اتحادیه اروپا: محدودیت‌های طالبان علیه زنان مانع عادی‌سازی روابط است

این دو جبهه روز پنج‌شنبه، ۲۳ میزان، اعلام کردند که اطلاعات دریافتی نشان می‌دهد عناصری در درون یا مرتبط با ساختارهای امنیتی طالبان، در هماهنگی با شبکه‌های افراطی و برخی حلقات خارجی، ممکن است در صدد برنامه‌ریزی و اجرای حملاتی علیه منافع و نهادهای بین‌المللی در افغانستان باشند.

در این بیانیه آمده است که عاملان احتمالی چنین حملاتی ممکن است برای پنهان‌کردن هویت و اهداف خود، از نام داعش یا عناوین مستعار دیگر استفاده کنند. با این حال، جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی تأکید کرده‌اند که جزئیات این اطلاعات باید از سوی نهادهای مستقل و معتبر امنیتی بررسی و راستی‌آزمایی شود.

اخیرا، پولیس طالبان گفت که چهار نفر را در کابل بازداشت کرده که قصد داشتند به دفتر و کارمندان یوناما حمله کنند. طالبان مدعی است که این افراد عضو جبهه مقاومت بودند.

جبهه مقاومت این ادعای طالبان را رد کرده و ویدیوی منتشرشده از سوی طالبان را «پروپاگاندای اطلاعاتی» خوانده است. جبهه مقاومت از یوناما خواسته بود تحقیق کند و در صورت وجود هرگونه سند یا ابهام، آماده پاسخ‌گویی است.

• 

  طالبان می‌گوید از حمله مسلحانه به یوناما جلوگیری کرده است

این دو جبهه تاکید کرده‌اند که هدف چنین سناریویی می‌تواند ایجاد فضای ترس، القای نیاز جامعه جهانی به ساختارهای امنیتی طالبان، باج‌گیری سیاسی از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی، منحرف‌کردن افکار عمومی از بحران‌های موجود و بدنام‌ساختن مبارزات مخالفان طالبان باشد.

جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی، هرگونه حمله یا تهدید علیه نمایندگی‌های دیپلوماتیک، دفاتر سازمان ملل، سازمان‌های بشردوستانه، نهادهای حقوق بشری و کارکنان غیرنظامی این نهادها را محکوم کرده‌اند.

آنان از نمایندگی‌های دیپلوماتیک و سازمان‌های بین‌المللی خواسته‌اند تدابیر امنیتی و حفاظتی خود را بازبینی کنند و ارزیابی تهدیدهای احتمالی را تنها بر اطلاعات ارائه‌شده از سوی طالبان استوار نسازند.

این دو جبهه همچنین از سازمان ملل متحد و سایر نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند که اطلاعات موجود درباره این تهدیدها را به گونه مستقل بررسی کرده و سازوکاری برای نظارت، مستندسازی و تحقیق در این باره ایجاد کنند.

در بیانیه آمده است که طالبان به عنوان حاکمان بالفعل افغانستان مسئولیت مستقیم تأمین امنیت نمایندگی‌های دیپلوماتیک، سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری و کارکنان آن‌ها را بر عهده دارند. جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی هشدار داده‌اند که اگر دخالت افراد یا شبکه‌های وابسته به طالبان در برنامه‌ریزی، تسهیل یا اجرای چنین حملاتی ثابت شود، عاملان و آمران آن باید پاسخ‌گو قرار داده شوند.

این دو جبهه در پایان با تأکید بر تفاوت میان «مبارزه مشروع» و «اقدامات تروریستی» گفته‌اند که حمله به غیرنظامیان، نمایندگی‌های دیپلوماتیک، سازمان‌های بشردوستانه و نهادهای حقوق بشری در مبارزات آنان جایگاهی ندارد.

این دو جریان از جامعه جهانی خواسته‌اند این هشدار را جدی بگیرد و پیش از وقوع هرگونه حادثه، اقدامات لازم را برای ارزیابی مستقل تهدیدها و حفاظت از نهادها و کارکنان خود در افغانستان انجام دهد.

