حکمتیار: د افغانستان اوسنی وضعیت د هېچا لپاره د منلو وړ نه دی
د افغانستان د اسلامي حزب مشر، ګلبدین حکمتیار ویلي، چې د افغانستان اوسنی وضعیت د هېڅ افغان لپاره د منلو وړ نه دی او ټول خلک د سمدستي او مثبت بدلون غوښتونکي دي.
حکمتیار په یوې اعلامیې کې، چې د ګوند د بهر مېشتو غړو غونډې ته یې استولې، په غیر مستقیم ډول طالبانو ته خبرداری ورکړی چې که د خلکو غوښتنې او رایې ته درناوی ونه شي، «راتلونکې به لا سختې ورځې ولرو.»
نوموړي د ټاکنیز حکومت، اساسي قانون او ژر تر ژره د ملي اجماع د رامنځته کېدو غوښتنه کړې او ویلي یې دي،چې افغانانو تمه لرله چې د بهرنیو ځواکونو له وتلو وروسته به نه له کورنیو جګړو، نه له نیابتي جګړو او نه هم له بهرنیو یرغلونو سره مخ کېږي، بلکې خپل منتخب اسلامي نظام به ولري.
هغه همدارنګه ټینګار کړی،چې د اسلامي لارښوونو په رڼا کې باید د هېواد سیاسي جوړښت کې بېړنی او مثبت بدلون راشي او د هېواد مشري دې یو امانتدار او وړ کس ته، د خلکو او د هغوی د استازو په مشوره، وسپارل شي.
د حزب اسلامي مشر وړاندیز کړی چې د ملت د استازو شورا، اساسي قانون او منتخب حکومت تشه باید ژر تر ژره ډکه شي او پر مهمو ملي مسایلو دې پراخ ملي توافق رامنځته شي.
نوموړي مخکې هم ویلي وو،چې هغه واکمن چې په زور پر خلکو وتپل شي، بالاخره به د ولسي مقاومت سره مخ شي.
دا څرګندونې په داسې حال کې کېږي چې افغانستان د طالبانو تر کنټرول لاندې د کورني او نړیوال مشروعیت له بحران او سیاسي انزوا سره مخ دی.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
