معین وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان از رسانهها خواست برنامههایی درباره آنچه وی دستاوردهای پنجسال اداره طالبان خواند، تهیه و پخش کنند. مهاجر فراهی همچنین از رسانهها خواست «اقدامات نادرست ارتش پاکستان» در قبال مردم افغانستان را بهطور گسترده بازتاب دهند.
او روز یکشنبه، ۱۱ اسد، در نشستی با نمایندگان رسانهها در کابل گفت رسانهها باید افزون بر پوشش مراسم سالگرد بازگشت طالبان به قدرت، درباره آنچه «اشغال ۲۰ ساله» افغانستان خواند نیز برنامههای گوناگون تهیه کنند تا به گفته او، مردم افغانستان و جامعه جهانی از این موضوعات آگاه شوند.
طالبان از زمان بازگشت به قدرت، محدودیتهای گستردهای بر فعالیت رسانهها اعمال کرده است. نهادهای حامی آزادی رسانه بارها هشدار دادهاند که این گروه با صدور دستورالعملهای محتوایی، تهدید و بازداشت خبرنگاران و اعمال سانسور، رسانهها را به انتشار روایتها و برنامههای همسو با سیاستهای خود واداشته و فضای فعالیت آزاد رسانهها را بهشدت محدود کرده است.
طالبان هر سال ۲۴ اسد، سالروز سقوط دولت پیشین در سال ۱۴۰۰ را گرامی میدارد.
این گروه مدعی است که پس از تسلط بر افغانستان، امنیت و روند بازسازی را تقویت کرده است. اما منتقدان با اشاره به فقر گسترده، حملات مداوم گروههای مسلح، محدودیتهای شدید بر حقوق و آزادیهای شهروندان، بهویژه زنان و دختران، این ادعا را رد میکنند.
به گفته منابع، طالبان دفترهای رهنمای معاملات این شهرک را مهر و لاک کردهاست.
بر اساس اطلاعیهای که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، به ساکنان شهرک امید سبز گفته شده است که از روز یکشنبه، ۱۱ اسد هیچ فردی حق ندارد خانه خود را به کرایه بدهد یا از مستأجران کرایه دریافت کند.
در این اطلاعیه آمده است که روز پنجشنبه آخرین مهلت برای تخلیه منازل و ترک این شهرک تعیین شده است.
این اقدام در حالی صورت میگیرد که یک محکمه اختصاصی طالبان در اوایل ماه ثور امسال بیش از ۱۵۰۰ جریب زمین شهرک امید سبز را دولتی اعلام کرد.
طالبان در ماه حمل ۱۴۰۴ بررسی مالکیت این زمینها را آغاز کرد؛ اقدامی که پس از اعلام کمیسیون جلوگیری از غصب زمین این گروه مبنی بر «دولتی» بودن بخشی از اراضی شهرک امید سبز انجام شد.
این بازداشتها در حالی رخ داده که در هفتههای اخیر، گزارشهای متعددی از برخورد و بازداشت زنانی منتشر شده است که مانتو میپوشند یا حجاب مورد نظر طالبان را رعایت نمیکنند.
طالبان تاکنون درباره دلیل بازداشت این زنان اظهارنظری نکرده و جزئیاتی درباره محل انتقال آنان نیز منتشر نشده است.
جاده لیلامی یکی از مراکز اصلی خرید و از مناطق پررفتوآمد زنان در مرکز شهر هرات است. پیش از این نیز گزارشهایی از بازداشت زنان در این جاده منتشر شده بود.
به گفته منابع، روز شنبه ۱۰ اسد ماموران امر به معروف سه زن را از داخل شفاخانه حوزوی هرات بازداشت کردند. آنها برای دقایقی دروازه شفاخانه را بستند و پس از بازداشت این سه زن، دروازه را دوباره باز کردند.
موج تازه بازداشت زنان در هرات از روز چهارشنبه ۷ اسد آغاز شد. طالبان در آن روز دستکم پنج زن را از جاده ۶۴ متره، منطقه پل رنگینه و شماری از مراکز خرید بازداشت کرد.
روز پنجشنبه، ۸ اسد نیز شمار نامعلومی از زنان در جاده ابریشم و جاده خواجه عبدالله انصاری بازداشت شدند.
ماموران امر به معروف طالبان روز جمعه ۹ اسد نیز دستکم چهار زن دیگر را از مراکز خرید در جاده ۶۴ متره با خود بردند.
طالبان نخستین موج گسترده بازداشت زنان در هرات را ۱۶ جوزا آغاز کرد. اداره امر به معروف یک روز پیش از آغاز این عملیات هشدار داده بود زنانی که پوشش مورد نظر طالبان را رعایت نکنند، بازداشت و زندانی خواهند شد.
بازداشت زنان در ۱۹ جوزا با اعتراض شماری از باشندگان منطقه جبرئیل هرات روبهرو شد. طالبان برای متفرق کردن معترضان تیراندازی کرد که در نتیجه آن دو نفر کشته شدند.
سه روز بعد نیز شماری از شهروندان در برابر دفتر والی طالبان در هرات تجمع کردند و شعارهای «زن، زندگی، آزادی» و «تحصیل، کار، آزادی» سر دادند..
اداره امر به معروف طالبان یک روز پیش از آغاز این عملیات هشدار داده بود زنانی که پوشش مورد نظر این گروه را رعایت نکنند، بازداشت و زندانی خواهند شد.
بازداشت زنان در ۱۹ جوزا اعتراض باشندگان منطقه جبرئیل هرات را در پی داشت. نیروهای طالبان برای متفرق کردن معترضان تیراندازی کردند که ۲ کشته برجای گذاشت.
خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان، در سفر به هرات گفت افرادی بازداشت شدهاند که به گفته او «بیحجابی، ایجاد تشنج و نشر مطالب منفی» علیه اداره طالبان را ترویج میکردند. او همچنین مدعی شد موضوع حجاب در افغانستان با اهداف سیاسی تحریف و تبلیغ میشود.
شماری از زنان آزادشده به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که طالبان آزادی آنان را به حضور پدر یا شوهر و امضای تعهدنامهای مبنی بر نپوشیدن مانتو در آینده مشروط کرده است. این زنان همچنین گفتهاند که در اداره امر به معروف، خودشان و مردان خانوادههای شان با تحقیر و توهین روبهرو شدهاند.
