رهبر و رئیس‌جمهور ایران به خانواده‌های قربانیان حملات اخیر افغانستان تسلیت گفتند

واشنگتن پست نوشته که این پسر نوجوان، ۹ ماه پیش، قبل از آمدن طالبان درس می‌خواند،‌ اما امروز دستمال‌کاغذی می‌فروشد. او در یک روز ممکن است تا چهار دالر بدست آورد که تنها برای غذای یک شب خانواده‌ا‌ش کافی است.

روزنامه می‌نویسد که با روی‌کار آمدن طالبان در پانزدهم آگست سال گذشته و قطع شدن کمک‌های خارجی، میزان بیکاری افزایش پیدا کرده است و بلوچخیل ۱۶ ساله از جمله هزار‌ان دانش‌آموزی است که با مکتب خداحافظی کرده و به نان‌آور خانواده تبدل شده‌اند.

به گزارش واشنگتن پست، به سبب جنگ و فقر، در کابل شمار زیادی از کودکان مجبور شده‌اند به گدایی روی آورند، زباله جمع کنند و کفش رهگذران را رنگ می‌کنند. به گفته روزنامه تعداد این افراد در چند ماه گذشه بیشتر شده است.

یوسف نوابی، رئیس آشیانه که برای اطفال بی‌سرپرست کار می‌کند به این روزنامه گفته است که کمک‌های جهانی برای برنامه‌های اجتماعی که روی اطفال تمرکز داشت همه متوقف شده است.

شاهد ۱۴ ساله برادر کوچک بلوچخیل نیز مکتب را رها کرده و با برادرش یکجا دروازه خانه‌ها را می‌زنند و دستمال‌کاغذ می‌فروشند.

در کنار رنج دوری از مکتب، این دو کودک را حرف‌های کنایه‌آمیز، زخم زبان و تمسخر مردم نیز رنج می‌دهد.

شاهد به واشنگتن پست گفت که با‌وجود تمسخر و حرف‌های ناپسند مردم باید کار کنند: "اگر با پول به خانه برگردیم، والدین ما خوشال می‌شوند، اگر بدون پول برگردیم ناراحت می‌شوند و این یگانه چیزی است که ما در باره آن فکر می‌کنیم. "

خانواده بلوچخیل در یک خانه کوچک کرایی در منطقه پلچرخی در شرق کابل زندگی می‌کند.

یوسف پدر خانواده افسر پولیس بود و ماهانه بالاتر از دو صد دالر معاش داشت، اما با بازگشت طالبان، مانند هزاران کارمند دیگر حکومت پیشین بیکار شد و هنوز موفق به پیدا‌ کردن کار دیگر نشده است.

دو برادر بزرگ بلوچخیل به پاکستان رفته‌اند، یکی در موترشویی و دیگری در خیاطی کار می‌کند، اما این خانواده حالا کاملاً به درآمد کرزی و شاهد متکی است. هرچند درآمد این دو کودک هم به حدی نیست که برای کرایه خانه کافی باشد و تنها می‌شود با آن کمی برنج وعدس برای نان شب خرید.

به نوشته این روزنامه امریکایی،‌ ده سال پیش یوسف به این امید از یکی از روستاهای دوردست افغانستان به شهر کابل کوچ کرد که فرزندانش، به‌خصوص کرزی و شاهد درس بخوانند. اما حالا می‌گوید که بعد از سقوط حکومت به‌دست طالبان مجبور شده است که برای پیدا کردن یک لقمه نان فرزندانش را از مکتب بیرون کند.

این کودک بلخی که حدود دو سال در چنگ آدم‌ربایان بود،‌ روز شنبه به خانواده‌اش تحویل داده شد.

در آغاز گفتگوی اختصاصی افغانستان اینترنشنال با حاجی نبی، او عبدالرئوف را هم وارد این گفتگو کرد.

عبدالرئوف گفت آدم‌ربایان به خاطر پول او را بسیار آزار داده‌اند و او با شنیدن اینکه پدرش پول نمی‌داده،‌ ناامید می‌شده است.

عبدالرئوف گفت گاهی سه وعده و گاهی فقط یک وعده به او غذا می‌دادند و بیشتر وقت‌ها پاهایش با زنجیر بسته بوده است.

این کودک که در هنگام ربوده شدن ۹ ساله بود، به افغانستان اینترنشنال گفت که در این مدت اگر بیمار می‌شد، به پزشک دسترسی نداشت.

گروه طالبان روز شنبه مراسمی با حضور مقام‌های ارشد این گروه برای تحویل‌دهی عبدالرئوف به پدرش در مزار شریف برگزار کردند.

