به گفته آنان، پس از چهار و نیم سال از به قدرت رسیدن طالبان، بسیاری از شهروندان افغانستان که جانشان در خطر است همچنان در شرایط بسیار دشوار، بهویژه در پاکستان، زندگی میکنند و منتظر اجرای وعده پذیرش از سوی آلمان هستند.
در این بیانیه آمده است بسیاری از این افراد با اعتماد به وعده دولت آلمان، گزینههای دیگر برای دریافت حمایت و پناهندگی از جمله برنامههای ایالات متحده و بریتانیا را کنار گذاشتهاند.
آلمان روز اول حوت اعلام کرد که برنامه پذیرش بشردوستانه برای افغانهای در معرض خطر را بهگونه تدریجی متوقف میکند. دولت مرتس بارها گفته که میخواهد مهاجرت به این کشور را کاهش دهد و برنامههای پذیرش داوطلبانه پناهندگان، از جمله برنامه افغانها، را متوقف کند.
مدافعان حقوق بشر هشدار دادند پایان این برنامه در عمل میتواند به معنای از بین رفتن آخرین فرصت حفاظت برای بسیاری از این افراد باشد و آنان را در معرض خطر بازگردانده شدن به افغانستان قرار دهد؛ وضعیتی که به گفته آنان میتواند پیامدهای مرگبار داشته باشد.
امضاکنندگان این بیانیه گفتند این وضعیت پرسشهای جدی حقوق بشری و حقوقی ایجاد میکند، از جمله اصل اعتماد مشروع به وعدههای دولتها، ممنوعیت رفتار غیرانسانی بر اساس ماده سوم کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، حق زندگی خانوادگی بر اساس ماده هشتم همان کنوانسیون و تعهدات ناشی از کنوانسیون ژنو درباره پناهندگان و کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل.
در این بیانیه همچنین آمده است وضعیت کودکان خانوادههای آسیبدیده بهویژه نگرانکننده است، زیرا بسیاری از آنان بیش از سه سال از آموزش محروم مانده و تحت فشارهای شدید روانی زندگی میکنند.
امضاکنندگان از دولت آلمان، احزاب سیاسی و جامعه مدنی خواستند مسئولیتهای انسانی خود را جدی بگیرند و راهحلی برای اجرای وعدههای دادهشده به افراد در معرض خطر پیدا کنند.