وزارت دفاع بریتانیا گفت که حدود ۲۰۰ همکار افغان نیروهای بریتانیایی بهشمول خانوادههایشان در هفتههای آینده در کمپ بکینگهام در شهر لینکلنشایر اسکان خواهند یافت. این وزارت گفت که اولین گروه از افغانها اواسط ماه نوامبر وارد بریتانیا خواهند شد.
بیبیسی نیوز روز پنجشنبه در گزارشی نوشت که چهارشنبه ۶ نوامبر نشستی در تالار دهکده بکینگهام برگزار شد تا اطلاعات بیشتری به ساکنان این محله درباره افغانهایی که قرار است به آنجا منتقل شوند، ارائه شود.
وزارت دفاع بریتانیا گفت که حدود ۲۰۰ شهروند افغان با خانوادههایشان به بریتانیا منتقل میشوند و کمپ بکینگهام از اوایل دسامبر میزبان آنها خواهد بود. این وزارت افزود که این کمپ یک محل اسکان موقت است و قرار است با آمدن گروههای جدید، کسانی که پیشتر به آنجا منتقل شدهاند، در جاهای دیگری اسکان یابند.
مارک ایلز، که به عنوان یک سرباز ارتش بریتانیا در افغانستان خدمت کرده، گفت که به این نشست رفت تا تجربیات خود با مترجمان افغان در جنگ را به اشتراک بگذارد.
او گفت: «احساس میکنم که ما به آنها مدیونیم. من بدون کمک مترجم نمیتوانستم آن کار را انجام دهم و فکر میکنم بسیاری از سربازانی که در آنجا خدمت میکردند همین را میگویند.»
طالبان در سال ۲۰۲۱، دو دهه پس از برکناری از قدرت توسط ائتلاف نظامی به رهبری ایالات متحده، دوباره کنترول افغانستان را به دست گرفتند.
پس از سقوط دولت پیشین افغانستان، بیش از ۲۹ هزار افغان به بریتانیا منتقل شده اند.
در سالهای پس از تخلیه اولیه، بسیاری از افغانهایی که با نیروهای بریتانیا کار میکردند برای فرار از دست طالبان به پاکستان نقل مکان کردند.
این کاربر پاکستانی با نام مستعار ضرار با ساخت ویدیویی، مدعی است که شعارها و عملکرد طالبان باهم تضاد دارند. در این ویدیو تهیه کننده میگوید که از دید سران طالبان تمام غیر مسلمانان کافر اند. اما به گفته او، این با «دیدگاه شیطانی» طالبان همخوانی ندارد.
در اظهاراتی که به نظر میرسد بیانگر نارضایتی پاکستانیها از نزدیکی طالبان و هند باشد، این کاربر میپرسد آیا طالبان آنها را دشمنان اسلام میدانند. آیا آنها دست رد به سینه خارجیها میزنند؟
او سپس تصویری از دیدار محمد یعقوب مجاهد و امیرخان متقی، وزیر دفاع و خارجه طالبان با یک مقام هندی در کابل میگذارد. شیوه ترتیب این گزارش از سوی این کاربر نزدیک به ارتش پاکستان نشان میدهد که نزدیکی روابط طالبان و هند، اسلامآباد را خشمگین کرده است.
هند از معدود کشورهای قدرتمند و تاثیرگذار منطقه است که نمایندگی اش را در کابل به صورت محدود باز کرده است و با طالبان روابط دارد. هند سفارت افغانستان در دهلی را نیز به نماینده طالبان واگذار کرده است.
هرچند مقامهای پاکستانی به صراحت درباره نزدیکی طالبان با هند ابراز نظر نکردهاند، اما تقویت روابط طالبان و دهلی میتواند دست هند را در حمایت از گروههای مخالف دولت پاکستان بازتر کند.
اسلامآباد در دوره جمهوریت نیز منتقد جدی نزدیکی روابط کابل و دهلی بود. در طول بیست سال جنگ افغانستان اهداف هندی از جمله سفارت این کشور در کابل هدف حملات گروه شورشی مورد حمایت پاکستان قرار گرفت.
حکمرانی با سلاح کافران
در بخشی دیگر این ویدیو این کاربر پاکستانی تصویری از رژه نیروهای طالبان با تسلیحات به جا مانده از نیروهای امریکایی در مقابل سران این گروه در کابل را نشان میدهد. او میگوید طالبان نیروهای خارجی را کافر میخواندند اما کنون با افتخار کلاه و یونیفورم آنها را سر کرده و با سلاحهای امریکایی در خیابانها مانور میدهند.
این کاربر که بارها سران طالبان را در این ویدیو منافق خطاب میکند، میگوید: «آنها با سلاحهای به جا مانده از کافران در شهر مردم عادی را میترسانند و این سلاحها را نشانه حاکمیت شان میدانند. این به وضوح یک منافقت است.»
ضرار (نام مستعار) در ادامه با چیدن تصاویری متعدد از حرکت تانکها و نفربرهای زرهی به جا مانده از نیروهای امریکایی و ارتش پیشین افغانستان در خیابانهای کابل و قندهار، مجددا رهبران طالبان را منافق خطاب میکند که به گفته او در «اعلامیههای عمومی شان از کافران انتقاد اما از تکنولوژی آنها تمجید میکنند».
این کاربر با کنارهم گذاشتن تصویری از رهبران طالبان از ملا حسن آخند، رئیسالوزرای طالبان گرفته تا ذبیحالله مجاهد، سخنگوی این گروه میگوید: «آنها ادعا میکنند که پارسا هستند و به کافران نیاز ندارند. اما زمانی که پای قدرت در میان میآید دست از ایمانشان هم میکشند.»
این کاربر پاکستانی در ادامه این ویدیو میگوید که حکومت طالبان مبتنی بر رقابت است. به گفته او هر آنچه که را طالبان ادعا کنند که درست است، با زور تطبیق میکنند. او در پایان میگوید: «این کافران حرفهای شان را نمیبینند، بلکه به ظاهر و رفتار منافقانهشان نگاه میکنند.»
با گذشت سه سال از روی کار آمدن طالبان هنوز هیچ کشوری حکومت این گروه را بهرسمیت نشناخته است. در دور اول حکومت این گروه در دهه نود میلادی، پاکستان در کنار عربستان و قطر، تنها کشورهای بودند که رژیم طالبان را بهرسمیت شناختند.
اما بار دوم که طالبان به قدرت رسید، برخلاف انتظاری که اسلامآباد، بهخصوص ارتش پاکستان داشت، طالبان موضع نسبتا مستقل در پیش گرفت و بهخصوص در قسمت کنترول تحریک طالبان پاکستانی هیچ همکاری ملموسی با پاکستان در برخورد با این گروه نکرد.
مقامهای ارشد پاکستانی بارها طالبان در کابل را به حمایت و پناه دادن به طالبان پاکستانی متهم کردهاند. طالبان این اتهامات را رد کرده است.
