امسو: روانه اوونۍ کې د پاکستان په بېلابېلو ښارونو کې درې افغان خبریالان نیول شوي دي
د افغانستان د رسنیو ملاتړ سازمان د پاکستاني پولیسو لهخوا د افغان خبریالانو پرلهپسې نیونې غندي او دا کړنې د بیان ازادۍ، د خبریالۍ د اصولو او بشري حقونو ښکاره سرغړونې بولي.
د افغانستان د رسنیو ملاتړ سازمان په پاکستان کې د افغان خبریالانو نیول او په زور اخراج ته سخت غبرګون ښودلی دی.
یاد سازمان ویلي، چې په روانه اوونۍ کې درې افغان خبریالان د پاکستان په بېلابېلو ښارونو کې نیول شوي دي.
امسو ویلي، چې په تازه پېښه کې د پېښور پولیسو عبدالرحمان منګل نیولي دی او تر دې وړاندې یې د اسما محمدي او صمیم محمدي په نوم خبریالان نیولي وو.
امسو ویلي، چې افغان خبریالان د امنیتي ګواښونو له امله له افغانستان څخه وتلي او په پاکستان کې مېشت شوي دي، خو اوس په پاکستان کې هم خوندي نه دي.
امسو زیاته کړې: «د هغوی نیول نه یوازې د انساني او حقوقي موازینو خلاف عمل دی، بلکې د خبریالانو ژوند او خوندیتوب له جدي ګواښ سره مخامخ کوي».
د افغانستان د رسنیو ملاتړ سازمان د پاکستاان له حکومت او اړوند امنیتي بنسټونو څخه غوښتنه کړې، چې نیول شوي خبریالان له ځنډ او شرط پرته خوشې او د افغان خبریالانو له ځورونې، نیولو او جبري اخراج څخه ډډه او د نړۍوالو بشري حقونو، د کډوالو د حقونو او د بیان ازادۍ اصولو ته درناوی وکړي.
پر همدغه مهال یاد سازمان له ملګرو ملتونو، د خبریالانو د ملاتړ کوونکو نړۍوالو بنسټونو، د بشري حقونو سازمانونو او ډیپلوماتیکو استازولیو غوښتنه کړي، چې د یادې موضوع جدي څارنه وکړي او د افغان خبریالانو د خوندیتوب لپاره عملي او بېړني ګامونه واخلي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.