آنتونی تیلور، داور سرشناس انگلستان، پس از دو دهه فعالیت و قضاوت در ۸۳۱ مسابقه، از داوری در سطح حرفهای فوتبال کنارهگیری کرد. این داور ۴۷ ساله، آخرین مسابقه خود را در جام جهانی ۲۰۲۶ و در یکهشتم نهایی میان تیمهای پرتگال و اسپانیا قضاوت کرد و پس از آن تصمیم به بازنشستگی گرفت.
تیلور در ۱۶ فصل حضور خود در لیگ برتر انگلستان، ۴۳۲ مسابقه را قضاوت کرد و در فینالهای مهم داخلی، از جمله دو فینال جام حذفی انگلستان در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰ و فینال جام اتحادیه در سال ۲۰۱۵ نیز داوری کرده است.
او ۱۴ سال در فهرست داوران بینالمللی فیفا حضور داشت و در دو دوره جام جهانی ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶، دو دوره جام ملتهای اروپا در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ و دو دوره جام جهانی باشگاهها در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۵ قضاوت کرد.
تیلور در بیانیهای گفت: «قضاوت در بالاترین سطح برای من افتخار بزرگی بود؛ اما فشار زیاد و نظارت همیشگی، بخشی از این حرفه است. اکنون زمان مناسبی است تا کنار بروم و فصل تازهای از زندگی حرفهای خود را آغاز کنم.»
نوزدهمین دوره رقابتهای انتخابی تیم ملی پرورش اندام و فیتنس افغانستان، با حضور ۲۰۹ ورزشکار از ۲۱ ولایت کشور بهشمول کابل، در جمنازیوم ۵۰۰ نفری اداره ورزش کشور برگزار شد و با انتخاب ۱۱۰ ورزشکار برای تیمهای ملی به پایان رسید.
این رقابتها در دو بخش پرورش اندام و فیتنس و در کتگوریهای مختلف وزنی از ۵۵ تا ۹۵+ کیلوگرام و ردههای قدی از ۱۶۵ تا ۱۸۵+ سانتیمتر برگزار شد. در پایان، ۶۰ ورزشکار در بخش فیتنس و ۵۰ ورزشکار در بخش پرورش اندام برای عضویت در تیمهای ملی انتخاب شدند.
همچنان گلاجان، ورزشکار پرورش اندام از ولایت کابل، عنوان «مستر افغانستان» و قهرمانی بخش عضلات سنگینوزن سال ۱۴۰۵ را از آن خود کرد. مرید سروری، دیگر ورزشکار کابل، در بخش عضلات سبکوزن و مبارز لغمانی از ولایت لغمان در بخش پیشکسوتان به مقام نخست دست یافتند.
در ردهبندی تیمی نیز کابل جایگاه نخست را کسب کرد، هرات دوم شد و بلخ در جایگاه سوم قرار گرفت.
در پایان این رقابتها، به ورزشکاران برتر کپ قهرمانی، مدال و تقدیرنامه اهدا شد.
حشمتالله شهیدی، کاپیتان تیم ملی کریکت افغانستان در رقابتهای یکروزه، رسماً از سمت خود استعفا داد. او با انتشار بیانیهای در شبکههای اجتماعی اعلام کرد که این تصمیم را شخصاً گرفته و از این پس بهعنوان کاپیتان تیم ملی فعالیت نخواهد کرد.
شهیدی که از جنوری ۲۰۲۲ تا جون ۲۰۲۶ رهبری تیم ملی افغانستان را بر عهده داشت، در مجموع در ۵۵ مسابقه یکروزه بهعنوان کاپیتان حضور یافت و در این مدت ۲۷ پیروزی را برای افغانستان به ثبت رساند.
دوران کاپیتانی شهیدی با حضور افغانستان در جام آسیایی و جام جهانی ۲۰۲۳ و همچنان جام قهرمانان ۲۰۲۵ همراه بود. تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۳ با شکست تیمهای قدرتمندی چون انگلستان، پاکستان، سریلانکا و هالند، عملکرد درخشانی داشت و تا آستانه صعود به مرحله نیمهنهایی پیش رفت. افغانستان در جام قهرمانان ۲۰۲۵ نیز انگلستان را شکست داد؛ اما پس از لغو دیدار برابر استرالیا به دلیل بارندگی، نتوانست به مرحله نیمهنهایی راه یابد.
افغانستان در دوران رهبری شهیدی در دیدارهای دوجانبه نیز سه بار برابر بنگلادیش، دو بار مقابل زیمبابوه و یکبار برابر افریقای جنوبی و ایرلند به پیروزی رسید.
