جبهه آزادی افغانستان در پیامی به مناسبت عید فطر اعلام کرد که حملات خود علیه طالبان را پس از روزهای عید از سر خواهد گرفت. این جبهه گفت که به احترام ماه رمضان، عملیات نظامی خود را متوقف کرده بود.
این جبهه با انتقاد از تلاشها برای عادیسازی و تطهیر چهره طالبان هشدار داد: «دورنمای آزادی، برابری، عقلانیت، انسانیت و در نهایت موجودیت افغانستان روزبهروز تاریکتر و نگرانکنندهتر میشود.»
جبهه آزادی بار دیگر بر عزم خود برای مبارزه مسلحانه علیه طالبان تأکید کرد و افزود: «برای ما جنگ و مبارزات مسلحانه نه انتخابی از سر اشتیاق است و نه ابزاری برای کسب قدرت. ما همانند ملتهای متمدن و مرفه امروزی که در گذشتههای دور یا نزدیک برای آزادی و رهایی جنگیدهاند، قربانی دادهاند و سرانجام به توافقها و سازوکارهای جمعی عادلانه و مورد پذیرش همگان دست یافتهاند، برای آزادی سرزمین و بازگرداندن غرور، وقار و حیثیت مردممان بهعنوان حق مشروع دفاع، مبارزه میکنیم و به پیروزی در این پیکار مقدس ایمان کامل داریم.»
جبهه آزادی همچنین خواستار توقف ارسال پول به طالبان تحت عنوان کمکهای بشردوستانه شد و تأکید کرد که مبارزه با این گروه نباید صرفاً به تأمین حق کار و آموزش زنان محدود شود. این جبهه از مردم خواست تا از نزدیک شدن به مراکز تجمع، پاسگاهها، قرارگاهها، افراد، جاسوسان محلی و مکانهای مرتبط با طالبان که بهعنوان اهداف مشروع جنگی شناخته میشوند، خودداری کنند.
از سوی دیگر، علی میثم نظری، رئیس روابط خارجی جبهه مقاومت، گفت که عید درحالی فرا رسیده که مردم افغانستان با فقر گسترده و محرومیتهای فراوان دستوپنجه نرم میکنند.
وی افزود: «وضعیت کنونی نتیجه حاکمیت نامشروع گروه تروریستی طالبان است؛ این لشکر خوارج و دشمنان آشتیناپذیر کشور ما هستند.» نظری بر ضرورت مقابله نظامی با طالبان تا برچیدن ظلم و ستم این گروه تأکید کرد.
جبهه آزادی و جبهه مقاومت، دو گروه فعال مخالف طالبان در افغانستان، در سال گذشته همکاری خود را تقویت کرده و حملات متعددی علیه نیروهای طالبان در کابل و سایر ولایات انجام دادهاند.
طالبان پس از بازگشت به قدرت، حکومت خود را «امارت اسلامی افغانستان» نامگذاری کرد. به نظر میرسد ناروی با درج نام «امارت اسلامی افغانستان» بر تابلوی سفارت افغانستان در اسلو موافقت نکرده است.
تصاویری که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته نشان میدهند که دیپلومات طالبان، واژههای «جمهوری اسلامی» را از مقابل اسم افغانستان حذف کرده است.
ناروی اخیراً نجیبالله شیرخان، دیپلومات طالبان را بهعنوان سکرتر اول این سفارت پذیرفت و برای او کارت اقامت دیپلوماتیک یکساله صادر کرد.
وزارت خارجه طالبان هم اعلام کرد که خدمات قنسولی برای شهروندان افغانستان در ناروی از تاریخ ۲۴ مارچ رسماً آغاز شده است.
سفارت افغانستان در ناروی در ماه سنبله سال ۱۴۰۳ بسته شد. پیش از آن سفارت افغانستان توسط دیپلوماتهای وفادار به حکومت پیشین افغانستان اداره میشد.
یوسف غفورزی، سفیر پیشین افغانستان در اسلو در ماه سنبله خبر داد که پس از چهار و نیم سال خدمت در ناروی، ماموریت او به پایان رسیده است.
وزیر خارجه ناروی در ۱۵ قوس ۱۴۰۳ اعلام کرده بود بهدلیل رفتار طالبان با زنان، نماینده این گروه را به عنوان سفیر افغانستان در اسلو نخواهد پذیرفت. اسپین بارت ایده وزیر خارجه ناروی گفته بود روابط کشورش با طالبان کاهش مییابد و خواست طالبان برای به دست گرفتن سفارت افغانستان در اسلو پذیرفته نخواهد شد.
اعتراض فعالان به واگذاری قنسولگری افغانستان به طالبان
همزمان با تغییر تابلوی سفارت، روز شنبه گروهی از شهروندان، فعالان حقوق بشر و زنان افغان مقیم اسلو به تصمیم ناروی برای پذیرش و واگذاری قنسولگری افغانستان به طالبان، اعتراض کردند.
معترضان با تجمع در برابر وزارت خارجه ناروی، گفتند که واگذاری قنسولگری افغانستان به طالبان برخلاف اصول اساسی حقوق بینالملل و کرامت انسانی است.
معترضان همچنان گفتند: «طالبان از طریق خشونت و بدون هیچ مشروعیت دموکراتیک قدرت را تصاحب کردهاند. اعطای نمایندگی دیپلوماتیک به چنین گروهی، نقض کنوانسیون وین درباره روابط دیپلوماتیک (۱۹۶۱) و اصل عدم بهرسمیتشناختن رژیمهای غیردموکراتیک است.»
فعالان افغان در ناروی با ابراز نگرانی تاکید کردند که واگذاری سفارت افغانستان به طالبان، پناهجویان و مهاجران افغان را در معرض خطر جدی قرار میدهد. آنها گفتند که طالبان به اطلاعات شخصی و هویت پناهجویان دسترسی پیدا میکند و این امر خانوادههای آنها را در افغانستان در معرض خطر قرار خواهد داد.
فعالان معترض گفتند که طالبان مسئول نقض گسترده حقوق بشر است و این گروه زنان را از آموزش، اشتغال و زندگی اجتماعی محروم کرده و «با ایجاد ترس و سرکوب، صدای عدالتخواهان آنها را خاموش کرده است.»
معترضان افزودند «چگونه ممکن است دولت ناروی به طالبان مشروعیت ببخشد و در عین حال به قربانیان آنها پناهندگی اعطا کند؟ این استاندارد دوگانه، اعتماد عمومی به عدالت، انسانیت، و حکمرانی اخلاقی را زیر سؤال میبرد.»