هیاتی از مقام‌های طالبان در مراسم تحویل‌دهی این کودک شرکت کردند و با او عکس گرفتند.

آدم‌ربایان از خانواده این کودک در بدل آزادی او یک میلیون دالر خواسته بودند.

حکومت پیشین افغانستان تلاش‌های زیادی برای آزادی عبدالرئوف کرد.

اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین،‌ مقام‌های امنیتی بلخ را در صورت ناکامی در آزاد کردن این کودک تهدید به برکناری کرده بود.

به گفته منابع محلی، افراد طالبان هشت مرزبان ایرانی را که بدون هماهنگی وارد خاک افغانستان شده اند دستگیر کرده‌اند.

در ویدیویی که به‌دست افغانستان اینترنشنال رسیده دیده می‌شود که یک موتر گشت نیروهای مرزی ایران در کنترل طالبان قرار دارد و سرنشینان آن که یونیفورم نظامی دارند نیز در فاصله کمی از موتر نگه‌داشته شده‌اند.

منابع می‌گویند ایران خواستار آزادی بدون قید شرط مرزبانان خود شده است.

علت این تنش مرزی طبق ادعای طالبان ساخت دو پاسگاه از سوی مرزبانان ایرانی در خاک افغانستان و ممانعت از ساخت یک جاده مرزی توسط نیروهای ایرانی اعلان شده است.

بر اساس گزارش‌ها در چهار ماه نخست تسلط طالبان بر افغانستان سقف تجارت افغانستان با پاکستان تا ۳۷ درصد کاهش پیدا کرده بود.

در این مدت تعداد لاری‌های پاکستان که به افغانستان مواد انتقال می‌دادند به حدود ۸۰ موتر در روز رسیده بود. حالا منابع گمرکی پاکستان می‌گویند روزانه تا ۳۰۰ لاری پاکستانی از مسیر تورخم به افغانستان مال انتقال می‌دهند.

صادرات زغال سنگ به پاکستان

در مقابل افزایش صادرات کالای پاکستان به افغانستان، صادرات ذغال سنگ و سنگ تالک افغانستان به پاکستان به طرز چشمگیر افزایش پیدا کره است.

در ماه‌های پایانی حکومت اشرف غنی صادرات ذغال‌سنگ از راه تورخم ممنوع شده بود، اما با سلطه طالبان صادرات آن از این مسیر از گرفته شده است.

تنظیف‌الله، مسئول یک شرکت حمل و نقل در گذرگاه تورخم می‌گوید که در ظرف ۲۴ ساعت تا ششصد لاری زغال سنگ به پاکستان صار می‌شود.

دویچه وله هم گزارش داده که روزانه تا هزار لاری ذغال سنگ از راه‌های تورخم، دندپتان پکتیا، غلام‌خان خوست و انگور اده پکتیا به پاکستان صادر می‌شود.

برخی گزارش‌ها حاکی است که ذغال سنگ افغانستان از راه‌های تورخم، دند‌پتان و غلام خان به صورت قاچاقی به پاکستان صادر می‌شود.

یک خبرنگار محلی- که در بخش معادن ننگرهار گزارش‌های تحقیقی تهیه کرده، به افغانستان اینترنشنال گفت که بعد از سلطه طالبان، استخراج معادن در این ولایت به طور چشمگیر افزایش پیدا کرده است.

به گفته او، سنگ‌های استخراج‌شده از معادن این ولایت به‌خصوص شوکانی یا تالک به جای تورخم از راه‌های دیگر و به طور قاچاقی به پاکستان منتقل می‌شود. از سنگ تالک از جمله برای ساخت پودر بچه استفاده می‌شود.

در شبکه‌های نیز هر از چندی کاربران با نشر تصاویر و ویدیو ادعا می‌کنند که چوپ چارتراش کنر از راه نواب‌پاس و سنگ‌مرمر هلمند از راه قندهار شب‌هنگام به پاکستان قاچاق می‌شود.

عبدالسلام حنفی معاون رئیس‌الوزرای طالبان و شماری از مقام‌های محلی طالبان روز شنبه ۳ ثور، در سفر به ولایت بلخ، طی مراسمی عبدالرئوف را به خانواده‌اش تحویل دادند

آدم‌ربایان از خانواده این کودک در بدل آزادی او یک میلیون دالر خواسته بودند.

او در هنگام ربوده شدن ۹ ساله بود.

حکومت پیشین افغانستان تلاش‌های زیادی برای آزادی عبدالرئوف کرد. اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین،‌ مقام‌های امنیتی بلخ را در صورت ناکامی در آزاد کردن این کودک تهدید به برکناری کرده بود.