طالبانو پرېکړه کړې چې له دې وروسته شخصي ساتونکي نظامي یونیفورم نه شي کارولی
د طالبانو د کورنیو چارو وزارت اعلان کړی چې ددغه وزارت د مشرتابه شورا د پرېکړې له مخې پانګوال، سوداګر او نور اشخاص په نظامي یونیفورم کې له ځان سره ساتونکي نه شي ګرځولی.
وزارت سپارښتنه کړې، چې دغه ساتونکي دې په ملکي جامو کې ګرځي.
یاد وزارت د چارشنبې په ورځ د یوې خبرتیا په خپرولو سره ویلي، چې د وزارت د مشرتابه شورا د ۲۳مې غونډې د پرېکړې پر بنسټ، د پانګوالو، سوداګرو، صرافانو او نورو اشخاصو شخصي ساتونکي، چې د وسلو ګرځولو قانوني جوازونه یې ترلاسه کړي، له دې وروسته مکلف دي د دندې او د وسلې د لېږد پر مهال له نظامي یونیفورم او د طالبانو له نظامي تجهیزاتو کار وانخلي.
په خبرتیا کې ویل شوي چې ټول محافظان باید خپلې امنیتي چارې په عادي او ملکي جامو کې ترسره کړي.
وزارت خبرداری ورکړی چې له پرېکړې سرغړوونکي به د مسوولو ارګانونو له قانوني چلند سره مخ شي.
همدارنګه له خلکو غوښتنه شوې چې د عامه امنیت او نظم د ښه تامین په موخه له امنیتي ځواکونو سره بشپړه همکاري وکړي.
په دې خبرتیا کې دا نه دي ویل شوي، چې پخواني سیاسي چارواکي چې د تېر حکومت پرمهال د ملي امنیت د رجال برجسته ریاست له خوا یې امنیت ټینګېده او ساتونکو یې نظامی یونیفورم کاراوه، هم په دې پرېکړه کې شامل دي او که نه.
د طالبانو د کورنیو چارو وزارت دغه پرېکړه داسې مهال ده، چې په دې وروستیو کې په نظامي یونیفورم کې غلاوې ډېرې شوې دي او خپله د طالبانو امنیتي کسان هم ډېر وخت په ملکي جامو کې راڅرګندیږي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