یوناما گزارش سه ماهه خود را روز پنجشنبه منتشر کرد. این دفتر می‌گوید برخی رسانه‌ها بدون دریافت توضیح روشن درباره دلیل تعلیق فعالیت‌شان بسته شده‌ و روند مشخصی نیز برای اعتراض رسانه‌ها به این تصمیم‌ها وجود ندارد.

بر اساس این گزارش، وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در ۱۱ اسد به رسانه‌ها دستور داد سالگرد تسلط طالبان بر افغانستان را پوشش دهند و برنامه‌هایی درباره دستاوردهای این گروه و آنچه «بی‌عدالتی‌ها و جنایت‌های» دوره جمهوری خوانده شده، تهیه کنند.

وزارت عدلیه طالبان در پنجم اسد فعالیت رادیو اصلاح در کابل را به دلیل نام این رسانه متوقف کرد. یوناما می‌گوید «اصلاح» در دوره حکومت پیشین نام یک گروه سیاسی نیز بوده و این رادیو همچنان تعلیق است.

استخبارات طالبان در چهارم سنبله فعالیت مرکز رسانه‌ای لاپیس را تعلیق کرد. در گزارش آمده است که دلیل این اقدام، ارتباط ادعایی این مرکز با رسانه‌های مستقر در خارج از افغانستان بوده است.

طالبان در ۱۵ سنبله فعالیت تلویزیون راه فردا را نیز متوقف کرد. این رسانه پیش از آن از نهم حوت ۱۴۰۴ تا ۳۱ جوزای امسال تعلیق شده بود.

یوناما می‌گوید تعلیق قبلی راه فردا پس از آن صورت گرفت که رئیس این شبکه اقدام نظامی پاکستان علیه غیرنظامیان افغان را موجه دانست و عملیات تلافی‌جویانه طالبان علیه پاکستان را محکوم کرد.

تلویزیون تمدن نیز از دوم سرطان تعلیق شده و فعالیت خود را از طریق یک بستر آنلاین از خارج از افغانستان ادامه داده است.

یوناما همچنین می‌گوید خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ها همچنان هنگام انجام کار خود با بازداشت خودسرانه روبه‌رو هستند.

بر اساس گزارش، استخبارات طالبان در ۱۴ اسد یک خبرنگار را در بدخشان به دلیل انتقاد از رفتار تبعیض‌آمیز طالبان با باشندگان این ولایت بازداشت کرد. او یک روز بعد آزاد شد.

یوناما می‌گوید خبرنگار دیگری که در دوم اسد ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، همچنان بدون محکومیت قضایی در بازداشت استخبارات طالبان قرار دارد.

یوناما پیش از این نیز در ۲۴ ثور امسال از بازداشت دست‌کم سه خبرنگار توسط طالبان با اتهام‌های نامشخص ابراز نگرانی کرده بود.

این نهاد همچنین از گزارش‌ها درباره برخورد با خبرنگاران و ضبط اموال آنان هنگام تلاشی ابراز نگرانی کرده و خواستار آن شده بود که خبرنگاران بدون ترس از تهدید، آزار و اقدامات تلافی‌جویانه کار کنند.

محدودیت بر رسانه‌های افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت افزایش یافته است. یونسکو می‌گوید از آگست ۲۰۲۱ تاکنون نزدیک به نیمی از رسانه‌های افغانستان فعالیت خود را متوقف کرده‌اند و حدود ۹۰ درصد زنان خبرنگار کار خود را از دست داده‌اند.

این سازمان در گزارش ماه آگست ۲۰۲۶ که به تازگی منتشر شد، می‌گوید که زنان در معرض خطر، افراد دارای نیازهای ویژه حقوقی، افراد دارای معلولیت و کودکان آسیب‌پذیر همچنان بیشترین نیاز را به حمایت‌های حفاظتی دارند.

بر اساس داده‌های این گزارش، ۲۸ درصد از موارد خطر شناسایی‌شده مربوط به زنان در معرض خطر، ۱۹ درصد مربوط به افراد دارای نیازهای ویژه حقوقی و حفاظتی، ۱۸ درصد مربوط به افراد دارای معلولیت، ۱۳ درصد مربوط به افراد مبتلا به بیماری‌های جدی و ۱۱ درصد مربوط به کودکان در معرض خطر بوده است.