شهیدی در بیانیه استعفای خود از مسئولان، مربیان، بازیکنان و هواداران تیم ملی قدردانی کرده و کاپیتانی افغانستان را افتخاری بزرگ برای خود دانسته است. او تأکید کرده که دستاوردهای تیم ملی حاصل تلاش فردی نبوده، بلکه نتیجه کار مشترک، فداکاری و هماهنگی تمام اعضای تیم بوده است.
او همچنین اطمینان داده است که با وجود کنارهگیری از کاپیتانی، همچنان بهعنوان یک بازیکن متعهد در کنار تیم ملی خواهد ماند و برای موفقیت و سربلندی افغانستان تلاش خواهد کرد. شهیدی ابراز امیدواری کرده است که تیم ملی زیر نظر کاپیتان جدید به موفقیتهای بیشتری دست یابد.
این بازیکن ۳۱ ساله در آخرین دیدار یکروزه افغانستان برابر هند در شهر چنای، نخستین صد دوش خود را در ۹۶ بازی ODI به ثبت رساند و با ۱۰۲ دوش از ۱۳۱ توپ، عملکرد قابل توجهی داشت.
در همین حال، پس از ناکامی تیم زون بند امیر در لیگ کریکت اشپگیزه و شکستهای این تیم با کاپیتانی شهیدی، در روزهای اخیر گمانهزنیهایی درباره احتمال تغییر کاپیتان تیم ملی مطرح شده بود؛ با این حال، تا زمان انتشار این گزارش، کریکتبورد افغانستان در مورد استعفای شهیدی و انتخاب احتمالی کاپیتان جدید موضع رسمی خود را اعلام نکرده است.
تیم ملی کریکت افغانستان قرار است در ماه اگست سال جاری در یک تور پنجمسابقهای به مصاف تیم ملی ایرلند برود.
خاویر تباس، رئیس لالیگا، با انتقاد شدید از سیاستهای فیفا، خواستار استعفای جیانی اینفانتینو، رئیس این نهاد، شد. او گفت که گسترش رقابتهای ملی به زیان لیگها و باشگاههای داخلی، صنعت فوتبال را با آسیب جدی روبهرو کرده است.
تباس در گفتوگو با روزنامه ایتالیایی «گاتزتا دلو اسپورت» در پاسخ به این پرسش که آیا اینفانتینو باید از سمت خود کنارهگیری کند، گفت: «به نظر من بله؛ فکر میکنم زمان رفتن او فرا رسیده است.»
رئیس لالیگا همچنین از افزایش شمار مسابقات و طرح احتمالی برگزاری جام جهانی با حضور ۶۴ تیم انتقاد کرد و گفت که توسعه بیش از حد رقابتهای ملی، فشار بیشتری بر لیگهای داخلی و بازیکنان وارد میکند.
او تأکید کرد: «صنعت فوتبال فقط جام جهانی نیست. مسابقات داخلی هستند که این ورزش را زنده نگه میدارند و هزاران شغل ایجاد میکنند. نمیتوان همه چیز را حول جام جهانی متمرکز کرد.»
تباس همچنین تصمیم فیفا برای به تعویق انداختن محرومیت یکجلسهای فلورین بالوگان، مهاجم تیم ملی امریکا، را که پس از دریافت کارت سرخ در جام جهانی با دخالت دونالد ترامپ انجام شد، «بسیار جدی» خواند و از نحوه مدیریت این پرونده انتقاد کرد.
این اظهارات در حالی مطرح شده است که اختلافات میان فیفا و نهادهای فوتبال اروپا درباره افزایش مسابقات، قوانین انضباطی و نحوه برگزاری رقابتهای بینالمللی افزایش یافته است. تباس معتقد است ادامه این روند میتواند به ساختار اقتصادی فوتبال و نقش باشگاهها و لیگهای داخلی آسیب بیشتری وارد کند.
برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ در امریکا، کانادا و مکسیکو باعث شد تصویر ایالات متحده در میان هواداران فوتبال در سراسر جهان تا حدی بهبود یابد؛ با این حال، حاشیههای سیاسی، مشکلات صدور ویزا و دخالتهای جنجالی، در مقاطعی بر فضای این رقابتها سایه انداخت.
گزارشها نشان میدهد که فضای دوستانه میان هواداران کشورهای مختلف و انتشار گسترده تصاویر و ویدیوهای جشنهای جام جهانی در شبکههای اجتماعی، نگاه مثبتی به امریکا ایجاد کرد.
