اجمل خټک چې د پښتو ژبې له نوموتو شاعرانو، لیکوالانو، سیاستوالو او مبارزینو ګنل کیږي د ۱۹۲۵ کال د سپټمبر په ۱۵مه نېټه د پښتونخوا په اکوړه خټک کې زیږدلی.
اجمل خټک د پېښور په اسلامیه کالج کې زدکړې کړې وې.
اجمل خټک د عبدالغفار خان له نظریې او مبارزې په الهام اخیستلو سره د پښتونو د حقونو، ازادۍ او بیدارۍ لپاره مبارزه کوله.
دغه پښتون شاعر او سیاستوال د خپلو سیاسي مبارزو پر مهال د پاکستان د مرکزي حکومت له مخالفتونو سره هم مخ شوی او له امله یې شاوخوا ۱۶ کلونه په افغانستان کې ژوندی کړی دی.
اجمل خټک هغه مهال په افغانستان کې له بېلابېلو ملتپالو تحریکونو سره د خپلو خلکو د حقونو لپاره مبارزه کړې دهاو پاکستان ته په ستېندو سره د عوامي نیشنل ګوند تر مشرۍ هم رسیدلی.
اجمل خټک د سیاست ترڅنګ د پښتو ژبې یو ستر شاعر او لیکوال هم و.
د نوموړي شاعري د ملتپالنې، مبارزې، ټولنیز عدالت، ازادۍ او انساني ارزښتونو ترجماني کوله.
مونږ يې د ژوند د سپرلي نخښې ګڼو
چاته به ګل چاته به خار ښکاري
مونږ لېوني که څوک په دار ويروي
مونږ ته د يار د زلفو تار ښکاري
«دا زه یم او دا زما قلم، غرونه اوبه وینې او د غلامۍ شپې» د ښاغلي خټک له مشهورو شعري ټولګو څخه شمېرل کیږي.