نظرمحمد مطمین: په کابل کې غلاوې زیاتې شوې دي

ځایي اوسېدونکو افغانستان انټرنشنل ـ پښتو ته ویلي، د دغه سړک چارې چې شاوخوا اته میاشتې وړاندې پیل شوې وې، اوسمهال له جدي ځنډ سره مخ دي. د دوی په وینا، په پروژه کې له پیل راهیسې د شفافیت او کیفیت په اړه شکایتونه موجود وو او قراردادیان په غلا او درغلیو تورنوي.

د ځايي خلکو د معلوماتو له مخې، د دغه ۱۴،۴ کیلومتره اوږد او ۱۴ متره پلن سړک رغنیزې چارې د شاوخوا ۴۴۰ میلیونو افغانیو په لګښت پیل شوی و.

ځايي اوسېدونکي زیاتوي، چې د کار له پیله دوه میاشتې وروسته، د سړک پلنوالی له ۱۴ مترو څخه ۱۲ مترو ته راکم شو، چې د دغه بدلون علت تر اوسه روښانه نه دی او د سړک رغنیزې چارې په ټپه ولاړې دي.

د سیمې خلک پر طالب چارواکو غږ کوي چې د پروژې د درېدو علتونه وڅېړي او د پاتې کارونو د بیا پیل لپاره عاجل ګامونه پورته کړي.

د یادونې وړ ده چې دغه ادعاوې یوازې د کونړ د یو شمېر اوسېدونکو روایت دی او تر اوسه په خپلواکه توګه نه دي تایید شوې.

د کندوز اوسېدونکو ویلي، چې په دغه ولایت کې «هېڅ درمل» نشته او د ډېری کلینیکونو د درملو زېرمې شاوخوا شپږ یا اووه میاشتې وړاندې پای ته رسېدلې دي. د دوی په خبره، له کله څخه چې د مرستندویه موسسو مرستې بندې شوې دي، په کلینیکونو کې نه یوازې درمل نشته، بلکې کافي روغتیایي تجهیزات هم نه تر سترګو کېږي.

د دغه ولایت اوسېدونکي ادعا کوي چې روغتیایي مسوولین له دغه وضعیت څخه خبر دي، خو لا هم په دولتي روغتونونو او کلینیکونو کې د زېږون پر مهال اړین خدمات نه وړاندې کېږي.

ځینو سرچینو دا اندېښنه هم ښودلې چې یو شمېر ناروغې ښځې د درملو او امکاناتو د نشتوالي له امله، له ولسوالیو څخه تر ښار پورې د تګ پر مهال خپل ژوند له لاسه ورکوي.

د یادونې وړ ده چې دغه ادعاوې یوازې د کندوز د یو شمېر اوسېدونکو روایت دی او تر اوسه په خپلواکه توګه نه دي تایید شوې.

د کابل ددغه اوسېدونکي په وینا، اوبه اوس په یوه «لوکس یا قیمتي توکي»بدلې شوې او د منځني اقتصاد لرونکي خلک اړ دي چې هره میاشت شاوخوا ۹زره افغانۍ یوازې د څښاک اوبو لپاره ورکړي.

هغه زیاتوي چې د طالبانو ادارې تر اوسه د دې حیاتي ستونزې د حل لپاره کوم عملي اقدام نه دی کړی.

راپورونه ښيي چې پرله‌پسې وچکالۍ، د ځمکې لاندې اوبو بې‌ساری مصرف، د ژورو څاګانو کیندل او د ښار ناسم مدیریت په کابل کې د اوبو د کمښت اصلي لاملونه دي.

نړیوالې ادارې خبرداری ورکوي چې که د دغه ناورین د حل لپاره ژر اقدام ونه شي، نو کابل ښايي په راتلونکو کلونو کې د نړۍ لومړنی داسې پلازمېنه شي چې د اوبو له جدي کمښت سره مخ کېږي.

شکایت کوونکو د ځینو ویډیوګانو او انځورونو په رالیږلو سره ادعا کړې چې د سرپل زندان عمومي مدیر مولوي سید ناصر جابر له شتمنو بندیانو نه باج اخلي او ښځینه زندانیانې په ویډیوګانو ګواښي.

ددوی په وینا، څو ورځې وړاندې مولوي سید ناصر جابر پر یوه ځوان زنداني تشدد کړی و او بیا یاد ځوان ځانوژنه وکړه.

ددغه ځوان د ځانوژنې خبر په مستقل ډول نه دی تایید شوی.

100%

همدا راز دوی ادعا کوي چې جابر له بندیانو، په ځانګړي ډول له هغو کسانو چې مالي توان لري، باج اخلي او له بې‌وسه بندیانو سره ظالمانه چلند کوي.

د یادونې وړ ده چې دغه ادعاوې په خپلواکه توګه نه دي تایید شوی او یوازې د سرپل د څو اوسېدونکو روایت دی.

نوموړي ویلي، چې ګڼ متقاعدین له اقتصادي ستونزو سره لاس او ګریوان دي.

د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته، د دولتي کارکوونکو د تقاعد معاشونو ورکول ودرول شول. د متقاعدینو له پرله‌پسې اعتراضونو وروسته، د طالبانو مالیې وزارت اعلان وکړ چې د ځینو ادارو د متقاعدینو معاشونه به بېرته پیل کړي.

خو د ډېرو متقاعدینو په وینا، هغوی لا هم نه دي توانېدلي خپل معاشونه ترلاسه کړي او له اقتصادي پلوه له جدي ستونزو سره مخ دي.