گزارش همچنین نشان می‌دهد که بازگشت گسترده مهاجران همچنان فشار مضاعفی بر جوامع آسیب‌پذیر وارد کرده است.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل تا پایان ماه آگست، ۷۸ هزار و ۳۷۳ مصاحبه نظارتی با مهاجران بازگشته و اخراج‌شده افغان انجام داده است. از میان این افراد، ۵۶ درصد از پاکستان و ۴۳ درصد از ایران به افغانستان بازگشته‌اند.

این سازمان همچنین از ادامه مشکلات مربوط به دسترسی به اسناد هویتی خبر داده است. بر اساس گزارش، ۱۹ هزار و ۸۲۹ نفر برای دریافت کمک‌های حقوقی شناسایی شده‌اند و ۳۰ هزار و ۳۸۳ نفر خدمات حقوقی دریافت کرده‌اند، اما تنها شش هزار و ۷۲۰ سند هویتی قانونی برای افراد نیازمند صادر شده است.

در بخش سلامت روان نیز گزارش به نیازهای گسترده اشاره دارد. بر بنیاد آمار منتشرشده، شش هزار و ۷۶۷ نفر از خدمات حمایت‌های روانی و اجتماعی بهره‌مند شده‌اند که ۵۳ درصد آنان زنان و دختران بوده‌اند. همچنین ۱۰ هزار و ۳۶۶ نفر در برنامه‌های آگاهی‌دهی و معرفی خدمات شرکت کرده‌اند.

گزارش کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل همچنین از شناسایی چهار هزار و ۶۷۵ کودک آسیب‌پذیر خبر داده است. در همین مدت، ۵۱۳ کودک خدمات حمایت‌های روانی و اجتماعی دریافت کرده‌اند و ۲۶۶ برنامه تفریحی و اجتماعی برای کودکان برگزار شده است.

با وجود این چالش‌ها، این نهاد می‌گوید تا پایان ماه آگست به ۲۵۷ هزار و ۶۳۰ نفر خدمات حفاظتی ارائه کرده است. همچنین ۱۲۹ هزار و ۹۸۲ زن و دختر از این برنامه‌ها بهره‌مند شده‌اند و ۱۹۷ هزار و ۸۶۲ مهاجر بازگشته کمک‌های اضطراری نقدی دریافت کرده‌اند.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل تأکید کرده است که خطرهای حفاظتی در افغانستان همچنان گسترده است و زنان، کودکان، افراد دارای معلولیت و خانواده‌های بازگشته از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه به شمار می‌روند.

طالبان به طور رسمی در مورد این نگرانی سازمان ملل تا حال واکنشی نشان نداده است.

یوناما روز پنج‌شنبه ۲۳ میزان، گزارش سه‌ماهه خود درباره وضعیت حقوق بشر در افغانستان را برای دوره جولای تا سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر کرد.

یوناما گفته است که آمار تلفات از ۹ میزان ۱۴۰۴ تا ۸ میزان ۱۴۰۵ ثبت شده است.

بر اساس این گزارش، تنها از ۱۰ سرطان تا ۸ میزان امسال، ۱۳ نفر کشته و ۲۰ نفر زخمی شده‌اند.

یوناما در این گزارش به کشته شدن غیرنظامیان در حملات نیروهای پاکستانی در کنر، پکتیکا و هلمند اشاره کرده است.

نمایندگی سازمان ملل می‌گوید که زنان و کودکان نیز در میان قربانیان این حملات بوده‌اند. یوناما همچنین چند مورد زخمی شدن غیرنظامیان بر اثر انفجار ماین‌های فشاری در مناطق مرزی کنر را ثبت کرده است.

تنش میان طالبان و پاکستان از میزان ۱۴۰۴ به درگیری‌های گسترده مرزی کشیده شد.

مأموران طالبان در سه ماه ۴۴۳ نفر را خودسرانه بازداشت کردند

یوناما در تازه‌ترین گزارش خود درباره وضعیت حقوق بشر در افغانستان می‌گوید که مأموران امر به معروف طالبان در سه ماه گذشته، دست‌کم ۴۴۳ نفر را به‌گونه خودسرانه بازداشت یا توقیف کرده‌اند. یوناما همچنین اعلام کرده است که در این مدت، ۹۷ مورد بدرفتاری با زنان و مردان را نیز ثبت کرده است.

