د بښنې نړیوال سازمان: پاکستان له افغانانو سره سخت او ظالمانه چلند کوي
د بښنې نړیوال سازمان یوځل بیا د پاکستان حکومت له لوري په دغه هېواد کې د افغان کډوالو د ځورولو، نیولو او له خپلو کورونو د ایستلو په اړه سخته اندېښنه ښودلې او وايي، پاکستاني چارواکي دې دا ځورونې ودروي.
دغه سازمان وايي، له ۲۰۲۳ کال راهیسې له ۸۴۰ زرو ډیر افغان کډوال اړ ایستل شوي چې له دغه هېواد نه ووځي.
د بښنې نړیوال سازمان ویلي، چې پاکستاني چارواکي هڅه کوي، چې د اسلام اباد او راولپنډۍ ښارونو څخه افغان کډوال په زور وباسي.
له اسلام اباد او راولپنډۍ څخه په اېستل کېدونکو افغانانو کې هغه افغانان هم شامل دي، چې په پاکستان کې د استوګنې قانوني اسناد لري.
د بښنې سازمان ویلي، چې یاد کسان افغانستان ته د ستنولو له ګواښ سره مخ دي.
د بښنې نړیوال سازمان ویلي، پاکستان له افغانانو سره سخت او ظالمانه چلند کوي او د ګڼو افغانانو ژوند له ګواښ سره مخ کوي.
یاد سازمان ویلي، چې پاکستان له نړیوالو اصولو سرغړونه کوي.
دغه نړیوال سازمان پر پاکستان غږ کړی، چې د افغان کډوالو له ځورونې او غیر قانوني ستنولو لاس واخلي.
پاکستان د ۲۰۲۵ کال له پیل راهیسې یوځل بیا پر افغان کډوالو فشارونه زیات کړي څو له دغه هېواده ووځي.
د ملګرو ملتونو د کډوالۍ ادارې د شمېرو له مخې، د ۲۰۲۵ کال له پیل راهیسې له ۱۸زره ډیر افغانان له اسلام اباد او راولپنډۍ څخه افغانستان ته ستانه شوي؛ د افغان کډوالو پر کورونو چاپې وهل شوې، له ۱۰۰۰ تنو ډیر په خپلسري ډول بنديان شوي او د پاکستان په نورو ایالتونو کې د کار کولو اجازه هم نه ورکول کیږي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.