به گزارش رویترز، استقبال گسترده مردم این کشور از فوتبال نیز چشمگیر بود؛ بهگونهای که میانگین بینندگان مسابقات مرحله گروهی از سوی شبکه فاکس اسپورتس به حدود پنج میلیون نفر رسید که نسبت به جام جهانی ۲۰۲۲، حدود ۹۲ درصد افزایش یافته است.
با این حال، برخی رویدادها بر وجهه امریکا تأثیر منفی گذاشت. درگیری لفظی یک افسر پولیس دالاس با اعضای تیم ملی مصر، اظهارنظر جنجالی یک خبرنگار تلویزیونی درباره بوسنیا و هرزگوینا و همچنین جنجال بر سر پرونده فلورین بالوگان، مهاجم تیم ملی امریکا، از جمله حاشیههای این رقابتها بود.
مشکلات صدور ویزا برای هواداران برخی کشورها نیز انتقادهایی را به دنبال داشت. گروههای مدافع حقوق بشر گفتند که امریکا، با وجود وعده استقبال از هواداران جهان، برای شماری از آنان امکان ورود به کشور را فراهم نکرده است.
در همین حال، حضور و نقش پررنگ دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، در برخی رویدادهای جام جهانی نیز واکنشهای متفاوتی ایجاد کرد. به باور منتقدان، این رقابتها در برخی موارد با سیاست درهم آمیخت و همین موضوع باعث شد مرز میان ورزش و سیاست بیش از گذشته مورد بحث قرار گیرد.
با وجود این حاشیهها، مسئولان امریکایی برگزاری جام جهانی را موفقیتآمیز دانسته و معتقدند این رقابتها به افزایش محبوبیت فوتبال در امریکا و تقویت ارتباط مردم این کشور با هواداران سراسر جهان کمک کرده است.
با پایان نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی، بحث افزایش شمار تیمهای این رقابتها به ۶۴ تیم بار دیگر مطرح شده است؛ طرحی که به گفته کارشناسان میتواند ساختار اقتصادی و مدیریتی فوتبال جهان را بهطور چشمگیری تغییر دهد.
جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، گفته است که ایده برگزاری جام جهانی با حضور ۶۴ تیم میتواند در آینده بررسی شود. در صورت اجرای این طرح با ساختار مشابه جام جهانی ۲۰۲۶، تعداد مسابقات به ۱۲۸ دیدار افزایش خواهد یافت؛ یعنی ۲۴ مسابقه بیشتر از دوره ۴۸ تیمی و دو برابر رقابتهای جام جهانی با فرمت ۳۲ تیمی.
افزایش تعداد تیمها میتواند فرصت بیشتری برای کشورهای کوچک فراهم کند؛ اما در مقابل، هزینههای برگزاری، فشار بر زیرساختها و تقویم فوتبال نیز افزایش خواهد یافت. برگزاری چنین رقابتی به ورزشگاهها، هتلها، سیستم حملونقل و امکانات تمرینی بیشتری نیاز دارد و احتمالاً مدت زمان مسابقات را نیز طولانیتر میکند.
از سوی دیگر، برخی مسئولان فوتبال اروپا و آسیا با گسترش بیشتر جام جهانی مخالفاند و معتقدند که این کار میتواند ارزش تجاری رقابتهای انتخابی را کاهش داده و فشار بیشتری بر لیگهای داخلی و بازیکنان وارد کند. افزایش شمار مسابقات همچنین نگرانیها درباره سلامت و خستگی بازیکنان را بیشتر خواهد کرد.
جام جهانی ۲۰۳۴ قرار است به میزبانی عربستان سعودی برگزار شود؛ کشوری که برای برگزاری جام جهانی ۴۸ تیمی نیز با چالشهای بزرگ زیرساختی و برنامهریزی روبهرو است. برگزاری جام جهانی ۶۴ تیمی در یک کشور، نیازمند امکانات بسیار گستردهتری خواهد بود.
در نهایت، موفقیت یا شکست نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی میتواند نقش مهمی در تصمیمگیری فیفا درباره افزایش دوباره شمار تیمهای این رقابتها داشته باشد؛ طرحی که در کنار فرصتهای اقتصادی و گسترش فوتبال در جهان، نگرانیهایی درباره هزینهها، تقویم مسابقات، رفاه بازیکنان و کاهش انحصاریبودن جام جهانی ایجاد کرده است.