د سویس د زوریخ پوهنتون یوه نوې څېړنه ښيي، چې د اوږدې مودې لپاره مجرد پاتې کېدل کولی شي د ځوانانو پر رواني او ذهني روغتیا منفي اغېز ولري. د دې څېړنې لهمخې، اوږدمهاله مجردتوب ورو ورو د ژوند د رضایت کچه راټیټوي او د یوازیتوب احساس زیاتوي.
د زوریخ پوهنتون څېړونکو د دې څېړنې لپاره په جرمني او برېټانیا کې د څه باندې ۱۷ زره ځوانانو معلومات تر څېړنې لاندې نیولي دي.
د څېړنې پایلې ښيي، چې په اوسط ډول هغه نارینه چې لوړې زدهکړې لري، خو رواني وضعیت یې کمزوری وي او همدارنګه هغه کسان چې یوازې یا له یوه مور یا پلار سره ژوند کوي، تر نورو ډېر احتمال لري چې د اوږدې مودې لپاره مجرد پاتې شي.
د زوریخ پوهنتون د څېړونکي مایکل کریمر په وینا، ټولنیز عوامل لکه د زدهکړې کچه او رواني عوامل لکه اوسنی روحي حالت مهم رول لري چې یو کس عاطفي اړیکې ته داخل شي که نه. په دې څېړنه کې همدارنګه ویل شوي، هغه ځوانان چې د کلونو لپاره مجرد پاتې کېږي، له وخت سره د یوازیتوب احساس یې زیاتېږي او د ژوند څخه یې رضایت کمېږي.
دا حالت د شلو کلونو د وروستیو پر مهال لا پسې شدیدېږي او په همدې وخت کې د خپګان نښې هم زیاتېږي.
څېړونکو دا هم موندلې، چې لومړۍ عاطفي اړیکه کولی شي د ځوانانو پر رواني وضعیت مثبت اغېز ولري.
هغه کسان چې خپلې لومړۍ عاطفي اړیکې ته داخلېږي، د ژوند څخه ډېر رضایت لري او د یوازیتوب احساس یې کم وي. خو سره له دې، دا اړیکه د خپګان په کمولو کې څرګند او قوي اغېز نهلري.
د دې څېړنې پایلې ښيي، چې د ځوانۍ په کلونو کې د اوږدې مودې لپاره مجرد پاتې کېدل که څه هم په منځنۍ کچه، خو د رواني روغتیا لپاره خطرونه لرلی شي.
څېړونکي خبرداری ورکوي، چې هر څومره عمر لوړېږي، هومره د لومړۍ عاطفي اړیکې پیل کول ستونزمن کېږي، په ځانګړي ډول د هغو کسانو لپاره چې رواني حالت یې ښه نه وي.
