وزیر داخله سابق افغانستان میگوید کشورهای منطقه فقط با سیاست «تشویق و تنبیه» در دراز مدت شاید بتوانند طالبان را وادار به مهار گروههای تروریستی کنند. علی احمد جلالی گفت تا وقتی طالبان چالشی برای قدرت خود نبیند، بعید است به فشارهای منطقه تن دهد.
آقای جلالی روز جمعه نهم قوس در یادداشتی در حساب کاربری خود در اکس به نگرانی اخیر سازمان پیمان امنیت جمعی مبنی بر حضور گروههای تروریستی در افغانستان اشاره کرده است.
او نوشت با توجه به احتمال سرایت بیثباتی از مرزهای افغانستان و تأثیر آن بر امنیت منطقه، سایر کشورهای همسایه و قدرتهای جهانی نیز در این نگرانی شریک بودهاند.
وزیر داخله سابق افغانستان گفته که رژیم طالبان ظاهرا اعلام کرده است که این گروه از استفاده گروههای تروریستی از خاک افغانستان برای انجام حملات علیه کشورهای دیگر جلوگیری میکند. آقای جلالی اما توانایی و تمایل طالبان برای اجرای این تعهد را به دلایل متعددی زیر سوال برده است.
به باور آقای جلالی، رژیم طالبان از نظر ایدئولوژیک، یک نهاد دارای سیاستگذاری یکپارچه نیست و این گروه متشکل از جناحها با اولویتهای مختلف افراطگرایی است.
او گفته این تنوع داخلی میتواند توانایی طالبان را برای اجرای سیاستهای منسجم، به ویژه در مورد تروریسم بینالمللی، دشوار کند.
آقای جلالی گفته عامل دومی که تعهد طالبان را برای مبارزه با تروریسم با تردید مواجه میکند پیوندهای ایدئولوژیک طالبان با سایر گروههای جهادی است. در حالی که طالبان ممکن است به دنبال مشروعیت بینالمللی و کمکهای اقتصادی باشد، اما این گروه با گروههایی مانند القاعده نیز ارتباطات تاریخی و ایدئولوژیک دارد که موضع طالبان را در مورد مبارزه با تروریسم پیچیده میکند.
جلالی گفته است سومین عامل که تعهد طالبان را در مبارزه با تروریسم دشوار میکند تعادل میان حامیان و حفظ عناصر تندرو است.
به گفته وی، «تمایل طالبان برای به رسمیت شناختن بینالمللی و حمایت اقتصادی ممکن است طالبان را برای مهار فعالیتهای تروریستی ترغیب کند. با این حال، طالبان باید برای حفظ حمایت عناصر تندرو در صفوف خود و در میان حامیان خود متعادل ایجاد کند.»
علی احمد جلالی در ادامه نوشته است اگرچه کنترول طالبان بر افغانستان مطلق است، اما به گفته او محیط به طور فزاینده نامطمئن است. او گفته مجموعه قابل توجهی از نیروی مسلح و فراوانی سلاحها در افغانستان ممکن است منجر به ظهور مشارکت عملیاتی جدید بین گروههای مسلح غیردولتی شود.
وزیر داخله سابق افغانستان همچنین افزوده است که طالبان تلاش میکند تا توازنی بین انجام تعهدات ایدئولوژیک خود در قبال «برادران جهادی» از یک سو و محدود کردن فعالیتهای خود برای اهداف ژئوپلیتیکی از سوی دیگر ایجاد کند.
وی تاکید کرده است که وضعیت همچنان سیال است و طالبان چشمانداز پیچیدهای از فشارهای داخلی، تعهدات ایدئولوژیک و انتظارات خارجی را پشت سر میگذارند.
به باور آقای جلالی، جامعه بینالمللی به نظارت دقیق تحولات ادامه میدهد و در کنار نگرانیهای امنیتی به دنبال راههایی برای تعامل با طالبان است.
آقای جلالی گفته است بعید است که طالبان به فشارهای پراکنده پاسخ دهد یا آماده سازش باشد بدون اینکه چالشهای معتبری برای قدرت خود ببیند. او گفت که تنها یک نقشه راه مشترک منطقهای مبتنی بر سیاست «زردک و چوب» ممکن است در طول زمان مفید باشد، به شرطی که نه تنها کابل بلکه بیشتر قندهار را هدف قرار دهد.