یوناما می‌گوید در سه ماه گذشته، بیش از ۵۰ مورد بازداشت، توقیف یا هشدار به زنان را به دلیل آنچه طالبان نقض دستور حجاب می‌داند ثبت کرده است.

بیشتر بازداشت‌ها در هرات رخ داده، جایی که به گفته یوناما، چادر همچنان شکل الزامی پوشش برای زنان است.

100%

به گفته این نهاد، مواردی نیز در کابل و بدخشان ثبت شده است.

در یکی از این موارد به گفته یوناما مأموران امر به معروف یک دختر ۱۳ ساله را به دلیل رعایت نکردن دستور حجاب بازداشت کردند و او یک شب در توقیف ماند. این دختر روز بعد، پس از مراجعه پدرش، آزاد شد.

در ۱۹ سرطان نیز مأموران امر به معروف در شهر هرات ۱۰ زن را که چادر نداشتند بازداشت کردند. آنان تا زمانی نگه داشته شدند که سرپرستان خانواده و نمایندگان محل تعهد دادند این زنان در آینده دستور حجاب را رعایت کنند.

سیف‌الاسلام خیبر، سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان، در پنجم میزان بازداشت زنان و دختران در هرات و کابل را به دلیل حجاب تایید کرد و رعایت نکردن حجاب را «جرم بسیار جدی» خواند. او در مصاحبه دیگری گفت زنی که پس از آگاهی از دستور حجاب آن را رعایت نکند، از نظر طالبان مجرم است.

یوناما همچنین مواردی را ثبت کرده که در آن زنان به دلیل نداشتن محرم اجازه ورود به مراکز صحی یا بازار را نداشته‌اند.

به گفته یوناما در ۱۷ اسد در پروان، مأموران امر به معروف مانع ورود دو زن به یک مرکز صحی شدند، زیرا محرم همراه آنان نبود. در ۲۶ اسد در هلمند نیز یک زن به همین دلیل اجازه ورود به بازار را پیدا نکرد.

در همین دوره، نهادهای طالبان در پیام‌های رسمی از زنان خواسته‌اند در خانه بمانند و از شوهران خود اطاعت کنند. وزارت حج و اوقاف طالبان در خطبه‌ای که برای نماز جمعه ۱۶ اسد تهیه شده بود، گفته است زنان باید از شوهران خود اطاعت کنند، در خانه بمانند و بدون اجازه شوهر بیرون نروند.

بازداشت شیعیان و بستن مراکز مذهبی و آموزشی آنان

یوناما تایید کرد طالبان در ماه سپتامبر شماری از کارمندان نهادهای وابسته به جامعه شیعه افغانستان را بازداشت کرد و چند مرکز آموزشی، مذهبی و صحی را در کابل بست.

افغانستان اینترنشنال گزارش‌های متعددی از برخورد طالبان با شیعیان در کابل و بسته شدن مراکز مذهبی و آموزشی آنان در این مدت منتشر کرد.

در میان این موارد، بازداشت ۲۸ کارمند دانشگاه خاتم‌النبیین و بسته شدن هفت مرکز در غرب کابل ثبت شده است.

بر اساس این گزارش، بازداشت کارمندان و بسته شدن این نهادها به این دلیل صورت گرفته که طالبان مدعی مالکیت زمین‌های مورد استفاده این مراکز بوده است.

یوناما می‌گوید در ۱۴ سنبله، کارمندان وزارت عدلیه طالبان همراه با نیروهای امنیتی ۲۸ کارمند مرد دانشگاه خاتم‌النبیین را در جاده دارالامان کابل بازداشت کردند. این دانشگاه از نهادهای وابسته به جامعه شیعه معرفی شده است.

چهار استاد همان روز آزاد شدند و ۲۴ نفر دیگر در روزهای ۱۷ و ۱۸ سنبله آزاد شدند.

در روزهای ۱۵ تا ۱۸ سنبله، یوناما بازداشت دست‌کم شش نفر دیگر را در پیوند به رویدادهای دانشگاه خاتم‌النبیین ثبت کرده است. به گفته یوناما، این افراد به دلیل انتقاد یا اعتراض به اقدامات طالبان درباره این دانشگاه بازداشت شدند و مدت بازداشت آنان از چند ساعت تا هفت روز بوده است.

