کابل کې د پاکستان سفیر خپل هغه عسکر ستایلی چې د داعش د برید پر مهال یې د ده ژوند ژغورلی وو
کابل کې د پاکستان سفیر عبیدالرحمن نظاماني د خپل هغه ساتونکي سرتېري د زړورتیا ستاینه کړې، چې په ۲۰۲۲ کال کې یې د پاکستان پر سفارت د داعش د برید پر مهال د ده ژوند ژغورلی وو. نظاماني یوې مرکه کې ویلي، سرتېري اسرار محمد د خپل ځان په ډال کولو سره دی د وسلهوالو له برید څخه روغ واېست.
نظاماني له اج ټلوېزیوني شبکې سره په مرکه کې وویل، چې اسرار نهیوازې دی د نښه ویشتونکو او پرمختللو وسلو له مرمیو وژغوره، بلکې خوندي ځای ته د لېږدولو پر مهال یې پر بریدګرو متقابلې ډزې هم کولې.
سفیر د پېښې د سختو شېبو په یادولو سره وویل، چې عسکر په خپلو وینو لړلی وو، خو بیا یې هم د ده د بدن پلټنه کوله چې چېرته ټپي شوی نه وي. نظاماني وویل: «ما ورته وویل چې زه نه یم لګېدلی، ته لګېدلی یې. هغه راته وویل چې زه ښه یم او ټینګار یې کاوه چې لومړی باید سفیر ولېږدول شي».
وروسته د پاکستان د پوځي الوتکو په مرسته ټپي عسکر له کابل څخه پېښور ته ولېږدول شو او هلته یې په پوځي روغتون کې درملنه وشوه.
سره له دې چې پر سفیر مخامخ برید شوی وو، خو هغه له کابل څخه سمدستي وتل رد کړل. نظاماني وویل، که هغه ورځ له کابله وتلی وای، دښمن به رواني بریا ترلاسه کړې وای.
نوموړي پاکستاني ډېپلوماټان د پاکستان د دفاع په لومړۍ کرښه کې ولاړ عسکر وبلل او د خپل هېواد له پوځ او حکومت څخه یې مننه وکړه. د دغې پېښې په تړاو، سرتېري اسرار محمد ته د «ستاره بسالت» او سفیر عبیدالرحمن نظاماني ته د پاکستان د ولسمشر او لومړي وزیر له خوا د مېړانې مډالونه ورکړل شوي دي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
