په بن کې د طالبانو تر واک لاندې افغان کونسلګرۍ د کار زده کړې پروګرام اعلان کړی
د جرمني په بن ښار کې د طالبانو تر واک لاندې افغان کونسلګرۍ د کارزده کړې یا پرکتیکم یو نوی پروګرام اعلان کړی، چې له مخې یې محصلان او نوي فارغان کولی شي په یوه ډیپلوماټیکه استازولۍ کې عملي تجربه ترلاسه کړي.
د اعلان له مخې، دغه پروګرام د هغو کسانو لپاره برابر شوی چې غواړي د کونسلي او اداري چارو په برخه کې عملي او مسلکي تجربه ترلاسه کړي.
کونسلګرۍ ویلي چې دا پروګرام هم اجباري او هم داوطلبانه کارزده کړه رانغاړي.
د غوښتنلیک حق هغو کسانو ته ورکړل شوی چې په جرمني کې د کارزده کړې قانوني اجازه ولري. په دې کې د جرمني او اروپايي اتحادیې وګړي، نړیوال محصلان او نور هغه کسان شامل دي چې د استوګنې اسناد ولري.
کونسلګرۍ په ځانګړې توګه د بن او کولن سیمې هغه کسان هڅولي چې پر جرمني سربېره په پښتو، دري یا انګلیسي ژبو هم پوهېږي، خو د افغانانو روښانه یادونه پکې نه ده شوې.
د اعلان له مخې، کارزده کوونکي په بېلابېلو برخو کې کار کولی شي، چې حقوقي چارې، د پاسپورټ خدمات، د ویزې او نړیوالو اړیکو برخه، معلوماتي ټکنالوژي او ډیجیټلي خدمتونه او همدارنګه عامه اړیکې او رسنۍ پکې شامل دي.
کونسلګرۍ ویلي چې ګډونوال به په څو ژبني او بینالفرهنګي چاپېریال کې د کار تجربه ترلاسه کړي، د کونسلي حقونو او عامه ادارې له چارو سره به بلد شي او د پروګرام په پای کې به د کارزده کړې رسمي تصدیق هم ورکول کېږي.
خو طالبانو دا هم ویلي، چې د کارزده کړې په برخه کې ګومارل کېدونکو کسانو ته معاش نه ور کول کیږي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
