مراسم خاکسپاری او روز یکشنبه در همین منطقه برگزار شد. طالبان تاکنون درباره این رویداد واکنشی نشان نداده است.

منابع همچنین گفتند که سیدنظر، برادر کوچک ننگیالی نیز حدود دو سال پیش در حمله افراد مسلح ناشناس در ولایت خوست کشته شده بود.

100%

در هفته‌های اخیر، گزارش‌ها از هدف قرار گرفتن نظامیان پیشین در ولایت‌های مختلف افزایش یافته است. منابع افغانستان اینترنشنال در دو روز گذشته از کشته شدن دو نظامی سابق در ولایت‌های دایکندی و غزنی و زخمی شدن یک نظامی پیشین دیگر در قندهار خبر داده‌اند.

• 

  قتل یک نظامی پیشین و یک بزرگ قومی در دایکندی و غزنی

در ماه جوزای سال ۱۴۰۳، منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که بیش از ۷۰ عضو سابق نیروهای محافظتی خوست در زندان اداره استخبارات طالبان نگهداری می‌شوند.

در آن زمان، شماری از خانواده‌های نظامیان گفته بودند که اداره استخبارات طالبان آنان را تحت فشار قرار داده و تهدید کرده است تا بستگان شان را از امریکا به افغانستان بازگردانند.

کشته شدن این نظامیان پیشین در حالی ادامه دارد که رهبر طالبان پس از بازگشت به قدرت، عفو عمومی اعلام کرده بود. نظامیان سابق، کارکنان پیشین ارتش افغانستان، پولیس و امنیت ملی اما همچنان هدف حملات افراد مسلح قرار می‌گیرند و در بسیاری از موارد، عاملان این حملات شناسایی نمی‌شوند.

نیروهای محافظتی خوست با حمایت سازمان اطلاعات مرکزی امریکا در ولایت خوست تشکیل شده بودند. اعضای این نیروها که از باشندگان خوست بودند، به تجهیزات پیشرفته نظامی مجهز بودند و شمار آنان حدود هفت هزار نفر برآورد می‌شد.