عکاس فرانسوی با مجموعه عکس «افغانستان، سرزمین بدون زن» برنده جایزه راجر پیک ۲۰۲۵ شد

همایون افغان، سخنگوی وزارت معادن و پترولیم طالبان گفت قراردادهای استخراج معادن در مقیاس بزرگ شامل معادن منرالی از جمله نمک، سمنت، سنگ مرمر و مواردی از این دست بوده است. او افزود که در این مدت قرارداد استخراج ذخایر گاز طوطی میدان فاریاب را به ارزش یک میلیارد دالر با یک شرکت اوزبیکستانی امضا شده است.

این مقام طالبان افزود که به‌علاوه شرکت‌های داخلی، بسیاری از شرکت‌های خارجی نیز در این مدت برای سرمایه‌گذاری در بخش استخراج معادن افغانستان ابراز علاقه‌مندی کرده‌اند.

منتقدان طالبان اداره این گروه را غیرقانونی می‌دانند و می‌گویند که این گروه به طور «غیرقانونی و بی‌رویه» منابع معدنی افغانستان را استخراج کرده و درآمد آن را برای تحکیم حاکمیت خود استفاده می‌کند. مخالفان طالبان پیش از شرکت‌های قراردادی خواسته بودند که از امضای قراردادهای استخراج معادن افغانستان به دلیل غیرقانونی بودن اداره طالبان، خودداری کنند.

خبرگزاری فرانسه پیشتر گزارش داده بود که طالبان در بیش از سه سال گذشته، حدود ۲۰۰ قرارداد به ارزش میلیاردها دالر با شرکت‌های عمدتا محلی امضا کرده است.

«اسمال آرمس سروی» این پژوهش را از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ با استفاده از تحقیقات میدانی در مورد در دسترس بودن و قیمت سلاح‌های کوچک، سلاح‌های سبک، لوازم جانبی و مهمات در بازارهای غیررسمی در مناطق مرزی افغانستان و پاکستان، انجام داده است.

طبق این پژوهش، سه سال پس از تصرف انبارهای تسلیحات حکومت پیشین توسط طالبان، مقام‌های این گروه کنترول خود را بر فرماندهان شان تقویت کرده، دسترسی غیرنظامیان و نهادهای خصوصی به سلاح‌ها را محدود کرده است.

با این حال، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که با وجود محدودیت‌های طالبان، قاچاق سلاح‌ها ادامه یافته است. در گزارش آمده که این قاچاق «احتمالا» با توافق ضمنی مقام‌های پایین‌رتبه طالبان انجام می‌شود.

براساس یافته‌های این پژوهش، شواهد و مدارک نشان می‌دهند که گروه‌های تروریستی از جمله القاعده و تحریک طالبان پاکستانی با استفاده از این سلاح‌ها مسلح می‌شوند.

در این پژوهش آمده است که روابط طالبان با شبکه‌های تروریستی منطقه‌ای، از جمله تی‌تی‌پی و القاعده، تلاش‌ها برای توقف قاچاق فرامرزی را پیچیده‌تر کرده است.

یک نهاد ناظر بر صلح در افغانستان در سرطان ۱۴۰۲ نسبت به خرید و فروش و تکثیر سلاح به‌ویژه سلاح‌های امریکایی در افغانستان تحت کنترول طالبان هشدار داده بود. دیدبان صلح افغانستان در گزارشی از هلمند، قندهار و ننگرهار نوشته بود که بازار سلاح در این سه ولایت گرم است.

بیشتر بخوانید: دیدبان صلح افغانستان از بازارهای گرم سلاح در مناطق تحت کنترول طالبان گزارش داد | افغانستان اینترنشنال

افزایش قیمت سلاح‌های ناتو و کاهش قیمت سلاح‌های چینی

قیمت‌ سلاح‌ها در ولایت‌های مرزی افغانستان در بازه زمانی مورد بررسی این پژوهش تغییرات زیادی داشته اما قیمت‌ها در پاکستان ثابت باقی مانده است.

از سوی دیگر، در پژوهش آمده قیمت سلاح‌های بجا مانده از ناتو و ارتش امریکا افزایش قابل توجهی یافته اما قیمت سلاح‌های چینی کاهش یافته‌ است.

یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهند که قیمت تفنگ‌های ام-۴ از اواخر ۲۰۲۲ تا نیمه ۲۰۲۴ در ننگرهار و کنر، از یک هزار و ۷۸۷ دالر به سه هزار ۸۱۳ دالر رسیده است.

در همین حال، قیمت تفنگ‌های ام-۱۶ از از یک هزار و ۲۰ دالر به دو هزار و ۴۳۴ دالر افزایش یافته است.

در گزارش این پژوهش آمده است که این افزایش قیمت ممکن است به دلیل کاهش عرضه، افزایش تقاضا، یا ترکیبی از هر دو عامل باشد.

ارزش سلاح‌های بجا مانده از ناتو در حالی افزایش یافته که قیمت سلاح‌های چینی کاهش یافته است.

علاوه براین، قیمت سلاح‌های کلاشینکف و راکت‌انداز تغییرات چندانی نداشته است اما قیمت دوربین‌های دید در شب از دو هزار و ۵۷۵ دالر به ۷۸۱ دالر کاهش یافته است.

یافته‌های این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که نرخ فعلی سلاح‌های ناتو در شهرهای مختلف افغانستان فرق دارد، مثلا قمیت متوسط یک سلاح ام-۴ امریکایی در ارگون پکتیکا دو هزار و ۲۱۹ دالر است اما قیمت عین سلاح در اسپیره خوست چهار هزار و ۸۱۷ دالر می‌باشد.

این پژوهش دریافته که قیمت ام-۴ در ننگرهار مشابه خوست است اما این سلاح در روستای «در بابا» ولایت ننگرهار در نزدیکی مرز پاکستان به ارزش سه هزار و ۷۲۲ دالر به فروش می‌رسد. اررش معمول یک قبضه کلاشینکف در این روستا هم ۲۱۸ دالر گزارش شده است.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، گزارش‌های متعددی از خرید و فروش یا قاچاق سلاح‌ به ویژه سلاح‌های به جامانده ناتو در افغانستان منتشر شده است.

پیش از این سخنگوی طالبان گفته بود که این گروه تسلیحات امریکایی به‌جامانده از نیروهای امنیتی دولت پیشین را به گروه‌های دیگر نفروخته است.

بیشتر بخوانید: ذبیح‌الله مجاهد: سلاح و تجهیزات ‌جامانده امریکایی را به دیگران نفروخته‌ایم | افغانستان اینترنشنال

کارنی گفت دولت کانادا رویکرد امریکا را تکرار خواهد کرد و تعرفه‌ای ۲۵ درصدی بر تمامی موترهای وارداتی از ایالات متحده که با توافق تجاری امریکا-مکسیکو-کانادا مطابقت ندارند، اعمال خواهد کرد.

به گفته یکی از سخنگویان دولت کانادا، این اقدام تلافی‌جویانه جدید بر بخشی از واردات کانادا از امریکا به ارزش ۲۵ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دالر را اعمال خواهد شد.

سران کشورهای مختلف جهان به تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا برای وضع تعرفه‌های جدیدی بر کالاهای وارداتی واکنش نشان داده‌اند و درباره تاثیرات منفی آن بر تجارت جهانی هشدار داده‌اند. برخی از کشورها تهدید به اقدامات تلافی‌جویانه و اعمال تعرفه‌های متقابل کرده‌اند.

لبه تیغ انتقاد وردان سینگ در پاسخ مکتوب به پارلمان هند بیشتر متوجه پاکستان بود تا طالبان؛ گروهی که اخیراً روابط بهتری سیاسی با دهلی برقرار کرده است.

در پاسخ معاون وزارت خارجه آمده است: «اقدامات بیرحمانه‌ای که در حق اقلیت‌ها از جمله سیک‌ها در پاکستان می‌شود، شامل آزار، تهدید، ازدواج اجباری، تبعیض شدید و عدم تحمل مذهبی است.»

در پاسخ آقای وردان سینگ، اشاره‌ای به نوع آزار و اذیت سیک‌ها در افغانستان تحت کنترول طالبان نشده است. این در حالیست که سازمان‌های حقوق بشری و همچنین وزارت خارجه امریکا در گزارش سالانه حقوق بشری خود، به تفصیل در مورد پرداخته اند.