وزارت تحصیلات عالی طالبان در ۲۵ سنبله جواز فعالیت دانشگاه خاتم‌النبیین در کابل و شعبه آن در غزنی را لغو کرد.

سخنگوی این وزارت گفت جواز دانشگاه به دلیل «ادامه نقض مقررات» و اجرا نکردن اقدامات اصلاحی، با وجود چندین دور گفت‌وگو و هشدار، لغو شده است.

یوناما همچنین می‌گوید در ۲۸ سنبله، وزارت عدلیه طالبان شش کارمند مدرسه و مجتمع فرهنگی الانبیا را در منطقه قلعه ناظر کابل بازداشت کرد. این افراد همان روز آزاد شدند.

در پنجم میزان نیز وزارت عدلیه طالبان هفت مرکز را در مناطق مختلف غرب کابل که عمدتا به جامعه شیعه خدمات ارائه می‌کردند، بست.

یوناما می‌گوید این مراکز شامل یک کلینیک صحی، دو مرکز آموزشی، یک باشگاه ورزشی، دو مدرسه دینی و یک مسجد بوده‌اند.

درانی روز چهارشنبه در دومین دور نشست «گفت‌وگوهای عدالت لاهه» در هالند تأکید کرد که افغان‌ها باید بدون مداخله خارجی درباره آینده کشورشان تصمیم بگیرند و افغانستان نباید دوباره گرفتار جنگ‌سالاری شود.

نشست «گفت‌وگوهای عدالت لاهه» به میزبانی بنیاد حقوق کیفری بین‌المللی و با شعار «صدای قربانیان جنگ، مسئولیت مشترک بشریت است» برگزار شد. در این نشست، شماری از روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و دیپلومات‌های پیشین درباره وضعیت افغانستان زیر حاکمیت طالبان، سرکوب مخالفان، وضعیت زنان، نقش کشورهای منطقه و مسئولیت جامعه جهانی گفت‌وگو کردند.

نماینده ویژه پیشین پاکستان برای افغانستان گفت که نبود وحدت میان افغان‌ها یکی از عوامل قدرت‌گیری طالبان بود. او با اشاره به توافق‌نامه دوحه میان امریکا و طالبان گفت که باید عملکرد طرف‌های مختلف در تحولات افغانستان بررسی شود. درانی افزود که افغان‌ها باید به عملکرد گذشته خود نیز نگاه کنند و تا زمانی که اشتباهات اصلاح نشود، وضعیت کنونی ادامه خواهد یافت.

درانی انتقاد از نقش پاکستان در ظهور طالبان را رد کرد و گفت که طالبان به‌گونه مستقل عمل می‌کرد. او در عین حال گفت که برخی افراد در پاکستان که از بازگشت طالبان به قدرت خوشحال بودند، اکنون سرخورده شده‌اند.

درانی در بخش دیگری از نشست، در پاسخ به پرسشی درباره حملات تروریستی در پاکستان، گفت که راه‌حل مشکلات افغانستان و پاکستان این است که افغانستان دیگر گرفتار «جنگ‌سالاری» نباشد و کشورهای خارجی در امور آن مداخله نکنند. او تأکید کرد که افغان‌ها باید بتوانند بدون مداخله خارجی درباره آینده خود تصمیم بگیرند.

او همچنین ادعا کرد که هند در گذشته به مجاهدین افغان در جنگ داخلی کمک مالی می‌کرد تا از خاک این کشور جبهه‌ای علیه پاکستان باز کنند. درانی گفت که رادیوی سراسری هند نیز از موضوع پشتونستان حمایت می‌کرد و او اسناد مربوط به این موضوع را دیده است.

او در ادامه مدعی شد که گروه‌هایی مانند ارتش آزادی‌بخش بلوچ نیز از هند پول دریافت می‌کنند و به باور او، استفاده از مسیر افغانستان برای گشودن جبهه‌ای علیه پاکستان برای هند آسان‌تر است.

