«فرزند ۹ ماههام بهشدت بیمار بود و او را به شفاخانه ملکی ولایت غزنی بردم. پس از حدود شش ساعت انتظار، وقتی نوبت ما رسید، داکتر فقط چند پرسش کوتاه مطرح کرد و بدون معاینه کامل طفل، تنها یک قرص پاراستامول تجویز کرد.
در همان زمان مشاهده کردم افرادی که آشنا یا وابسته به کارکنان شفاخانه بودند، با انتظار کمتر و رسیدگی بهتر خدمات دریافت میکردند، در حالی که ما ساعتها منتظر ماندیم.
متاسفانه وضعیت فرزندم روزبهروز بدتر شد. پس از مراجعه به یک شفاخانه خصوصی، به ما گفته شد که باید هرچه زودتر در شفاخانه حوزوی قلعه جوز بستری شود.
با زحمت فراوان توانستیم نوبت بگیریم. با وجود اینکه به داکتر توضیح دادم حال طفل وخیم است و داکتران دیگر نیز بستریشدن او را ضروری دانسته بودند، به ما گفته شد که نیازی به بستریشدن نیست
و فقط چند دوا تجویز شد.
پس از مصرف دواها، وضعیت فرزندم بهتر نشد و دچار تشنج شد. اکنون او در بخش مراقبتهای ویژه یکی از شفاخانههای خصوصی بستری است و با گذشت پنج روز، هنوز وضعیتش نگرانکننده است.
من این نوشته را برای انتقام یا تخریب کسی
نمینویسم. از مسئولان وزارت صحت عامه و ریاست صحت عامه ولایت غزنی میخواهم این موضوع را بهگونه جدی بررسی کنند تا مشخص شود آیا روند رسیدگی به بیماران مطابق اصول پزشکی بوده است یا خیر.
همچنین از مسئولان میخواهم به مشکلاتی مانند تاخیر در رسیدگی، کیفیت معاینهها و برخورد یکسان با همه بیماران توجه کنند تا خانواده دیگری درد و رنجی را که ما تجربه کردهایم، متحمل نشود.
از رسانهها نیز میخواهم صدای خانواده ما و دیگر شهروندانی را که با مشکلات مشابه روبهرو هستند، به گوش مسئولان برسانند تا اصلاحات لازم در نظام صحی ولایت غزنی انجام شود.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