پس از سقوط کابل به دست طالبان، حکومت هند مجبور شد که از ترس برخورد این گروه با سیک‌ها، ۷۴ سیک افغان را با پرواز هواپیماهای ارتش و شرکت ایر اندیا از افغانستان خارج کند.

وزارت خارجه امریکا در گزارش سال گذشته خود به جمعیت رو به کاهش سیک‌ها و هندوها اشاره کرده بود.

در این گزارش آمده است که سیک‌ها و هندوها از امنیت خود در افغانستان تحت تسلط طالبان نگران هستند و از خطر شکنجه درصورت شکایت به دادگاه ترس دارند.

وزارت خارجه امریکا گفت پس از تسلط طالبان بیش از ۹۰۰ شهروند سیک و هندو کشور را ترک کردند و تنها شش نفر سیک وهندو برای محافظت از مکان‌ها و کتاب‌های مقدس خود در افغانستان مانده‌اند.

به گزارش گاردین، گروه‌های داوطلب در تگزاس امریکا که در انتظار آمدن پناهجویان افغان به این کشور اند، ضمن ابراز نگرانی نسبت به بی‌سرنوشتی این پناهجویان، این اقدام ترامپ را «غیر ضروری و مضر» می‌دانند.

پس از استیلای طالبان در آگست ۲۰۲۱، بسیاری از خانواده‌های افغان که از کشور فرار کرده و به کشورهای همجوار پناه برده‌اند، با مشکلات جدی در مسیر دریافت پناهندگی مواجه شده‌اند. یکی از این خانواده‌ها که در حال حاضر در اسلام‌آباد پاکستان زندگی می‌کند، در شرایطی بحرانی زندگی می‌کند و از ترس اخراج و بازگشت به افغانستان تحت حاکمیت طالبان رنج می‌برند.

قبل از تحولات اخیر، این خانواده از طریق برنامه پذیرش پناهندگان ایالات متحده، در آستانه انتقال به امریکا بود، اما پس از اعلام تعلیق روند پذیرش پناهجویان، این خانواده و ده‌ها پناهجوی دیگر در معرض اخراج اجباری به افغانستان قرار دارند.

یکی از رضاکاران در تگزاس به نام جستین ریس که در تلاش بود تا از طریق برنامه «Welcome Corps» شماری از پناهجویان افغان را به ایالات متحده بیاورد، از تجربه آشنایی‌اش با یک خانواده افغان در اسلام‌آباد یاد می‌کند.

این برنامه به داوطلبان کمک می‌کند تا پناهجویان را به امریکا منتقل و به اسکان و ادغام آنها در جامعه امریکا کمک کنند.

حکومت ترامپ در سال ۲۰۲۰ پذیرش پناهجویان را به ۱۸ هزار نفر در سال محدود کرد. اما، حکومت بایدن این رقم را در سال ۲۰۲۱ به ۱۰۰ هزار پناهجو در سال افزایش داد.
یکی از طرح‌های حکومت بایدن این بود که به امریکایی‌ها و دارندگان گرین کارت اجازه می‌داد تا برای کمک به پذیرش پناهندگان اقدام کنند و با حمایت مالی خود آنها را در این کشور جا به جا کنند.

ریس، یکی از داوطلبان این برنامه، با انتقاد از تعلیق روند انتقال و اسکان پناهجویان افغان در امریکا می‌گوید: «تعلیق پذیرش پناهجویان به اعتبار ایالات متحده صدمه می‌زند. زیرا، که ما یک کشور بی‌ثبات و بلاتکلیف به جهان معرفی می‌شویم.»

یک دختر ۲۴ ساله افغان که می‌خواهد جراح شود، به گاردین گفت: «ما امیدواریم که این برنامه دوباره باز شود تا بتوانیم در امریکا به زندگی جدیدی آغاز کنیم و به تحصیلات خود ادامه دهیم.»

او که در حال حاضر در پاکستان در بی‌سرنوشتی به‌سر میبرد و هیچ راهی برای رفتن به دانشکده پزشکی ندارد، گفت: «امیدوارم که روزی پزشک شوم، نمی‌دانم این اتفاق خواهد افتاد یا نه.»