سمپل: طالبان با دستگاه سرکوب در قدرت باقی مانده است

مایکل سمپل، پژوهشگر مسائل افغانستان در این نشست گفت که طالبان با زور کابل را تصرف کرد و بدون کسب رضایت مردم افغانستان به قدرت رسید.

او گفت که طالبان برای حفظ حاکمیت خود همچنان بر زور تکیه دارد و در پشت چهره‌هایی که ظاهراً میانه‌رو به نظر می‌رسند، دستگاهی سرکوبگر فعالیت می‌کند.

سمپل از تاج‌میر جواد، معاون استخبارات طالبان، به‌عنوان یکی از افرادی نام برد که به گفته او، دستگاه سرکوب این گروه را اداره می‌کند. او گفت که تاج‌میر جواد در اسد ۱۴۰۰ از پایگاه‌های آموزشی بمب‌گذاران انتحاری در آن سوی مرز به کابل آمد و اکنون در ساختار استخبارات طالبان نقش دارد.

این پژوهشگر دیدار مقام‌های روسیه با مسئولان استخبارات طالبان را بیشتر نمایش سیاسی خواند و گفت که روس‌ها در واقعیت به طالبان اعتماد ندارند.

سمپل افزود که طالبان توانسته است در کوتاه‌مدت با استفاده از زور مخالفان خود را سرکوب کند و در قدرت باقی بماند، اما به باور او، چنین شیوه‌ای در درازمدت نمی‌تواند دوام بیاورد.

او گفت که مردم افغانستان از بدخشان تا فاریاب به شیوه‌های گوناگون مقاومت مدنی کرده‌اند و بیش از ۱۴ شیوه مقاومت مدنی را می‌توان در این کشور شناسایی کرد. با این حال، به گفته او، دستگاه سرکوب طالبان تاکنون توانسته است این مقاومت‌ها را مهار کند.

بارکزی: طالبان محصول جنگ‌های نیابتی است

شکریه بارکزی، دیپلومات و نماینده پیشین مجلس افغانستان در این نشست گفت که ظهور طالبان را نمی‌توان صرفاً با داستان یک ملای روستایی که قرآن زیر بغل داشت، توضیح داد.
او تأکید کرد که افغانستان در قرن بیست‌ویکم قرار دارد و جنگ‌های نیابتی در تحولات سیاسی و نظامی آن نقش تعیین‌کننده داشته‌اند.

بارکزی گفت که مجاهدین افغان برای بیش از دو دهه از کشورهای مختلف کمک‌های مالی و تسلیحاتی دریافت می‌کردند و کنارزدن آن‌ها با وجود این امکانات آسان نبود.

به گفته او، طالبان نیز باید در چارچوب پروژه‌های سیاسی و جنگ‌های نیابتی بررسی شود. بارکزی با اشاره به گسترش سریع این گروه در افغانستان گفت که یک ملای ساده و روستایی به‌تنهایی نمی‌تواند چنین طرح پیچیده‌ای را پیش ببرد.

او همچنین گفت که افراط‌گرایی به این شکل در تاریخ و فرهنگ افغانستان ریشه نداشته است و مردم این کشور آزادی، موسیقی و رقص‌های سنتی خود را دوست دارند.

بارکزی ظهور طالبان در دوره نخست، طالبان کنونی و داعش را در چارچوب پروژه‌های سیاسی و جنگ‌های نیابتی مرتبط دانست. او همچنین گفت که نباید تمرکز اصلی جامعه جهانی تنها بر تعامل با طالبان باشد، بلکه باید به مردم افغانستان توجه شود.

بارکزی تأکید کرد که دیده‌نشدن زنان در خیابان‌ها به معنای رضایت آنان از وضعیت موجود نیست و زنان، چه در داخل افغانستان و چه در خارج از کشور، مقاوم‌ترین نیروی مدنی این کشور هستند.

او گفت که زنان با وجود فشارها و دشواری‌ها همچنان در خط مقدم مبارزه قرار دارند و از تحمیل طالبان یا هر گروه دیگری بر مردم افغانستان خسته شده است.

بتی دم: روایت‌های جنگ افغانستان باید دوباره بررسی شوند

بتی دم، پژوهشگر و نویسنده کتابی درباره ملا عمر، گفت که طرف‌های مختلف در جنگ افغانستان تلاش کرده‌اند روایت خود را به جهان ارائه کنند.
او گفت که روزنامه‌نگاران می‌توانستند نقش موثرتری در راستی‌آزمایی ادعاهای طرف‌های درگیر داشته باشند، اما به باور او، بسیاری از خبرنگاران بیش از اندازه تصور می‌کردند که روایت ناتو درست است.

دم افزود که ناتو برنامه گسترده‌ای برای پیروزی در افغانستان داشت، اما واقعیت جنگ پیچیده‌تر بود و حملات در این کشور از سوی بازیگران مختلف انجام می‌شد.

او گفت که در جریان تحقیق درباره حلقه اطرافیان حامد کرزی، متوجه شده بود که برخی افراد نزدیک به او در حملات دست دارند. این موضوع او را به بررسی بیشتر نقش طالبان در جنگ افغانستان واداشت.

دم درباره پژوهش خود پیرامون ملا عمر گفت که می‌خواست تفاوت میان روایت‌های منتشرشده در رسانه‌ها و واقعیت‌هایی را بررسی کند که از پنج سال تحقیق میدانی به دست آمده بود.
به گفته او، ملا عمر مردی روستایی با آموزش دینی محدود و دیدگاه‌های بسیار سرسختانه بود.

دم افزود که در اطراف او افرادی از طالبان نیز حضور داشتند که با تعامل با امریکا مخالفتی نداشتند. به گفته او، امروز نیز در کابل افرادی از طالبان هستند که با تعامل با کشورهای غربی مخالفتی ندارند.

این پژوهشگر در توضیح زمینه ظهور ملا عمر گفت که جنگ‌های داخلی افغانستان ساختارهای قبیله‌ای در قندهار را تضعیف کرده بود. در چنین شرایطی، به گفته او، برخی رهبران پیشین قبایل و قاچاقچیان تصمیم گرفتند از ملا عمر، چهره‌ای نمادین برای مقابله با هرج‌ومرج و جنگ داخلی بسازند.
دم در عین حال گفت که میان دوره نخست حاکمیت طالبان و وضعیت کنونی تفاوت‌هایی وجود دارد، هرچند دختران در افغانستان امروز نیز پس از صنف ششم از آموزش در مکتب محروم‌اند.

دم با اشاره به تجربه غرب در افغانستان گفت که کشورهای غربی در بیست سال گذشته رنج‌های زیادی بر مردم این کشور تحمیل کردند، زیرا به باور او، واقعیت افغانستان را به‌درستی درک نکردند.
او وضعیت کنونی افغانستان را یک بن‌بست تلخ توصیف کرد.

سلیمانوف: جهان نباید افغانستان را فراموش کند

روسلان سلیمانوف، روزنامه‌نگار مستقل روس و پژوهشگر مسائل خاورمیانه نیز در این نشست گفت که افغانستان از توجه جهانی دور شده است.

روسلان سلیمانوف، روزنامه‌نگار روس که در اسد امسال به افغانستان سفر کرده بود، گفت که در این سفر با مردم و مقام‌های طالبان، از جمله ذبیح‌الله مجاهد در قندهار، دیدار کرده است. به گفته او، مردم افغانستان احساس می‌کنند که جامعه جهانی، به‌ویژه کشورهای غربی، این کشور را فراموش کرده است. او افزود که بحران‌های بین‌المللی باعث شده افغانستان جایگاه پیشین خود را در توجه جهانی از دست بدهد.

سلیمانوف همچنین گفت که سه سال پیش هنگام عکاسی از اعتراض زنان در کابل، از سوی استخبارات طالبان بازداشت شد و سه روز را در زندان گذراند. به گفته او، طالبان تصور می‌کرد که وی برای رسانه‌های غربی کار می‌کند و قصد دارد تصویری منفی از این گروه ارائه دهد. او افزود که در سفر اخیرش دیگر هیچ زن یا دختری را ندیده است که در خیابان علیه طالبان اعتراض کند.

سلیمانوف با وجود توصیف طالبان به‌عنوان گروهی افراطی، گفت که در حال حاضر جایگزین روشنی برای این گروه وجود ندارد و گفت‌وگو را تنها راه پیش روی مردم افغانستان دانست.